09-09-07

Afgelopen week

Eergisteren schreef ik een postje, liet het aan schattie lezen in preview en sloot toen m'n browser. Typisch ikke :(. 't Zal wel van vermoeidheid geweest zijn, ik heb namelijk van dinsdag tot vrijdag de nachtploeg gehad. Die extra ploeg was ingelegd om in een ander magazijn te gaan helpen, ze verdronken er in het werk.

Op zich was het wel plezant, eens iets anders, maar verdorie 't was ook heel zwaar, je moet tenslotte je hele ritme aanpassen aan werken tijdens de nacht en slapen overdag. Ik ben al geen goeie slaper maar dat was wel moordend: de eerste dag kon ik amper 2 keer een uurtje slapen en na de middag nog eens 1.5 u. En 's avonds toen ik weer moest opgaan een wrak natuurlijk.

De laatste dag, vrijdag, heb ik bijna heel de dag in bed doorgebracht, het slapen lukte al heel goed :). Die nacht was uiteindelijk vrij zwaar, niet zozeer fysiek maar emotioneel: we kwamen vanalles te weten (plotse verschuivingen in het kader en nog meer onaangename dingen). 'k Heb staan huilen als een klein kind omdat ik heel teleurgesteld was in iemand die ik vertrouwde maar dat niet waard blijkt te zijn, en ben heel kwaad geweest. Gelukkig zijn ben ik goed opgevangen door andere collega's, een goed gesprekje later kon ik de nacht nog met een lach afsluiten.

Zaterdag heb ik heel de dag verslapen, vannacht ook vrij veel en nu, nu ben ik alweer moe. Maar da's niks, morgen wacht de vroege op me. Ik heb nog twee weken magazijn 22 voor de boeg, en binnen veertien dagen vertrek ik terug naar de 14. Ja, daar wilde ik weg, maar ik heb er iets te bewijzen, en ik wil niet rusten voor ik dat bereikt heb! 

19:53 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nacht, vermoeiend, werk, zwaar, emoties, slapen |  Facebook |