03-11-07

Talk the talk

Na elkaar eerst enkele dagen ontzien te hebben (en da's dan vooral schattie's verdienste) beginnen we nu voorzichtig te praten, over hoe het zo fout is kunnen lopen. Daar zijn we allebei van geschrokken, het is namelijk niet zo dat we nooit praten. Dat we het nooit eens zijn. We hebben alleen de dingen die ons kwaad konden doen gemist omdat we zo opgeslorpt werden door de dagelijkse sleur van werk en gezin.

Daar ga je helemaal in op. Je denkt dat je voor elkaar zorgt, maar ondertussen sluipen ergernissen binnen die je wegdrukt, verkeerd aanpakt. En voor je het weet zit je in een fout denkpatroon: we wilden elkaar niet kwetsen dus zeiden we niet wat er op onze lever ligt maar die duiveltjes doen natuurlijk wel hun werk. Resultaat: steeds meer ruzie, steeds meer onvrede want ondanks dat we ons best doen gaat het niet beter...

Dat patroon is nu doorbroken. Da's misschien het enige goeie dat eruit voort zal komen. Dat we weer echt naar elkaar luisteren en niet zomaar "oké" zeggen, juist maar om de ander gerust te stellen. Dat we nog veel werk voor de boeg hebben, dat staat vast. Iets dat op meer dan twee jaar gegroeid is los je niet zomaar op enkele dagen op.

Binnen twee weken hebben we onze eerste sessie bij een therapeut. We gaan een aktieplan opstellen en zorgen dat we daar allebei achter kunnen staan. Want dat we van elkaar houden, dat staat vast. Maar soms is dat niet genoeg en moet er meer gedaan worden. 

04:05 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, schattie, praten, gesprek, ruzie, therapie |  Facebook |

21-01-07

Talk the talk

Sinds ik vrijdag eindelijk concrete dingen te horen kreeg op mijn werk zie ik alles weer veel beter zitten! Toch gek wat één goeie of positieve mededeling kan doen voor je humeur en zelfvertrouwen he!

Vrijdagavond had schattie na het werk een afspraak en ze was pas tegen 9 uur thuis. De grote jongens waren ergens gaan logeren en we besloten impulsief om een klein feestje te bouwen met onze 3 jongste kinderen. 't Werd heel plezant, al is er ook wel wat gehuild. Dat kwam omdat de kindjes mijn ma missen, maar het soms moeilijk vinden om er iets over te zeggen. Die avond kwam het er echter uit, ik heb de fotodoos bovengehaald en we hebben allemaal ongelofelijk zitten wenen, maar het heeft ons goed gedaan...

Uiteindelijk was het al half 12 toen we ze naar hun bedje hebben gebracht, en schattie en ik hebben het ons daarna gemakkelijk gemaakt: leuk muziekje op, drankje erbij en babbelen maar.

De foto hieronder is enkele jaren geleden genomen, maar 't gevoel dat erin zit is nog steeds hetzelfde!

Anja_Peggy_2003

 

Babbelen is leuk en dat ene gesprek heeft me enorm veel deugd gedaan, maar keerzijde was dat het tegen achten was dat we naar bed gingen... Enkele uurtjes erna weer op voor de kids natuurlijk dus gisteren een chilldagje, 't was nodig maar ook wel gezellig eigenlijk.

Vandaag is mijn zus op bezoek geweest met haar man en hun dochtertje die vorige week twee werd. Een wolk van een kind, de tijd gaat toch zo vlug voorbij he... 

Jullie hebben het al begrepen: ik heb een zalig weekend gehad en 'k voel me er echt gelukkig door!!!

20:21 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: gesprek, geluk, schattie, kids, zus, familie |  Facebook |