17-03-07

From hell

Gisteren, toen ik nog snel even achter pizza ging, kreeg ik telefoon van Nick, mijn zoon. Ik hoorde direct dat hij van streek was en begreep ook waarom: er was een brief gekomen van mijn ex... uit de gevangenis.

Ben onmiddellijk naar huis gegaan en nadat ik de brief gelezen had was er van mijn goede humeur van daarvoor niks meer over. Alleen teleurstelling (omdat hij toch weer contact zocht), afschuw (omdat hij alweer alle schuld van zich afschoof) en medelijden met de kinderen, omdat er uiteindelijk helemaal ... niets over hen in stond. Maar dat weten ze niet, ik ga ze pas straks vertellen wat er in stond, aan de groten toch, de kleintjes mogen het niet weten.

inmate

In het kort komt het erop neer dat hij schattie en mij wil spreken omdat hij iets wil vertellen, iets dat hij nooit heeft willen zeggen. Er is inderdaad wel iets dat ooit gebeurd is maar dat hij vroeger altijd ontkende...

Als het inderdaad dat zou zijn ga ik hem waarschijnlijk nog meer verachten. Vraag is alleen of we er ooit naartoe zullen gaan: schattie is niet geneigd om bij hem op bezoek te gaan en ik al evenmin: we zijn nu bijna 5 jaar samen en in die tijd heeft hij meer dan genoeg uitgestoken om ons het leven zuur te maken.

Als hij nu nog zou aangeven dat hij spijt heeft van wat er gebeurd is en er wil zijn voor zijn kinderen, dan zouden we -misschien- nog begrip kunnen krijgen, maar op deze manier ... Ik weet het niet hoor. Al wat ik weet is dat er nog veel over gesproken zal worden en dat ik me er raar door voel.

06:46 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (3) | Tags: ex, gevangenis, brief, opbiechten |  Facebook |