13-02-08

TL-day!

Ik vertelde jullie eergisteren over het goeie nieuws dat ik vrijdag had gekregen he. Benieuwd?

Wel, vanaf vandaag word ik opgeleid tot teamleader! Ik ben heel blij, al gieren de zenuwen me op dit moment door het lijf. Mijn voorganger is door onze huidige supervisor opgeleid maar zag het ter elfder ure niet zitten. Daarom ben ik gevraagd, en ik heb de kans met beide handen aangegrepen:  hier werk ik al naartoe sinds ik iets minder dan twee jaar geleden bij Katoennatie begon ...

Er is al vrij veel dat ik ken/weet (en naar mijn gevoel nog zoveel meer dat ik nog moet leren), maar ik vertrouw erop dat dat met tijd, wilskracht en veel koppigheid wel zal goedkomen.

Nevertheless... duimen jullie voor me? Ik wil dit echt echt écht tot een goed einde brengen. 

04:29 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, promotie, teamleader, droom, vechten |  Facebook |

13-02-07

Bones

Ergens in de loop van de dag krijg ik een sms van schattie... Ze is opgebeld door de school van onze oudste zoon... hij heeft gevochten en ze gaan met hem naar de spoed.

Mijn gevoel is heel duidelijk: schaamte, kwaad. Als er iets is waar ik altijd op gehamerd heb is het dat ze NIET mogen vechten van mij. Wat mij betreft is iemand die zijn handen in zijn zakken houdt véél sterker dan iemand die vecht. Helaas gaat het niet altijd zoals je wil he...

Zoveel uur later: weer bericht van school: zijn hand is gebroken (middenhandsbeentje in zijn rechterhand). Blijkt dat één van de leerlingen zijn vriend aan het belagen was en hij is ertussen gekomen. Mooi motief? Misschien wel. Toch had ik liever gezien dat hij niet geslagen had, al zegt hij zelf dat hij pas sloeg nadat hij zelf aangevallen werd omdat hij zijn vriend verdedigde.

Dus vanavond heb ik hem een preekje gegeven... maar ook al gelachen. Hem gezegd dat ik nu wel contact moet opnemen met de school, al is het maar om te zeggen dat hij niet agressief van aard is...

De mevrouw van school die belde zei dat "ze" (de jongeren dus) het allemaal zo'n beetje hebben zitten, dat ze allemaal kort van stof zijn en niet veel nodig hebben. Vraag me af hoe het komt...

19:40 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (1) | Tags: zoon, breuk, geweld, vechten, school |  Facebook |

08-12-06

We're OKAY

Gezien de overvloed aan inspiratie tegenwoordig lijkt het me tijd om nog eens wat te schrijven.

Allereerst even een update ivm mijn gezondheid. Mentaal begint die weer heel goed te worden. Fysiek echter is het wat anders: gisteren heeft de orthopedist mij voor de verandering nog maar eens twee weken langer thuisgezet. Volgende week moet ik röntgenfoto's en een scan van mijn nek en wervelkolom laten maken. Misschien vinden we zo het euvel. Ik hoop het in elk geval!

Verder hebben we ons heel de week heel kwaad gemaakt op de man die ons de Chrysler verkocht. Zoals in een eerder postje gezegd begaf die het vorige week voor de zoveelste keer. Gelukkig hebben we een jaar garantie op de motor en daar maken we dan ook zonder schaamte volledig gebruik van!

Maar garantie of niet, de verkoper heeft ons heel de week weer met het ene na het andere smoesje wandelen gestuurd. Hij ging het direct laten maken, we gingen onmiddellijk een vervangwagen krijgen, blablabla ... Yeah right. We hadden via de verzekering 6 dagen een vervangwagen en hadden pas na afloop van die periode een andere nodig. En echt, we gingen die hebben, we moesten ons er vooral géén zorgen over maken...

We wilden hem geloven, hem het voordeel van de twijfel geven maar toch draaide het weer op niks uit: ik heb de vervangwagen van de verzekering gisterenochtend binnengebracht en we hebben nog geen andere auto. Erger nog: Meneertje Belofte neemt zijn telefoon zelfs niet meer op... Tel één en één bij elkaar op en inderdaad: we zitten momenteel zonder wagen.

Pas op, we laten ons er niet om kennen hoor. We proberen zo goed mogelijk onze plan te trekken, en het lukt wel. Geluk bij een ongeluk is wel dat ik in ziekteverlof ben (ik werk op 65 km van huis, en ons magazijn is quasi niet per openbaar vervoer te bereiken - zo sowieso niet gaan gezien ik in ploegen sta...).

Dus je ziet, er wordt fameus met onze voeten gespeeld. Maar ... wij zullen aan het langste eind trekken!!! Hij zal het zich nog berouwen dat hij heeft gedacht dat wij - twee madammekes - ons zouden laten doen.

De inlichtingen zijn ingewonnen, aangetekende brief verzonden en oooooh, ik ga me zo goed voelen als alles achter de rug is want één ding staat vast: wij moeten een goeie wagen hebben en die zullen we ook hebben!

Mooiste van heel het verhaal is dit: schattie en ik voelen ons heel sterk en zullen ons niet laten doen!

To be continued ... :)

21:51 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (1) | Tags: auto, werk, schattie, sterk, vechten |  Facebook |

15-11-06

Together Now

Gewoon omdat het een héél mooie tekst is ...
 
 Deep inside this city night
There’s only you and me
I can only hear your voice
I am all you see
Baby, I love you
Born to be mine
I’li say forever
You say it all the time
Take it like a vow
We’re together now
Together now, together now
Together now, together now
In this world so fast, nothing lasts
But I can feel it, we’re gonna make it
Together
Now you’re winning in big town trade
Lose it once, try to get saved
Talk gets cheap, money gets made
In too deep, time steals away
I call you up, get you on the line
Wanna get back to where we were that time
Wanna get you out, out of this place
Hold you close, just to see your face
Together now, together now
Together now, together now
Together now, together now
Together now, together now
Together now, together now

20:13 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schattie, samen, toekomst, vechten |  Facebook |