16-08-09

Niet makkelijk

om je weer op de relatiemarkt te begeven... Je bent gekwetst, voelt je schuldig, hebt het gevoel dat je gefaald hebt. Er zullen nog veel meer dingen zijn die kunnen spelen maar daar kan ik nu even niet opkomen.

Dus je zoekt afleiding, probeert er op gelijk welke manier weer bovenop te komen, met wisselend succes uiteraard. De ene dag ben je blij dat je je goed voelt, de volgende teleurgesteld omdat het weer niet goed lukt.

Maar er komen zal ik, al moet ik nog zo vaak met m'n smoeltje tegen de grond gaan. Ben ik aan mezelf en de kids verplicht.

Of ik ooit nog een echte relatie ga hebben weet ik niet, interesseert me zelfs niet. Maar niemand is gemaakt om alleen te blijven dus af en toe proberen we het eens... tot hier toe zonder succes. Maarre, als je 't niet probeert weet je 't niet he

21:49 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: daten, relatie, break up, liefde |  Facebook |

10-07-08

Niet goed

Ja ik heb verlof. Maar verder is er niks goeds te vertellen. We zitten hier in een crisis die nu toch al een tijdje duurt en eerlijk gezegd vrees dat het niet goed gaat aflopen.

10:59 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: huwelijk, liefde, slecht, crisis |  Facebook |

23-06-08

2 jaar ...

Afgelopen zaterdag vierden schattie en ik dat we twee jaar getrouwd waren. We zijn een weekendje weggeweest, lekker samen op hotel.  Lieveke, 't was leuk, en dit gaan we nog ontelbare jaren doen he... want ik zie je graag! 

08:57 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: weekend, huwelijk, verjaardag, liefde, schattie |  Facebook |

14-06-08

Go Peggy, it was my birthday :)

amai mijn gat! Het is paddle (drukke periode op 't werk) en ik heb heel de week tot 24 u gewerkt. Voor veel meer dan slapen en zorgen dat ik klaar was voor de volgende lange werkdag bleef er geen ruimte.

Beetje bummer want gisteren was het mijn verjaardag en daar heb ik dit jaar voor de verandering eens niet veel aan gehad:  eergisteren na het werk om 1 u thuisgekomen (vrijdagochtend dus), doodmoe in bed getuimeld. Om 7 u opgestaan om schattie en de kids toch maar even te zien. Toen mijn lief weg was naar het werk op de zetel gekropen met het dekentje en geslapen tot de loodgieter kwam om de nieuwe kraan te installeren.

Door die kerel wakkergebeld worden en hier met mijn suffe kop zitten tot hij gedaan had met zijn werk en dan rap naar de winkel om iets lekkers om voor mijn gezin om te eten afgelopen avond en een tractatie voor op het werk.

Al gauw was het half 1 en moest ik door naar het werk. Vertrokken zonder goesting, het was tenslotte mijn verjaardag en ik voelde mij moe...

Geloof me vrij, op het werk ging het maar zo zo, ik was moe en de lange dagen begonnen hun tol te eisen dus het enige dat ik wilde was zorgen dat het zo goed mogelijk in orde was en dan: WEG!!!

Na het werk nog even naar een drink van een ex-collegaatje die een dag voor mij jarig is. Mijn lievelingscollega's (een paar toch, als jullie dit lezen weten jullie vast dat dit over jullie gaat he......) waren er, en het was plezant. Maar ik moest naar huis, ook hier thuis had ik nog bezoek dat op me wachtte voor mijn verjaardag.

Nu zitten we hier, het is wreed gezellig maar ik ben iemand die zich als ze de nood voelt even moet kunnen terugtrekken om haar eigen ding te kunnen doen.  En dus zit ik hier nu dit stukje te typen, en ik voel me super. 

Want ik heb goeie vrienden waar ik van weet wat ik er aan heb (meestal toch, maar de momenten dat ik het niet weet ligt het aan mezelf omdat ik gewoon sommige situaties niet kan inschatten naar hoe ze zijn), en weet je, daar heb ik zo lang naar gezocht he. Ik ben véél te vaak onzeker, neem dingen vaak véél te persoonlijk op. Maar ik geniet van de band die ik heb met die mensen die ik graag heb.

En dan is er nog mijn schattie, mijn liefste, mijn alles.... Met haar ben ik zo gelukkig dat woorden tekort schieten om het te omschrijven.  Ze geeft me de ruimte om mijn carrière na te jagen, is er voor me wanneer ik haar nodig heb, steunt ze wanneer ik twijfel of ik het even niet meer weet.

Kortom: eigenlijk ben ik perfect gelukkig... en wat wil je nu meer en dan zeker op je verjaardag? 

01:56 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verjaardag, vrienden, vriendschap, liefde, geluk |  Facebook |

29-05-08

She's leaving me ...

... maar gelukkig is het slechts voor enkele dagen.

Schattie gaat van vanmiddag tot zondag naar haar vriendin in Denemarken.

 

little_mermaid

 

'k Zal dus enkele dagen wat eenzaam zijn, maar ach, vier dagen zijn zo voorbij he? 

09:28 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (4) | Tags: liefde, schattie, eenzaam, denemarken, citytrip |  Facebook |

19-03-08

Contentement

greek_helmetBen met een lach wakkergeworden, had heel maf gedroomd: ik was officier op een schip maar 't was mijn eerste reis dus het was allemaal wat nieuw. Rookies werden verondersteld een soort Griekse helm te dragen... (zie hiernaast)

Zoiets dus. Grappig he. Verder gebeurde er nog  vanalles maar dat herinner ik me niet meer. Maar da's niks, het lachend ontwaken zorgt ervoor dat ik me vandaag ongelofelijk goed voel en zo blij ben dat  alles in mijn kleine leventje zo goed gaat.

 

 

 

Voorbeeldjes? Ok:

  • weten dat mijn liefste van me houdt en ik van haar: niks ter wereld kan me raken
  • op het werk al twee dagen op rij alles goed gegaan: het gaat de goeie kant uit
  • heel trots op mezelf zijn als ik zie dat ik mijn dieselconsumptie op een aanvaardbaar niveau hou en zodoende ook ons budget niet teveel belast (als je weet dat ik minstens 1000 km per week rij en er niet al teveel voor terug krijg snap je dit wel he)
  • ondanks de slechte voorspellingen qua weer voor de rest van de week uit het raam kijken en zien dat het zonneke toch eventjes schijnt
  • en nog zoooooveeeeeeeel meer
Geniet van julie dagje, ik ga genieten van mijn gevoel!

10:23 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geluk, gelukkig, houden van, content, werk, zon, liefde |  Facebook |

09-03-08

Jij

Net alles gepoetst
't Was mijn beurt zei je en gelijk had je
Jij even weg, er eens even uit
en ik met emmer en dweil aan de slag

Nu is alles netjes en ruikt het fris
'k Heb al een postje gepleegd
zit nu wat te surfen
en bij te lezen

Terwijl ik een glaasje wijn neem
bedenk ik hoe gelukkig ik ben met jou
Jij heerlijke vrouw die er altijd voor me is
me begeleidt bij elke stap die ik neem

Blijf nog lang bij me
want zonder jou ben ik niks
Niks als in nul, nada, noppes
Een zielig hoopje vrouw

13:56 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, houden van, relatie, jij, ik, wij |  Facebook |

11-02-08

Fast forward

Voorbije week was heel plezant: samen met mijn liefste gewoon heel prettig doorgebracht en meer vraag ik niet. Enig minpuntje misschien is dat we besloten hebben toch maar niet naar Anouk te gaan zien; zo goed vinden we haar nu ook weer niet en ik geef liever dat geld uit aan iemand die ik écht wil zien.

Maar ...

forward

... ik heb vrijdag ge-wel-dig nieuws gekregen. Nieuws waar ik helaas nog niks over kan vertellen, er is me gevraagd nog even mijn mond te houden en hey, dan doe ik dat he. Wat ik wel kan zeggen: ik ben dolgelukkig!

11:45 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: prive, schattie, liefde, werk, zwijgen |  Facebook |

04-12-07

 

't Was al n tijdje geleden, maar na de vorige post kreeg ik toch weer enkele reacties. Afkeurende, zoals uiteraard te voorzien. Maar toch ook een lieve reactie, waarin gezegd wordt dat ik niet zo hard mag zijn voor mezelf. Maar ik kan niet anders...

'k Vind het spijtig dat er geen referenties bij die reactie staan, ik weet graag wie me een warm hart toedraagt en begrip toont voor wat gezegd wordt. Dus, als je dit leest, bij deze nodig ik je uit me eens te mailen.

Vandaag was een betere dag. Ik heb gisteren aan schattie gezegd wat er op mijn lever lag en ondanks het feit dat ze dat niet echt prettig vond, heeft ze het toch tof opgenomen.

En da's juist onze sterkte: we zien elkaar zo graag. Verloren elkaar al enkele keren uit het oog maar zelfs dan zou ik haar nooit of te nooit willen missen want zij is voor wie mijn hart klopt, degene die het voor mij allemaal de moeite waard maakt. 

Voor wie dit romantische zever vindt: too bad. Want ik hou van haar, ondanks alles wil ik voor altijd bij haar zijn. En daar ga ik mijn uiterste best voor doen. Want ze is het waard...

17:24 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (3) | Tags: liefde, schattie, reactie, romantiek |  Facebook |

03-12-07

Baaldagje

Er zijn zo van die dagen he dat je liefst van al in je bed zou blijven liggen tot je je weer goed voelt, whenever that may be... En vandaag is er zo eentje.

Misschien moet ik hier toch eens een beetje tekst en uitleg geven want jullie kunnen waarschijnlijk totaal niet meer volgen he. De ene keer schrijf ik dat alles super is, de andere keer dat ik stout ben geweest, dan weer zit ik op een roze wolk.

In 't kort: ik heb schattie bedrogen een tijdje geleden, iets waar ik me heel erg slecht over voel. Was verliefd geworden op een collega en in een heel dronken bui is het totaal uit de hand gelopen. Schattie wist het bijna direct daarna, en gelukkig wil ze me vergeven wat ik deed.

Maar zelf kom ik er niet mee in het reine, ik snap nog steeds niet hoe ik het heb kunnen doen. Ondanks het feit dat ik me tot dat meisje aangetrokken voelde was het absoluut niet in me opgekomen om daar iets mee te doen, ik heb een hekel aan overspelige mensen. En nu ben ik er zelf eentje...

Da's wat ik nog het meest griezelig vind: ik zie mijn vrouw doodgraag, en toch, op momenten dat het wat minder gaat en het lijkt of je alleen nog maar ruzie maakt, gebeuren er dingen waar je achteraf onnoemelijk veel spijt van hebt. En dat woord beschrijft het echte rotgevoel maar amper.

Er zijn momenten, veel zelfs, dat ik mezelf haat. Want ik heb haar enorm veel pijn gedaan. Mezelf ook trouwens. 'k Heb de toekomst van de kinderen in het gedrang gebracht. Enz enz... Enkel en alleen omdat ik het gevoel had dat ik aandacht te kort kwam. Ok, dit is misschien een beetje simplistisch weergegeven, maar beter kan ik het niet uitleggen.

Vandaag is dus een dag dat ik niet anders doe dan nadenken, piekeren, mezelf pijnigen met de vraag waarom ik me niet heb beheerst. Vragen waar ik geen antwoorden op heb, maar waarmee ik blijf worstelen.

Binnenkort kunnen we weer naar de therapie. Het wordt in eerste instantie relatietherapie, maar ik wil ook uitzoeken waarom ik afdwaalde, of het iets met mijn adhd te maken heeft, of er manieren zijn om met die gevoelens om te gaan.

Want ik heb vorig jaar een verliefdheid gehad (puur platonisch want online) die zeer ingrijpend is geweest voor ons (het gebeurde vlak voor ons trouwen), en dit jaar gebeurde het weer, echt dit keer. Ik wil leren wat ik moet doen wanneer ik me verwaarloosd voel, wanneer we uit elkaar dreigen te groeien want -al geloven jullie het misschien niet meer na deze post - ik zie schattie echt on-ge-lo-fe-lijk graag, ze is echt degene met wie ik oud wil worden en ik wil dat niet meer in de waagschaal stellen... 

Zij en ik, we hebben nog zoveel plannen, we hebben samen al zoveel meegemaakt, ons leven is goed. Het enige wat ik dus vraag is om te leren hoe ik de vrouw kan zijn die haar gelukkig maakt. Want dat is wat ik wil. Dat is wat zij wil. Ik wil mijn beloftes aan haar waarmaken, daar heeft ze recht op...

10:38 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (5) | Tags: prive, verliefd, overspel, toekomst, schattie, liefde, bewijzen |  Facebook |

02-12-07

L is for ...

  • Liefde: all you need is love, zonder liefde kan je niet leven
  • Lust: meer dan prettige side-kick die bij liefde hoort, daardoor een prachtige manier om samen met je geliefde lichamelijk te beleven wat je in je hart en hoofd voelt
  • Lover: the subject of your adoration, je betere helft
  • Lesbisch: out and proud, mijn echte leven begon toen ik besefte dat ik alleen écht gelukkig kon worden met een vrouw. Update: meer bepaald mijn vrouw... (ze wees me erop dat dit specifieker moest worden, ik heb namelijk ooit gezegd - in de flair dan nog - dat ik ook op voor haar gevallen zou zijn als ze een man geweest was). Dus schatteke, ik kan alleen maar gelukkig zijn met JOU!
  • Luisteren: essentieel in een goede relatie, als het luisteren verdwijnt mag je er zeker van zijn dat er problemen van komen
  • Leugens/liegen: wat vaststaat is dat deze items een relatie regelrecht de dieperik inwerken vanwaar het moeilijk weer opstijgen is...
  • Lachen: samen lachen is heerlijk, zalig, onmisbaar
  • Liefhebben: je zou kunnen zeggen dat dat bij liefde hoort, maar liefhebben is meer: elkaar proberen te begrijpen, dat vervelende kantje erbij nemen zonder zeuren, je liefste verwennen
  • Longing: verlangen. Ik omschrijf het altijd als duizend handjes in mijn buik die zich naar haar uitstrekken als ze niet bij me is
LetterL
Maar er zijn er deze week nog twee belangrijke "L's" die extra in de spotlights gezet mogen worden:
 
  • Woensdag begint de derde reeks van The L-Word op Vijf TV. Voor zij die het niet kennen: de reeks gaat over het wel en wee van een groep (lesbische) vriendinnen. Verwacht je niet aan de prototype lesbo's, maar een zalig uurtje zwijmelen bij prachtige vrouwen in een toch realistisch verhaal. Aanrader!!!
castS3_003
  • Lesbienneweek en L-dag: ook dit jaar weer van 30/11 tot 8/12  in heel het land activiteiten in de aanloop naar L-day, die dit jaar doorgaat in het ICC te gent. Ik kan jullie alvast verklappen dat de opening dit jaar verzorgd wordt door niemand minder dan Yasmine om 14.30. De rest van de dag is goed gevuld en zal ongetwijfeld tot ver in de zondag duren... Ook dit is een absolute aanrader, het wordt mijn 4de keer en misschien kom je mij wel tegen aan de inkom, waar schattie en ik een shift zullen verzorgen. Tot dan?

    banner

20:15 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: l, lust, love, liefhebben, liefde, lesbiennedag, l-word |  Facebook |

03-11-07

Talk the talk

Na elkaar eerst enkele dagen ontzien te hebben (en da's dan vooral schattie's verdienste) beginnen we nu voorzichtig te praten, over hoe het zo fout is kunnen lopen. Daar zijn we allebei van geschrokken, het is namelijk niet zo dat we nooit praten. Dat we het nooit eens zijn. We hebben alleen de dingen die ons kwaad konden doen gemist omdat we zo opgeslorpt werden door de dagelijkse sleur van werk en gezin.

Daar ga je helemaal in op. Je denkt dat je voor elkaar zorgt, maar ondertussen sluipen ergernissen binnen die je wegdrukt, verkeerd aanpakt. En voor je het weet zit je in een fout denkpatroon: we wilden elkaar niet kwetsen dus zeiden we niet wat er op onze lever ligt maar die duiveltjes doen natuurlijk wel hun werk. Resultaat: steeds meer ruzie, steeds meer onvrede want ondanks dat we ons best doen gaat het niet beter...

Dat patroon is nu doorbroken. Da's misschien het enige goeie dat eruit voort zal komen. Dat we weer echt naar elkaar luisteren en niet zomaar "oké" zeggen, juist maar om de ander gerust te stellen. Dat we nog veel werk voor de boeg hebben, dat staat vast. Iets dat op meer dan twee jaar gegroeid is los je niet zomaar op enkele dagen op.

Binnen twee weken hebben we onze eerste sessie bij een therapeut. We gaan een aktieplan opstellen en zorgen dat we daar allebei achter kunnen staan. Want dat we van elkaar houden, dat staat vast. Maar soms is dat niet genoeg en moet er meer gedaan worden. 

04:05 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, schattie, praten, gesprek, ruzie, therapie |  Facebook |

22-10-07

HUH?

't Is toch nog geen week geleden dat ik schreef? Of toch...

Nochtans heb ik veel tijd gehad de afgelopen week, 'k had een arbeidsongevalleke gehad. Niks ergs hoor, maar 'k mocht ab-so-luut niet gaan werken voor mijn doktersbriefje afgelopen was. Grappig hoe principes veranderen naargelang je "gewoon" ziek bent of er iets is gebeurt op het werk. Soit, al verveelde ik me, ik was wél uitgerust.

Zaterdag dan weer gaan werken. Ik heb eindelijk mijn minuren van vorig jaar ingelopen, oef.

Voor de rest veel tijd doorgebracht met mijn liefste natuurlijk, dat heeft ons ook wel eens deugd gedaan. We hebben het momenteel financieel wat moeilijk (september heeft een gigantisch gat in ons budget geslagen) maar we komen er wel. He schat? 

17:35 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schattie, arbeidsongeval, werk, vervelen, samen, liefde |  Facebook |

06-10-07

Tja, stom he...

Vandaag gaan werken, moest om 6 u beginnen en had gisteren de late. Reken uit hoeveel uur ik sliep... juist, een uur of 4 :(

Mijn plan - toen we overigens heel vroeg om 12 u mochten stoppen-  was in eerste instantie dus gewoon lekker slapen en voor de rest gewoon niks doen ... Schattie was ook op haar werk, 't was voorstelling van de raad van bestuur van de Federatie en daar moest ze bij aanwezig zijn. Ze had al speciaal omdat ik moest werken gezegd dat ze niet mee ging eten na afloop dus toen ik haar berichtte dat ik klaar was kreeg ik een sms terug dat zij ook gedaan had. Enkele momenten later stuurde ik terug dat ik haar kwam halen.

Je zal misschien lachen, maar die gestolen momenten zijn de leukste... het presseerde niet écht om naar huis te gaan, ik kan mijn oudste zoon - die vandaag hulp had van zijn vriendin - volledig vertrouwen. En dus pakten we het ervan: ons aan de Zuid in Gent lekker op een terrasje gezet, facing the sun (gosh, 't was zaaaalig), pintje gedronken.  Daarna mee naar de kapper en mijn madam  getransformeerd zien worden ('k weet niet hoe dat bij jullie is, maar als die van mij er ineens NOG mooier uitziet kan ik mijn geluk alvast niet op) en dan naar huis.

Along the way is er toch weer iets misgelopen vrees ik ... ben al heel de week 'n beetje melancholisch, denk veel te veel aan mijn ma en om een lang verhaal kort te maken: op een gegeven moment heb ik nogal ambetant gedaan tegen schattie, hoewel die het absoluut niet verdiende. Stom!!!

Ondertussen is het al weer in orde, ttz, we hebben gesmst en ze heeft gezegd dat ze mij begrijpt. 'k Heb dan ook wel de beste madam in de wereld he.... Schatteke, het spijt me echt, maar dat weet je he...

Zo'n dingen voel je nooit aankomen he, en da's de kloterij eraan: het ene moment voel je je super en vrij euforisch, het andere los je alles wat er op je lever ligt .... en nog veel meer. We're all human, aren't we? 

27-09-07

De allerliefste

Heb ik jullie toevallig ooit al eens verteld dat ik de allerliefste madam van de hele wereld heb? Nee, awel, dan weten jullie het nu. Hihi!

Je mag gerust weten dat onze tienertjes er de laatste maanden geregeld voor zorgen dat wij elkaar nét niet in in de haren vliegen (klassieke scenario van ouders tegen elkaar opzetten, en ja hoor, wij steunen elkaar ook en trekken aan hetzelfde koord maar kids hebben daar een apart gen voor denk ik).

Gelukkig is er altijd een moment waarop één van ons zegt dat het welletjes is geweest, dat we ervoor moeten zorgen dat we door die onnozele dingetjes -die het au fond toch zijn- elkaar niet uit het oog verliezen. Deze keer was schattie die mij zei dat ik speciaal ben en dat ze tijd met mij alleen wil.

Kijk, ik kan soms heel stoer doen he, maar op zo'n moment zit ik te bleiten als een klein kind want zoiets is het liefste dat ze kan zeggen. Ik weet best dat ik ook niet altijd de makkelijkste ter wereld ben, integendeel. Maar als ze zegt dat ze van me houdt, dan smelt ik gewoon ... 

Van 't weekend gaan we dus eens lekker eten, en gezellig bijpraten, en we weten uit ervaring dat zo'n "ons"-avondje wonderen kan verrichten. Wat er daarna gebeurt, ha, daar schrijf ik misschien volgende week wel een stukje over :)

15:47 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, schattie, qualitijd, houden van, genieten |  Facebook |

09-09-07

Mean while

Is alles in mijn relatie pico bello, 'k heb mijn schattie enorm gemist terwijl ik de nacht werkte. Vond dat zelfs het ergste, het alleen moeten slapen dus toen ik gisterenmorgen thuiskwam heb ik me snel gedouchet en ben naast haar gekropen in bed en me lekker tegen haar aangevleid, aanleiding voor een kort maar superlekker vrijpartijtje :). Zalig gewoon!!!

20:00 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schattie, liefde, missen, seks, vrijen |  Facebook |

05-07-07

Life is great!

Aaaah, het leven is toch schoon he. 'k Weet het, ben een softieke, maar ik heb nu eenmaal echt niet veel nodig om perfect gelukkig te zijn.

Wat ik heb: een superlieve vrouw, toffe kinderen die het me niet altijd makkelijk maken maar da's mijn schuld: ik zeg altijd dat het hun taak is om hun grenzen te verkennen, ik heb een fantastische job die ik echt graag doe, een paar ongelofelijke vrienden, heel fijne collega's, ...

Vanaf maandag is mijn oudste zoon bij ons op 't werk vakantiejob aan het doen en hij zeurt al maar soit, dat zal wel normaal zijn he, hij is zelfs nog geen 16 maar wil geld verdienen om naar zijn vriendinnetje te gaan. Lief he?

2774-o-325726

Nee, dat ben ik niet op de afbeelding, maar 'k wilde een mooie lach bij deze post ;).

Overmorgen is het al TW Classic, sta al te popelen om P!nk weer te zien, de rest zal hopelijk ook wel meevallen maar is wat mij betreft van minder belang.

Tot dan is er morgen na het werk een drink, de eerste keer dat ik eens mee ga, ineens met het zoontje (die eigenlijk een kop groter is dan mij) erbij maar da's niet erg: 't is een coole kerel en we komen heel goed overeen (buiten de keren dat we elkaar haast afmaken, we lijken veel te erg op elkaar ... maar 't is mijn eerste kind en we hebben best een speciale band). Alweer lief he ;)

Jullie hebben het al gemerkt, ik ben in een super duper luvvy buitje, zalig gewoon!!!!!

08-06-07

VADERdag ...?

Sinds ik met schattie samen ben is vaderdag een steeds terugkerend vervelend iets. Niet alleen voor ons, maar zeker voor de kinderen. Een beetje uitleg? Ok.

  • Schattie was van in het begin 1000 en zoveel keer meer "ouder" dan de papa van de kids ooit voor hen is geweest. Gewoon, puur, omdat ze het wilde, omdat zij het waard waren en het nodig hadden. De liefde die ze al vrij snel voor hen voelde was onvoorwaardelijk, niet gebonden door allerlei dingen die volgens "Meneer Papa" moesten, wel door genegenheid, de wil om voor hen te zorgen, en dat omdat ze zoveel van mij houdt
  • Wat de kinderen betreft: er zijn scholen die er rekening mee houden, en er zijn er die er géén rekening mee houden. Al die zever over openminded scholen tegenwoordig? Vergeet het, dikke blabla. Als de juf/meester meewil heb je geluk, als het een achterlijk en in de dark ages levend schepsel is, tja, tough luck he... Dan krijgt dat kind een VADERdag kadootje mee naar huis wanneer het zover is.
  • We hebben het al meegemaakt dat één van onze kinderen twee kadootjes meehad voor moederdag en dat is dan zalig plezant. Het warme gevoel dat je krijgt omdat die ene leerkracht toch effe de moeite doet om je tegemoet te komen is met geen pen te beschrijven.
  • We hebben echter ook al voorgehad (bv onlangs met moederdag) dat mijn dochter van 12 met 1 presentje afkwam. Het kind schaamde zich rot want ze wilde er twee maken en mocht niet... Ze heeft er echter zelf een mouw aangepast: het geschenk dat ze voor vaderdag moest maken is aan schattie gericht: het kadertje is hetzelfde als dat van de rest van de klas, de tekst die ze maakte is een hulde aan schattie. Hoe ik me daarbij voel? Heel teleurgesteld in sommige leden van het onderwijzend personeel (en dan wil ik niet veralgemenen, deze keer heb je geluk, de andere niet), voorzichtige vreugde naar mijn lief toe (omdat het voor haar echt goed moet voelen dat die kleine dat voor haar doet) en onnoemelijke trots naar mijn dochter toe, omdat ze op haar manier tegen haar juf "Fuck Off" zegt.
family_logo

Vaderdag... ook voor schattie en mezelf blijft het een vreemd gegeven. We hebben beiden een beetje een haat-liefde verhouding met onze vaders. Over schattie's pa ga ik niks zeggen, da's mijn plaats niet. Over de mijne echter wil ik echter wel wat meer vertellen.

Het was de tweede echtgenoot van mijn mama. Toen ze een koppel werden en twee jaar later trouwden was de situatie niet echt super, niet financieel, niet emotioneel. Het financiële aspect wist hij aan te pakken: hij werkte dag en nacht, sliep soms wekenlang maar 3 à 4 uur per nacht om toch maar zoveel mogelijk geld in het laatje te brengen.

Het emotionele aspect echter was - uiteraard ook door het feit dat hij altijd aan het werk was - een pak minder. Hij was en is een man waar iedereen met zijn problemen terecht kan, al hij kan (en zelfs als dat niet zo is) zal hij helpen, hoeveel moeite het hem ook kost. Maar zoals zo vaak het geval is: zoveel als hij aan "derden" gaf, zo erg vervreemdde hij ook van mijn mama en ons, met soms pijnlijke situaties tot gevolg.

't Is zo erg geëscaleerd dat ze er een tijdje van weggeweest is en oh ironie, hoe kwaad ik ook op hem was, ik ben degene die ze weer samen gebracht heeft.

Soit, mijn ma is iets meer dan twee jaar dood nu. En hoewel ik altijd zal zeggen dat hij mijn pa is en niet degene die het zaadje plantte, toch is er sinds haar overlijden weer een afstand tussen ons gekomen. Iets dat niet verbeterde toen hij iemand nieuw leerde kennen. Niet verkeerd begrijpen: ik gun hem al het geluk van de wereld want hij heeft altijd met heel hart en ziel, toewijding en enorm veel wilskracht voor ons gezin en ook voor haar gezorgd toen ze ziek was en ongeneeslijk bleef. Maar nu... nu heeft hij een nieuw leven, een leven waar wij precies soms geen deel van uitmaken en dat doet soms wel pijn...

31-05-07

Out and so proud

'k Zit er al heel de dag aan te denken: vandaag binnen 3 weken ben ik een jaar getrouwd met schattie. Een jaar. Niks in een mensenleven natuurlijk, maar het maakt me ongelofelijk gelukkig ...

Het grappige is dat ze eigenlijk niet wilde trouwen aanvankelijk... ze geloofde niet in het huwelijk! Toch heeft ze me 2 (twee) keer gevraagd, telkens reden genoeg voor mij om te huilen en uit de grond van mijn hart 'JA" te zeggen.

Babeke, binnen drie weken vieren we onze eerste huwelijksverjaardag en hell, er mogen er nog miljarden nakomen want ik zie je doodgraag!

out_and_proud

Allez, nu ik toch bezig ben: nog wat queer-gedoe .

Ik moest vanavond op m'n werk een paar paletten van ons magazijn naar 'n ander brengen. Een heel gedoe, er moet immers altijd iemand bij de grote poorten blijven staan wanneer die open zijn (en die moeten ook open, anders geraken we niet weg met de vorklift).

Soit, degene die op me wachtte in magazijn 14 klampte me direct aan: "Peggy, nu zijn wij (hij is iemand die van mannen houdt) echt in de minderheid want er is wéér een vrouwenkoppeltje bijgekomen..." Blijkt dus dat er alweer een lesbisch koppel is op het werk, ikke content natuurlijk, heb hem gezegd dat hij maar straffe PR moet beginnen voeren voor zijn zaak... En ook dat het tijd wordt dat het tijd wordt om eens een holebi-fuif te organiseren met al dat queer-volk bij ons op 't werk.

Jaja, je kan veel zeggen van Katoennatie, 't is er niet altijd even plezant om te werken ("er zal overal wel eens iets zijn zeker?") maar als ik één ding in hun voordeel kan zeggen is dat ze op een schitterende manier omgaan met hun anders-geaarde medemens.

En nu, om het cirkeltje rond te maken: binnen drie weken ben ik een jaar getrouwd met mijn vrouwtje, mijn teamleader kan dan al 4 kaarsjes op het taartje zetten ... Zijn nl beiden op 21 juni in het huwelijk getreden .

 

23:47 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, queer, out, proud, werk, holebi, huwelijk, verjaardag |  Facebook |

21-05-07

Voor mijn lief - 5de en final part :D

Yes, yes, YES!!!! Mijn madam komt vandaag naar huis... 'k Heb de laatste dagen al meer dan genoeg gezeurd over hoe ik haar mis dus dat ga ik niet meer doen nu, straks is ze er immers weer ...
happiness
Om 20 voor 7 vanavond landt haar vliegtuig, en ik ga er staan wanneer ze binnenkomt. 't Zit er dik in dat ik van de emotie weer begin te janken maar dat kan me geen bal schelen. Dat we een sterke en unieke relatie hebben wist ik allang, maar toch heb ik de afgelopen dagen meer dan ooit gevoeld dat ik haar nodig heb. Nodig bij mij. Want zonder haar he, ben ik maar 'n halve vrouw...

07:45 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: liefde, thuiskomen, emotie, geluk, schattie |  Facebook |

20-05-07

Voor mijn lief - part 4

Zondagavond. Vandaag naar het communiefeestje geweest van mijn petekindje. 't Was wel gezellig en zo, de kids waren blij dat ze elkaar nog eens zagen maar voor de rest kan ik er kort over zijn: 'k hou niet zo van zo'n feestjes. Zal wel aan mij liggen, ik hoor wel eens meer dat ik een rare ben ;)


Mijn zus, de mama van het feestvarkentje, is gescheiden van zijn papa en heeft een nieuwe vriend. 't Lijkt wel of de wereld ondertussen vooral bestaat uit Nieuw Samengestelde Gezinnen maar ze kunnen maar gelukkig zijn he. Maar daar wilde ik het eigenlijk niet over hebben, ik dwaal weeral af...


Wat ik wél wilde vertellen is dat je nav die nieuwe gezinsvormen ook nieuwe mensen leert kennen op "familiefeestjes", en dat was dit keer niet anders. Aangezien ik heel trots ben op mijn vrouw en het geluk dat ik bij haar vond duurde het dan ook niet lang eer ik aan het ondertussen gebruikelijke kruisverhoor werd blootgesteld:

  • wist je het dan écht niet vroeger?
  • en ... 't  is vast anders he, met een vrouw dan met een man
  • wat vinden je kinderen ervan?
  • heb je niet enorm veel commentaar gekregen?
  • ......

Erg vind ik het eigenlijk niet, al die vragen. Eigenlijk heb ik liever dat ze me alle vragen stellen waar ze maar op kunnen komen en daardoor misschien een beter inzicht en begrip krijgen in ons, holebi's die hoe dan ook voor hen een ander en misschien vreemde groep vormen dan dat ze niks vragen of zeggen maar liever verderleven met vooroordelen. Vooroordelen die op de gekste dingen gefundeerd zijn ...

blij

Bon, hoe mijn dag was heb ik nu al verteld, nu weer wat over mijn schattie he... Bovenstaande afbeelding is speciaal voor haar. Jullie zullen het misschien niet snappen maar dat geeft niet, zij gaat weten waarom ik die afbeelding koos en da's wat telt uiteindelijk...

Ze is vandaag met het gezin van haar vriendin naar zee geweest, ook daar bleek het weer mee te vallen. Altijd meegenomen natuurlijk he.

En morgen ... morgen is ze er weer. Nog één (1 dus) nachtje slapen en dan komt ze weer naar huis, naar mij, naar ons. En ik ga zoooo ongelofelijk gelukkig zijn als ik haar zie he.

't Maffe is dat ik er de afgelopen enkele keren aan dacht hoe ik vroeger, in mijn vroegere relatie vurig wenste dat mijn ex-man toch maar eens om één of andere reden naar het buitenland of zo moest voor enkele dagen. Gewoon om eens onder zijn invloed uit te zijn. Maar dat gebeurde dus nooit...

Nu schattie amper een paar  (4 nachtjes maar) niet bij mij was weet ik eens te meer hoezeer wat ik toen had en wat ik nu heb van elkaar verschillen: 'k heb toen m'n best gedaan maar 't zou nooit gelukt zijn, terwijl ik nu mijn absolute geluk heb gevonden ... Schoon he ;)

23:35 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: liefde, schattie, communie, feest, saai, terugkeer |  Facebook |

18-05-07

Voor mijn lief - Part 1

Geen tijd gehad om te schrijven, veel te druk met werken, dingen voor het huis regelen en m'n gezin.

Maar nu heb ik tot maandag verlof, schattie is immers naar haar vriendin in Denemarken tot dan. Gisteren is ze vertrokken en hoewel ik dacht dat ik me wel flink ging kunnen houden heb ik enorm gehuild toen ik haar op Zaventem achterliet. Klassiek geval van grote mond en klein hartje.

En 't is raar zonder haar hier. Het voelt anders dan wanneer ze op haar werk zou zijn. Het bed was zo groot zonder haar erin, niemand om lekker dicht tegenaan te kruipen he.

airbus

Ze was heel bang om te vliegen maar vertelde me vanochtend (jaja, ze belde me en ik stond haast op en neer te springen van contentement) dat ze van de vlucht had genoten, lekker hoog boven de witte en roze wolkjes.

M'n lieveke, ik hoop dat je je daar in Denemarken eens lekker kan ontspannen na alle stress die we de laatste weken hebben gehad, je verdient het ongelofelijk!!! Leg alle zorgen (allez ja, die zijn er eigenlijk niet meer he?) nu maar naast je neer en geniet van deze dagen daar. En ikke, jouw kleine Piepke, ik hou hier het fort wel overeind :)

10:41 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: schattie, liefde, missen, reisje, denemarken, vriendschap |  Facebook |

07-04-07

Ode aan mijn madam

Qua blogtekst heb ik op dit moment twee duidelijke keuzes: ofwel triest omdat het bijna 2 jaar geleden is dat mijn ma stierf, ofwel gelukkig omdat ik mijn schat bijna 5 jaar geleden vond. Moeilijk om te kiezen? Nee hoor!

Mijn schattieke is er eentje uit de duizend, dat vertelde ik al vaker. En ik meen het ook...

In mijn leven heb ik 2 (heel) lange relaties gehad: die met mijn ex-man en die met schattie. Ik weet nu al dat ik commentaar ga krijgen op wat ik ga schrijven (ze houdt er niet van dat ik vergelijkingen maak) maar ik waag het erop...

  • Troetelnaampjes: zij is de enige die ik ooit "schat" heb genoemd, het is zo cliché als de pest en zo oud als 't straat, maar wat mij betreft ook de mooiste naam die je je liefste kan geven
  • geborgenheid: zelfs als we klinkende ambras hebben is zij de enige waar ik me veilig bij voel
  • connection: er is nog nooit iemand geweest die mijn bij momenten heel rare kronkels zo goed begreep als zij
  • lean-on-me-gehalte: zij is de enige mens op deze planeet die ik vertrouw waar het de zorg voor mijn kids betreft (jaja, ook enigszins maffe mensen denken wel eens na over de toekomst en wat ze graag zouden willen moest er iets misgaan...)
feeling_good

Moet ik nog vertellen dat ik met schattie mijn perfect companion gevonden heb? Nee he.

Wat ik wél kan vertellen is dat ik me in heel mijn leventje (en ik ga ondertussen toch al een tijdje mee) nog nooit zo prettig bij iemand heb gevoeld, zo perfectly at ease, zo op mijn gemak. Maken we ruzie? Niet prettig natuurlijk, maar bij haar hoef ik me geen zorgen te maken dat ze wrokkig blijft. Ze houdt er net als ik van om onze relatie interessant en spannend te houden. Kan zich mateloos aan me ergeren (en ik aan haar ) maar smelt supersnel als ik één van m'n gekke gezichtjes trek (idem).

Zoals hierboven gezegd is het bijna 5 jaar geleden dat ik haar vond en mijn leven voorgoed veranderde. Van overtuigde hetero naar nog meer overtuigde lover van mijn madam. Vanaf het moment dat ik besefte dat er uiteindelijk helemaal niks met me mis was volop genoten van het geluk dat ik eindelijk vond.

Als we er nu op terugkijken hadden we quasi geen kans op overleven maar het geloof in elkaar en een gezonde dosis vechtlust hebben anders bewezen. Schattieke, ik zie je graag... Binnenkort gaan we weg op ons weekendje, ik kijk er al ongelofelijk naar uit !!!

Oh ja, ik zou het haast vergeten maar de foto is een weergave van mijn favoriete liedje, Feeling Good (je kan 'n stukje van de tekst zien onderaan). Maar wat beter is: wie geïnteresseerd is kan via de afbeelding Nina Simones versie van het nummerdownloaden...

21:53 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geluk, relatie, schattie, feeling good, liefde |  Facebook |

18-12-06

Jong geleerd oud gedaan?

pink_cloud_k_2

 

Afgelopen weekend was er eentje met verschillende emoties: geluk, verdriet, woede, teleurstelling, en nog wel een paar andere.

Vrijdag kwam mijn pa zijn auto brengen, we mogen 'm lenen tot we er zelf weer eentje hebben. We moesten hem (en zijn nieuwe vriendin ) wél terug naar huis brengen. Dat zag ik niet zo goed zitten maar soit, het kon nu eenmaal niet anders. Ik was al een beetje van plan om ze af te zetten en weer door te rijden maar omdat we allebei zo dringend moesten plassen moest ik wel binnen natuurlijk...

Je vraagt je misschien af wat daar nu zo erg aan is, maar ik ben er al heel lang niet meer geweest. In elk geval niet meer sinds hij een nieuwe vriendin heeft. Van mijn zus had ik al gehoord dat er niks meer was dat aan mijn moeder herinnerde en dat stak me nogal tegen. Het bleek inderdaad zo te zijn: het toch al zo kleine huisje lijkt nu nog meer dan daarvoor op een smakeloos antiekwinkeltje met een allegaartje aan meubels en andere dingen.

'k Weet het, ik ben misschien te streng maar ze is nog geen twee jaar dood en hoewel ik mijn pa absoluut toewens om weer gelukkig te worden voelde het heel vreemd om hem "zoetje" tegen haar te horen zeggen ... Soit, het zal moeten slijten he?

Zaterdag dan, was er Bal Federal. Georganiseerd door de Holebifederatie om de Homofolie en -fobie prijs uit te reiken. De fobieprijs is naar Gerard Bodifee gegaan, de folieprijs naar Saddie Choua voor haar film "Mijn zus Zahra". En terecht! Op Annestasia's blog vind je ook een stukje over de avond, ik had haar uitgenodigd omdat ik het wel een leuk idee vond aangezien ze journalistiek studeert. Was trouwens heel leuk om je te ontmoeten!

Tijdens de receptie was er spijtig genoeg wel weinig volk en we maakten ons al een beetje zorgen voor de fuif die erop volgde maar gelukkig zijn holebi's feestbeesten en het is nog heel leuk geworden, heb zelfs even gepraat met Yani van de heren maken de man!

Iets na vijven kwamen we thuis, om onze tweede oudste zoon nog zeer wakker aan te treffen, de oudste lag te slapen op de zetel. 'k Was te moe om me boos te maken maar het zat me niet lekker. Hij beweerde dat hij "een beetje had gesurft en ge-msn'd".

Nu mogen ze bij ons op de pc zonder restricties, ze weten wat ze wel en niet mogen. Er wordt ook haast niet gecontrolleerd wàt ze precies op internet uitspoken, maar dit voorval vroeg erom om bekeken te worden...

En mijn vrees kwam uit. Ik ga geen greep uit zijn zoekwoorden posten, maar het ging over de grens die wij getrokken hebben en die hij verdomd goed kent. Geloof me vrij, ik ben allerminst een kwezel of preuts, en als ze op Google naar "bikinibabes" willen zoeken kan ik dat nog verstaan... Maar wat ik te zien kreeg ging veel verder.

Dus ikke heel boos, en vooral teleurgesteld. Voorlopig (en dat is nog zacht uitgedrukt) dus geen internet meer voor het ventje... Vertrouwen moet je verdienen he...

Verder niks dan goeds eigenlijk. Soit er zijn wel mindere dingen maar die zijn het vermelden niet waard want ik zit op mijn wolkje dat ergens in de zevende hemel drijft. De reden daarvan? Mijn schattie he, ze fluistert me stoute dingen toe, kijkt me aan met die verleidelijke ogen van haar, laat me voelen hoeveel ze van me houdt, kortom, love is in the air! En ik, ik geniet er enorm van!

20:40 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, kinderen, stout, vertrouwen, geluk |  Facebook |

24-11-06

En maar babbelen :)

Vandaag gaan schattie en ik weer naar de therapie. Dit keer om te bespreken wat er vorige keer boven water is gekomen...

Daar was ik nochtans al mee begonnen door aan de therapeute te vertellen dat het nogal op mijn lever lag, ik heb haar toen ook alles verteld en gevraagd om me ermee te helpen maar spijtig genoeg is het op een andere manier gebeurd. Soit niks aan te doen natuurlijk.

En vandaag gaat er dus gepraat worden over waarom ik dat verzweeg... Nee niet omdat ik zo persé achterbaks wilde doen of zo. Maar gewoon omdat ik er geen krak in ben om moeilijke dingen te vertellen, that's all. Troost voor mezelf toch: ik wil dat ze weet dat ik eerlijk ben en te vertrouwen, 't is aan mij om haar dat duidelijk te maken maar als ik de sfeer die er tussen ons is geweest sinds vorige week als graadmeter mag gebruiken dan weet ik dat alles piekfijn in orde komt!!! Jippiejajee ... :)

18:07 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: liefde, therapie, praten, oplossing, afspraken |  Facebook |

18-11-06

Out in the open

liefde (Chinees)2
 
Je wil je liefste iets vertellen en je weet niet goed hoe dat te doen... Iedereen heeft het vast al eens meegemaakt. Hoe langer je wacht om het te vertellen hoe moeilijker het wordt. En uiteindelijk hoop je dat het ooit eens zal gebeuren, en liefst nog zonder dat er ruzie van komt.

Ook ik wilde schattie al een tijdje iets vertellen. Het was zelfs redelijk belangrijk -voor ons toch- maar ik vond maar geen manier om het te doen. Eerlijk gezegd zat ik er wel nogal mee maar het lukte gewoon niet.

Maar ze heeft zelf het eigenlijk opgelost door er achter te komen. Het vermoeden was er al een tijdje en toen ze me donderdagavond vroeg of het waar was kon ik alleen maar bevestigend antwoorden en blij zijn dat ze het wist.

Schattie gaf toe een beetje boos te zijn dat ze er zelf achter had moeten komen maar dat ze wist dat ik er niks verkeerds mee doe. Dat was nog mijn grootste geruststelling, het vertrouwen dat ze in me had was al eens gebroken en ik wilde niets liever dan dat ze weet dat ze op alle vlakken op me kan rekenen.
 
Dat we van elkaar houden wisten we en onze verstandhouding is meestal heel goed maar nu is ze gewoon nog beter dus ik ben ontzettend gelukkig!

18:53 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (2) | Tags: eerlijkheid, vertrouwen, schattie, liefde |  Facebook |