28-03-08

[wijvenweek]Kinderen

ww_banner_500x150


Kinderen... klein woordje, grote gevolgen he.

Ikzelf heb er 5. Ja, je leest het goed... Was in mijn vorige leven met een man getrouwd, wist zelfs niet dat ik op vrouwen zou kunnen vallen. Het huwelijk was niet goed, de eigenschap om voort te planten ging als vanzelf. Met vijf prachtige kinderen tot gevolg.

Toen ik ontdekte dat ik wel degelijk van een vrouw hield (wat heet, op de eerste die ik tegenkwam werd ik stapelverliefd en ben er nu al bijna zes jaar heel gelukkig mee samen) had ik even last van rare gevoelens. Niet bij mezelf, ik voelde me als een vis in het water, maar eerder ten opzichte van de kinderen. Wat zouden zij er wel niet van denken als hun mama, die ze altijd lekker bon ton bij hun papa hadden geweten, haar geluk zou zoeken bij een vrouw. Iemand anders dan hun pa, maar dan ook nog eens van het andere geslacht.

En god, ik weet dat ik het heel slecht had kunnen treffen, maar net als in de film is het bij mij als van een leien dakje gegaan... Toen ik net bij mijn vrouw was vroeg ik mijn oudste zoon (mijn steun en toeverlaat toen, en nu ook nog wel een beetje) eens of hij het niet "vies" vond, twee vrouwen die samen zijn. Zijn antwoord: 'Mama, als jij gelukkig bent, ben ik het ook'.

Nu, bijna zes jaar later gaat het nog steeds goed. Ik ga niet zeggen dat mijn liefste haar botsingen niet heeft met de kids. Maar... die heb ik ook. En welke ouder kan zeggen dat hij nooit eens last heeft met zijn/haar kids?

Surplusje, gelezen in de krant vorige week: als je puber geen ruzie met je maakt, heeft ie ook geen respect voor je omdat het een manier van voor zich opkomen is. Wel, als dat waar is hebben die van ons zeeën van respect voor ons! 

26-03-08

[Wijvenweek] mijn ideale man...

dyn003_small150_120_120_jpeg_2534620_69f9becaf86c72bccd3680fefe783b58
Is rarara... onbestaande, gezien ik bijna zes jaar samen ben en haast twee jaar getrouwd met mijn schattie, de liefste vrouw ter wereld.

Als ik dan toch een "ideale" man moet kiezen zijn het er meerdere: mijn zoons, omdat ze zo lief én mijn kind zijn, collega's waarmee ik goed overeenkom maar vooral: mijn pa: de liefste man ter wereld die voor ons zorgde, al waren we zijn kinderen niet.

Ideaal? 't Is zo'n relatief woord he. Geef mij maar mijn vrouwtje om mee samen te leven, maar mannen maken het leven toch ook een streepje fijner. Niet? 

19:04 Gepost door Peggy in Wijvenweek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: wijvenweek, ideale man, vrouw, kind, relatief, papa |  Facebook |