19-08-08

op een dag

wordt alles duidelijk. Dan weet je ineens wat je te doen staat en handel je daarnaar. Dan zijn er geen excuses meer, geen "ik kan het niet/ik wil het niet". Dan doe je gewoon wat je moet doen.

Een raadsel voor jullie? Too bad. Voor mij en schattie is het in elk geval haarzuiver. De gesprekken die we nu hebben doen mij denken aan degene die we voerden toen we pas samen waren. Open, eerlijk, met respect voor elkaar. En ja, het voelt heerlijk.

Als je - zoals wij voorhadden - uit elkaar groeit zit er op de duur niks anders meer op dan praten over het uit elkaar gaan, hoe je dat gaat regelen. Mag zeggen dat we het er dik over eens waren dat we het netjes zouden regelen, onafgezien de ruzies die er waren of zouden zijn beloofden we elkaar dat we die afspraken niet zouden laten vallen.

Maar 't is uiteindelijk niet nodig geweest. Gelukkig maar want ik zou niet weten wat ik zonder haar zou moeten doen. Ben blij dat we elkaar toch nog belangrijk genoeg vonden om voor te vechten want onze relatie heeft een hele nieuwe wind gekregen, het lukt ons weer. Wat niet wil zeggen dat we onze twistpunten niet meer hebben, maar nu kunnen we er weer over praten...

12:25 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (3) | Tags: problemen, relatie, geluk, schattie, oplossingen |  Facebook |

14-06-08

Go Peggy, it was my birthday :)

amai mijn gat! Het is paddle (drukke periode op 't werk) en ik heb heel de week tot 24 u gewerkt. Voor veel meer dan slapen en zorgen dat ik klaar was voor de volgende lange werkdag bleef er geen ruimte.

Beetje bummer want gisteren was het mijn verjaardag en daar heb ik dit jaar voor de verandering eens niet veel aan gehad:  eergisteren na het werk om 1 u thuisgekomen (vrijdagochtend dus), doodmoe in bed getuimeld. Om 7 u opgestaan om schattie en de kids toch maar even te zien. Toen mijn lief weg was naar het werk op de zetel gekropen met het dekentje en geslapen tot de loodgieter kwam om de nieuwe kraan te installeren.

Door die kerel wakkergebeld worden en hier met mijn suffe kop zitten tot hij gedaan had met zijn werk en dan rap naar de winkel om iets lekkers om voor mijn gezin om te eten afgelopen avond en een tractatie voor op het werk.

Al gauw was het half 1 en moest ik door naar het werk. Vertrokken zonder goesting, het was tenslotte mijn verjaardag en ik voelde mij moe...

Geloof me vrij, op het werk ging het maar zo zo, ik was moe en de lange dagen begonnen hun tol te eisen dus het enige dat ik wilde was zorgen dat het zo goed mogelijk in orde was en dan: WEG!!!

Na het werk nog even naar een drink van een ex-collegaatje die een dag voor mij jarig is. Mijn lievelingscollega's (een paar toch, als jullie dit lezen weten jullie vast dat dit over jullie gaat he......) waren er, en het was plezant. Maar ik moest naar huis, ook hier thuis had ik nog bezoek dat op me wachtte voor mijn verjaardag.

Nu zitten we hier, het is wreed gezellig maar ik ben iemand die zich als ze de nood voelt even moet kunnen terugtrekken om haar eigen ding te kunnen doen.  En dus zit ik hier nu dit stukje te typen, en ik voel me super. 

Want ik heb goeie vrienden waar ik van weet wat ik er aan heb (meestal toch, maar de momenten dat ik het niet weet ligt het aan mezelf omdat ik gewoon sommige situaties niet kan inschatten naar hoe ze zijn), en weet je, daar heb ik zo lang naar gezocht he. Ik ben véél te vaak onzeker, neem dingen vaak véél te persoonlijk op. Maar ik geniet van de band die ik heb met die mensen die ik graag heb.

En dan is er nog mijn schattie, mijn liefste, mijn alles.... Met haar ben ik zo gelukkig dat woorden tekort schieten om het te omschrijven.  Ze geeft me de ruimte om mijn carrière na te jagen, is er voor me wanneer ik haar nodig heb, steunt ze wanneer ik twijfel of ik het even niet meer weet.

Kortom: eigenlijk ben ik perfect gelukkig... en wat wil je nu meer en dan zeker op je verjaardag? 

01:56 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verjaardag, vrienden, vriendschap, liefde, geluk |  Facebook |

19-03-08

Contentement

greek_helmetBen met een lach wakkergeworden, had heel maf gedroomd: ik was officier op een schip maar 't was mijn eerste reis dus het was allemaal wat nieuw. Rookies werden verondersteld een soort Griekse helm te dragen... (zie hiernaast)

Zoiets dus. Grappig he. Verder gebeurde er nog  vanalles maar dat herinner ik me niet meer. Maar da's niks, het lachend ontwaken zorgt ervoor dat ik me vandaag ongelofelijk goed voel en zo blij ben dat  alles in mijn kleine leventje zo goed gaat.

 

 

 

Voorbeeldjes? Ok:

  • weten dat mijn liefste van me houdt en ik van haar: niks ter wereld kan me raken
  • op het werk al twee dagen op rij alles goed gegaan: het gaat de goeie kant uit
  • heel trots op mezelf zijn als ik zie dat ik mijn dieselconsumptie op een aanvaardbaar niveau hou en zodoende ook ons budget niet teveel belast (als je weet dat ik minstens 1000 km per week rij en er niet al teveel voor terug krijg snap je dit wel he)
  • ondanks de slechte voorspellingen qua weer voor de rest van de week uit het raam kijken en zien dat het zonneke toch eventjes schijnt
  • en nog zoooooveeeeeeeel meer
Geniet van julie dagje, ik ga genieten van mijn gevoel!

10:23 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geluk, gelukkig, houden van, content, werk, zon, liefde |  Facebook |

26-11-07

After the rainbow

there is our pot of gold.... and we will get to it!

Nee, we zijn niet op zoek naar de ultieme rijkdom. Wel naar het ultieme geluk. En ik denk dat we goed bezig zijn. Heel veel praten heeft ons al terug veel dichter bij elkaar gebracht, en da's goed. De sfeer hier in huis is er al een pak op verbeterd. Eigenlijk is het niet zo moeilijk, maar je moet weten dat het nodig is he?

Een voorbeeldje? Bij discussiepunten waarvoor we enkele weken nog heel gefrustreerd gezucht zouden hebben of die tot een stomme ruzie zouden geleid hebben, proberen we nu kalm te blijven en elkaar te begrijpen. Zo simpel, maar  oh zo doeltreffend.

Afgelopen vrijdag zijn we met mijn werk iets gaan drinken. Jaja, schattie was erbij. Afgesproken rond half 7 in Melsele, daar een tijdje gezeten met heel de hoop. En moe maar voldaan thuisgekomen om 6 uur de volgende ochtend. Daartussenin hebben we nog enkele adresjes aangedaan, om af te sluiten in de Ladies Palace in Antwerpen.

Een plaats waar ik van ben verschoten: Frans Bauer en André Hazes zijn niet direct mijn idee van goeie uitgaansmuziek maar soit, we hebben ons er wel op geamuseerd.

Zaterdag moesten we recupereren, op mijn leeftijd blijf je niet meer ongestraft het klokje rond wakker (we waren tenslotte van de ochtend daarvoor wakker he, hadden ook nog de vroege gehad). Maar ook dat recupereren was plezant, samen met schattie :). 

07:20 Gepost door Peggy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrije tijd, uitgaan, werk, schattie, geluk, praten |  Facebook |

12-09-07

Kleine wasjes, grote wasjes

We hebben ze allebei, en in overvloed :)

Maar eigenljik wou ik het meer hebben over kleine kindjes, grote kindjes... Met kleine kindjes heb je eigenlijk kleine lastjes, met grote kindjes grote. Ok, toegegeven, met grote kindjes kan je beter praten, lekker discussiëren, 't is zalig om te zien hoe ze hun weg zoeken, maar hell, je wordt moedeloos van hoe ze je proberen te manipuleren en hun zin trachten te krijgen...

'n Voorbeeldje? Wel, bij ons krijgt elk kind elke dag een taak. Groot of klein, die taken worden randomly gewisseld. Daar hoor ik nooit over klagen. Maar als die groten eens iets extra willen en wij zeggen dat ze daar dan ook een extra taak voor moeten doen..... dan is het hek van de dam!

Ach, we mogen niet klagen, ondanks de strubbellingen die hier voorvallen (en ongetwijfeld in alle gezinnen met kids in de leeftijden van die van ons) hebben we een tof gezin en mogen we overal komen met onze kinderen en da's toch ook al iets moois he.

Bon, 'k ga de discussie over het vriendinnetje dat al dan niet mag blijven van 't weekend verder volgen :) 

19:32 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gezin, kinderen, problemen, opgroeien, pubers, geluk |  Facebook |

21-05-07

Voor mijn lief - 5de en final part :D

Yes, yes, YES!!!! Mijn madam komt vandaag naar huis... 'k Heb de laatste dagen al meer dan genoeg gezeurd over hoe ik haar mis dus dat ga ik niet meer doen nu, straks is ze er immers weer ...
happiness
Om 20 voor 7 vanavond landt haar vliegtuig, en ik ga er staan wanneer ze binnenkomt. 't Zit er dik in dat ik van de emotie weer begin te janken maar dat kan me geen bal schelen. Dat we een sterke en unieke relatie hebben wist ik allang, maar toch heb ik de afgelopen dagen meer dan ooit gevoeld dat ik haar nodig heb. Nodig bij mij. Want zonder haar he, ben ik maar 'n halve vrouw...

07:45 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: liefde, thuiskomen, emotie, geluk, schattie |  Facebook |

07-04-07

Ode aan mijn madam

Qua blogtekst heb ik op dit moment twee duidelijke keuzes: ofwel triest omdat het bijna 2 jaar geleden is dat mijn ma stierf, ofwel gelukkig omdat ik mijn schat bijna 5 jaar geleden vond. Moeilijk om te kiezen? Nee hoor!

Mijn schattieke is er eentje uit de duizend, dat vertelde ik al vaker. En ik meen het ook...

In mijn leven heb ik 2 (heel) lange relaties gehad: die met mijn ex-man en die met schattie. Ik weet nu al dat ik commentaar ga krijgen op wat ik ga schrijven (ze houdt er niet van dat ik vergelijkingen maak) maar ik waag het erop...

  • Troetelnaampjes: zij is de enige die ik ooit "schat" heb genoemd, het is zo cliché als de pest en zo oud als 't straat, maar wat mij betreft ook de mooiste naam die je je liefste kan geven
  • geborgenheid: zelfs als we klinkende ambras hebben is zij de enige waar ik me veilig bij voel
  • connection: er is nog nooit iemand geweest die mijn bij momenten heel rare kronkels zo goed begreep als zij
  • lean-on-me-gehalte: zij is de enige mens op deze planeet die ik vertrouw waar het de zorg voor mijn kids betreft (jaja, ook enigszins maffe mensen denken wel eens na over de toekomst en wat ze graag zouden willen moest er iets misgaan...)
feeling_good

Moet ik nog vertellen dat ik met schattie mijn perfect companion gevonden heb? Nee he.

Wat ik wél kan vertellen is dat ik me in heel mijn leventje (en ik ga ondertussen toch al een tijdje mee) nog nooit zo prettig bij iemand heb gevoeld, zo perfectly at ease, zo op mijn gemak. Maken we ruzie? Niet prettig natuurlijk, maar bij haar hoef ik me geen zorgen te maken dat ze wrokkig blijft. Ze houdt er net als ik van om onze relatie interessant en spannend te houden. Kan zich mateloos aan me ergeren (en ik aan haar ) maar smelt supersnel als ik één van m'n gekke gezichtjes trek (idem).

Zoals hierboven gezegd is het bijna 5 jaar geleden dat ik haar vond en mijn leven voorgoed veranderde. Van overtuigde hetero naar nog meer overtuigde lover van mijn madam. Vanaf het moment dat ik besefte dat er uiteindelijk helemaal niks met me mis was volop genoten van het geluk dat ik eindelijk vond.

Als we er nu op terugkijken hadden we quasi geen kans op overleven maar het geloof in elkaar en een gezonde dosis vechtlust hebben anders bewezen. Schattieke, ik zie je graag... Binnenkort gaan we weg op ons weekendje, ik kijk er al ongelofelijk naar uit !!!

Oh ja, ik zou het haast vergeten maar de foto is een weergave van mijn favoriete liedje, Feeling Good (je kan 'n stukje van de tekst zien onderaan). Maar wat beter is: wie geïnteresseerd is kan via de afbeelding Nina Simones versie van het nummerdownloaden...

21:53 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geluk, relatie, schattie, feeling good, liefde |  Facebook |

21-01-07

Talk the talk

Sinds ik vrijdag eindelijk concrete dingen te horen kreeg op mijn werk zie ik alles weer veel beter zitten! Toch gek wat één goeie of positieve mededeling kan doen voor je humeur en zelfvertrouwen he!

Vrijdagavond had schattie na het werk een afspraak en ze was pas tegen 9 uur thuis. De grote jongens waren ergens gaan logeren en we besloten impulsief om een klein feestje te bouwen met onze 3 jongste kinderen. 't Werd heel plezant, al is er ook wel wat gehuild. Dat kwam omdat de kindjes mijn ma missen, maar het soms moeilijk vinden om er iets over te zeggen. Die avond kwam het er echter uit, ik heb de fotodoos bovengehaald en we hebben allemaal ongelofelijk zitten wenen, maar het heeft ons goed gedaan...

Uiteindelijk was het al half 12 toen we ze naar hun bedje hebben gebracht, en schattie en ik hebben het ons daarna gemakkelijk gemaakt: leuk muziekje op, drankje erbij en babbelen maar.

De foto hieronder is enkele jaren geleden genomen, maar 't gevoel dat erin zit is nog steeds hetzelfde!

Anja_Peggy_2003

 

Babbelen is leuk en dat ene gesprek heeft me enorm veel deugd gedaan, maar keerzijde was dat het tegen achten was dat we naar bed gingen... Enkele uurtjes erna weer op voor de kids natuurlijk dus gisteren een chilldagje, 't was nodig maar ook wel gezellig eigenlijk.

Vandaag is mijn zus op bezoek geweest met haar man en hun dochtertje die vorige week twee werd. Een wolk van een kind, de tijd gaat toch zo vlug voorbij he... 

Jullie hebben het al begrepen: ik heb een zalig weekend gehad en 'k voel me er echt gelukkig door!!!

20:21 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: gesprek, geluk, schattie, kids, zus, familie |  Facebook |

24-12-06

Prettige feesten ...

hands

Vanavond is het weer zover: de officiele aftrap van de eindejaarsfeesten met Kerstavond. De meesten onder ons kunnen dit samen met familie vieren, maar voor hen die dit niet kunnen is mijn kerstwens dat ze toch de warmte van genegenheid en liefde mogen voelen.
Ons gezinnetje viert dit jaar op verplaatsing: we zijn uitgenodigd bij mijn nicht. Zij heeft sinds begin dit jaar een nieuwe vriendin en ze wonen nu samen, niet zo ver van ons.
Mijn nichtje is een heel bijzonder persoon. Toen ik van mijn ex wegging heeft zij me ongelofelijk gesteund en geholpen. Onaangekondigd kwam ze keer op keer binnenvallen met zakken vol kleren voor de kinderen, toen het schooljaar begon zorgde zij ervoor dat ze schoolgerief hadden (van 't kleinste gommetje tot de mooiste boekentas) en ze kroop zelfs in de huid van Sinterklaas om ze ongelofelijk te verwennen met een berg kadootjes...
Kortom, zij is één van de weinige mensen die zelf geluk vinden in het zorgen voor anderen.
Net als vorig jaar zal het vanavond even slikken zijn op het moment dat ik aan mijn ma zal denken. Zij organiseerde vroeger altijd het kerstfeest en het werd altijd een succes. Maar ik ben niet de enige die haar zal missen natuurlijk, dat doen we allemaal en gelukkig vinden we dan wel troost bij elkaar.
Lieve mensen allemaal, maak er een prettige kerst van, geniet van wat je hebt en denk eens aan zij die minder hebben.

18:40 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kerst, feest, geluk, familie |  Facebook |

18-12-06

Jong geleerd oud gedaan?

pink_cloud_k_2

 

Afgelopen weekend was er eentje met verschillende emoties: geluk, verdriet, woede, teleurstelling, en nog wel een paar andere.

Vrijdag kwam mijn pa zijn auto brengen, we mogen 'm lenen tot we er zelf weer eentje hebben. We moesten hem (en zijn nieuwe vriendin ) wél terug naar huis brengen. Dat zag ik niet zo goed zitten maar soit, het kon nu eenmaal niet anders. Ik was al een beetje van plan om ze af te zetten en weer door te rijden maar omdat we allebei zo dringend moesten plassen moest ik wel binnen natuurlijk...

Je vraagt je misschien af wat daar nu zo erg aan is, maar ik ben er al heel lang niet meer geweest. In elk geval niet meer sinds hij een nieuwe vriendin heeft. Van mijn zus had ik al gehoord dat er niks meer was dat aan mijn moeder herinnerde en dat stak me nogal tegen. Het bleek inderdaad zo te zijn: het toch al zo kleine huisje lijkt nu nog meer dan daarvoor op een smakeloos antiekwinkeltje met een allegaartje aan meubels en andere dingen.

'k Weet het, ik ben misschien te streng maar ze is nog geen twee jaar dood en hoewel ik mijn pa absoluut toewens om weer gelukkig te worden voelde het heel vreemd om hem "zoetje" tegen haar te horen zeggen ... Soit, het zal moeten slijten he?

Zaterdag dan, was er Bal Federal. Georganiseerd door de Holebifederatie om de Homofolie en -fobie prijs uit te reiken. De fobieprijs is naar Gerard Bodifee gegaan, de folieprijs naar Saddie Choua voor haar film "Mijn zus Zahra". En terecht! Op Annestasia's blog vind je ook een stukje over de avond, ik had haar uitgenodigd omdat ik het wel een leuk idee vond aangezien ze journalistiek studeert. Was trouwens heel leuk om je te ontmoeten!

Tijdens de receptie was er spijtig genoeg wel weinig volk en we maakten ons al een beetje zorgen voor de fuif die erop volgde maar gelukkig zijn holebi's feestbeesten en het is nog heel leuk geworden, heb zelfs even gepraat met Yani van de heren maken de man!

Iets na vijven kwamen we thuis, om onze tweede oudste zoon nog zeer wakker aan te treffen, de oudste lag te slapen op de zetel. 'k Was te moe om me boos te maken maar het zat me niet lekker. Hij beweerde dat hij "een beetje had gesurft en ge-msn'd".

Nu mogen ze bij ons op de pc zonder restricties, ze weten wat ze wel en niet mogen. Er wordt ook haast niet gecontrolleerd wàt ze precies op internet uitspoken, maar dit voorval vroeg erom om bekeken te worden...

En mijn vrees kwam uit. Ik ga geen greep uit zijn zoekwoorden posten, maar het ging over de grens die wij getrokken hebben en die hij verdomd goed kent. Geloof me vrij, ik ben allerminst een kwezel of preuts, en als ze op Google naar "bikinibabes" willen zoeken kan ik dat nog verstaan... Maar wat ik te zien kreeg ging veel verder.

Dus ikke heel boos, en vooral teleurgesteld. Voorlopig (en dat is nog zacht uitgedrukt) dus geen internet meer voor het ventje... Vertrouwen moet je verdienen he...

Verder niks dan goeds eigenlijk. Soit er zijn wel mindere dingen maar die zijn het vermelden niet waard want ik zit op mijn wolkje dat ergens in de zevende hemel drijft. De reden daarvan? Mijn schattie he, ze fluistert me stoute dingen toe, kijkt me aan met die verleidelijke ogen van haar, laat me voelen hoeveel ze van me houdt, kortom, love is in the air! En ik, ik geniet er enorm van!

20:40 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, kinderen, stout, vertrouwen, geluk |  Facebook |