16-08-09

Niet makkelijk

om je weer op de relatiemarkt te begeven... Je bent gekwetst, voelt je schuldig, hebt het gevoel dat je gefaald hebt. Er zullen nog veel meer dingen zijn die kunnen spelen maar daar kan ik nu even niet opkomen.

Dus je zoekt afleiding, probeert er op gelijk welke manier weer bovenop te komen, met wisselend succes uiteraard. De ene dag ben je blij dat je je goed voelt, de volgende teleurgesteld omdat het weer niet goed lukt.

Maar er komen zal ik, al moet ik nog zo vaak met m'n smoeltje tegen de grond gaan. Ben ik aan mezelf en de kids verplicht.

Of ik ooit nog een echte relatie ga hebben weet ik niet, interesseert me zelfs niet. Maar niemand is gemaakt om alleen te blijven dus af en toe proberen we het eens... tot hier toe zonder succes. Maarre, als je 't niet probeert weet je 't niet he

21:49 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: daten, relatie, break up, liefde |  Facebook |

19-08-08

op een dag

wordt alles duidelijk. Dan weet je ineens wat je te doen staat en handel je daarnaar. Dan zijn er geen excuses meer, geen "ik kan het niet/ik wil het niet". Dan doe je gewoon wat je moet doen.

Een raadsel voor jullie? Too bad. Voor mij en schattie is het in elk geval haarzuiver. De gesprekken die we nu hebben doen mij denken aan degene die we voerden toen we pas samen waren. Open, eerlijk, met respect voor elkaar. En ja, het voelt heerlijk.

Als je - zoals wij voorhadden - uit elkaar groeit zit er op de duur niks anders meer op dan praten over het uit elkaar gaan, hoe je dat gaat regelen. Mag zeggen dat we het er dik over eens waren dat we het netjes zouden regelen, onafgezien de ruzies die er waren of zouden zijn beloofden we elkaar dat we die afspraken niet zouden laten vallen.

Maar 't is uiteindelijk niet nodig geweest. Gelukkig maar want ik zou niet weten wat ik zonder haar zou moeten doen. Ben blij dat we elkaar toch nog belangrijk genoeg vonden om voor te vechten want onze relatie heeft een hele nieuwe wind gekregen, het lukt ons weer. Wat niet wil zeggen dat we onze twistpunten niet meer hebben, maar nu kunnen we er weer over praten...

12:25 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (3) | Tags: problemen, relatie, geluk, schattie, oplossingen |  Facebook |

28-03-08

[wijvenweek]Kinderen

ww_banner_500x150


Kinderen... klein woordje, grote gevolgen he.

Ikzelf heb er 5. Ja, je leest het goed... Was in mijn vorige leven met een man getrouwd, wist zelfs niet dat ik op vrouwen zou kunnen vallen. Het huwelijk was niet goed, de eigenschap om voort te planten ging als vanzelf. Met vijf prachtige kinderen tot gevolg.

Toen ik ontdekte dat ik wel degelijk van een vrouw hield (wat heet, op de eerste die ik tegenkwam werd ik stapelverliefd en ben er nu al bijna zes jaar heel gelukkig mee samen) had ik even last van rare gevoelens. Niet bij mezelf, ik voelde me als een vis in het water, maar eerder ten opzichte van de kinderen. Wat zouden zij er wel niet van denken als hun mama, die ze altijd lekker bon ton bij hun papa hadden geweten, haar geluk zou zoeken bij een vrouw. Iemand anders dan hun pa, maar dan ook nog eens van het andere geslacht.

En god, ik weet dat ik het heel slecht had kunnen treffen, maar net als in de film is het bij mij als van een leien dakje gegaan... Toen ik net bij mijn vrouw was vroeg ik mijn oudste zoon (mijn steun en toeverlaat toen, en nu ook nog wel een beetje) eens of hij het niet "vies" vond, twee vrouwen die samen zijn. Zijn antwoord: 'Mama, als jij gelukkig bent, ben ik het ook'.

Nu, bijna zes jaar later gaat het nog steeds goed. Ik ga niet zeggen dat mijn liefste haar botsingen niet heeft met de kids. Maar... die heb ik ook. En welke ouder kan zeggen dat hij nooit eens last heeft met zijn/haar kids?

Surplusje, gelezen in de krant vorige week: als je puber geen ruzie met je maakt, heeft ie ook geen respect voor je omdat het een manier van voor zich opkomen is. Wel, als dat waar is hebben die van ons zeeën van respect voor ons! 

09-03-08

Jij

Net alles gepoetst
't Was mijn beurt zei je en gelijk had je
Jij even weg, er eens even uit
en ik met emmer en dweil aan de slag

Nu is alles netjes en ruikt het fris
'k Heb al een postje gepleegd
zit nu wat te surfen
en bij te lezen

Terwijl ik een glaasje wijn neem
bedenk ik hoe gelukkig ik ben met jou
Jij heerlijke vrouw die er altijd voor me is
me begeleidt bij elke stap die ik neem

Blijf nog lang bij me
want zonder jou ben ik niks
Niks als in nul, nada, noppes
Een zielig hoopje vrouw

13:56 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, houden van, relatie, jij, ik, wij |  Facebook |

31-10-07

what becomes of the broken hearted?

Uitwijden ga ik er niet over doen, maar ik heb schattie ongelofelijk veel pijn gedaan. Ondanks het feit dat ik haar heel graag zie is er iets gebeurd dat echt niet had mogen gebeuren. Er moeten dus veel brokken gelijmd worden. Vooral door mij.

We hebben het al een tijdje moeilijk. Jullie zullen nu misschien raar opkijken, ik schrijf tenslotte altijd zo'n opgewekte stukjes over ons. Die zijn wel oprecht, echt waar. Maar toch, toch zijn er dingen die fout zitten. Waarover we het hoe langer hoe minder eens zijn, en die ondermijnen wat we hebben.

Ik ga eerlijk zijn: mijn schat is bereid me tegemoet te komen, iets waar ik haar immens dankbaar voor ben. Want ik zou niet weten wat ik zonder haar moet beginnen.

Wish us luck, we'll need it... bigtime! 

00:17 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: prive, schattie, fout, goedmaken, relatie |  Facebook |

02-10-07

Collegaatjes

Met collega's is het simpel: je brengt meer tijd met hen door dan met je partner (uitzonderingen daargelaten :D). Je kan dus maar best zorgen dat je ermee overeen komt...

Vandaag hoorde ik van één van m'n collega's dat ze mijn blog had gelezen, en ik vond dat best fijn eigenlijk. Er staat niks op dat niemand mag weten en zo leren ze me eens van een andere kant kennen he. Dus ..., leuk dat je hier eens komt lezen :)

Met 1 van m'n nieuwe collega's (ben weer verhuisd van mag 22 naar de 14 maar dat vertelde ik waarschijnlijk al) kom ik echt goed overeen: we hebben vandaag honderduit gebabbeld, en dat terwijl ik amper gisteren schreef dat ik nooit sta te tetteren. Zeg dus nooit nooit he... Maar ik dwaal af.. 

't Is gewoon heel plezant om iemand te ontmoeten waar je je bij op je gemak voelt, waarmee het gezellig praten is en die snapt wat je bedoelt als je iets zegt. Awel, ondanks alle spanningen op het werk (en believe me, they're there) zou ik me geen zaliger werkplek kunnen voorstellen: 'k heb mijn plekje gevonden, word gewaardeerd en  kom met de meeste mensen goed overeen. Wat wil je dan nog meer?

Overigens over dat van gisteren: 'k heb inderdaad naar die supervisor gebeld en mijn uitleg gedaan, en nu laat ik het rusten, die gast is mijn energie niet waard en iemand moet zich de slimste tonen, niet? (fijnzinnig glimlachje)

23:12 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, collega s, relatie, praten |  Facebook |

07-04-07

Ode aan mijn madam

Qua blogtekst heb ik op dit moment twee duidelijke keuzes: ofwel triest omdat het bijna 2 jaar geleden is dat mijn ma stierf, ofwel gelukkig omdat ik mijn schat bijna 5 jaar geleden vond. Moeilijk om te kiezen? Nee hoor!

Mijn schattieke is er eentje uit de duizend, dat vertelde ik al vaker. En ik meen het ook...

In mijn leven heb ik 2 (heel) lange relaties gehad: die met mijn ex-man en die met schattie. Ik weet nu al dat ik commentaar ga krijgen op wat ik ga schrijven (ze houdt er niet van dat ik vergelijkingen maak) maar ik waag het erop...

  • Troetelnaampjes: zij is de enige die ik ooit "schat" heb genoemd, het is zo cliché als de pest en zo oud als 't straat, maar wat mij betreft ook de mooiste naam die je je liefste kan geven
  • geborgenheid: zelfs als we klinkende ambras hebben is zij de enige waar ik me veilig bij voel
  • connection: er is nog nooit iemand geweest die mijn bij momenten heel rare kronkels zo goed begreep als zij
  • lean-on-me-gehalte: zij is de enige mens op deze planeet die ik vertrouw waar het de zorg voor mijn kids betreft (jaja, ook enigszins maffe mensen denken wel eens na over de toekomst en wat ze graag zouden willen moest er iets misgaan...)
feeling_good

Moet ik nog vertellen dat ik met schattie mijn perfect companion gevonden heb? Nee he.

Wat ik wél kan vertellen is dat ik me in heel mijn leventje (en ik ga ondertussen toch al een tijdje mee) nog nooit zo prettig bij iemand heb gevoeld, zo perfectly at ease, zo op mijn gemak. Maken we ruzie? Niet prettig natuurlijk, maar bij haar hoef ik me geen zorgen te maken dat ze wrokkig blijft. Ze houdt er net als ik van om onze relatie interessant en spannend te houden. Kan zich mateloos aan me ergeren (en ik aan haar ) maar smelt supersnel als ik één van m'n gekke gezichtjes trek (idem).

Zoals hierboven gezegd is het bijna 5 jaar geleden dat ik haar vond en mijn leven voorgoed veranderde. Van overtuigde hetero naar nog meer overtuigde lover van mijn madam. Vanaf het moment dat ik besefte dat er uiteindelijk helemaal niks met me mis was volop genoten van het geluk dat ik eindelijk vond.

Als we er nu op terugkijken hadden we quasi geen kans op overleven maar het geloof in elkaar en een gezonde dosis vechtlust hebben anders bewezen. Schattieke, ik zie je graag... Binnenkort gaan we weg op ons weekendje, ik kijk er al ongelofelijk naar uit !!!

Oh ja, ik zou het haast vergeten maar de foto is een weergave van mijn favoriete liedje, Feeling Good (je kan 'n stukje van de tekst zien onderaan). Maar wat beter is: wie geïnteresseerd is kan via de afbeelding Nina Simones versie van het nummerdownloaden...

21:53 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geluk, relatie, schattie, feeling good, liefde |  Facebook |