25-08-08

1 week = 12 dagen

Voor je gaat denken dat ik er helemaal naast begin te slaan, let me explain ;)

Heb vorige week elke dag gewerkt, en na de late shift komt zoals altijd ook de vroege zaterdagshift. Maar deze week zat er een extraatje in voor sommigen van ons: we mochten op zondag ook nog eens opdraven...

Dat was gisteren en het constante werken begint zich te wreken maar we gaan dapper door: deze week de vroege ploeg. Trouwens, het was misschien niet met onze volle goesting dat we er gisteren stonden (licht understatement denk ik) maar het heeft toch zijn vruchten afgeworpen en daar was het natuurlijk om te doen.

En nu zit ik hier met een woozy kopke, het lijkt nog ver tot vrijdag. Maar k hou me vast aan het extra lange weekend dat eraan komt want de eerste schooldag wordt voor mij een verlofdagje.

Ben er mee weg, have fun!

 

 

04:22 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werken, werk, moe, overwerk, shifts |  Facebook |

27-06-08

Net thuis van het werk

Net thuis van het werk, het is nog steeds paddle en we doen nog steeds *geeuw* overuren...

Net thuis van het werk, alles is hier bijna donker, maar schattie heeft wat licht voor me laten branden (omdat ik anders gegarandeerd tegen de vloer ga veronderstel ik).

Bij het binnenkomen glipten onze witte en zwarte kater langs me heen, ze willen o zo graag laten zien dat ze flink zijn en op de grote boze straat voor zichzelf kunnen zorgen. Maar daarna willen ze lekker gerieflijk terug binnen. Oef. Het is al erg genoeg dat onze grijze altijd de hele nacht op zwier is...

Net thuis van het werk. Ik mis mijn lief, het samen met haar gaan slapen, samen lachen, praten, vanalles doen. Maar ik geniet nu wel heel even van de stilte hier in huis, die alleen wordt verstoord door het ronken van onze poezen.

Net thuis van het werk... het begint zwaar te wegen, maar het gaat (voor mij althans) niet zo heel lang meer duren: volgende week nog de vroege en dan twee weekjes verlof. Jihaa!

Net thuis van het werk. Ben blij dat ik thuis ben en ga me voor een paar uurtjes tegen mijn liefste aandrukken. Moet vroeg op, rapporten...

01:11 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (2) | Tags: werk, moe, schattie, overuren, paddle |  Facebook |

09-03-08

Amai amai

Eindelijk eens 5 minuten tijd om eens neer te zitten en wat te schrijven.

Je gelooft niet hoe druk het geweest is, en ik dacht vroeger al dat ik het druk had... Niet dus. Nu echter weet ik niet wat eerst te doen en het is een race tegen de klok om elke dag mijn werk een beetje gedaan te krijgen.

Waar ik de eerste week dacht dat het goed ging denk ik nu het tegenovergestelde, maar dat is omdat ik volop aan het leren ben. Hoop ik :S. En het gaat moeizaam. Ik ben nog altijd vastbesloten om te slagen, dat wel. Maar 'k ben toch al een paar keer serieus teleurgesteld geweest omdat alles in het honderd liep, ik mijn werk langs geen kanten af kreeg...

Ach ja, alle begin is moeilijk he?

Mean while here at home: schattie houdt zich sterk maar ik merk dat het af en toe zwaar is. Maar ze is een krakske in het regelen van ons toch wel drukke huishouden. Mijn krakske!

12:41 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, blunders, schattie, krak, druk |  Facebook |

13-02-08

TL-day!

Ik vertelde jullie eergisteren over het goeie nieuws dat ik vrijdag had gekregen he. Benieuwd?

Wel, vanaf vandaag word ik opgeleid tot teamleader! Ik ben heel blij, al gieren de zenuwen me op dit moment door het lijf. Mijn voorganger is door onze huidige supervisor opgeleid maar zag het ter elfder ure niet zitten. Daarom ben ik gevraagd, en ik heb de kans met beide handen aangegrepen:  hier werk ik al naartoe sinds ik iets minder dan twee jaar geleden bij Katoennatie begon ...

Er is al vrij veel dat ik ken/weet (en naar mijn gevoel nog zoveel meer dat ik nog moet leren), maar ik vertrouw erop dat dat met tijd, wilskracht en veel koppigheid wel zal goedkomen.

Nevertheless... duimen jullie voor me? Ik wil dit echt echt écht tot een goed einde brengen. 

04:29 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, promotie, teamleader, droom, vechten |  Facebook |

02-10-07

Collegaatjes

Met collega's is het simpel: je brengt meer tijd met hen door dan met je partner (uitzonderingen daargelaten :D). Je kan dus maar best zorgen dat je ermee overeen komt...

Vandaag hoorde ik van één van m'n collega's dat ze mijn blog had gelezen, en ik vond dat best fijn eigenlijk. Er staat niks op dat niemand mag weten en zo leren ze me eens van een andere kant kennen he. Dus ..., leuk dat je hier eens komt lezen :)

Met 1 van m'n nieuwe collega's (ben weer verhuisd van mag 22 naar de 14 maar dat vertelde ik waarschijnlijk al) kom ik echt goed overeen: we hebben vandaag honderduit gebabbeld, en dat terwijl ik amper gisteren schreef dat ik nooit sta te tetteren. Zeg dus nooit nooit he... Maar ik dwaal af.. 

't Is gewoon heel plezant om iemand te ontmoeten waar je je bij op je gemak voelt, waarmee het gezellig praten is en die snapt wat je bedoelt als je iets zegt. Awel, ondanks alle spanningen op het werk (en believe me, they're there) zou ik me geen zaliger werkplek kunnen voorstellen: 'k heb mijn plekje gevonden, word gewaardeerd en  kom met de meeste mensen goed overeen. Wat wil je dan nog meer?

Overigens over dat van gisteren: 'k heb inderdaad naar die supervisor gebeld en mijn uitleg gedaan, en nu laat ik het rusten, die gast is mijn energie niet waard en iemand moet zich de slimste tonen, niet? (fijnzinnig glimlachje)

23:12 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, collega s, relatie, praten |  Facebook |

01-10-07

Boos!

Ik kom net van m'n werk, en ik ben kwaad, heel kwaad.

Moest vandaag gaan helpen in mag 22 en hé, dan doen we dat he. Het streelt mijn ijdelheid ook wel een beetje, want ik ben de enige zo'n beetje die en kan scannen, reachen, met de vorklift rijden, en ook wat burowerk. Dus ikke daarnaartoe.  Ondanks de ijdelheid toch tegen mijn zin, sinds we er weg zijn loopt het daar in het honderd blijkbaar en ze zijn daar grote kuis aan 't houden. Niet echt leuk vooruitzicht maar soit, als het moet dan moet het.

Erin gevlogen toen ik eraan kwam, beetje detail gedaan (is zendingen controlleren), wat palletten weggezet, rekken gereorganiseerd. Ondertussen met de supervisor van de 15, die nu in de 22 orde op zaken moet stellen, wat gekibbeld maar dat mag je vriendelijk beschouwen: ze aanvaardt kritiek en vindt het wel tof als je je mond opendoet. Wat ik dus overvloedig gedaan heb vandaag :)

Maar er was 1 ding dat me tegenstak, een iemand meerbepaald: ik moest met hem wisselen van job en hij zei dat het was omdat ik het niet kon. tuurlijk kon ik het wel, maar als het gecommandeerd wordt, doen we het he. Hij heeft een paar keer serieus op mijn tenen getrapt vandaag maar ik liet het zo. Tot vanavond, hij stond een hele tijd te babbelen en ik heb het gezegd tegen de TL; ikke werken iedereen werken he. Hij is het te weten gekomen, vroeg aan mij of ik het gezegd had en ikke, stomme gans, ik zeg dan gewoon ja.

Resultaat: hij gaat het aan de bazen verklikken als ik t minste verkeerd doe. Awel dat hij maar doet, want ik bel morgenvroeg naar bovengenoemde supervisor vd 15 om mijn zegje te doen, ah ja. Wat denkt die klojo wel, mij een beetje bedreigen of wat? 't Is de grootste klaploper die bij ons rondloopt, en die gaat mij eens effe de les spellen? Don't think so... en dan mogen ze mij een bazenpoeper noemen, maar ik ben ook niet te schoon om mijn mond tegen diezelfde bazen open te trekken als er iets niet in orde is, en ik moet de eerste nog na mij zien komen :) 

23:08 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (3) | Tags: werk, ruzie, magazijn, klikken |  Facebook |

09-09-07

Afgelopen week

Eergisteren schreef ik een postje, liet het aan schattie lezen in preview en sloot toen m'n browser. Typisch ikke :(. 't Zal wel van vermoeidheid geweest zijn, ik heb namelijk van dinsdag tot vrijdag de nachtploeg gehad. Die extra ploeg was ingelegd om in een ander magazijn te gaan helpen, ze verdronken er in het werk.

Op zich was het wel plezant, eens iets anders, maar verdorie 't was ook heel zwaar, je moet tenslotte je hele ritme aanpassen aan werken tijdens de nacht en slapen overdag. Ik ben al geen goeie slaper maar dat was wel moordend: de eerste dag kon ik amper 2 keer een uurtje slapen en na de middag nog eens 1.5 u. En 's avonds toen ik weer moest opgaan een wrak natuurlijk.

De laatste dag, vrijdag, heb ik bijna heel de dag in bed doorgebracht, het slapen lukte al heel goed :). Die nacht was uiteindelijk vrij zwaar, niet zozeer fysiek maar emotioneel: we kwamen vanalles te weten (plotse verschuivingen in het kader en nog meer onaangename dingen). 'k Heb staan huilen als een klein kind omdat ik heel teleurgesteld was in iemand die ik vertrouwde maar dat niet waard blijkt te zijn, en ben heel kwaad geweest. Gelukkig zijn ben ik goed opgevangen door andere collega's, een goed gesprekje later kon ik de nacht nog met een lach afsluiten.

Zaterdag heb ik heel de dag verslapen, vannacht ook vrij veel en nu, nu ben ik alweer moe. Maar da's niks, morgen wacht de vroege op me. Ik heb nog twee weken magazijn 22 voor de boeg, en binnen veertien dagen vertrek ik terug naar de 14. Ja, daar wilde ik weg, maar ik heb er iets te bewijzen, en ik wil niet rusten voor ik dat bereikt heb! 

19:53 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nacht, vermoeiend, werk, zwaar, emoties, slapen |  Facebook |

15-08-07

Overuurtjes

Jullie liggen op dit moment ongetwijfeld nog lekker te ronken: uitzicht op een vrije dag, strakjes als het ochtend wordt misschien wel lekker vrijen met je partner (statistics, remember? Deze dag wordt als een zondag geklasseerd uiteindelijk).
Ik daarentegen ga werken...
working_overtime

Call me a fool, and maybe I am one, maar toen mijn supervisor gisteren belde om te vragen of ik kon heb ik het aan schattie gevraagd en daarna gezegd dat ik kwam. 't Is heel druk en ik voel me mee verantwoordelijk om alles goed te laten draaien...
Mijn arme schat dacht eerst dat ik had gezegd dat ik zaterdag ging werken, dus dat was voor haar even slikken toen gisterenavond duidelijk werd dat het over vandaag ging.
Maar 't is voor een goeie zaak, en daarbuiten krijg ik bovenop mijn verlofdag een extra recupdag, en aangezien ik aan het "sparen" ben om op 't einde van het jaar enkele dagen thuis te zijn komt die goed van pas...
Geniet van jullie dagje, enne, voor alle mama's, of je 't nu wel of niet viert vandaag: Gelukkige Moederkesdag!

04:10 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, overuren, feestdag, drukte, misverstand |  Facebook |

19-04-07

Moving up

Gisteren had mijn teamleader een leuk jobke voor mij (alles is beter dan doosjes opensnijden en controlleren, I hate it!): in het archief documenten zoeken die onze supervisor vandaag om acht uur op zijn buro verwachtte.

Ik ging meteen aan de slag, al had ik al snel door dat er een reden was dat bepaalde stukken niet gevonden werden... de meeste op het lijstje trouwens.

Nu hebben we even geleden toch die verhuis gehad, en ik vermoedde dat de doos waar de bewuste papieren inzaten ipv op grondniveau, in de hoogte stonden. Er rees een probleemke maar dat bleef er niet lang één: als ik niet met een orderpicker kan rijden, dan leer ik dat toch snel even om zo toch omhoog te geraken he?

orderpicker

Zo gezegd, zo gedaan he. Ik heb er rap iemand bijgeroepen om mijn de controls uit te leggen en wij op weg daarna. Even gesukkeld om de eerste keer in een gang te geraken (er lopen stalen rails aan de kanten van de gangen en de wieltjes blijven erachter hangen als je er niet juist in rijdt) maar daarna ging het vanzelf.

En tatatataaaaaaaa, ik heb die archiefdoos gevonden, op het 5de niveau! Ben er zelfs effe naast op een palet moeten gaan zitten omdat er in de doos erachter ook nog dingen zaten die ik nodig had (zo'n 8 m boven de grond) maar nadat ik even geslikt had lukte het wel.

Alweer een goei punt voor mij dus, en straks ga ik de supervisor toch even zeggen dat ik vanaf nu ook beschikbaar ben voor het stock- en inventaristeam... die rijden immers ook met die machines!

10:08 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, orderpicker, archief, succes, zoeken |  Facebook |

29-03-07

aaargh, wadistnu???

Al drie zalige dagen in magazijn 22 doorgebracht maar morgen moet ik terug naar waar ik normaal sta, mag 14...

Voor hen die net afstemmen op dit kanaal: ik werk bij een onderdeel van Katoennatie dat instaat voor de handling van de goederen van een Franse sportwinkelketen... Ons bedrijf bestaat een goede 11 jaar en heeft sinds kort een onderkomen gevonden in de nieuwe faciliteiten van Katoennatie aan Haven 1998 of 1548 (ja nu weet je veel he :P). Kort gezegd: we zijn naar euh "grotere" magazijnen verhuisd.

Ik heb meegeholpen met de verhuis van DEF naar 14 (maar ben toen ziek gevallen) en ook met die van GH naar 22 (tot mijn trots volledig afgewerkt!).

En nu komt het: magazijn 22 heeft minder (tussen aanhalingstekens) te doen maar de sfeer is daar ZOVEEL beter... Geen gezever, geen gedoe, geen gezaag, gene kul, toffe collega's, leuke babbels, kortom, alles wat ik wil...

Van de week moest ik niet werken bij ons en ik kon in mag 22 terecht en heb daar 3 zalige dagen gehad: met de reachtruck leren rijden (thanks Sandra!!!), ook met de vorklift (idem), me gekoesterd in de goeie sfeer, ... Maar vandaag hoorde ik van de supervisor dat ik morgen weer naar m'n oude magazijn moet...

sad


Bummer!!! Ik weet dat ze me in de 22 willen houden omdat ... (eigen lof stinkt, haha) maar ik wil er ook doodgraag blijven... Bovengenoemde supervisor zei me dat haar collega van de 14 haar bijna had gesmeekt om me morgen naar daar te laten komen. Ergens is mijn ijdelheid natuurlijk wel gestreeld he, ik bén goed in m'n werk, en kan ondertussen ook met de vorklift rijden en de rest van de machines, tja, da's een kwestie van tijd eer ik ze ook onder de knie heb

Maar ik voel me gewoon zo goe in de 22... 't Is langs geen kanten te vergelijken met de sfeer die er bij ons is, in de 22 is er geen fuss, geen gedoe

En 't is net dàt dat me zo aanstaat ...

Stomste is, in de 14 heb ik ondertussen ook m'n imago, ik wordt gewaardeerd en zo maar 't is niet hetzelfde. In de 22 maak ik fouten (zoals vanochtend, zo stom maar soit) maar er wordt niet over gezeurd...
Ik wéét al dat ik morgen ongelofelijke heimwee ga hebben naar de zalige rust in de 22 maar hou me vast aan de beloften van hogerhand dat ik er op termijn permanent ga terecht komen... Keep your fingers crossed he :)

21:19 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (5) | Tags: werk, keuze, verplichting, spijt, heimwee |  Facebook |

28-03-07

@ work

Op m'n werk ben ik met mijn gat in de boter gevallen, allez dat vind ik toch. Gisterenochtend kwam ik er aan, maar omdat er geen werk was moest ik weer naar huis. Bummer maar ik bleef niet bij de pakken zitten en ging naar een ander magazijn (hetgeen waarvoor ik mee de verhuis heb gedaan) en nadat ik had verteld dat ik niet kon werken zei de teamleader dat ik daar kon blijven.

Ze wil me leren rijden met de machines en ik zeg daar niet nee tegen. Eerste machine was de reachtruck...

reachtruck
Ik moet ondertussen niet meer zeggen dat ik zot ben van zo'n dingen dus ik heb me gisteren prima vermaakt!!! En ik was dan ook heel content toen ze me zeiden dat ik vandaag weer naar daar mocht. Vandaag heb ik wat met de vorklift gereden, en ook dat is de max!
vorklift
Eén ding is alvast zeker: het ziet er allemaal heel gemakkelijk uit maar dat is het niet. Al ga ik me daar uiteraard niet door laten tegenhouden om het onder de knie te krijgen...

19:28 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, machine, opleiding, reachtruck, vorklift |  Facebook |

03-03-07

(G)(K)iller (Joke)

Eergisteren mijn meest geliefde streek uitgehaald, beetje stout wel maar het lukt élke keer...

Het was op mijn werk. Op dit moment ben ik aan het helpen bij de verhuis naar een nieuwe locatie, vrachtwagens lossen en ik heb al meer dan eens verteld dat ik dat graag doe he . Verschil met vorige keer is dat ik toen moest laden, nu is het palletten uit de truck rijden. Ben zelfs zonder enige verwittiging gebombardeerd tot Verantwoordelijke wat mijn shift betreft, heb de stempel van Magazijnverantwoordelijke in mijn bezit en mag even met de Jetset van het bedrijf meedraaien. Nee da's niet waar hoor, maar toch mag ik mijn mondje ook al eens roeren en van mijn oren maken. 'k Moet niet vermelden dat dat mijn zelfvertrouwen echt goed doet zeker?

Anyway, we hebben 3 chauffeurs die af en aan rijden tussen de twee magazijnen en die mannen, da's toch een slag apart he... Beetje charmeurs en vrouwenzotten, maar zolang ze hun manieren houden kan ik het wel appreciëren. En ik ben ook niet te beroerd om mijn trukendoos boven te halen als ik iets van hun gedaan wil krijgen (ben het nog niet verleerd om mijn charmes te gebruiken, daar dienen ze toch voor he  ).

lachen

Bon, op zich vind ik het wel plezant dat de heren een beetje aandacht tonen, 't is ergens een complimentje. Maar d'r was er eentje bij die naar mijn zin toch overdreef... De eerste dag al zei hij me dat hij me ging missen toen mijn shift bijna ten einde liep (ik wist niet goed wat doen en heb wat onnozel staan glimlachen), en de volgende ochtend ging hij verder met zijn gedoe.

En al keek ik al eens wat minder lief en liet ik hem eens wachten op documenten, hij gaf niet op... Ne mens met karakter . Maar toen ik bijna gedaan had en hij weer begon over hoe erg dat wel was etc etc begon ik het wat op mijn heupen te krijgen. Toen zei hij "weet je wat, ik ga met je mee naar huis"...

Ik zag mijn kans schoon en antwoordde met mijn beste pokerface en mijn allerbeminnelijkste blik dat ik dacht dat mijn madam dat niet echt leuk zou vinden...

Awel, de blik in die mannen hun ogen, pupillen die groot worden, mond die een beetje gaat openhangen: I LOVE IT!!! En zoals gezegd, het lukt me elke keer... Niet dat ik er een geheim van maak dat ik met de liefste vrouw van de melkweg ben getrouwd maar langs de andere kant zijn dat geen dingen die je gaat vertellen als je iemand nog maar 2 dagen kent he? Ik zie er blijkbaar niet uit als de doorsnee lesbienne (grappig bedoeld he, hoe zien die er trouwens uit ... ) en daarom gebeurt het meer dan eens dat iedereen ervan uit gaat dat ik ofwel single ben, ofwel hubbie met of zonder kindjes heb. Ik vind het zalig om - als er eentje een veroveringstocht begint - te doen of mijn neus bloedt en het spelletje mee te spelen. Tot natuurlijk wordt gepolsd naar wie er thuis op me wacht en ik bovenstaande killer joke kan uithalen...

Ik moet zeggen, hij herstelde zich vlug hoor, maar ik weet: I did it again... Gisteren was hij toch al wat voorzichtiger in zijn avances, ze gingen zover dat het lief was en daar kan ik wel mee leven... After all: 't leven is toch veel leuker als je op een prettige manier met elkaar kan omgaan he. Ben zelf - volgens deskundige Mevrouw Schattie - een enorme flirt, het gebeurt zonder dat ik er erg in heb... Flirt of geen flirt, ik hou het op heel sociaal: probeer om altijd vriendelijk te zijn, iedereen gedag te zeggen of te glimlachen als iemand voorbij loopt. Geef toe: zo is 't toch veel aangenamer?

15:14 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, killer, giller, grap, verbazing |  Facebook |

23-01-07

Leader of the pack ;) ?

Na enkele héél saaie uren wegens nog geen werk, kreeg ik gisteren van enkele collega's ineens te horen "Peggy, waarom ga jij niet voor de positie van teamleader"?

'k Moet zeggen dat ik me een bult verschoot. Ok, ik weet dat degene die op dit moment de functie vervult vanaf maart een andere job heeft, maar dat ze aan mij dachten heeft me toch wel aangenaam verrast!

Als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik inderdaad ambitieus ben, maar oa mijn lange afwezigheid hield mij toch wel tegen om te vragen of ik ervoor in aanmerking zou komen (al heb ik dat ondertussen al rechtgezet).

jo

 

Ben eens benieuwd of ik er effectief ook iets van zal horen.... Toen ik een beetje aarzelend aan m'n collega's vroeg of ze dachten dat ik het aan zou kunnen kreeg ik een enthousiast "ja" te horen (YES!!!).

En al hebben ze alle minpunten van de job aan me verteld ...

  • eerst binnen, laatst buiten
  • géén recup meer
  • veel verantwoordelijkheid
  • ...........................

... toch zou ik het graag proberen...

Voor het simpele feit dat ik later wil kunnen zeggen: "voila, dat heb ik nu eens goed gedaan se ..."

11:43 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, teamleader, kansen, promotie |  Facebook |

20-01-07

Reageren maar :)

Awel, ik had het na alles wat er de laatste weken ivm mijn werk gebeurde niet meer verwacht, maar ik heb me vandaag reuze goed geamuseerd op mijn werk!

'k Heb er lang op moeten wachten, toch naar mijn gevoel, maar vandaag hebben ze (hogerhand dus) mij eindelijk gezegd wat de plannen zijn ivm met mij:

  • de afdeling waar ik permanent op zou komen te staan is de hub. Maar met die omschrijving zijn jullie natuurlijk niks he, dus hou ik het maar bij het belangrijkste verschil in vergelijking met mijn vorige afdeling: veel minder zware dozen sleuren en dat is absoluut nodig dus eerste positief punt.
  • ik zal opgeleid worden om met de machines te rijden. Dat wil zeggen dat ik zal leren om de palletten met goederen die in voorlopige opslag staan, om die weg te zetten. De rekken in onze magazijnen gaan tot 7 niveaus hoog en de machine waarmee de palletten daarin worden gezet zijn toch wel redelijk imposant maar ik wil er al vanaf day 1 mee rijden... Weten waarom? Niet lachen maar 'k vind het gewoon superstoer. En als er een meisje mee rijdt ook wel heel sexy eigenlijk ...
combi

Om een lang verhaal kort te maken: 'k heb vandaag na het horen van de plannen om me op te leiden mijn stoute schoenen aangetrokken en gevraagd om er vandaag al mee te beginnen en ja hoor: ik heb het grootste deel van mijn dag besteed aan het leren kennen van de machine en het was zalig
Huh

Iets helemaal anders dan: de laatste tijd viel het me op dat ik géén reacties mee kreeg op mijn postjes. Niet dat ik daar anders door overspoeld werd, maar op tijd en stond kreeg ik toch wat feedback. En geef toe, da's toch altijd leuk he.

Maar de laatste weken niks meer, ik snapte het niet, schreef ik dan zo'n saaie dingen of had ik géén lezers meer? Ik zocht, dacht na en piekerde me gek maar kwam er niet uit...

Tot ik gisteren merkte dat ik waarschijnlijk zelf verantwoordelijk ben: toen ik een poosje geleden de kleur en grootte van het lettertype veranderde heb ik waarschijnlijk iets te veel aangepast zonder het te merken, met als resultaat dat mensen niet meer konden zien wat ze schreven!

Maar... 't is opgelost: 'k heb er een hele tijd aan zitten prutsen en er kan weer commentaar geleverd worden; so shoot

21:29 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (3) | Tags: werk, leuk, combi, blog, reacties |  Facebook |

17-01-07

Scared shitless ...

fear

 

Morgen weer aan de slag, nog eens....

Dit keer met nog minder moed dan vorige week, 'k heb vorige week immers echt een slechte beurt gemaakt en ik moet eerlijk zeggen dat ik het benauwd krijg als ik denk aan de eventuele kritiek die ik ga krijgen.

Maar dat wil niet zeggen dat ik het ga laten zien natuurlijk... Ik ben ondertussen een krakske geworden in het niet laten zien dat ik bang ben, en dus vertrouw ik maar op mijn spelletje blufpoker...

Maar toch..., wish me luck!

20:22 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werken, ziekte, ruzie, terugkeer, kritiek |  Facebook |

08-01-07

Here goes ...

Ik heb tijdens de periode dat ik thuis was zo naar deze dag verlangd maar nu het zover is voel ik alleen maar een héél dikke tegenzin om te gaan werken. 't Is maar eens proberen of het gaat maar toch ...

Nu heb ik dat altijd al wel gehad hoor, een gevoel dat lijkt op schaamte omdat ik thuis bleef ipv op mijn tanden te bijten. Zonder reden trouwens want ik blijf echt pas thuis als ik niet meer kan. Maar soit, het zal mijn karakter zijn he.

Er zullen wel wat aanpassingen zijn: ik ga vandaag voor het eerst naar het nieuwe magazijn en daarom zal ik maar zorgen dat ik ruim op tijd vertrek, ben als de dood om te laat te zijn... Verder zal ik waarschijnlijk iets nieuws moeten leren, de job die ik deed is te zwaar gezien de toestand van mijn nek. Ik hoop op de mij beloofde opleiding om met de vorklift te leren rijden maar het kan evengoed iets heel anders zijn, op een andere afdeling, bij andere mensen. Ook dat staat me absoluut niet aan: ik leer graag nieuwe mensen kennen in mijn privé, maar op professioneel vlak ben ik niet zo'n flinke; dan komt mijn verlegen aard teveel naar boven...

Eén van mijn collega's, waar ik ondertussen al goed mee bevriend ben geraakt, wist me het afgelopen weekend te vertellen dat er in het management serieuze verschuivingen aan het gebeuren zijn. De persoon die vanaf nu de algemene leiding over de magazijnen zal hebben is mijns inziens niet geschikt om die functie uit te oefenen, bijvoorbeeld om het feit dat hij geen goed Nederlands praat (dat heb ik eens zelf mogen ervaren toen ik eens op zijn afdeling stond en er een probleem was... Hij begreep niks van wat ik als oplossing voorstelde, bleef maar "ja, ok" zeggen en het resultaat daarvan was dat ik de dag daarna op het matje werd geroepen omdat ik een fout had gemaakt!). Positief is hier wel dat ik van deze persoon minder, eigenlijk geen schrik heb. Van de vorige had ik wel schrik, hij kan nogal grof zijn als er dingen tegensteken en daar kan ik niet mee om...

Wat ik niet mag vergeten is dat we sedert enige maanden geacht worden een pet te dragen, zogezegd voor de veiligheid en om de vaste werknemers op het zicht te kunnen onderscheiden van de interimkrachten: die van ons zijn rood en de interims hebben een blauwe. Bij die veiligheid stel ik me wel serieus vragen: als er een doos of palet van x aantal meter naar beneden valt komen daar sowieso brokken van, of je dat petje nu ophebt of niet. Och ja, ne mens moet maar content zijn dat hij werk heeft zeker?

12:35 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werken, eerste dag, veranderingen, ziekte |  Facebook |

08-03-06

de eerste

Jippie, gisteren mijn contract getekend!!! Jaja, ondergetekende is vanaf gisteren weer actief in het professionele leven na enkele jaren van inactiviteit.Al mag dat niet helemaal zo beschouwd worden, ik ben namelijk een tijdje zelfstandig geweest en heb twee opleidingen gevolgd.Tussendoor heel veel gesolliciteerd, de ene keer met meer succes dan de andere maar nooit het felbegeerde contract gekregen.

Tot nu dus ...Op maandag 13 maart (exact 3 maanden voor ik jarig ben!) begin ik ik de vroege shift, om 6 uur. Moet er heel vroeg voor opstaan maar da's geen probleem. Dan een eindje rijden (64 km) maar voor een autofreakske als ik is dat ook geen last, integendeel.

Ons gezinnetje zal zich wel moeten aanpassen aan het nieuwe regime want tot hiertoe was ik er altijd om iedereen op tijd op school/werk te krijgen, vanaf maandag zullen ze er zelf voor moeten opdraaien...Eindelijk geen problemen meer maar met open blik de toekomst tegemoet, ik kan haast niet wachten!!!

07:03 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, begin, gezin, nieuw, blij |  Facebook |