25-08-08

1 week = 12 dagen

Voor je gaat denken dat ik er helemaal naast begin te slaan, let me explain ;)

Heb vorige week elke dag gewerkt, en na de late shift komt zoals altijd ook de vroege zaterdagshift. Maar deze week zat er een extraatje in voor sommigen van ons: we mochten op zondag ook nog eens opdraven...

Dat was gisteren en het constante werken begint zich te wreken maar we gaan dapper door: deze week de vroege ploeg. Trouwens, het was misschien niet met onze volle goesting dat we er gisteren stonden (licht understatement denk ik) maar het heeft toch zijn vruchten afgeworpen en daar was het natuurlijk om te doen.

En nu zit ik hier met een woozy kopke, het lijkt nog ver tot vrijdag. Maar k hou me vast aan het extra lange weekend dat eraan komt want de eerste schooldag wordt voor mij een verlofdagje.

Ben er mee weg, have fun!

 

 

04:22 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werken, werk, moe, overwerk, shifts |  Facebook |

05-08-08

what if?

What if

  • de mensen waarvan je denkt dat zij je leuk vinden, je uiteindelijk toch niet zo leuk vinden, en je jezelf meestal hopeloos belachelijk maakt?
  • schattie van me weg zou zijn gegaan, waar zou ik nu dan staan?
  • alles waar je op professioneel vlak naar streeft toch niet je dat zou zijn?
  • alles gewoon anders zou zijn?

zware kost, ik weet het. Maar ik zit in een piekermoment en raak er moeilijk uit.

De crisis die ik met schattie doormaakte lijkt voorbij. En ja, we hebben echt op het punt gestaan om uit elkaar te gaan. Waren een beetje van elkaar vervreemd. Gek, zou nooit gedacht hebben dat dat ONS kon overkomen maar dat is blijkbaar perfect mogelijk.

De dingen die gebeurd zijn trachten we achter ons te laten, we proberen te praten, naar elkaar te luisteren. En tot hiertoe lukt dat wonderwel.

10:53 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vriendschap, werk, piekeren, schattie |  Facebook |

22-07-08

verlof=fun, part deux

Vandaag moet ik alweer gaan werken, en believe me, ik heb géén zin... een goei teken zeker dat mijn verlof ok was he.

Van het tweede deel Kneistival dat wij bezochten hebben jullie nog foto's tegoed (Delavega en Janez Detd). Schattie en ik kenden vooral die eersten, de tweede groep wilden de kids zien omdat ze die kenden van hun recente hit "My life my way". En het werd alweer een Feestje...

Delavega1

Delavega 3

 

 

 

 

                                                    Janez Detd 4Janez Detd5                
Janez Detd2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Holiday is officially over for me dus, maar niks aan te doen he. Vanmiddag vertrekken we richting Kallo om ons weer in het werk te storten. Maar... misschien kan ik mijn volgende vakantie al eens beginnen plannen...

27-06-08

Net thuis van het werk

Net thuis van het werk, het is nog steeds paddle en we doen nog steeds *geeuw* overuren...

Net thuis van het werk, alles is hier bijna donker, maar schattie heeft wat licht voor me laten branden (omdat ik anders gegarandeerd tegen de vloer ga veronderstel ik).

Bij het binnenkomen glipten onze witte en zwarte kater langs me heen, ze willen o zo graag laten zien dat ze flink zijn en op de grote boze straat voor zichzelf kunnen zorgen. Maar daarna willen ze lekker gerieflijk terug binnen. Oef. Het is al erg genoeg dat onze grijze altijd de hele nacht op zwier is...

Net thuis van het werk. Ik mis mijn lief, het samen met haar gaan slapen, samen lachen, praten, vanalles doen. Maar ik geniet nu wel heel even van de stilte hier in huis, die alleen wordt verstoord door het ronken van onze poezen.

Net thuis van het werk... het begint zwaar te wegen, maar het gaat (voor mij althans) niet zo heel lang meer duren: volgende week nog de vroege en dan twee weekjes verlof. Jihaa!

Net thuis van het werk. Ben blij dat ik thuis ben en ga me voor een paar uurtjes tegen mijn liefste aandrukken. Moet vroeg op, rapporten...

01:11 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (2) | Tags: werk, moe, schattie, overuren, paddle |  Facebook |

21-04-08

Een daggeske

Wel, 'k had niet gedacht dat het er nog van zou komen nu ik teamleader ben: een dagje verlof nemen. Ik geef eerlijk toe dat ik het soms een tikje moeilijk (understatement of the year) heb om mijn werk los te laten, 'k wil het immers goed doen maar slaag daar vooralsnog nog niet altijd en/of volledig in.

Gevolg is dat ik droom over dozen die kwijt zijn, paletten die we niet vinden en over de ultieme manier om mijn mensen (dagelijks tussen de tien en vijftien personen) tot goeie prestaties aan te sporen zonder dat ze zich al te veel opgejaagd voelen. Een utopie tot hier toe maar in mijn dromen ziet het er altijd goed uit: ik vind dozen en paletten en mijn team wordt steevast het allerbeste van het hele bedrijf.

Maar goed, morgen komt het er eindelijk van. Schattie en ik hebben voor het eerst sinds lang eens een dagje vrij samen. En dat we het ervan gaan pakken, daar mag je van op aan. Wat we gaan doen weet ik nog niet, wel dat we van elkaar gaan genieten. Misschien een dagje naar zee, of toch maar thuis blijven en wie weet de hele dag luieren in bed of voor de tv. Alle opties zijn open. Zalig!

Toch morgenochtend eerst langs 't werk: mijn broertje (onze enige) mag morgen bij ons beginnen. Heeft geen vervoer en ik zou ik niet zijn als ik geen 70 km op en weer af zou rijden om hem goed af te leveren. Kan ik ineens checken of mijn mensen goed aan hun shift beginnen.

Ikke werkverslaafd? Neuh..... 

17:29 Gepost door Peggy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schattie, vrijaf, werk, broer |  Facebook |

19-03-08

Contentement

greek_helmetBen met een lach wakkergeworden, had heel maf gedroomd: ik was officier op een schip maar 't was mijn eerste reis dus het was allemaal wat nieuw. Rookies werden verondersteld een soort Griekse helm te dragen... (zie hiernaast)

Zoiets dus. Grappig he. Verder gebeurde er nog  vanalles maar dat herinner ik me niet meer. Maar da's niks, het lachend ontwaken zorgt ervoor dat ik me vandaag ongelofelijk goed voel en zo blij ben dat  alles in mijn kleine leventje zo goed gaat.

 

 

 

Voorbeeldjes? Ok:

  • weten dat mijn liefste van me houdt en ik van haar: niks ter wereld kan me raken
  • op het werk al twee dagen op rij alles goed gegaan: het gaat de goeie kant uit
  • heel trots op mezelf zijn als ik zie dat ik mijn dieselconsumptie op een aanvaardbaar niveau hou en zodoende ook ons budget niet teveel belast (als je weet dat ik minstens 1000 km per week rij en er niet al teveel voor terug krijg snap je dit wel he)
  • ondanks de slechte voorspellingen qua weer voor de rest van de week uit het raam kijken en zien dat het zonneke toch eventjes schijnt
  • en nog zoooooveeeeeeeel meer
Geniet van julie dagje, ik ga genieten van mijn gevoel!

10:23 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geluk, gelukkig, houden van, content, werk, zon, liefde |  Facebook |

09-03-08

Amai amai

Eindelijk eens 5 minuten tijd om eens neer te zitten en wat te schrijven.

Je gelooft niet hoe druk het geweest is, en ik dacht vroeger al dat ik het druk had... Niet dus. Nu echter weet ik niet wat eerst te doen en het is een race tegen de klok om elke dag mijn werk een beetje gedaan te krijgen.

Waar ik de eerste week dacht dat het goed ging denk ik nu het tegenovergestelde, maar dat is omdat ik volop aan het leren ben. Hoop ik :S. En het gaat moeizaam. Ik ben nog altijd vastbesloten om te slagen, dat wel. Maar 'k ben toch al een paar keer serieus teleurgesteld geweest omdat alles in het honderd liep, ik mijn werk langs geen kanten af kreeg...

Ach ja, alle begin is moeilijk he?

Mean while here at home: schattie houdt zich sterk maar ik merk dat het af en toe zwaar is. Maar ze is een krakske in het regelen van ons toch wel drukke huishouden. Mijn krakske!

12:41 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, blunders, schattie, krak, druk |  Facebook |

24-02-08

Zwemmen of verzuipen?

Vorige week zondag schattie van de Eurostar gaan halen en zelfs al had ik haar maar twee dagen niet gezien, 't was zalig dat ze er weer was. Ze had ook een kadootje mee voor me: een zilveren duimring uit Soho, hét gay-quarter in Londen. Ikke heel blij want ik wilde er al lang eentje! 

Volgende keer zijn we samen weg, dat staat vast. Het is geleden van toen Pink optrad in het Sportpaleis, zo'n anderhalf jaar geleden, dat we nog eens een weekendje onder ons hadden en we zijn er echt wel aan toe. Misschien binnenkort eens mijn overuurtjes, die ik ondertussen al flink heb opgebouwd, eens opnemen daarvoor...

Die overuurtjes zijn afgelopen week bijna verdubbeld: ik heb 3 dagen tot 12 uur gewerkt want het was meer dan nodig. Mijn eerste volledige week als teamleader was dus heel druk en hectisch en ik moet nog zoveel leren maar ik heb er ook zo van genoten. Ondanks het feit dat er nog gigantisch veel is dat ik moet leren combineren mag ik toch zeggen dat ik enkele complimentjes heb gekregen en die hebben me enorm deugd gedaan.

Ben iemand die zich - zeker op professioneel vlak - altijd maar wil bewijzen, die ook altijd bevestiging zoekt. Nu ik een trapje ben geklommen op de ladder voel ik me dan ook supergoed: hoewel de week loodzwaar was liep ik over van energie en zelfs mijn dag van 10 uur was te kort. 'k Zal dat dus maar als een goed teken beschouwen he, en mijn koppigheid zal me hier nog van pas komen :)

Je raadt het al he, ik voel me kiplekker op dit moment en dat vertaalt zich ook naar mijn privé-leven: zelfs de kids merken op dat ik zo lief ben en dat is het mooiste compliment dat ze me kunnen geven. Denk nu niet dat ik anders niet lief ben, maar 'k heb meer geduld en heb gewoon het gevoel dat alles beter gaat. 

Gelukkig staat schattie er volledig achter: zonder haar zou ik dit nooit kunnen doen want er komt nu toch wel meer op haar terecht. Maar ze zei me dat ze heel trots op me is en dat ze begrijpt dat ik er volledig voor wil gaan zodat ik een goede teamleader kan zijn, want dat is mijn doel. Als ik dat kan bereiken, dan pas zal ik voor mezelf kunnen zeggen dat ik de mensen die me mijn kans gaven en die me steunden, heb bewezen dat ik het waard ben.

Dat ik er niet op uit ben om ten koste van gelijk wat hogerop te raken, maar alles zal doen om te blijven groeien in wat ik doe. Maar eerst dus maar eens laten zien dat ik deze kans verdiend heb he, één stapje tegelijk.

12:08 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ring, londen, soho, schattie, werk, kans, vertrouwen, steun |  Facebook |

17-02-08

Rust?

Hoewel ik vrijdag een dagje verlof had genomen (stond met de vroege en schattie ging for the weekend naar haar vriendin in Londen, ik moest dus 's ochtends voor de kindjes zorgen), is daar niks van in huis gekomen: uiteindelijk ben ik van half 10 tot bijna 3 gaan werken. Maar daar stopte het niet mee, met een groepje collega's hebben we ook de nacht van vrijdag op zaterdag gewerkt.

'k Moet toegeven dat het me niet echt goed afging, mijn humeur liet dik te wensen over en ik was al gauw heel moe. Soit, somewhere along the night heb ik toch maar besloten dat het geen zin had om slechtgezind te zijn en dat het ooit wel eens zes uur zou worden; wat telde was dat we ons steentje probeerden bij te dragen.

Eens thuisgekomen ben ik nog even opgebleven, dan een paar uur geslapen.

Werd wakker met het gevoel dat ik precies heel de nacht uitgeweest was, niet zo fijn dus...  Met de moed der wanhoop rap naar de winkel en dan languit in de zetel. 's Avonds met iedereen naar het frituur om daar te eten, om erachter te komen dat het daar bakske vol was en we maar terug naar huis moesten om daar onze frietjes op te eten.

Gisterenavond in de zetel in slaap gevallen. Een paar keer wakker geworden maar niet de moeite gedaan om naar boven te gaan, het bed zou toch veel te groot zjin voor mij alleen.  En me dus maar lekker -voor zover dat mogelijk was- genesteld en verder geslapen.

Deze morgen heb ik gezorgd dat ons huisje proper is en om 16 uur ga ik schattie halen in Brussel-Zuid. Oef, als ze weer bij mij is ga ik me pas terug echt goed voelen! 

12:09 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schattie, werk, nacht, reisje, londen, moe |  Facebook |

13-02-08

TL-day!

Ik vertelde jullie eergisteren over het goeie nieuws dat ik vrijdag had gekregen he. Benieuwd?

Wel, vanaf vandaag word ik opgeleid tot teamleader! Ik ben heel blij, al gieren de zenuwen me op dit moment door het lijf. Mijn voorganger is door onze huidige supervisor opgeleid maar zag het ter elfder ure niet zitten. Daarom ben ik gevraagd, en ik heb de kans met beide handen aangegrepen:  hier werk ik al naartoe sinds ik iets minder dan twee jaar geleden bij Katoennatie begon ...

Er is al vrij veel dat ik ken/weet (en naar mijn gevoel nog zoveel meer dat ik nog moet leren), maar ik vertrouw erop dat dat met tijd, wilskracht en veel koppigheid wel zal goedkomen.

Nevertheless... duimen jullie voor me? Ik wil dit echt echt écht tot een goed einde brengen. 

04:29 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, promotie, teamleader, droom, vechten |  Facebook |

11-02-08

Fast forward

Voorbije week was heel plezant: samen met mijn liefste gewoon heel prettig doorgebracht en meer vraag ik niet. Enig minpuntje misschien is dat we besloten hebben toch maar niet naar Anouk te gaan zien; zo goed vinden we haar nu ook weer niet en ik geef liever dat geld uit aan iemand die ik écht wil zien.

Maar ...

forward

... ik heb vrijdag ge-wel-dig nieuws gekregen. Nieuws waar ik helaas nog niks over kan vertellen, er is me gevraagd nog even mijn mond te houden en hey, dan doe ik dat he. Wat ik wel kan zeggen: ik ben dolgelukkig!

11:45 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: prive, schattie, liefde, werk, zwijgen |  Facebook |

21-01-08

Drie weken

Heeft het geduurd voor ik weer iets schreef. Het kwam er gewoon niet van. Wat er ondertussen gebeurde:

  • veel tijd met schattie doorgebracht, alle tijd die we hadden eigenlijk. En het was zalig. We zijn weer naar elkaar toegegroeid en ik ben daar heel gelukkig om. Want voor hetzelfde geld was ik haar nu kwijt, en dat zou ik mezelf nooit vergeven hebben.
  • Ben terug aan het werken, de derde week gaat vandaag in. En ook daar is het goed geweest, hard moeten werken, dat wel. Maar met voldoening als gevolg en meer vraag ik niet.
  • Gisteren nieuwe zetels gekregen. Allez ja, nieuw, van de mama en papa van Nonkel J en nu hebben we genoeg zitruimte voor ons allemaal, wat wél nieuws is...
  • Heel veel gelezen: bijna al mijn boeken die ik met Kerst kreeg zijn uit, en ben nu bezig aan het tweede deel van een trilogie over Keltische stammen. Super gewoon.
  • Samen met schattie bezig aan een budgetproject dat ons op zijn minst uitdaagt zo weinig mogelijk op te doen. Het is strikt maar we staan er met z'n twee heel erg achter want dan gaan we nog sneller meer leuke dingen kunnen doen
  • Vorige week ook de eerste keer op therapie geweest. Nog steeds verkennend though, pas binnenkort zal het echt van start gaan. Maar zoals het de eerste keer ging,  dat geeft mij heel veel moed om door te gaan.
Tot gauw allemaal!

06:52 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, kiefde therapie, lezen, salon, gezin |  Facebook |

26-11-07

After the rainbow

there is our pot of gold.... and we will get to it!

Nee, we zijn niet op zoek naar de ultieme rijkdom. Wel naar het ultieme geluk. En ik denk dat we goed bezig zijn. Heel veel praten heeft ons al terug veel dichter bij elkaar gebracht, en da's goed. De sfeer hier in huis is er al een pak op verbeterd. Eigenlijk is het niet zo moeilijk, maar je moet weten dat het nodig is he?

Een voorbeeldje? Bij discussiepunten waarvoor we enkele weken nog heel gefrustreerd gezucht zouden hebben of die tot een stomme ruzie zouden geleid hebben, proberen we nu kalm te blijven en elkaar te begrijpen. Zo simpel, maar  oh zo doeltreffend.

Afgelopen vrijdag zijn we met mijn werk iets gaan drinken. Jaja, schattie was erbij. Afgesproken rond half 7 in Melsele, daar een tijdje gezeten met heel de hoop. En moe maar voldaan thuisgekomen om 6 uur de volgende ochtend. Daartussenin hebben we nog enkele adresjes aangedaan, om af te sluiten in de Ladies Palace in Antwerpen.

Een plaats waar ik van ben verschoten: Frans Bauer en André Hazes zijn niet direct mijn idee van goeie uitgaansmuziek maar soit, we hebben ons er wel op geamuseerd.

Zaterdag moesten we recupereren, op mijn leeftijd blijf je niet meer ongestraft het klokje rond wakker (we waren tenslotte van de ochtend daarvoor wakker he, hadden ook nog de vroege gehad). Maar ook dat recupereren was plezant, samen met schattie :). 

07:20 Gepost door Peggy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrije tijd, uitgaan, werk, schattie, geluk, praten |  Facebook |

22-10-07

HUH?

't Is toch nog geen week geleden dat ik schreef? Of toch...

Nochtans heb ik veel tijd gehad de afgelopen week, 'k had een arbeidsongevalleke gehad. Niks ergs hoor, maar 'k mocht ab-so-luut niet gaan werken voor mijn doktersbriefje afgelopen was. Grappig hoe principes veranderen naargelang je "gewoon" ziek bent of er iets is gebeurt op het werk. Soit, al verveelde ik me, ik was wél uitgerust.

Zaterdag dan weer gaan werken. Ik heb eindelijk mijn minuren van vorig jaar ingelopen, oef.

Voor de rest veel tijd doorgebracht met mijn liefste natuurlijk, dat heeft ons ook wel eens deugd gedaan. We hebben het momenteel financieel wat moeilijk (september heeft een gigantisch gat in ons budget geslagen) maar we komen er wel. He schat? 

17:35 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schattie, arbeidsongeval, werk, vervelen, samen, liefde |  Facebook |

11-10-07

Een "ons-dagje"

Vandaag was het mijn laatste werkdag van deze week, en ik ben er niet rouwig om. Niet dat het slecht gaat op 't werk he, helemaal niet, maar schattie en ik hebben voor morgen een "ons-dagje" gepland, en da's altijd fun!

Op het werk heb ik deze week trouwens veel tijd doorgebracht met de combi weer te leren kennen: nu ik er meer dan eens-een-beetje tijd in zat heb ik het ding eindelijk door! Snel ben ik natuurlijk nog niet; de target is 20 palletten wegzetten op een uur. Als ik eerst lege palletten mag uithalen én degenen die in het rek moeten staan klaar, lukt me dat wel. Anders langs geen kanten. Maar da's niet erg, beter op het gemak in het begin en het goed leren, dan te snel willen zijn en het nooit deftig onder de knie krijgen he.

Vandaag heb ik trouwens ook met een kuismachine gereden, die moest van ons naar een ander magazijn. Degene die er normaal mee rijdt was in middagpauze, dus ik heb dan maar gevraagd om het me uit te leggen en 't is me gelukt. 'k Weet wel dat het misschien een beetje onnozel is om daar content over te zijn, maar ik ben het wel :)

searching-for-utopia

Doch, zoals gezegd, morgen is een dag voor ons, voor schattie en mij alleen. We kijken er al een hele tijd naar uit, niet verwonderlijk denk ik als je bedenkt dat we allebei opgeslorpt worden door werk en gezin. 
 
Ik heb haar vandaag gevraagd of ze zin had om naar zee te gaan en gezegd dat zij mocht kiezen wat we gingen doen. Ze kwam met deze suggestie: het PMMK in Oostende. Dat is het plaatselijke museum voor hedendaagse kunst. Ik kén uberhaupt niks van kunst, maar vind het zalig om in een museum rond te wandelen dus denk dat het heel leuk gaat zijn. Verder gaan we natuurlijk genieten van elkaar, lekker een hapje eten en euh, genieten van elkaar. Om er weer even tegen te kunnen tot het volgende ons-dagje!

 

17:14 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schattie, werk, vrije tijd, verlof, combi, oostende, pmmk |  Facebook |

02-10-07

Collegaatjes

Met collega's is het simpel: je brengt meer tijd met hen door dan met je partner (uitzonderingen daargelaten :D). Je kan dus maar best zorgen dat je ermee overeen komt...

Vandaag hoorde ik van één van m'n collega's dat ze mijn blog had gelezen, en ik vond dat best fijn eigenlijk. Er staat niks op dat niemand mag weten en zo leren ze me eens van een andere kant kennen he. Dus ..., leuk dat je hier eens komt lezen :)

Met 1 van m'n nieuwe collega's (ben weer verhuisd van mag 22 naar de 14 maar dat vertelde ik waarschijnlijk al) kom ik echt goed overeen: we hebben vandaag honderduit gebabbeld, en dat terwijl ik amper gisteren schreef dat ik nooit sta te tetteren. Zeg dus nooit nooit he... Maar ik dwaal af.. 

't Is gewoon heel plezant om iemand te ontmoeten waar je je bij op je gemak voelt, waarmee het gezellig praten is en die snapt wat je bedoelt als je iets zegt. Awel, ondanks alle spanningen op het werk (en believe me, they're there) zou ik me geen zaliger werkplek kunnen voorstellen: 'k heb mijn plekje gevonden, word gewaardeerd en  kom met de meeste mensen goed overeen. Wat wil je dan nog meer?

Overigens over dat van gisteren: 'k heb inderdaad naar die supervisor gebeld en mijn uitleg gedaan, en nu laat ik het rusten, die gast is mijn energie niet waard en iemand moet zich de slimste tonen, niet? (fijnzinnig glimlachje)

23:12 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, collega s, relatie, praten |  Facebook |

01-10-07

Boos!

Ik kom net van m'n werk, en ik ben kwaad, heel kwaad.

Moest vandaag gaan helpen in mag 22 en hé, dan doen we dat he. Het streelt mijn ijdelheid ook wel een beetje, want ik ben de enige zo'n beetje die en kan scannen, reachen, met de vorklift rijden, en ook wat burowerk. Dus ikke daarnaartoe.  Ondanks de ijdelheid toch tegen mijn zin, sinds we er weg zijn loopt het daar in het honderd blijkbaar en ze zijn daar grote kuis aan 't houden. Niet echt leuk vooruitzicht maar soit, als het moet dan moet het.

Erin gevlogen toen ik eraan kwam, beetje detail gedaan (is zendingen controlleren), wat palletten weggezet, rekken gereorganiseerd. Ondertussen met de supervisor van de 15, die nu in de 22 orde op zaken moet stellen, wat gekibbeld maar dat mag je vriendelijk beschouwen: ze aanvaardt kritiek en vindt het wel tof als je je mond opendoet. Wat ik dus overvloedig gedaan heb vandaag :)

Maar er was 1 ding dat me tegenstak, een iemand meerbepaald: ik moest met hem wisselen van job en hij zei dat het was omdat ik het niet kon. tuurlijk kon ik het wel, maar als het gecommandeerd wordt, doen we het he. Hij heeft een paar keer serieus op mijn tenen getrapt vandaag maar ik liet het zo. Tot vanavond, hij stond een hele tijd te babbelen en ik heb het gezegd tegen de TL; ikke werken iedereen werken he. Hij is het te weten gekomen, vroeg aan mij of ik het gezegd had en ikke, stomme gans, ik zeg dan gewoon ja.

Resultaat: hij gaat het aan de bazen verklikken als ik t minste verkeerd doe. Awel dat hij maar doet, want ik bel morgenvroeg naar bovengenoemde supervisor vd 15 om mijn zegje te doen, ah ja. Wat denkt die klojo wel, mij een beetje bedreigen of wat? 't Is de grootste klaploper die bij ons rondloopt, en die gaat mij eens effe de les spellen? Don't think so... en dan mogen ze mij een bazenpoeper noemen, maar ik ben ook niet te schoon om mijn mond tegen diezelfde bazen open te trekken als er iets niet in orde is, en ik moet de eerste nog na mij zien komen :) 

23:08 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (3) | Tags: werk, ruzie, magazijn, klikken |  Facebook |

17-09-07

Oef

Vandaag heb ik mezelf een kadootje gegeven: ben om 17 u gestopt, terwijl ik eigenlijk tot 22 uur moest werken. Er was niet veel werk, en ik had niks geen goesting (monday, monday ;) ).

Mijn liefste heeft morgen de test van haar cursus personeelszaken, en ik dacht dat ze het wel fijn zou vinden als ik vanavond de zorg voor de kinderen een beetje zou overnemen zodat zij alles nog eens kan overlopen (sjjjt niet zeggen maar ze is wat zenuwachtig, schattig vind ik dat).

Uiteindelijk zal ik al content zijn als ik alles een beetje onder controle zal kunnen houden, want ben moe (alweer monday, monday, dat lijkt traditiegetrouw MOEdag te zijn). Wie zei er ooit dat je na het weekend uitgerust bent? Ik raak dat pas tegen het einde van de week ...

Maar al bij al amuseer ik me met alles dus we nemen dat moeheidje er wel bij, 't is het meer dan waard! 

19:23 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gezin, schattie, werk, test, moe |  Facebook |

09-09-07

Afgelopen week

Eergisteren schreef ik een postje, liet het aan schattie lezen in preview en sloot toen m'n browser. Typisch ikke :(. 't Zal wel van vermoeidheid geweest zijn, ik heb namelijk van dinsdag tot vrijdag de nachtploeg gehad. Die extra ploeg was ingelegd om in een ander magazijn te gaan helpen, ze verdronken er in het werk.

Op zich was het wel plezant, eens iets anders, maar verdorie 't was ook heel zwaar, je moet tenslotte je hele ritme aanpassen aan werken tijdens de nacht en slapen overdag. Ik ben al geen goeie slaper maar dat was wel moordend: de eerste dag kon ik amper 2 keer een uurtje slapen en na de middag nog eens 1.5 u. En 's avonds toen ik weer moest opgaan een wrak natuurlijk.

De laatste dag, vrijdag, heb ik bijna heel de dag in bed doorgebracht, het slapen lukte al heel goed :). Die nacht was uiteindelijk vrij zwaar, niet zozeer fysiek maar emotioneel: we kwamen vanalles te weten (plotse verschuivingen in het kader en nog meer onaangename dingen). 'k Heb staan huilen als een klein kind omdat ik heel teleurgesteld was in iemand die ik vertrouwde maar dat niet waard blijkt te zijn, en ben heel kwaad geweest. Gelukkig zijn ben ik goed opgevangen door andere collega's, een goed gesprekje later kon ik de nacht nog met een lach afsluiten.

Zaterdag heb ik heel de dag verslapen, vannacht ook vrij veel en nu, nu ben ik alweer moe. Maar da's niks, morgen wacht de vroege op me. Ik heb nog twee weken magazijn 22 voor de boeg, en binnen veertien dagen vertrek ik terug naar de 14. Ja, daar wilde ik weg, maar ik heb er iets te bewijzen, en ik wil niet rusten voor ik dat bereikt heb! 

19:53 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nacht, vermoeiend, werk, zwaar, emoties, slapen |  Facebook |

15-08-07

Overuurtjes

Jullie liggen op dit moment ongetwijfeld nog lekker te ronken: uitzicht op een vrije dag, strakjes als het ochtend wordt misschien wel lekker vrijen met je partner (statistics, remember? Deze dag wordt als een zondag geklasseerd uiteindelijk).
Ik daarentegen ga werken...
working_overtime

Call me a fool, and maybe I am one, maar toen mijn supervisor gisteren belde om te vragen of ik kon heb ik het aan schattie gevraagd en daarna gezegd dat ik kwam. 't Is heel druk en ik voel me mee verantwoordelijk om alles goed te laten draaien...
Mijn arme schat dacht eerst dat ik had gezegd dat ik zaterdag ging werken, dus dat was voor haar even slikken toen gisterenavond duidelijk werd dat het over vandaag ging.
Maar 't is voor een goeie zaak, en daarbuiten krijg ik bovenop mijn verlofdag een extra recupdag, en aangezien ik aan het "sparen" ben om op 't einde van het jaar enkele dagen thuis te zijn komt die goed van pas...
Geniet van jullie dagje, enne, voor alle mama's, of je 't nu wel of niet viert vandaag: Gelukkige Moederkesdag!

04:10 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, overuren, feestdag, drukte, misverstand |  Facebook |

31-05-07

Out and so proud

'k Zit er al heel de dag aan te denken: vandaag binnen 3 weken ben ik een jaar getrouwd met schattie. Een jaar. Niks in een mensenleven natuurlijk, maar het maakt me ongelofelijk gelukkig ...

Het grappige is dat ze eigenlijk niet wilde trouwen aanvankelijk... ze geloofde niet in het huwelijk! Toch heeft ze me 2 (twee) keer gevraagd, telkens reden genoeg voor mij om te huilen en uit de grond van mijn hart 'JA" te zeggen.

Babeke, binnen drie weken vieren we onze eerste huwelijksverjaardag en hell, er mogen er nog miljarden nakomen want ik zie je doodgraag!

out_and_proud

Allez, nu ik toch bezig ben: nog wat queer-gedoe .

Ik moest vanavond op m'n werk een paar paletten van ons magazijn naar 'n ander brengen. Een heel gedoe, er moet immers altijd iemand bij de grote poorten blijven staan wanneer die open zijn (en die moeten ook open, anders geraken we niet weg met de vorklift).

Soit, degene die op me wachtte in magazijn 14 klampte me direct aan: "Peggy, nu zijn wij (hij is iemand die van mannen houdt) echt in de minderheid want er is wéér een vrouwenkoppeltje bijgekomen..." Blijkt dus dat er alweer een lesbisch koppel is op het werk, ikke content natuurlijk, heb hem gezegd dat hij maar straffe PR moet beginnen voeren voor zijn zaak... En ook dat het tijd wordt dat het tijd wordt om eens een holebi-fuif te organiseren met al dat queer-volk bij ons op 't werk.

Jaja, je kan veel zeggen van Katoennatie, 't is er niet altijd even plezant om te werken ("er zal overal wel eens iets zijn zeker?") maar als ik één ding in hun voordeel kan zeggen is dat ze op een schitterende manier omgaan met hun anders-geaarde medemens.

En nu, om het cirkeltje rond te maken: binnen drie weken ben ik een jaar getrouwd met mijn vrouwtje, mijn teamleader kan dan al 4 kaarsjes op het taartje zetten ... Zijn nl beiden op 21 juni in het huwelijk getreden .

 

23:47 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, queer, out, proud, werk, holebi, huwelijk, verjaardag |  Facebook |

04-05-07

Moe maar voldaan

Een beetje gebroken maar heel tevreden, da's de beste manier om te omschrijven hoe ik me op dit moment voel.

Uitleg: ik zit al heel de week in mijn vorkliftje, heb het klaargespeeld om de snelste te worden om containers te laden. Krijg veel complimentjes maar veronderstel dat de rest gewoon heel traag is en veel tettert. Ik babbel ook wel hoor, zo'n brave ben ik nu ook weer niet. Maar soit, ik heb m'n doel een beetje gehaald dus even geen controle meer voor mij, maar heel de dag rondsnorren.

Nu heeft zo'n ding langs geen kanten het comfort van een auto dus tegen de avond ben je helemaal geshaked maar 'k vind het zaaaalig om te doen.

we_can_do_it
Vanochtend ga ik genieten van enkele vrije uren. Ik ga naar Gent, heb 'n date met schattie om te lunchen. Voor we gaan eten moet ik gaan zien voor een nieuw juweeltje voor mijn wenkbrauwpiercing en eentje voor in m'n oor. Verder gaan kijken voor een nieuwe gsm, heb degene die ik nu heb aan m'n zoon verkocht voor 'n prijsje :). Jaja, familiekorting en alles eraf, hij heeft n goeie deal gedaan...

19-04-07

Moving up

Gisteren had mijn teamleader een leuk jobke voor mij (alles is beter dan doosjes opensnijden en controlleren, I hate it!): in het archief documenten zoeken die onze supervisor vandaag om acht uur op zijn buro verwachtte.

Ik ging meteen aan de slag, al had ik al snel door dat er een reden was dat bepaalde stukken niet gevonden werden... de meeste op het lijstje trouwens.

Nu hebben we even geleden toch die verhuis gehad, en ik vermoedde dat de doos waar de bewuste papieren inzaten ipv op grondniveau, in de hoogte stonden. Er rees een probleemke maar dat bleef er niet lang één: als ik niet met een orderpicker kan rijden, dan leer ik dat toch snel even om zo toch omhoog te geraken he?

orderpicker

Zo gezegd, zo gedaan he. Ik heb er rap iemand bijgeroepen om mijn de controls uit te leggen en wij op weg daarna. Even gesukkeld om de eerste keer in een gang te geraken (er lopen stalen rails aan de kanten van de gangen en de wieltjes blijven erachter hangen als je er niet juist in rijdt) maar daarna ging het vanzelf.

En tatatataaaaaaaa, ik heb die archiefdoos gevonden, op het 5de niveau! Ben er zelfs effe naast op een palet moeten gaan zitten omdat er in de doos erachter ook nog dingen zaten die ik nodig had (zo'n 8 m boven de grond) maar nadat ik even geslikt had lukte het wel.

Alweer een goei punt voor mij dus, en straks ga ik de supervisor toch even zeggen dat ik vanaf nu ook beschikbaar ben voor het stock- en inventaristeam... die rijden immers ook met die machines!

10:08 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, orderpicker, archief, succes, zoeken |  Facebook |

29-03-07

aaargh, wadistnu???

Al drie zalige dagen in magazijn 22 doorgebracht maar morgen moet ik terug naar waar ik normaal sta, mag 14...

Voor hen die net afstemmen op dit kanaal: ik werk bij een onderdeel van Katoennatie dat instaat voor de handling van de goederen van een Franse sportwinkelketen... Ons bedrijf bestaat een goede 11 jaar en heeft sinds kort een onderkomen gevonden in de nieuwe faciliteiten van Katoennatie aan Haven 1998 of 1548 (ja nu weet je veel he :P). Kort gezegd: we zijn naar euh "grotere" magazijnen verhuisd.

Ik heb meegeholpen met de verhuis van DEF naar 14 (maar ben toen ziek gevallen) en ook met die van GH naar 22 (tot mijn trots volledig afgewerkt!).

En nu komt het: magazijn 22 heeft minder (tussen aanhalingstekens) te doen maar de sfeer is daar ZOVEEL beter... Geen gezever, geen gedoe, geen gezaag, gene kul, toffe collega's, leuke babbels, kortom, alles wat ik wil...

Van de week moest ik niet werken bij ons en ik kon in mag 22 terecht en heb daar 3 zalige dagen gehad: met de reachtruck leren rijden (thanks Sandra!!!), ook met de vorklift (idem), me gekoesterd in de goeie sfeer, ... Maar vandaag hoorde ik van de supervisor dat ik morgen weer naar m'n oude magazijn moet...

sad


Bummer!!! Ik weet dat ze me in de 22 willen houden omdat ... (eigen lof stinkt, haha) maar ik wil er ook doodgraag blijven... Bovengenoemde supervisor zei me dat haar collega van de 14 haar bijna had gesmeekt om me morgen naar daar te laten komen. Ergens is mijn ijdelheid natuurlijk wel gestreeld he, ik bén goed in m'n werk, en kan ondertussen ook met de vorklift rijden en de rest van de machines, tja, da's een kwestie van tijd eer ik ze ook onder de knie heb

Maar ik voel me gewoon zo goe in de 22... 't Is langs geen kanten te vergelijken met de sfeer die er bij ons is, in de 22 is er geen fuss, geen gedoe

En 't is net dàt dat me zo aanstaat ...

Stomste is, in de 14 heb ik ondertussen ook m'n imago, ik wordt gewaardeerd en zo maar 't is niet hetzelfde. In de 22 maak ik fouten (zoals vanochtend, zo stom maar soit) maar er wordt niet over gezeurd...
Ik wéét al dat ik morgen ongelofelijke heimwee ga hebben naar de zalige rust in de 22 maar hou me vast aan de beloften van hogerhand dat ik er op termijn permanent ga terecht komen... Keep your fingers crossed he :)

21:19 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (5) | Tags: werk, keuze, verplichting, spijt, heimwee |  Facebook |

28-03-07

@ work

Op m'n werk ben ik met mijn gat in de boter gevallen, allez dat vind ik toch. Gisterenochtend kwam ik er aan, maar omdat er geen werk was moest ik weer naar huis. Bummer maar ik bleef niet bij de pakken zitten en ging naar een ander magazijn (hetgeen waarvoor ik mee de verhuis heb gedaan) en nadat ik had verteld dat ik niet kon werken zei de teamleader dat ik daar kon blijven.

Ze wil me leren rijden met de machines en ik zeg daar niet nee tegen. Eerste machine was de reachtruck...

reachtruck
Ik moet ondertussen niet meer zeggen dat ik zot ben van zo'n dingen dus ik heb me gisteren prima vermaakt!!! En ik was dan ook heel content toen ze me zeiden dat ik vandaag weer naar daar mocht. Vandaag heb ik wat met de vorklift gereden, en ook dat is de max!
vorklift
Eén ding is alvast zeker: het ziet er allemaal heel gemakkelijk uit maar dat is het niet. Al ga ik me daar uiteraard niet door laten tegenhouden om het onder de knie te krijgen...

19:28 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, machine, opleiding, reachtruck, vorklift |  Facebook |

24-03-07

Nurse me

Het lijkt hier wel een ziekenhuis, de virusjes, bacilletjes en kwaaltjes tieren welig: Schattie heeft een keelontsteking, oudste dochter een oorontsteking, jongste vreselijke hoofdpijn. Tweede zoon kon gisteren niet naar school wegens koorts en zelf stond ik elke ochtend op met een hoofd vol watten.

Gisterenavond is de dokter langsgeweest en het weekend zal ipv voor vermaak voor herstel dienen. Soit, niks aan te doen en ondergetekende is verpleegsterke van dienst. Iets dat ik graag op me neem, schattie doet hetzelfde voor mij als ik out ben.

nurse_me

Denk dat schattie het heel leuk zou vinden als ik in zo'n outfitje ten tonele zou verschijnen maar helaas lopen er hier nog een handjevol kids rond die het maar heel raar zouden vinden om mama zo te zien. We houden het dus maar bij als fantasietje...

Voor de rest best een goeie week gehad, waardering op het werk en goeie verstandhouding thuis.

16:11 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (2) | Tags: ziek, herstel, genezen, nurse, werk |  Facebook |

13-03-07

Ne resumé

Veel goesting om te bloggen maar geen tijd, te moe, ... Bummer want ik had veel te vertellen. Maar zal er dan maar een samenvatting van geven he.

  • Op 't werk nog altijd met de verhuis bezig. De deadline is donderdagavond maar ik ben er zeker van dat we die niet gaan halen: er zijn ondertussen al 2 collega's ziek gevallen en ook het materiaal laat het afweten. Resultaat: heel veel stress. En de mindere kanten van het verantwoordelijk zijn, namelijk gezever van bovenaf. Bovenaf die eigenlijk niet competent is om de verhuis te leiden, in te schatten hoeveel personeel er nodig is en daar tijdig op inspelen enzovoort enzovoort. Bon, op het moment dat ze begon te zagen had ik mijn antwoord klaar, ah ja.
  • Vorige week trouwens de schrik van mijn leven gehad toen ik een vrachtwagen aan het lossen was en bijna terug het magazijn inreed op het moment dat de chauffeur doorreed. Hij dacht dat de wagen leeg was...
    Ik heb echt ongelofelijk veel chance gehad want als ik één meter verder was geweest was ik eruit gedonderd en had die brommer op mijn hoofd gekregen... Denk niet dat ik dat zou overleefd hebben.
    Toen hij stilstond ben ik eruit gesprongen en ik heb die vent uitgescholden voor 't rot van 't straat. Amai. Hij heeft trouwens zijn laatste rit voor ons gereden en eerlijk gezegd kan me dat geen bal schelen.
  • Hier thuis een major crisis gehad door iets dat Sofie heeft uitgestoken. Ga er niet teveel over zeggen, alleen dat we ons een bult verschoten zijn want het is niet niks wat ze heeft gedaan. Maar laat ons zeggen dat alle betrokken partijen het erover eens zijn dat ze heel goed moet worden opgevangen en extra begeleid.
  • Nieuws van het babyfront: mijn jongste zusje is mama geworden dus ikke tante. Ben er best trots op hoor en hoop dat kleine Quinten haar en haar vriend heel veel vreugde zal schenken maar dat zal wel lukken.
  • Met mijn madammeke alles meer dan goed, we hebben elkaar weer helemaal teruggevonden en dat is gewoon fantastisch. 't Is zalig om met haar een uurtje te gaan wandelen, alleen wij tweetjes. Of zoals afgelopen zondag heel vroeg wakkerworden (beneden in het zetelbed in slaap gevallen...), elkaar een beetje opvrijen en dan ineens horen "hallo, ik wéét wat jullie aan het doen zijn...". Vervelend? Nee hoor, we waren nog niet in volle actie  en hebben daarna op onze kamer lekker verdergedaan.

Allez, al bij al ben ik best wel tevreden met hoe alles draait. En dat is toch het belangrijkste he?

19:00 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: genieten, werk, ritje, schattie, vrijen |  Facebook |

03-03-07

(G)(K)iller (Joke)

Eergisteren mijn meest geliefde streek uitgehaald, beetje stout wel maar het lukt élke keer...

Het was op mijn werk. Op dit moment ben ik aan het helpen bij de verhuis naar een nieuwe locatie, vrachtwagens lossen en ik heb al meer dan eens verteld dat ik dat graag doe he . Verschil met vorige keer is dat ik toen moest laden, nu is het palletten uit de truck rijden. Ben zelfs zonder enige verwittiging gebombardeerd tot Verantwoordelijke wat mijn shift betreft, heb de stempel van Magazijnverantwoordelijke in mijn bezit en mag even met de Jetset van het bedrijf meedraaien. Nee da's niet waar hoor, maar toch mag ik mijn mondje ook al eens roeren en van mijn oren maken. 'k Moet niet vermelden dat dat mijn zelfvertrouwen echt goed doet zeker?

Anyway, we hebben 3 chauffeurs die af en aan rijden tussen de twee magazijnen en die mannen, da's toch een slag apart he... Beetje charmeurs en vrouwenzotten, maar zolang ze hun manieren houden kan ik het wel appreciëren. En ik ben ook niet te beroerd om mijn trukendoos boven te halen als ik iets van hun gedaan wil krijgen (ben het nog niet verleerd om mijn charmes te gebruiken, daar dienen ze toch voor he  ).

lachen

Bon, op zich vind ik het wel plezant dat de heren een beetje aandacht tonen, 't is ergens een complimentje. Maar d'r was er eentje bij die naar mijn zin toch overdreef... De eerste dag al zei hij me dat hij me ging missen toen mijn shift bijna ten einde liep (ik wist niet goed wat doen en heb wat onnozel staan glimlachen), en de volgende ochtend ging hij verder met zijn gedoe.

En al keek ik al eens wat minder lief en liet ik hem eens wachten op documenten, hij gaf niet op... Ne mens met karakter . Maar toen ik bijna gedaan had en hij weer begon over hoe erg dat wel was etc etc begon ik het wat op mijn heupen te krijgen. Toen zei hij "weet je wat, ik ga met je mee naar huis"...

Ik zag mijn kans schoon en antwoordde met mijn beste pokerface en mijn allerbeminnelijkste blik dat ik dacht dat mijn madam dat niet echt leuk zou vinden...

Awel, de blik in die mannen hun ogen, pupillen die groot worden, mond die een beetje gaat openhangen: I LOVE IT!!! En zoals gezegd, het lukt me elke keer... Niet dat ik er een geheim van maak dat ik met de liefste vrouw van de melkweg ben getrouwd maar langs de andere kant zijn dat geen dingen die je gaat vertellen als je iemand nog maar 2 dagen kent he? Ik zie er blijkbaar niet uit als de doorsnee lesbienne (grappig bedoeld he, hoe zien die er trouwens uit ... ) en daarom gebeurt het meer dan eens dat iedereen ervan uit gaat dat ik ofwel single ben, ofwel hubbie met of zonder kindjes heb. Ik vind het zalig om - als er eentje een veroveringstocht begint - te doen of mijn neus bloedt en het spelletje mee te spelen. Tot natuurlijk wordt gepolsd naar wie er thuis op me wacht en ik bovenstaande killer joke kan uithalen...

Ik moet zeggen, hij herstelde zich vlug hoor, maar ik weet: I did it again... Gisteren was hij toch al wat voorzichtiger in zijn avances, ze gingen zover dat het lief was en daar kan ik wel mee leven... After all: 't leven is toch veel leuker als je op een prettige manier met elkaar kan omgaan he. Ben zelf - volgens deskundige Mevrouw Schattie - een enorme flirt, het gebeurt zonder dat ik er erg in heb... Flirt of geen flirt, ik hou het op heel sociaal: probeer om altijd vriendelijk te zijn, iedereen gedag te zeggen of te glimlachen als iemand voorbij loopt. Geef toe: zo is 't toch veel aangenamer?

15:14 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, killer, giller, grap, verbazing |  Facebook |

Salade mixte

Deze week veel bezig geweest met iets belangrijks: volwassen worden, of althans dat wat ik daar onder versta: evenwichtig zijn, zelfverzekerd, gevoel en verstand in synch krijgen, ... Heavy stuff dus.

Bij mij is -wat gevoel vs verstand betreft- er altijd eentje dat absoluut de bovenhand neemt. Mijn ma zou gezegd hebben: De ene keer te zot, de andere keer te bot. En hoewel ik altijd trots ben geweest op mijn ongewone karaktertje heb ik er ook veel verdriet door gehad. Zo dacht ik bijvoorbeeld altijd van mezelf dat ik een heel makkelijk persoon was, maar vele gesprekken over dit onderwerp later weet ik nu dat ik integendeel heel veeleisend ben. Ik geef heel veel maar vraag ook enorm veel terug, en er zijn maar weinig mensen die dat aankunnen...

Soit, 't gaat me wel lukken hoor, als er één eigenschap is die kenmerkend voor me is dan is het mijn enorme koppigheid. Als ik iets wil komt het er ooit wel eens van, hoe dan ook. Gelukkig heb ik ook wel geduld op dat vlak. Op vele andere niet, maar voor zo'n dingen wel.

Anyway, ondanks het feit dat ik weet dat ik nog een lange weg te gaan heb, ben ik ook wel trots geweest op mezelf, voor enkele kleine, banale dingetjes:

  • voor mezelf opgekomen, en zelfs met succes. Iets dat ik vroeger nooit gedurfd zou hebben, met een boel frustratie tot gevolg
  • Op de snelweg niet doodgegaan van de schrik als ik een slingerende vrachtwagen voorbij moest, maar eens diep adem gehaald en rustig gebleven
  • Aangetoond dat ik een gedreven persoon ben op het werk, met als resultaat dat ik positief opgemerkt ben
evenwicht

Andere dingen die het vermelden waard zijn, die me even lieten stilstaan bij de moed die sommige mensen hebben, of hoe wanhopig iemand kan zijn, of ...

  • Het overlijden van een jongen die seropositief was... Amper 26, en kortgeleden startte hij nog een blogje. Schattie vertelde me erover, en deze week zei ze "ik ben is dood". Ik snapte het niet, tot ze verder praatte... Ben vanochtend naar zijn blogje gaan kijken en verschillende keren tranen in mijn ogen gekregen. Maar ook een diep gevoel van respect voor die moedige jongen én voor zijn mama, die na zijn overlijden de bloggers op de hoogte hield.
  • Ook tranen en de vraag hoe iemand zo depressief kan worden dat ze haar 5 kinderen de keel oversnijdt... Ik hoorde het de eerste keer op de radio en las later in de krant meer over dit familiedrama. Ik ben iemand die heel erg blijft hangen in hoe ze zich moet gevoeld hebben, moet de hel geweest zijn. Wat nog erger is, is dat ze officieel in staat van beschuldiging is gesteld voor de moord op haar kinderen. Begrijp me niet verkeerd, het is een misdaad, maar toch...
  • Toch ook plezier en geluk: me stierlijk vervelen de avond dat schattie laat werkt en me ongelofelijk goed voelen op het moment dat ze me smste dat ik haar mocht gaan halen... 'k Ben een die hard romanticus, en hoewel ik heel hard en grof kan zijn heb ik een piepklein hartje.

Bon, lieve mensen allemaal, maak er een prettig weekend van en wie weet genieten we volgende week verder van de eerste aarzelende lentedagen... Onze bloemetjes beginnen in elk geval al uit te komen

12:52 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: karakter, voornemen, werk, actua, evenwicht |  Facebook |

27-01-07

Short Blog Service - SBS

Ondanks het feit dat ik na deze hele (*) werkweek absoluut KAPOT was, heb ik er toch een goed gevoel aan overgehouden.

Echt veel werk was er niet, ik veronderstel door de storm en dat daardoor de boten die onze containers met zendingen vervoeren vertraging hadden...

Donderdag om half 9 mogen stoppen, vrijdag ook niet gek veel te doen maar soit, uiteindelijk hebben we onze dag wel volgekregen.

(*) Gisteren kregen we te horen dat we zaterdag niet moesten werken... Algemene vreugde natuurlijk. Die zaterdagen zijn wel een goeie manier om overuren op te sparen maar wanneer we niet moeten komen hoor je niemand klagen . Aangezien een hele week normaalgezien 5 dagen telt maar voor mij om de twee weken eentje meer is het dus een twijfelgevalleke...

Ik bekijk het in elk geval als een kadootje: zomaar twee dagen weekend ipv 1 en een beetje... Heb zalig mogen uitslapen van schattie en heb daar enorm van genoten. Resultaat daarvan is dat ik al de hele dag met een grote smile loop!

Smile

Na de middag voorgesteld dat ik de wekelijkse boodschappen op mij zou nemen (Schattie was immers al de hele dag in de weer). Mijn oudste zoon ging mee en we kwamen nog maar binnen in de supermarkt en de koopjes lachten ons toe...

Nu hadden we vorige week net een nieuw (heel klein) tv-tje gekocht, zodat de kids boven kunnen x-boxen. Een tweede dvd-speler zou er ook komen binnenkort.

Maar toen ik de toestellen zag die er uitgestald stonden aan echte dumpingprijzen kon ik het natuurlijk niet laten schattie even te bellen om te vragen of ik er een mocht meebrengen. En kreeg, tegen mijn verwachting in, groen licht, hoi hoi!

Na een snelle brainstorm toch gekozen voor de goedkope (99,90 €), niet in solden staande, van een obscuur merk zijnde, dvd-recorder (al een hele tijd op ons wanted-lijstje) ipv voor de dvd-speler van Sony die maar 70 € kostte. Er stond ook een dvd-recorder van Philips voor 140 € maar he, je kan je budget blijven rekken he? Een dvd-recorder wilden we echt al heel lang, hebben er trouwens al meer dan eens bij staan twijfelen maar de prijs schrikte ons altijd af. Maar als je zo'n ding dan ineens voor pakweg minder dan 100 € ipv meer dan 250 kan kopen zwicht je met plezier...

Bij thuiskomst het ding uitgepakt, we zijn tenslotte alletwee wel wat multimediagek. En minstens 2 uur bezig geweest om te proberen het ding geïnstalleerd te krijgen... Om het dan, heel gefrustreerd op te geven: we vinden onze kanalen, kunnen alles instellen, maar als we via dat ding naar tv willen kijken/iets opnemen hebben we geen geluid.

We hebben vanalles geprobeerd maar het lukt gewoon niet. Bummer. En niet goed voor mijn humeur want als ik iets koop wil ik dat het werkt. Punt. Uit.

Dus maandagochtend alles weer mee en terug naar de winkel...

22:39 Gepost door Peggy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrije dag, werk, schattie, winkelen, miskoop |  Facebook |