23-09-07

De levens van een kat

Deze week had onze Vlek het weer aan zijn been, letterlijk dan: hij kwam binnen na zijn nachtelijke pleziertochtje en we zagen dat hij mankte. Dierenarts gebeld en hem binnengebracht.

De arts maakte een foto van zijn pootje en even later wisten we wat er scheelde: heel zijn enkelgewricht is kapot: waarschijnlijk is er een auto overgereden. Hij moest een gipsje hebben maar om de breuk goed te kunnen zetten moest hij in slaap gedaan worden, we hebben hem dus een nachtje daar moeten laten slapen (ik kon hem niet gaan halen want stond met de late).

 

DSC00040

 


Na zijn oogje te zijn kwijtgeraakt zal hij binnen zes weken na zijn gips (die elke week ververst moet worden omdat de watten die vanbinnen zitten beginnen te rotten, ieuw) ook een enkel-gewricht hebben dat niet meer zal werken. Maar 't belangrijkste is dat ie nog bij ons..

Voor de rest fijne week gehad, vrijdag out of the blue naar schattie's broer in Kortrijk geweest en het nachtleven ingeduikeld. Totaal onverwacht dus heel plezant, tot het ineens na 2 uur was en we nog terug naar Wetteren moesten. Omdat ik moest werken zaterdag, beginnen om 6 uur... Mijn bedje heb ik dus welgeteld 20 minuutjes gezien en af en toe ging het niet heel goed maar uiteindelijk ben ik de dag doorgekomen en kon ik naar huis. Crashtime :)

Nu alweer goed uitgerust, lekker geslapen eigenlijk, en er vandaag nog een tof dagje van gemaakt met onze 2 kids die thuis waren door in Puyenbroeck te gaan wandelen; een aanrader trouwens! 

19:30 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vlek, ongeluk, gips, uitgaan, slapen, puyenbroeck |  Facebook |

09-09-07

Afgelopen week

Eergisteren schreef ik een postje, liet het aan schattie lezen in preview en sloot toen m'n browser. Typisch ikke :(. 't Zal wel van vermoeidheid geweest zijn, ik heb namelijk van dinsdag tot vrijdag de nachtploeg gehad. Die extra ploeg was ingelegd om in een ander magazijn te gaan helpen, ze verdronken er in het werk.

Op zich was het wel plezant, eens iets anders, maar verdorie 't was ook heel zwaar, je moet tenslotte je hele ritme aanpassen aan werken tijdens de nacht en slapen overdag. Ik ben al geen goeie slaper maar dat was wel moordend: de eerste dag kon ik amper 2 keer een uurtje slapen en na de middag nog eens 1.5 u. En 's avonds toen ik weer moest opgaan een wrak natuurlijk.

De laatste dag, vrijdag, heb ik bijna heel de dag in bed doorgebracht, het slapen lukte al heel goed :). Die nacht was uiteindelijk vrij zwaar, niet zozeer fysiek maar emotioneel: we kwamen vanalles te weten (plotse verschuivingen in het kader en nog meer onaangename dingen). 'k Heb staan huilen als een klein kind omdat ik heel teleurgesteld was in iemand die ik vertrouwde maar dat niet waard blijkt te zijn, en ben heel kwaad geweest. Gelukkig zijn ben ik goed opgevangen door andere collega's, een goed gesprekje later kon ik de nacht nog met een lach afsluiten.

Zaterdag heb ik heel de dag verslapen, vannacht ook vrij veel en nu, nu ben ik alweer moe. Maar da's niks, morgen wacht de vroege op me. Ik heb nog twee weken magazijn 22 voor de boeg, en binnen veertien dagen vertrek ik terug naar de 14. Ja, daar wilde ik weg, maar ik heb er iets te bewijzen, en ik wil niet rusten voor ik dat bereikt heb! 

19:53 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nacht, vermoeiend, werk, zwaar, emoties, slapen |  Facebook |

12-02-07

 Tetter tetter

Moe. Heel moe. Maar weet hoe het komt en heb er geen spijt van: zaterdag zijn schattie en ik iets gaan drinken. Op tijd naar huis maar daar natuurlijk weer blijven tateren en voor we het wisten was het weer ochtend. Als wij eenmaal beginnen zijn we niet te stoppen...

Gisteren dus heel de dag doodop maar zijn de dag doorgeraakt. Onder andere lekker lui frietjes gebakken en in de zetel opgegeten. Kids vonden het de max natuurlijk!
moe

Erger was dat ik vanochtend weer met de vroege moest beginnen. Dus maar goed op tijd gaan slapen en er gelukkig ook redelijk goed uitgeraakt maar had het gevoel alsof er in mijn hoofd een pak watten zat. Je kent dat gevoel wel he.

Op 't werk zag het er kalm uit. Heb gevraagd om te stoppen om 10 uur, thuisgekomen en in mijn bedje gekropen. Heb nu, enkele uren later nog steeds niet het gevoel dat ik bijgeslapen ben maar 't is toch al beter. Vanavond met mijn Schattie vroeg in de bedstee duiken denk ik...

15:35 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: moe, praten, werken, slapen |  Facebook |

04-02-07

Turbulentie

De voorbije week had ik -zoals altijd natuurlijk- weer veel te weinig geslapen. Eigen schuld dikke bult zeker?Daarom heb ik zaterdag een inhaalbeweging gemaakt. Het was nodig.

Door een onnozel iets enorme ruzie met schattie gehad dus dat moest ook goedgemaakt worden... Het is toch ongelofelijk hoe snel een gebrek aan wil tot luisteren en/of geduld heel snel kan ontaarden in een geschil...

wake_turbulence

 

Zaterdag heb ik dus het grootste deel van de dag horizontaal doorgebracht, daarna gegeten en me dan terug gelegd. Met iedereen samen naar Robotz gekeken (wat trouwens echt een hilarische film is) maar helaas ergens along the way ingedommeld... Half tien bedje in: oogjes dicht en snaveltjes toe. SNURK!

Vanochtend was ik nog moe maar met de moed der wanhoop hebben we ons door de meest noodzakelijke klusjes geworsteld. Maar het voor de rest toch weer kalmkes aan gedaan. Ik zou haast beginnen denken dat ik van slapen zou beginnen houden .

Met schattie was het al goed gemaakt. Dat duurt gelukkig nooit echt lang, al denk ik soms dat het nooit meer goed komt. Er zal tijdens de beste vluchten wel eens turbulentie zijn zeker ...?

20:07 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schattie, ruzie, stom, goedmaken, moe, slapen |  Facebook |