19-08-08

op een dag

wordt alles duidelijk. Dan weet je ineens wat je te doen staat en handel je daarnaar. Dan zijn er geen excuses meer, geen "ik kan het niet/ik wil het niet". Dan doe je gewoon wat je moet doen.

Een raadsel voor jullie? Too bad. Voor mij en schattie is het in elk geval haarzuiver. De gesprekken die we nu hebben doen mij denken aan degene die we voerden toen we pas samen waren. Open, eerlijk, met respect voor elkaar. En ja, het voelt heerlijk.

Als je - zoals wij voorhadden - uit elkaar groeit zit er op de duur niks anders meer op dan praten over het uit elkaar gaan, hoe je dat gaat regelen. Mag zeggen dat we het er dik over eens waren dat we het netjes zouden regelen, onafgezien de ruzies die er waren of zouden zijn beloofden we elkaar dat we die afspraken niet zouden laten vallen.

Maar 't is uiteindelijk niet nodig geweest. Gelukkig maar want ik zou niet weten wat ik zonder haar zou moeten doen. Ben blij dat we elkaar toch nog belangrijk genoeg vonden om voor te vechten want onze relatie heeft een hele nieuwe wind gekregen, het lukt ons weer. Wat niet wil zeggen dat we onze twistpunten niet meer hebben, maar nu kunnen we er weer over praten...

12:25 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (3) | Tags: problemen, relatie, geluk, schattie, oplossingen |  Facebook |

05-08-08

what if?

What if

  • de mensen waarvan je denkt dat zij je leuk vinden, je uiteindelijk toch niet zo leuk vinden, en je jezelf meestal hopeloos belachelijk maakt?
  • schattie van me weg zou zijn gegaan, waar zou ik nu dan staan?
  • alles waar je op professioneel vlak naar streeft toch niet je dat zou zijn?
  • alles gewoon anders zou zijn?

zware kost, ik weet het. Maar ik zit in een piekermoment en raak er moeilijk uit.

De crisis die ik met schattie doormaakte lijkt voorbij. En ja, we hebben echt op het punt gestaan om uit elkaar te gaan. Waren een beetje van elkaar vervreemd. Gek, zou nooit gedacht hebben dat dat ONS kon overkomen maar dat is blijkbaar perfect mogelijk.

De dingen die gebeurd zijn trachten we achter ons te laten, we proberen te praten, naar elkaar te luisteren. En tot hiertoe lukt dat wonderwel.

10:53 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vriendschap, werk, piekeren, schattie |  Facebook |

27-06-08

Net thuis van het werk

Net thuis van het werk, het is nog steeds paddle en we doen nog steeds *geeuw* overuren...

Net thuis van het werk, alles is hier bijna donker, maar schattie heeft wat licht voor me laten branden (omdat ik anders gegarandeerd tegen de vloer ga veronderstel ik).

Bij het binnenkomen glipten onze witte en zwarte kater langs me heen, ze willen o zo graag laten zien dat ze flink zijn en op de grote boze straat voor zichzelf kunnen zorgen. Maar daarna willen ze lekker gerieflijk terug binnen. Oef. Het is al erg genoeg dat onze grijze altijd de hele nacht op zwier is...

Net thuis van het werk. Ik mis mijn lief, het samen met haar gaan slapen, samen lachen, praten, vanalles doen. Maar ik geniet nu wel heel even van de stilte hier in huis, die alleen wordt verstoord door het ronken van onze poezen.

Net thuis van het werk... het begint zwaar te wegen, maar het gaat (voor mij althans) niet zo heel lang meer duren: volgende week nog de vroege en dan twee weekjes verlof. Jihaa!

Net thuis van het werk. Ben blij dat ik thuis ben en ga me voor een paar uurtjes tegen mijn liefste aandrukken. Moet vroeg op, rapporten...

01:11 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (2) | Tags: werk, moe, schattie, overuren, paddle |  Facebook |

23-06-08

2 jaar ...

Afgelopen zaterdag vierden schattie en ik dat we twee jaar getrouwd waren. We zijn een weekendje weggeweest, lekker samen op hotel.  Lieveke, 't was leuk, en dit gaan we nog ontelbare jaren doen he... want ik zie je graag! 

08:57 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: weekend, huwelijk, verjaardag, liefde, schattie |  Facebook |

29-05-08

She's leaving me ...

... maar gelukkig is het slechts voor enkele dagen.

Schattie gaat van vanmiddag tot zondag naar haar vriendin in Denemarken.

 

little_mermaid

 

'k Zal dus enkele dagen wat eenzaam zijn, maar ach, vier dagen zijn zo voorbij he? 

09:28 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (4) | Tags: liefde, schattie, eenzaam, denemarken, citytrip |  Facebook |

21-04-08

Een daggeske

Wel, 'k had niet gedacht dat het er nog van zou komen nu ik teamleader ben: een dagje verlof nemen. Ik geef eerlijk toe dat ik het soms een tikje moeilijk (understatement of the year) heb om mijn werk los te laten, 'k wil het immers goed doen maar slaag daar vooralsnog nog niet altijd en/of volledig in.

Gevolg is dat ik droom over dozen die kwijt zijn, paletten die we niet vinden en over de ultieme manier om mijn mensen (dagelijks tussen de tien en vijftien personen) tot goeie prestaties aan te sporen zonder dat ze zich al te veel opgejaagd voelen. Een utopie tot hier toe maar in mijn dromen ziet het er altijd goed uit: ik vind dozen en paletten en mijn team wordt steevast het allerbeste van het hele bedrijf.

Maar goed, morgen komt het er eindelijk van. Schattie en ik hebben voor het eerst sinds lang eens een dagje vrij samen. En dat we het ervan gaan pakken, daar mag je van op aan. Wat we gaan doen weet ik nog niet, wel dat we van elkaar gaan genieten. Misschien een dagje naar zee, of toch maar thuis blijven en wie weet de hele dag luieren in bed of voor de tv. Alle opties zijn open. Zalig!

Toch morgenochtend eerst langs 't werk: mijn broertje (onze enige) mag morgen bij ons beginnen. Heeft geen vervoer en ik zou ik niet zijn als ik geen 70 km op en weer af zou rijden om hem goed af te leveren. Kan ik ineens checken of mijn mensen goed aan hun shift beginnen.

Ikke werkverslaafd? Neuh..... 

17:29 Gepost door Peggy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schattie, vrijaf, werk, broer |  Facebook |

09-03-08

Amai amai

Eindelijk eens 5 minuten tijd om eens neer te zitten en wat te schrijven.

Je gelooft niet hoe druk het geweest is, en ik dacht vroeger al dat ik het druk had... Niet dus. Nu echter weet ik niet wat eerst te doen en het is een race tegen de klok om elke dag mijn werk een beetje gedaan te krijgen.

Waar ik de eerste week dacht dat het goed ging denk ik nu het tegenovergestelde, maar dat is omdat ik volop aan het leren ben. Hoop ik :S. En het gaat moeizaam. Ik ben nog altijd vastbesloten om te slagen, dat wel. Maar 'k ben toch al een paar keer serieus teleurgesteld geweest omdat alles in het honderd liep, ik mijn werk langs geen kanten af kreeg...

Ach ja, alle begin is moeilijk he?

Mean while here at home: schattie houdt zich sterk maar ik merk dat het af en toe zwaar is. Maar ze is een krakske in het regelen van ons toch wel drukke huishouden. Mijn krakske!

12:41 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, blunders, schattie, krak, druk |  Facebook |

24-02-08

Zwemmen of verzuipen?

Vorige week zondag schattie van de Eurostar gaan halen en zelfs al had ik haar maar twee dagen niet gezien, 't was zalig dat ze er weer was. Ze had ook een kadootje mee voor me: een zilveren duimring uit Soho, hét gay-quarter in Londen. Ikke heel blij want ik wilde er al lang eentje! 

Volgende keer zijn we samen weg, dat staat vast. Het is geleden van toen Pink optrad in het Sportpaleis, zo'n anderhalf jaar geleden, dat we nog eens een weekendje onder ons hadden en we zijn er echt wel aan toe. Misschien binnenkort eens mijn overuurtjes, die ik ondertussen al flink heb opgebouwd, eens opnemen daarvoor...

Die overuurtjes zijn afgelopen week bijna verdubbeld: ik heb 3 dagen tot 12 uur gewerkt want het was meer dan nodig. Mijn eerste volledige week als teamleader was dus heel druk en hectisch en ik moet nog zoveel leren maar ik heb er ook zo van genoten. Ondanks het feit dat er nog gigantisch veel is dat ik moet leren combineren mag ik toch zeggen dat ik enkele complimentjes heb gekregen en die hebben me enorm deugd gedaan.

Ben iemand die zich - zeker op professioneel vlak - altijd maar wil bewijzen, die ook altijd bevestiging zoekt. Nu ik een trapje ben geklommen op de ladder voel ik me dan ook supergoed: hoewel de week loodzwaar was liep ik over van energie en zelfs mijn dag van 10 uur was te kort. 'k Zal dat dus maar als een goed teken beschouwen he, en mijn koppigheid zal me hier nog van pas komen :)

Je raadt het al he, ik voel me kiplekker op dit moment en dat vertaalt zich ook naar mijn privé-leven: zelfs de kids merken op dat ik zo lief ben en dat is het mooiste compliment dat ze me kunnen geven. Denk nu niet dat ik anders niet lief ben, maar 'k heb meer geduld en heb gewoon het gevoel dat alles beter gaat. 

Gelukkig staat schattie er volledig achter: zonder haar zou ik dit nooit kunnen doen want er komt nu toch wel meer op haar terecht. Maar ze zei me dat ze heel trots op me is en dat ze begrijpt dat ik er volledig voor wil gaan zodat ik een goede teamleader kan zijn, want dat is mijn doel. Als ik dat kan bereiken, dan pas zal ik voor mezelf kunnen zeggen dat ik de mensen die me mijn kans gaven en die me steunden, heb bewezen dat ik het waard ben.

Dat ik er niet op uit ben om ten koste van gelijk wat hogerop te raken, maar alles zal doen om te blijven groeien in wat ik doe. Maar eerst dus maar eens laten zien dat ik deze kans verdiend heb he, één stapje tegelijk.

12:08 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ring, londen, soho, schattie, werk, kans, vertrouwen, steun |  Facebook |

17-02-08

Rust?

Hoewel ik vrijdag een dagje verlof had genomen (stond met de vroege en schattie ging for the weekend naar haar vriendin in Londen, ik moest dus 's ochtends voor de kindjes zorgen), is daar niks van in huis gekomen: uiteindelijk ben ik van half 10 tot bijna 3 gaan werken. Maar daar stopte het niet mee, met een groepje collega's hebben we ook de nacht van vrijdag op zaterdag gewerkt.

'k Moet toegeven dat het me niet echt goed afging, mijn humeur liet dik te wensen over en ik was al gauw heel moe. Soit, somewhere along the night heb ik toch maar besloten dat het geen zin had om slechtgezind te zijn en dat het ooit wel eens zes uur zou worden; wat telde was dat we ons steentje probeerden bij te dragen.

Eens thuisgekomen ben ik nog even opgebleven, dan een paar uur geslapen.

Werd wakker met het gevoel dat ik precies heel de nacht uitgeweest was, niet zo fijn dus...  Met de moed der wanhoop rap naar de winkel en dan languit in de zetel. 's Avonds met iedereen naar het frituur om daar te eten, om erachter te komen dat het daar bakske vol was en we maar terug naar huis moesten om daar onze frietjes op te eten.

Gisterenavond in de zetel in slaap gevallen. Een paar keer wakker geworden maar niet de moeite gedaan om naar boven te gaan, het bed zou toch veel te groot zjin voor mij alleen.  En me dus maar lekker -voor zover dat mogelijk was- genesteld en verder geslapen.

Deze morgen heb ik gezorgd dat ons huisje proper is en om 16 uur ga ik schattie halen in Brussel-Zuid. Oef, als ze weer bij mij is ga ik me pas terug echt goed voelen! 

12:09 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schattie, werk, nacht, reisje, londen, moe |  Facebook |

11-02-08

Fast forward

Voorbije week was heel plezant: samen met mijn liefste gewoon heel prettig doorgebracht en meer vraag ik niet. Enig minpuntje misschien is dat we besloten hebben toch maar niet naar Anouk te gaan zien; zo goed vinden we haar nu ook weer niet en ik geef liever dat geld uit aan iemand die ik écht wil zien.

Maar ...

forward

... ik heb vrijdag ge-wel-dig nieuws gekregen. Nieuws waar ik helaas nog niks over kan vertellen, er is me gevraagd nog even mijn mond te houden en hey, dan doe ik dat he. Wat ik wel kan zeggen: ik ben dolgelukkig!

11:45 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: prive, schattie, liefde, werk, zwijgen |  Facebook |

04-02-08

Avondje uit

Zaterdag hadden we een vriendin te eten, het was best gezellig en toen ze zei dat ze nog geen kaarten had voor het concert van Anouk, duurde het niet lang eer wij aan de pc zaten om ze voor haar te bestellen. Ik vroeg schattie waarom we niet zouden meegaan en zodoende zijn de tickets voor 4 (de vriendin vd vriendin gaat ook mee) besteld. Niet dat Anouk direct mijn favoriete zangeres is, maar haar optreden vorig jaar op TW Classic vond ik toch wel geslaagd.

anouk

Toen de kleintjes die avond in bed lagen zijn we nog weggegaan: eerst naar Hooters in Wetteren waar we een paar uurtjes hebben gezeten, daarna met zijn vieren naar een holebifuif in Gent. Was heel plezant, en om 3 uur waren we thuis.

Schattie en ik zouden schattie en ik niet zijn als dit geen babbelmoment was, en ja hoor, we hebben tot half acht 's morgens zitten tetteren. Heel emotioneel bij momenten want tijdens die sessies komt er heel wat uit. Maar dat moet dan af en toe ook eens kunnen he. Het ging over het werk, maar ook over diepe emoties: dingen die we samen hebben meegemaakt, het verdriet om mama, verdriet dat schattie heeft over bepaalde dingen. We hebben veel gehuild maar zijn toen moe maar opgelucht in bed gekropen.

Spijtig genoeg duurde het slapen niet lang want om 10 uur stonden er al kids in de kamer. AU! Uurtje later met veel moeite uit bed gekropen (na een lekker luie vrijpartij) en naar beneden. We hebben gegeten en zijn dan op de zetel gekropen, ik had al heel snel besloten dat ik zondag horizontaal zou doorbrengen. Ikke op de ene zetel languit, schattie op de andere en we hebben er een filmmarathon van gemaakt.

notebook

We begonnen met Assault on Presinct 13, de tweede film die we zagen had ik al een tijdje geleden meegekregen van een collega: The Notebook.  Het is een prachtige film en op het einde zaten we allebei te huilen. Ik ga niet verklappen hoe de film gaat, maar wat ik wel kwijt wil is dat het gaat over grote liefde, die alles kan overwinnen. Nog tijdens de eindgeneriek kwam schattie bij mij zitten en we hebben in elkaars armen zitten wenen (we moesten namelijk allebei denken aan de gesprekken die we nog maar een paar uur achter de rug hadden).

De band die we hebben is weer ijzersterk. En ja, we maken nog ruzie hoor, we zijn nu eenmaal allebei nogal opvliegend soms. Maar we weten weer van elkaar dat we door willen en da's echt een zalig gevoel.

Met traantjes nog in de ogen naar American History X gekeken, die ook wel veel indruk maakte, zo erg... Later gegeten en wat tv gekeken en om half 10 bedje in. Al was onze zondag lui, 't was een perfecte dag! 

 

04-12-07

 

't Was al n tijdje geleden, maar na de vorige post kreeg ik toch weer enkele reacties. Afkeurende, zoals uiteraard te voorzien. Maar toch ook een lieve reactie, waarin gezegd wordt dat ik niet zo hard mag zijn voor mezelf. Maar ik kan niet anders...

'k Vind het spijtig dat er geen referenties bij die reactie staan, ik weet graag wie me een warm hart toedraagt en begrip toont voor wat gezegd wordt. Dus, als je dit leest, bij deze nodig ik je uit me eens te mailen.

Vandaag was een betere dag. Ik heb gisteren aan schattie gezegd wat er op mijn lever lag en ondanks het feit dat ze dat niet echt prettig vond, heeft ze het toch tof opgenomen.

En da's juist onze sterkte: we zien elkaar zo graag. Verloren elkaar al enkele keren uit het oog maar zelfs dan zou ik haar nooit of te nooit willen missen want zij is voor wie mijn hart klopt, degene die het voor mij allemaal de moeite waard maakt. 

Voor wie dit romantische zever vindt: too bad. Want ik hou van haar, ondanks alles wil ik voor altijd bij haar zijn. En daar ga ik mijn uiterste best voor doen. Want ze is het waard...

17:24 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (3) | Tags: liefde, schattie, reactie, romantiek |  Facebook |

03-12-07

Baaldagje

Er zijn zo van die dagen he dat je liefst van al in je bed zou blijven liggen tot je je weer goed voelt, whenever that may be... En vandaag is er zo eentje.

Misschien moet ik hier toch eens een beetje tekst en uitleg geven want jullie kunnen waarschijnlijk totaal niet meer volgen he. De ene keer schrijf ik dat alles super is, de andere keer dat ik stout ben geweest, dan weer zit ik op een roze wolk.

In 't kort: ik heb schattie bedrogen een tijdje geleden, iets waar ik me heel erg slecht over voel. Was verliefd geworden op een collega en in een heel dronken bui is het totaal uit de hand gelopen. Schattie wist het bijna direct daarna, en gelukkig wil ze me vergeven wat ik deed.

Maar zelf kom ik er niet mee in het reine, ik snap nog steeds niet hoe ik het heb kunnen doen. Ondanks het feit dat ik me tot dat meisje aangetrokken voelde was het absoluut niet in me opgekomen om daar iets mee te doen, ik heb een hekel aan overspelige mensen. En nu ben ik er zelf eentje...

Da's wat ik nog het meest griezelig vind: ik zie mijn vrouw doodgraag, en toch, op momenten dat het wat minder gaat en het lijkt of je alleen nog maar ruzie maakt, gebeuren er dingen waar je achteraf onnoemelijk veel spijt van hebt. En dat woord beschrijft het echte rotgevoel maar amper.

Er zijn momenten, veel zelfs, dat ik mezelf haat. Want ik heb haar enorm veel pijn gedaan. Mezelf ook trouwens. 'k Heb de toekomst van de kinderen in het gedrang gebracht. Enz enz... Enkel en alleen omdat ik het gevoel had dat ik aandacht te kort kwam. Ok, dit is misschien een beetje simplistisch weergegeven, maar beter kan ik het niet uitleggen.

Vandaag is dus een dag dat ik niet anders doe dan nadenken, piekeren, mezelf pijnigen met de vraag waarom ik me niet heb beheerst. Vragen waar ik geen antwoorden op heb, maar waarmee ik blijf worstelen.

Binnenkort kunnen we weer naar de therapie. Het wordt in eerste instantie relatietherapie, maar ik wil ook uitzoeken waarom ik afdwaalde, of het iets met mijn adhd te maken heeft, of er manieren zijn om met die gevoelens om te gaan.

Want ik heb vorig jaar een verliefdheid gehad (puur platonisch want online) die zeer ingrijpend is geweest voor ons (het gebeurde vlak voor ons trouwen), en dit jaar gebeurde het weer, echt dit keer. Ik wil leren wat ik moet doen wanneer ik me verwaarloosd voel, wanneer we uit elkaar dreigen te groeien want -al geloven jullie het misschien niet meer na deze post - ik zie schattie echt on-ge-lo-fe-lijk graag, ze is echt degene met wie ik oud wil worden en ik wil dat niet meer in de waagschaal stellen... 

Zij en ik, we hebben nog zoveel plannen, we hebben samen al zoveel meegemaakt, ons leven is goed. Het enige wat ik dus vraag is om te leren hoe ik de vrouw kan zijn die haar gelukkig maakt. Want dat is wat ik wil. Dat is wat zij wil. Ik wil mijn beloftes aan haar waarmaken, daar heeft ze recht op...

10:38 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (5) | Tags: prive, verliefd, overspel, toekomst, schattie, liefde, bewijzen |  Facebook |

26-11-07

After the rainbow

there is our pot of gold.... and we will get to it!

Nee, we zijn niet op zoek naar de ultieme rijkdom. Wel naar het ultieme geluk. En ik denk dat we goed bezig zijn. Heel veel praten heeft ons al terug veel dichter bij elkaar gebracht, en da's goed. De sfeer hier in huis is er al een pak op verbeterd. Eigenlijk is het niet zo moeilijk, maar je moet weten dat het nodig is he?

Een voorbeeldje? Bij discussiepunten waarvoor we enkele weken nog heel gefrustreerd gezucht zouden hebben of die tot een stomme ruzie zouden geleid hebben, proberen we nu kalm te blijven en elkaar te begrijpen. Zo simpel, maar  oh zo doeltreffend.

Afgelopen vrijdag zijn we met mijn werk iets gaan drinken. Jaja, schattie was erbij. Afgesproken rond half 7 in Melsele, daar een tijdje gezeten met heel de hoop. En moe maar voldaan thuisgekomen om 6 uur de volgende ochtend. Daartussenin hebben we nog enkele adresjes aangedaan, om af te sluiten in de Ladies Palace in Antwerpen.

Een plaats waar ik van ben verschoten: Frans Bauer en André Hazes zijn niet direct mijn idee van goeie uitgaansmuziek maar soit, we hebben ons er wel op geamuseerd.

Zaterdag moesten we recupereren, op mijn leeftijd blijf je niet meer ongestraft het klokje rond wakker (we waren tenslotte van de ochtend daarvoor wakker he, hadden ook nog de vroege gehad). Maar ook dat recupereren was plezant, samen met schattie :). 

07:20 Gepost door Peggy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrije tijd, uitgaan, werk, schattie, geluk, praten |  Facebook |

10-11-07

Whisper - voor mijn liefste

Catch me as I fall
Say you're here, and it's all over now
Speaking to the atmosphere
No one's here, and I fall into myself
This truth drives me into madness
I know I can stop the pain, if I will it all away
If i will it all away...

Don't turn away
(Don't give in to the pain)
Don't try to hide
(Though they're screaming your name)
Don't close your eyes
(God knows what lies behind them)
Don't turn out the light
(Never sleep, never die...)

I'm frightened by what I see
But somehow, I know that there's much more to come
Immobilized by my fear
And soon to be blinded by tears
I can stop the pain, if I will it all away
If I will it all away...

Don't turn away
(Don't give in to the pain)
Don't try to hide
(Though they're screaming your name)
Don't close your eyes
(God knows what lies behind them)
Don't turn out the light
(Never sleep, never die...)

Fallen angels at my feet
Whispered voices at my ear
Death before my eyes
Lying next to me, I fear
She beckons me, shall I give in?
Upon my end, shall I begin?
Forsaking all I've fallen for, I rise to meet the end

Don't turn away
(Don't give in to the pain)
Don't try to hide
(Though they're screaming your name)
Don't close your eyes
(God knows what lies behind them)
Don't turn out the light
(Never sleep, never die...)

Don't turn away
(Don't give in to the pain)
Don't try to hide
(Though they're screaming your name)
Don't close your eyes
(God knows what lies behind them)
Don't turn out the light
(Never sleep, never die...)

Don't turn away
(Don't give in to the pain)
Don't try to hide
(Though they're screaming your name)
Don't close your eyes
(God knows what lies behind them)
Don't turn out the light...
(Never sleep, never die...)

Servatis a periculum...
Servatis a maleficum...
(repeat and fade out)

Evanescence - Whisper... omdat zij mij opvangt, altijd weer en weer 

14:24 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schattie, toevlucht, evanescence, whisper, helpen |  Facebook |

Crash

Donderdagavond ben ik compleet ingestort. De dag was nochtans heel goed, 'k had die nacht eindelijk een hele nacht door kunnen slapen, voelde me veilig in schatties armen.

Toen ik haar af had gehaald en we nog iets gingen drinken kregen we alweer een knetterende ruzie. Over - hoe raar je het - iets banaals. De gemoederen raakten oververhit en we zaten als twee ordinaire viswijven tegen elkaar te schreeuwen. Even later zette ze me af en vertrok naar de dierenarts om onze jongste kat af te gaan halen. En ik ben weggelopen.

Als een dief in de nacht ben ik buitengeslopen en naar het station gegaan. Ik moest gewoon wég. Ik liet daarbij mijn kids achter. Dat zorgde voor een boel wroeging maar ergens wist ik dat de oudste hen zou opvangen, en ook schattie zou niet lang wegblijven. Ik ben van mezelf niet iemand die wegloopt van problemen, maar als ik geen uitweg meer zie doe ik dat wel. Dan laat ik alles achter...

Mijn oudste zoon was boos op me natuurlijk, die moest opdraaien voor de kids die thuis waren. Ik bezwoer hem dat ik terug zou komen, maar even tijd voor mezelf nodig had. Ik vertelde niemand waar ik naartoe ging, ik wilde echt even alleen zijn.

Die avond heb ik uren gebeld met een kennis en een collega. De kennis zei me dat ik naar haar mocht toegaan en blijven zolang ik wilde maar dat zag ik niet zitten. De collega praatte met me en bracht me tot rust. Zodat ik later toen ik schattie sprak kon zeggen dat ik wel bij haar wil zijn, maar de ruzies zo beu ben... En toen vertrok ik weer naar huis.

Ze is me komen afhalen en believe me, de laatste meters tot ik bij haar was heb ik gelopen om in haar armen te kunnen vliegen. Na snel iets gegeten te hebben zijn we naar huis gegaan. Die nacht heb ik weer heel slecht geslapen en gisteren zijn we naar de dokter gegaan want zo kan het niet verder. Ik heb rust nodig, voor mijn lichaam maar absoluut ook in mijn hoofd, ik word gek van mijn gedachten en mijn onrust. Die heb ik nu al zo lang en ik wil er vanaf !

Donderdag gaan we naar de therapie, daar verwacht ik heel veel van en ik ben van plan om goed mee te werken. Ik wil terug worden wie ik ooit was en de slechte gevoelens achter me laten. Want schattie heeft recht op een leven met degene waar ze haar hart aan schonk, niet met dat rare mens dat ik nu ben.  

14:18 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: crash, depressief, schattie, gezin, vluchten, therapie |  Facebook |

03-11-07

Talk the talk

Na elkaar eerst enkele dagen ontzien te hebben (en da's dan vooral schattie's verdienste) beginnen we nu voorzichtig te praten, over hoe het zo fout is kunnen lopen. Daar zijn we allebei van geschrokken, het is namelijk niet zo dat we nooit praten. Dat we het nooit eens zijn. We hebben alleen de dingen die ons kwaad konden doen gemist omdat we zo opgeslorpt werden door de dagelijkse sleur van werk en gezin.

Daar ga je helemaal in op. Je denkt dat je voor elkaar zorgt, maar ondertussen sluipen ergernissen binnen die je wegdrukt, verkeerd aanpakt. En voor je het weet zit je in een fout denkpatroon: we wilden elkaar niet kwetsen dus zeiden we niet wat er op onze lever ligt maar die duiveltjes doen natuurlijk wel hun werk. Resultaat: steeds meer ruzie, steeds meer onvrede want ondanks dat we ons best doen gaat het niet beter...

Dat patroon is nu doorbroken. Da's misschien het enige goeie dat eruit voort zal komen. Dat we weer echt naar elkaar luisteren en niet zomaar "oké" zeggen, juist maar om de ander gerust te stellen. Dat we nog veel werk voor de boeg hebben, dat staat vast. Iets dat op meer dan twee jaar gegroeid is los je niet zomaar op enkele dagen op.

Binnen twee weken hebben we onze eerste sessie bij een therapeut. We gaan een aktieplan opstellen en zorgen dat we daar allebei achter kunnen staan. Want dat we van elkaar houden, dat staat vast. Maar soms is dat niet genoeg en moet er meer gedaan worden. 

04:05 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, schattie, praten, gesprek, ruzie, therapie |  Facebook |

31-10-07

what becomes of the broken hearted?

Uitwijden ga ik er niet over doen, maar ik heb schattie ongelofelijk veel pijn gedaan. Ondanks het feit dat ik haar heel graag zie is er iets gebeurd dat echt niet had mogen gebeuren. Er moeten dus veel brokken gelijmd worden. Vooral door mij.

We hebben het al een tijdje moeilijk. Jullie zullen nu misschien raar opkijken, ik schrijf tenslotte altijd zo'n opgewekte stukjes over ons. Die zijn wel oprecht, echt waar. Maar toch, toch zijn er dingen die fout zitten. Waarover we het hoe langer hoe minder eens zijn, en die ondermijnen wat we hebben.

Ik ga eerlijk zijn: mijn schat is bereid me tegemoet te komen, iets waar ik haar immens dankbaar voor ben. Want ik zou niet weten wat ik zonder haar moet beginnen.

Wish us luck, we'll need it... bigtime! 

00:17 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: prive, schattie, fout, goedmaken, relatie |  Facebook |

22-10-07

HUH?

't Is toch nog geen week geleden dat ik schreef? Of toch...

Nochtans heb ik veel tijd gehad de afgelopen week, 'k had een arbeidsongevalleke gehad. Niks ergs hoor, maar 'k mocht ab-so-luut niet gaan werken voor mijn doktersbriefje afgelopen was. Grappig hoe principes veranderen naargelang je "gewoon" ziek bent of er iets is gebeurt op het werk. Soit, al verveelde ik me, ik was wél uitgerust.

Zaterdag dan weer gaan werken. Ik heb eindelijk mijn minuren van vorig jaar ingelopen, oef.

Voor de rest veel tijd doorgebracht met mijn liefste natuurlijk, dat heeft ons ook wel eens deugd gedaan. We hebben het momenteel financieel wat moeilijk (september heeft een gigantisch gat in ons budget geslagen) maar we komen er wel. He schat? 

17:35 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schattie, arbeidsongeval, werk, vervelen, samen, liefde |  Facebook |

11-10-07

Een "ons-dagje"

Vandaag was het mijn laatste werkdag van deze week, en ik ben er niet rouwig om. Niet dat het slecht gaat op 't werk he, helemaal niet, maar schattie en ik hebben voor morgen een "ons-dagje" gepland, en da's altijd fun!

Op het werk heb ik deze week trouwens veel tijd doorgebracht met de combi weer te leren kennen: nu ik er meer dan eens-een-beetje tijd in zat heb ik het ding eindelijk door! Snel ben ik natuurlijk nog niet; de target is 20 palletten wegzetten op een uur. Als ik eerst lege palletten mag uithalen én degenen die in het rek moeten staan klaar, lukt me dat wel. Anders langs geen kanten. Maar da's niet erg, beter op het gemak in het begin en het goed leren, dan te snel willen zijn en het nooit deftig onder de knie krijgen he.

Vandaag heb ik trouwens ook met een kuismachine gereden, die moest van ons naar een ander magazijn. Degene die er normaal mee rijdt was in middagpauze, dus ik heb dan maar gevraagd om het me uit te leggen en 't is me gelukt. 'k Weet wel dat het misschien een beetje onnozel is om daar content over te zijn, maar ik ben het wel :)

searching-for-utopia

Doch, zoals gezegd, morgen is een dag voor ons, voor schattie en mij alleen. We kijken er al een hele tijd naar uit, niet verwonderlijk denk ik als je bedenkt dat we allebei opgeslorpt worden door werk en gezin. 
 
Ik heb haar vandaag gevraagd of ze zin had om naar zee te gaan en gezegd dat zij mocht kiezen wat we gingen doen. Ze kwam met deze suggestie: het PMMK in Oostende. Dat is het plaatselijke museum voor hedendaagse kunst. Ik kén uberhaupt niks van kunst, maar vind het zalig om in een museum rond te wandelen dus denk dat het heel leuk gaat zijn. Verder gaan we natuurlijk genieten van elkaar, lekker een hapje eten en euh, genieten van elkaar. Om er weer even tegen te kunnen tot het volgende ons-dagje!

 

17:14 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schattie, werk, vrije tijd, verlof, combi, oostende, pmmk |  Facebook |

07-10-07

Miss wet t-shirt

Ondanks mijn stomme stoot van gisteren een hele leuke dag gehad. Jaja, ik heb tekst en uitleg moeten geven aan mijn schattieke. Terecht he... Al viel er niet echt veel uit te leggen: ik was gewoon even onredelijk, zal iedereen wel eens hebben he? Dus niet overdrijven maar ook niet minimaliseren.

Daarna aan het opruimen en dergelijke geslagen, al hadden we daar geen van beiden veel zijn in. 't Was te mooi weer. Maar ons er toch aan gezet, het moet nu eenmaal gebeuren. 't Laaste dat op het programma stond was de auto, die was echt vuil en had nodig een beurt nodig. Over beurten kan ik trouwens nog veel vertellen maar ik ga het deftig houden he :P

SEXYWASH7

Er was iets mis met de aansluiting van de tuinslang aan het kraantje, want het schoot telkens los. Op de duur hield ik het dan maar vast, maar telkens schattie het pistooltje loste kwam er veel druk op te staan en toen sprong dat ding af de kraan. Resultaat: na een paar keer zag ik er uit als een deelneemster aan een miss wet t-shirt wedstrijd. Niet dat het me kon deren: schattie vond het schitterend en ik genoot van de verkoeling!

Momenteel staat het karretje netjes te blinken op de oprit en zijn wij ook weer gewassen. We zijn er weer doorgeraakt dit weekend, op naar de werkweek! 

18:38 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schattie, auto, poetsen, vuil, miss wet t-shirt, nat |  Facebook |

06-10-07

Tja, stom he...

Vandaag gaan werken, moest om 6 u beginnen en had gisteren de late. Reken uit hoeveel uur ik sliep... juist, een uur of 4 :(

Mijn plan - toen we overigens heel vroeg om 12 u mochten stoppen-  was in eerste instantie dus gewoon lekker slapen en voor de rest gewoon niks doen ... Schattie was ook op haar werk, 't was voorstelling van de raad van bestuur van de Federatie en daar moest ze bij aanwezig zijn. Ze had al speciaal omdat ik moest werken gezegd dat ze niet mee ging eten na afloop dus toen ik haar berichtte dat ik klaar was kreeg ik een sms terug dat zij ook gedaan had. Enkele momenten later stuurde ik terug dat ik haar kwam halen.

Je zal misschien lachen, maar die gestolen momenten zijn de leukste... het presseerde niet écht om naar huis te gaan, ik kan mijn oudste zoon - die vandaag hulp had van zijn vriendin - volledig vertrouwen. En dus pakten we het ervan: ons aan de Zuid in Gent lekker op een terrasje gezet, facing the sun (gosh, 't was zaaaalig), pintje gedronken.  Daarna mee naar de kapper en mijn madam  getransformeerd zien worden ('k weet niet hoe dat bij jullie is, maar als die van mij er ineens NOG mooier uitziet kan ik mijn geluk alvast niet op) en dan naar huis.

Along the way is er toch weer iets misgelopen vrees ik ... ben al heel de week 'n beetje melancholisch, denk veel te veel aan mijn ma en om een lang verhaal kort te maken: op een gegeven moment heb ik nogal ambetant gedaan tegen schattie, hoewel die het absoluut niet verdiende. Stom!!!

Ondertussen is het al weer in orde, ttz, we hebben gesmst en ze heeft gezegd dat ze mij begrijpt. 'k Heb dan ook wel de beste madam in de wereld he.... Schatteke, het spijt me echt, maar dat weet je he...

Zo'n dingen voel je nooit aankomen he, en da's de kloterij eraan: het ene moment voel je je super en vrij euforisch, het andere los je alles wat er op je lever ligt .... en nog veel meer. We're all human, aren't we? 

27-09-07

De allerliefste

Heb ik jullie toevallig ooit al eens verteld dat ik de allerliefste madam van de hele wereld heb? Nee, awel, dan weten jullie het nu. Hihi!

Je mag gerust weten dat onze tienertjes er de laatste maanden geregeld voor zorgen dat wij elkaar nét niet in in de haren vliegen (klassieke scenario van ouders tegen elkaar opzetten, en ja hoor, wij steunen elkaar ook en trekken aan hetzelfde koord maar kids hebben daar een apart gen voor denk ik).

Gelukkig is er altijd een moment waarop één van ons zegt dat het welletjes is geweest, dat we ervoor moeten zorgen dat we door die onnozele dingetjes -die het au fond toch zijn- elkaar niet uit het oog verliezen. Deze keer was schattie die mij zei dat ik speciaal ben en dat ze tijd met mij alleen wil.

Kijk, ik kan soms heel stoer doen he, maar op zo'n moment zit ik te bleiten als een klein kind want zoiets is het liefste dat ze kan zeggen. Ik weet best dat ik ook niet altijd de makkelijkste ter wereld ben, integendeel. Maar als ze zegt dat ze van me houdt, dan smelt ik gewoon ... 

Van 't weekend gaan we dus eens lekker eten, en gezellig bijpraten, en we weten uit ervaring dat zo'n "ons"-avondje wonderen kan verrichten. Wat er daarna gebeurt, ha, daar schrijf ik misschien volgende week wel een stukje over :)

15:47 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, schattie, qualitijd, houden van, genieten |  Facebook |

17-09-07

Oef

Vandaag heb ik mezelf een kadootje gegeven: ben om 17 u gestopt, terwijl ik eigenlijk tot 22 uur moest werken. Er was niet veel werk, en ik had niks geen goesting (monday, monday ;) ).

Mijn liefste heeft morgen de test van haar cursus personeelszaken, en ik dacht dat ze het wel fijn zou vinden als ik vanavond de zorg voor de kinderen een beetje zou overnemen zodat zij alles nog eens kan overlopen (sjjjt niet zeggen maar ze is wat zenuwachtig, schattig vind ik dat).

Uiteindelijk zal ik al content zijn als ik alles een beetje onder controle zal kunnen houden, want ben moe (alweer monday, monday, dat lijkt traditiegetrouw MOEdag te zijn). Wie zei er ooit dat je na het weekend uitgerust bent? Ik raak dat pas tegen het einde van de week ...

Maar al bij al amuseer ik me met alles dus we nemen dat moeheidje er wel bij, 't is het meer dan waard! 

19:23 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gezin, schattie, werk, test, moe |  Facebook |

09-09-07

Mean while

Is alles in mijn relatie pico bello, 'k heb mijn schattie enorm gemist terwijl ik de nacht werkte. Vond dat zelfs het ergste, het alleen moeten slapen dus toen ik gisterenmorgen thuiskwam heb ik me snel gedouchet en ben naast haar gekropen in bed en me lekker tegen haar aangevleid, aanleiding voor een kort maar superlekker vrijpartijtje :). Zalig gewoon!!!

20:00 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schattie, liefde, missen, seks, vrijen |  Facebook |

10-08-07

Fa-bu-lous!

Woensdag, 17 uur. Dochter en ik staan in Gent op schattie te wachten, die net klaar is met werken. Om van daaruit naar Lokeren te vertrekken. We zijn alledrie een beetje in onze zotte, je gaat tenslotte niet elke dag naar een optreden he?
Eerst nog even eten, en dan de pendelbus op die ons naar het festivalterrein brengt. We zijn te vroeg maar da's niks: we moeten allemaal hoognodig plassen en wanneer dat achter de rug is (al waren er 476 wachtenden voor ons...) gaan we het terrein op.
En merken tot onze grote vreugde dat er nog bijna geen volk is,  zodat we ons helemaal vanvoor kunnen stellen. Moesten nog 3 kwartier wachten tot de Vanjets zouden beginnen maar hebben ons geamuseerd!

DSC00313_bis
Ik zweer het, over die mannen gaan we nog heel veel horen!!! Ze zijn echt super, hadden het terrein onmiddelijk mee.
De cover die ze van Bowie's "Fashion" brachten was perfect, hun eigen hits (Johnny Winter, Our love=strong, Ricochet) even subliem.
En, wat niet het minste is, ze zien er goed uit ook :)
Als opener was het in elk geval ongelofelijk geslaagd, en wij keken uit naar wat nog ging komen. Nog eens een sanitaire stop en klaar voor Zornik!
DSC00338_bis
Zornik met frontman Koen Buys. Visueel was alles in orde, muzikaal ook, maar toch deelde ik niet het enthousiasme van anderen, oa mijn dochter die niet meer wist waar ze het had. Ach, smaken en goestingen verschillen he...
Al bij al niet slecht maar ik wachtte op P!nk, en die kwam met de minuut dichterbij...
 
DSC00354_bis

23 uur, gillende meiden: P!nk betreedt het podium. 'k Geef het graag toe, ik gilde even hard mee. 't Was de derde keer op geen jaar tijd dat we ze zagen maar denk niet dat ik er de eerste 10 jaar genoeg van zal krijgen. Superlatieven om haar optredens te beschrijven zoek ik niet eens, ze staat er gewoon, 't is af!
Al bij al een geslaagde avond, niet in het minst voor onze dochter, die op school ook eens wat leuks zal kunnen vertellen wanneer ze weer gaat :)

ps, alle foto's: eigen werk, met mijn mobieltje :) 

11:21 Gepost door Peggy in Muziek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: muziek, schattie, uit, lokerse feesten, zornik, vanjets, p nk |  Facebook |

05-07-07

Life is great!

Aaaah, het leven is toch schoon he. 'k Weet het, ben een softieke, maar ik heb nu eenmaal echt niet veel nodig om perfect gelukkig te zijn.

Wat ik heb: een superlieve vrouw, toffe kinderen die het me niet altijd makkelijk maken maar da's mijn schuld: ik zeg altijd dat het hun taak is om hun grenzen te verkennen, ik heb een fantastische job die ik echt graag doe, een paar ongelofelijke vrienden, heel fijne collega's, ...

Vanaf maandag is mijn oudste zoon bij ons op 't werk vakantiejob aan het doen en hij zeurt al maar soit, dat zal wel normaal zijn he, hij is zelfs nog geen 16 maar wil geld verdienen om naar zijn vriendinnetje te gaan. Lief he?

2774-o-325726

Nee, dat ben ik niet op de afbeelding, maar 'k wilde een mooie lach bij deze post ;).

Overmorgen is het al TW Classic, sta al te popelen om P!nk weer te zien, de rest zal hopelijk ook wel meevallen maar is wat mij betreft van minder belang.

Tot dan is er morgen na het werk een drink, de eerste keer dat ik eens mee ga, ineens met het zoontje (die eigenlijk een kop groter is dan mij) erbij maar da's niet erg: 't is een coole kerel en we komen heel goed overeen (buiten de keren dat we elkaar haast afmaken, we lijken veel te erg op elkaar ... maar 't is mijn eerste kind en we hebben best een speciale band). Alweer lief he ;)

Jullie hebben het al gemerkt, ik ben in een super duper luvvy buitje, zalig gewoon!!!!!

24-06-07

Festivalitis

Erg he, 38 jaar en nog nooit ge-festivald... wel, daar komt dit jaar verandering in! Beter laat dan nooit he.

Binnen twee weken gaan schattie en ik naar TW Classic (door een collega omschreven als het festival voor oudjes, hihi).

Op de affiche:

  • Tom Helsen (Sun in her eyes), Vlaamse singer songwriter
  • OMD (Enola Gay), eightiespop
  • Anouk (Girl), Nederlandse madam. Vind ik iets minder maar schattie hoort haar graag
  • John Foggerty (Rockin' all over the world), ooit voorman van Creedence Clearwater Revival met een boel hits op z'n actief
  • Elton John (Sorry seems the hardest word), mafkees maar voortreffelijk artiest
  • P!NK (Who knew), aanzet voor ons om naar TW Classic te gaan!
    We zagen haar al in het Sportpaleis vorig jaar en waren op slag verkocht: zo'n mooie vrouw, zo'n goeie stem, zo'n superoptreden!!!
1560145727_1999989745_-P!nk_Ahoy_14-10-06_210

Verder festivalnieuws: Zoonlief is op dit moment zijn eerste festival aan het beleven op Graspop. Eerlijk gezegd heb ik er een beetje spijt van dat ik er niet bij ben. Jaja, 38 maar best mee met de muziek van vandaag zenne ;).
Toen ik hem gisteren belde vertelde hij enthousiast over Papa Roach die hij vanop de eerste rij zag, en dat Within Temptation zo goed was. Hm, volgend jaar misschien toch maar gaan?

Volgende week zakken enkele collega's af naar Werchter, ook daar is 75 % van de affiche super.

Maar, ondanks de lichte spijt voor wat ik niet zal zien, toch in de wolken met mijn verjaardagskadootje: ons ticket voor TW Classic. Wie 't kleine niet eert ...

07:17 Gepost door Peggy in Muziek | Permalink | Commentaren (2) | Tags: tw classic, festival, schattie, werchter, graspop |  Facebook |

16-06-07

Dat heet dan ...

"Gelukkig zijn,

 een deur die plots opgengaat,

 dat heet dan gelukkig zijn,

 waardoor je weer hopen gaat,

 dat maakt je vrij, maakt je vrij, maakt je vrij!"

geluk
Vanmiddag fluisterde schattie me iets toe: "'k wou dat alles zo goed ging als wat ik met jou heb". Eén van de liefste dingen die ze me ooit zei, en geef toe, er is geen verder commentaar nodig he. We have it all!

20:21 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schattie, gelukkig, ann christie, perfectie |  Facebook |

30-05-07

 I'll fix you

Schattie kreeg gisteren slecht nieuws. Wat het is vertel ik niet, 't is privé.

Maar ik weet dat ze wat er nu gebeurt zo goed mogelijk probeert te verwerken. 't Is een sterke vrouw dus ik weet dat het haar zal lukken.

Toch hebben ook sterke mensen een schouder nodig als het hen teveel wordt, gewoon om de spanning eens kwijt te raken

troosten groen
Dus, schatje, wat ik eigenlijk wil zeggen: k ga m'n best doen om te proberen jou evengoed op te vangen als jij met mij doet... Want jouw verdriet doet me pijn, ik hoop dat ik je kan troosten wanneer je me nodig hebt!

11:29 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schattie, verdriet, prive, zorgen, troosten, luisteren |  Facebook |