04-02-08

Avondje uit

Zaterdag hadden we een vriendin te eten, het was best gezellig en toen ze zei dat ze nog geen kaarten had voor het concert van Anouk, duurde het niet lang eer wij aan de pc zaten om ze voor haar te bestellen. Ik vroeg schattie waarom we niet zouden meegaan en zodoende zijn de tickets voor 4 (de vriendin vd vriendin gaat ook mee) besteld. Niet dat Anouk direct mijn favoriete zangeres is, maar haar optreden vorig jaar op TW Classic vond ik toch wel geslaagd.

anouk

Toen de kleintjes die avond in bed lagen zijn we nog weggegaan: eerst naar Hooters in Wetteren waar we een paar uurtjes hebben gezeten, daarna met zijn vieren naar een holebifuif in Gent. Was heel plezant, en om 3 uur waren we thuis.

Schattie en ik zouden schattie en ik niet zijn als dit geen babbelmoment was, en ja hoor, we hebben tot half acht 's morgens zitten tetteren. Heel emotioneel bij momenten want tijdens die sessies komt er heel wat uit. Maar dat moet dan af en toe ook eens kunnen he. Het ging over het werk, maar ook over diepe emoties: dingen die we samen hebben meegemaakt, het verdriet om mama, verdriet dat schattie heeft over bepaalde dingen. We hebben veel gehuild maar zijn toen moe maar opgelucht in bed gekropen.

Spijtig genoeg duurde het slapen niet lang want om 10 uur stonden er al kids in de kamer. AU! Uurtje later met veel moeite uit bed gekropen (na een lekker luie vrijpartij) en naar beneden. We hebben gegeten en zijn dan op de zetel gekropen, ik had al heel snel besloten dat ik zondag horizontaal zou doorbrengen. Ikke op de ene zetel languit, schattie op de andere en we hebben er een filmmarathon van gemaakt.

notebook

We begonnen met Assault on Presinct 13, de tweede film die we zagen had ik al een tijdje geleden meegekregen van een collega: The Notebook.  Het is een prachtige film en op het einde zaten we allebei te huilen. Ik ga niet verklappen hoe de film gaat, maar wat ik wel kwijt wil is dat het gaat over grote liefde, die alles kan overwinnen. Nog tijdens de eindgeneriek kwam schattie bij mij zitten en we hebben in elkaars armen zitten wenen (we moesten namelijk allebei denken aan de gesprekken die we nog maar een paar uur achter de rug hadden).

De band die we hebben is weer ijzersterk. En ja, we maken nog ruzie hoor, we zijn nu eenmaal allebei nogal opvliegend soms. Maar we weten weer van elkaar dat we door willen en da's echt een zalig gevoel.

Met traantjes nog in de ogen naar American History X gekeken, die ook wel veel indruk maakte, zo erg... Later gegeten en wat tv gekeken en om half 10 bedje in. Al was onze zondag lui, 't was een perfecte dag! 

 

26-11-07

After the rainbow

there is our pot of gold.... and we will get to it!

Nee, we zijn niet op zoek naar de ultieme rijkdom. Wel naar het ultieme geluk. En ik denk dat we goed bezig zijn. Heel veel praten heeft ons al terug veel dichter bij elkaar gebracht, en da's goed. De sfeer hier in huis is er al een pak op verbeterd. Eigenlijk is het niet zo moeilijk, maar je moet weten dat het nodig is he?

Een voorbeeldje? Bij discussiepunten waarvoor we enkele weken nog heel gefrustreerd gezucht zouden hebben of die tot een stomme ruzie zouden geleid hebben, proberen we nu kalm te blijven en elkaar te begrijpen. Zo simpel, maar  oh zo doeltreffend.

Afgelopen vrijdag zijn we met mijn werk iets gaan drinken. Jaja, schattie was erbij. Afgesproken rond half 7 in Melsele, daar een tijdje gezeten met heel de hoop. En moe maar voldaan thuisgekomen om 6 uur de volgende ochtend. Daartussenin hebben we nog enkele adresjes aangedaan, om af te sluiten in de Ladies Palace in Antwerpen.

Een plaats waar ik van ben verschoten: Frans Bauer en André Hazes zijn niet direct mijn idee van goeie uitgaansmuziek maar soit, we hebben ons er wel op geamuseerd.

Zaterdag moesten we recupereren, op mijn leeftijd blijf je niet meer ongestraft het klokje rond wakker (we waren tenslotte van de ochtend daarvoor wakker he, hadden ook nog de vroege gehad). Maar ook dat recupereren was plezant, samen met schattie :). 

07:20 Gepost door Peggy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrije tijd, uitgaan, werk, schattie, geluk, praten |  Facebook |

23-09-07

De levens van een kat

Deze week had onze Vlek het weer aan zijn been, letterlijk dan: hij kwam binnen na zijn nachtelijke pleziertochtje en we zagen dat hij mankte. Dierenarts gebeld en hem binnengebracht.

De arts maakte een foto van zijn pootje en even later wisten we wat er scheelde: heel zijn enkelgewricht is kapot: waarschijnlijk is er een auto overgereden. Hij moest een gipsje hebben maar om de breuk goed te kunnen zetten moest hij in slaap gedaan worden, we hebben hem dus een nachtje daar moeten laten slapen (ik kon hem niet gaan halen want stond met de late).

 

DSC00040

 


Na zijn oogje te zijn kwijtgeraakt zal hij binnen zes weken na zijn gips (die elke week ververst moet worden omdat de watten die vanbinnen zitten beginnen te rotten, ieuw) ook een enkel-gewricht hebben dat niet meer zal werken. Maar 't belangrijkste is dat ie nog bij ons..

Voor de rest fijne week gehad, vrijdag out of the blue naar schattie's broer in Kortrijk geweest en het nachtleven ingeduikeld. Totaal onverwacht dus heel plezant, tot het ineens na 2 uur was en we nog terug naar Wetteren moesten. Omdat ik moest werken zaterdag, beginnen om 6 uur... Mijn bedje heb ik dus welgeteld 20 minuutjes gezien en af en toe ging het niet heel goed maar uiteindelijk ben ik de dag doorgekomen en kon ik naar huis. Crashtime :)

Nu alweer goed uitgerust, lekker geslapen eigenlijk, en er vandaag nog een tof dagje van gemaakt met onze 2 kids die thuis waren door in Puyenbroeck te gaan wandelen; een aanrader trouwens! 

19:30 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlek, ongeluk, gips, uitgaan, slapen, puyenbroeck |  Facebook |