23-09-12

She


She
May be the face I can't forget
The trace of pleasure or regret
May be my treasure or the price I have to pay
She
May be the song that summer sings
May be the chill that autumn brings
May be a hundred different things
Within the measure of a day

She
May be the beauty or the beast
May be the famine or the feast
May turn each day into a heaven or a hell
She may be the mirror of my dreams
The smile reflected in a stream
She may not be what she may seem
Inside her shell

She
Who always seems so happy in a crowd
Whose eyes can be so private and so proud
No one's allowed to see them when they cry
She
May be the love that cannot hope to last
May come to me from shadows of the past
That I'll remember till the day I die

She
May be the reason I survive
The why and wherefore I'm alive
The one I'll care for through the rough in ready years
Me
I'll take her laughter and her tears
And make them all my souvenirs
For where she goes I've got to be
The meaning of my life is

She
She, oh she

11:46 Gepost door Peggy in Liefde, Muziek, Privé | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-08-09

Niet makkelijk

om je weer op de relatiemarkt te begeven... Je bent gekwetst, voelt je schuldig, hebt het gevoel dat je gefaald hebt. Er zullen nog veel meer dingen zijn die kunnen spelen maar daar kan ik nu even niet opkomen.

Dus je zoekt afleiding, probeert er op gelijk welke manier weer bovenop te komen, met wisselend succes uiteraard. De ene dag ben je blij dat je je goed voelt, de volgende teleurgesteld omdat het weer niet goed lukt.

Maar er komen zal ik, al moet ik nog zo vaak met m'n smoeltje tegen de grond gaan. Ben ik aan mezelf en de kids verplicht.

Of ik ooit nog een echte relatie ga hebben weet ik niet, interesseert me zelfs niet. Maar niemand is gemaakt om alleen te blijven dus af en toe proberen we het eens... tot hier toe zonder succes. Maarre, als je 't niet probeert weet je 't niet he

21:49 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: daten, relatie, break up, liefde |  Facebook |

20-03-09

Is het normaal ...

... dat, wanneer je uit elkaar gaat; en je nog vrij tot heel goed met je bijna-ex-partner overeenkomt, je zegt dat je er altijd voor elkaar zult zijn?

Maar wat ik me nog veel meer afvraag... kom je het na...?

12:44 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (3) | Tags: verdriet, scheiden, beloftes, break up, uit elkaar |  Facebook |

04-02-09

Leaving... this time for real

ik weet het, het is hier wreed stillekes de laatste tijd. en mss moet ik maar eens zeggen waarom dat is...

schattie gaat bij me weg, dit keer echt. "het" is er niet meer, ze heeft tijd nodig om uit te zoeken wat ze wil. probeer daar maar eens tegenop te kunnen.

hoe ik me bij dat alles voel? verdrietig, in de steek gelaten, mijn hart compleet gebroken. ik heb fouten gemaakt en die weer proberen goed te maken. dacht zelfs dat het me lukte. tot ze die avond in december tegen me zei dat ze het niet meer zag zitten.

'k heb altijd gezegd dat haar geluk het belangrijkste voor me is en ik probeer haar daarom los te laten. maar 't is verdomd moeilijk

10:04 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (2) | Tags: weg, scheiden, gedaan, uit elkaar |  Facebook |

30-12-08

Out here on my own

Ooit was het een monsterhit. Ooit dat is 1982, een eeuwigheid geleden.

Zoals daarna zo vaak gebeurt raakte het nummer (bij mij toch) in de vergetelheid maar sinds enkele weken is het weer opgedoken en zit het constant in mijn hoofd.

Zij die mij goed kennen weten waarom, zij die mij niet kennen moet ik teleurstellen: ik kan er niet over praten...

 

10-12-08

Can you?

en voor t gemak ook even de lyrics :)

There's something about your smile
There's something about the way you make me feel
Keeps me holding on
It brings me back, you know the game to play
Back into your flame
Back towards the point of no return
To see your face again

To point it out as no one else apart from you
keep drugging me with all the things you do
But you already know that I want you
But you already know that I need you

So hear me, feel me
Oh can you handle me baby (2x)
Love me, heal me
But don't turn me down no (2x)
Don't you want me

So it is not that I don't care oh no
It's not that I don't give a damn oh no no no no I
And I don't think it's fair hey

To point it out as no one else apart from you
keep drugging me with all the things you do
But you already know that I want you
But you already know that I need you

So hear me, feel me
Oh can you handle me baby (2x)
Love me, heal me
But don't turn me down no (2x)
For I sometimes trust you
Oh can you handle me baby (2x)
Love you always
Don't turn me down no, don't turn me down
Don't u want me? oh-oh (2x)

So hear me, feel me
Oh can you handle me baby (2x)
Love me, heal me
But don't turn me down no (2x)
For I sometimes trust you
Oh can you handle me baby (2x)
Love you always
Don't turn me down baby (2x)

Love me heal me
Don't turn me down baby (2x)
For I sometimes trust you
Don't turn me down (2x)
Don't u want me?

11:36 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: lost, feelings, kane, can you handle me |  Facebook |

13-11-08

Fleur is uitgekomen!

Zo verwoordde onze kleinste het toen ik haar vertelde dat haar nichtje geboren is. Ze heet Fleur en is een prachtige baby!

fleur

11:01 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (3) | Tags: baby, geboorte, fleur, tante |  Facebook |

07-10-08

almost that time of the month

prikkeldraad

Ken je dat gevoel? Pijnlijke borsten, beetje prikkelbaarder (ja, zelfs ik) dan anders, je niet helemaal goed voelen in je vel en tot overmaat van ramp niet in dezelfde kleren kunnen die je anders draagt. Inderdaad, ik moet ongesteld worden.

Heb een vreselijke hekel aan dit maandelijks ritueel, maar ja, wat doe je eraan he?

20:08 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ongesteld, lastig, humeur |  Facebook |

05-08-08

what if?

What if

  • de mensen waarvan je denkt dat zij je leuk vinden, je uiteindelijk toch niet zo leuk vinden, en je jezelf meestal hopeloos belachelijk maakt?
  • schattie van me weg zou zijn gegaan, waar zou ik nu dan staan?
  • alles waar je op professioneel vlak naar streeft toch niet je dat zou zijn?
  • alles gewoon anders zou zijn?

zware kost, ik weet het. Maar ik zit in een piekermoment en raak er moeilijk uit.

De crisis die ik met schattie doormaakte lijkt voorbij. En ja, we hebben echt op het punt gestaan om uit elkaar te gaan. Waren een beetje van elkaar vervreemd. Gek, zou nooit gedacht hebben dat dat ONS kon overkomen maar dat is blijkbaar perfect mogelijk.

De dingen die gebeurd zijn trachten we achter ons te laten, we proberen te praten, naar elkaar te luisteren. En tot hiertoe lukt dat wonderwel.

10:53 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vriendschap, werk, piekeren, schattie |  Facebook |

14-06-08

Go Peggy, it was my birthday :)

amai mijn gat! Het is paddle (drukke periode op 't werk) en ik heb heel de week tot 24 u gewerkt. Voor veel meer dan slapen en zorgen dat ik klaar was voor de volgende lange werkdag bleef er geen ruimte.

Beetje bummer want gisteren was het mijn verjaardag en daar heb ik dit jaar voor de verandering eens niet veel aan gehad:  eergisteren na het werk om 1 u thuisgekomen (vrijdagochtend dus), doodmoe in bed getuimeld. Om 7 u opgestaan om schattie en de kids toch maar even te zien. Toen mijn lief weg was naar het werk op de zetel gekropen met het dekentje en geslapen tot de loodgieter kwam om de nieuwe kraan te installeren.

Door die kerel wakkergebeld worden en hier met mijn suffe kop zitten tot hij gedaan had met zijn werk en dan rap naar de winkel om iets lekkers om voor mijn gezin om te eten afgelopen avond en een tractatie voor op het werk.

Al gauw was het half 1 en moest ik door naar het werk. Vertrokken zonder goesting, het was tenslotte mijn verjaardag en ik voelde mij moe...

Geloof me vrij, op het werk ging het maar zo zo, ik was moe en de lange dagen begonnen hun tol te eisen dus het enige dat ik wilde was zorgen dat het zo goed mogelijk in orde was en dan: WEG!!!

Na het werk nog even naar een drink van een ex-collegaatje die een dag voor mij jarig is. Mijn lievelingscollega's (een paar toch, als jullie dit lezen weten jullie vast dat dit over jullie gaat he......) waren er, en het was plezant. Maar ik moest naar huis, ook hier thuis had ik nog bezoek dat op me wachtte voor mijn verjaardag.

Nu zitten we hier, het is wreed gezellig maar ik ben iemand die zich als ze de nood voelt even moet kunnen terugtrekken om haar eigen ding te kunnen doen.  En dus zit ik hier nu dit stukje te typen, en ik voel me super. 

Want ik heb goeie vrienden waar ik van weet wat ik er aan heb (meestal toch, maar de momenten dat ik het niet weet ligt het aan mezelf omdat ik gewoon sommige situaties niet kan inschatten naar hoe ze zijn), en weet je, daar heb ik zo lang naar gezocht he. Ik ben véél te vaak onzeker, neem dingen vaak véél te persoonlijk op. Maar ik geniet van de band die ik heb met die mensen die ik graag heb.

En dan is er nog mijn schattie, mijn liefste, mijn alles.... Met haar ben ik zo gelukkig dat woorden tekort schieten om het te omschrijven.  Ze geeft me de ruimte om mijn carrière na te jagen, is er voor me wanneer ik haar nodig heb, steunt ze wanneer ik twijfel of ik het even niet meer weet.

Kortom: eigenlijk ben ik perfect gelukkig... en wat wil je nu meer en dan zeker op je verjaardag? 

01:56 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verjaardag, vrienden, vriendschap, liefde, geluk |  Facebook |

07-06-08

Allemaal beestjes

Hoi hoi, onze feestmaand is begonnen. In juni vieren wij namelijk heel wat:

  • schatties verjaardag (vandaag)
  • de mijne volgende week vrijdag
  • de week daarna zijn we twee jaar getrouwd (we gaan een weekendje weg en schattie wordt haast gek omdat ik niet wil zeggen waar we naartoe gaan, grinnik)
  • en tenslotte de verjaardag van ons jongste zoontje om af te sluiten

Gisteren hebben we onszelf al een beetje verwend, en wel door allebei een tattoo te laten zetten op onze rechteronderarm. Beiden een salamander, maar wel allebei een andere. Dit is de mijne:

tattoo_ikke

Af en toe heb ik wel eens serieus op mijn tanden moeten bijten want het deed best wel een beetje pijn. Maar het resultaat mag er zijn he? 

 

12:54 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vieren, feest, tattoo, salamander, verjaardagen |  Facebook |

15-04-08

Home improvement

We praten er al eeuwen over, maar het komt er nooit van: werken in ons huis.

3977383-house-of-tools

Maar nu zijn we voorzichtig toch weer plannetjes aan het maken want er moet een boel gedaan worden: de afloop van de gootsteen boven -die ik ooit zelf probeerde te repareren maar die sindsdien buiten gebruik is- herstellen, een nieuwe mengkraan op de douche zetten. Verder ook de badkamer beneden aanpakken: nieuwe wc en lavabo, een scherm op het bad zetten zodat we ook beneden van een douche kunnen genieten, tegeltjes verven.

En, als we dan nog goesting en geld hebben het grote werk: schilderen beneden. Omdat het huis instapklaar was toen we hier kwamen wonen hebben we dat nog niet gedaan maar we zijn de kleuren echt beu en willen er onze stempel opdrukken.Boing.

12:05 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: huis, werken, diy, schilderen, repareren, badkamer |  Facebook |

11-02-08

Fast forward

Voorbije week was heel plezant: samen met mijn liefste gewoon heel prettig doorgebracht en meer vraag ik niet. Enig minpuntje misschien is dat we besloten hebben toch maar niet naar Anouk te gaan zien; zo goed vinden we haar nu ook weer niet en ik geef liever dat geld uit aan iemand die ik écht wil zien.

Maar ...

forward

... ik heb vrijdag ge-wel-dig nieuws gekregen. Nieuws waar ik helaas nog niks over kan vertellen, er is me gevraagd nog even mijn mond te houden en hey, dan doe ik dat he. Wat ik wel kan zeggen: ik ben dolgelukkig!

11:45 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: prive, schattie, liefde, werk, zwijgen |  Facebook |

04-02-08

Avondje uit

Zaterdag hadden we een vriendin te eten, het was best gezellig en toen ze zei dat ze nog geen kaarten had voor het concert van Anouk, duurde het niet lang eer wij aan de pc zaten om ze voor haar te bestellen. Ik vroeg schattie waarom we niet zouden meegaan en zodoende zijn de tickets voor 4 (de vriendin vd vriendin gaat ook mee) besteld. Niet dat Anouk direct mijn favoriete zangeres is, maar haar optreden vorig jaar op TW Classic vond ik toch wel geslaagd.

anouk

Toen de kleintjes die avond in bed lagen zijn we nog weggegaan: eerst naar Hooters in Wetteren waar we een paar uurtjes hebben gezeten, daarna met zijn vieren naar een holebifuif in Gent. Was heel plezant, en om 3 uur waren we thuis.

Schattie en ik zouden schattie en ik niet zijn als dit geen babbelmoment was, en ja hoor, we hebben tot half acht 's morgens zitten tetteren. Heel emotioneel bij momenten want tijdens die sessies komt er heel wat uit. Maar dat moet dan af en toe ook eens kunnen he. Het ging over het werk, maar ook over diepe emoties: dingen die we samen hebben meegemaakt, het verdriet om mama, verdriet dat schattie heeft over bepaalde dingen. We hebben veel gehuild maar zijn toen moe maar opgelucht in bed gekropen.

Spijtig genoeg duurde het slapen niet lang want om 10 uur stonden er al kids in de kamer. AU! Uurtje later met veel moeite uit bed gekropen (na een lekker luie vrijpartij) en naar beneden. We hebben gegeten en zijn dan op de zetel gekropen, ik had al heel snel besloten dat ik zondag horizontaal zou doorbrengen. Ikke op de ene zetel languit, schattie op de andere en we hebben er een filmmarathon van gemaakt.

notebook

We begonnen met Assault on Presinct 13, de tweede film die we zagen had ik al een tijdje geleden meegekregen van een collega: The Notebook.  Het is een prachtige film en op het einde zaten we allebei te huilen. Ik ga niet verklappen hoe de film gaat, maar wat ik wel kwijt wil is dat het gaat over grote liefde, die alles kan overwinnen. Nog tijdens de eindgeneriek kwam schattie bij mij zitten en we hebben in elkaars armen zitten wenen (we moesten namelijk allebei denken aan de gesprekken die we nog maar een paar uur achter de rug hadden).

De band die we hebben is weer ijzersterk. En ja, we maken nog ruzie hoor, we zijn nu eenmaal allebei nogal opvliegend soms. Maar we weten weer van elkaar dat we door willen en da's echt een zalig gevoel.

Met traantjes nog in de ogen naar American History X gekeken, die ook wel veel indruk maakte, zo erg... Later gegeten en wat tv gekeken en om half 10 bedje in. Al was onze zondag lui, 't was een perfecte dag! 

 

12-12-07

De stijltang

We hebben onszelf voor onze sinterklaas een stijltang kado gedaan, en daar heb ik nog geen moment spijt van gehad, schattie evenmin geloof ik.

We hadden er al wel eentje, maar die ging niet goed. Aangezien ikzelf met mijn haar een absolute kluns ben, offerde schattie zich telkens op om mijn haar eerst te brushen en het dan ook nog eens mooi glad te strijken. Een proces dat met gemak bijna twee uur in beslag nam. Ik ben dan ook gezegend met vrij dik en golvend haar. Dat ik laat groeien omdat mijn liefste dat zo mooi vind maar dat ik dan weer het mooist vind als het sluik is.

Onze nieuwe stijltang is dan ook echt een bijouke. Voor zij die geïnteresseerd zijn: 't is een Babyliss en ze is echt niet duur maar wat een gebruiksgemak. Zelfs ik kan zelf mijn haar glad maken nu. Wat pas echt cool (euh?) is, is dat je ze gewoon op handdoekdroog haar kan gebruiken. Het sist en stoomt dan wel dat het een lieve lust is maar daarna is je haar lekker glad en sluik.

Ben regelrecht op een stijlverslaving aan het afstevenen, maar dat kan ik me niet aantrekken :) 

12:15 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (5) | Tags: stijltang, haar, krullen, mooimaken |  Facebook |

04-12-07

 

't Was al n tijdje geleden, maar na de vorige post kreeg ik toch weer enkele reacties. Afkeurende, zoals uiteraard te voorzien. Maar toch ook een lieve reactie, waarin gezegd wordt dat ik niet zo hard mag zijn voor mezelf. Maar ik kan niet anders...

'k Vind het spijtig dat er geen referenties bij die reactie staan, ik weet graag wie me een warm hart toedraagt en begrip toont voor wat gezegd wordt. Dus, als je dit leest, bij deze nodig ik je uit me eens te mailen.

Vandaag was een betere dag. Ik heb gisteren aan schattie gezegd wat er op mijn lever lag en ondanks het feit dat ze dat niet echt prettig vond, heeft ze het toch tof opgenomen.

En da's juist onze sterkte: we zien elkaar zo graag. Verloren elkaar al enkele keren uit het oog maar zelfs dan zou ik haar nooit of te nooit willen missen want zij is voor wie mijn hart klopt, degene die het voor mij allemaal de moeite waard maakt. 

Voor wie dit romantische zever vindt: too bad. Want ik hou van haar, ondanks alles wil ik voor altijd bij haar zijn. En daar ga ik mijn uiterste best voor doen. Want ze is het waard...

17:24 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (3) | Tags: liefde, schattie, reactie, romantiek |  Facebook |

03-12-07

Baaldagje

Er zijn zo van die dagen he dat je liefst van al in je bed zou blijven liggen tot je je weer goed voelt, whenever that may be... En vandaag is er zo eentje.

Misschien moet ik hier toch eens een beetje tekst en uitleg geven want jullie kunnen waarschijnlijk totaal niet meer volgen he. De ene keer schrijf ik dat alles super is, de andere keer dat ik stout ben geweest, dan weer zit ik op een roze wolk.

In 't kort: ik heb schattie bedrogen een tijdje geleden, iets waar ik me heel erg slecht over voel. Was verliefd geworden op een collega en in een heel dronken bui is het totaal uit de hand gelopen. Schattie wist het bijna direct daarna, en gelukkig wil ze me vergeven wat ik deed.

Maar zelf kom ik er niet mee in het reine, ik snap nog steeds niet hoe ik het heb kunnen doen. Ondanks het feit dat ik me tot dat meisje aangetrokken voelde was het absoluut niet in me opgekomen om daar iets mee te doen, ik heb een hekel aan overspelige mensen. En nu ben ik er zelf eentje...

Da's wat ik nog het meest griezelig vind: ik zie mijn vrouw doodgraag, en toch, op momenten dat het wat minder gaat en het lijkt of je alleen nog maar ruzie maakt, gebeuren er dingen waar je achteraf onnoemelijk veel spijt van hebt. En dat woord beschrijft het echte rotgevoel maar amper.

Er zijn momenten, veel zelfs, dat ik mezelf haat. Want ik heb haar enorm veel pijn gedaan. Mezelf ook trouwens. 'k Heb de toekomst van de kinderen in het gedrang gebracht. Enz enz... Enkel en alleen omdat ik het gevoel had dat ik aandacht te kort kwam. Ok, dit is misschien een beetje simplistisch weergegeven, maar beter kan ik het niet uitleggen.

Vandaag is dus een dag dat ik niet anders doe dan nadenken, piekeren, mezelf pijnigen met de vraag waarom ik me niet heb beheerst. Vragen waar ik geen antwoorden op heb, maar waarmee ik blijf worstelen.

Binnenkort kunnen we weer naar de therapie. Het wordt in eerste instantie relatietherapie, maar ik wil ook uitzoeken waarom ik afdwaalde, of het iets met mijn adhd te maken heeft, of er manieren zijn om met die gevoelens om te gaan.

Want ik heb vorig jaar een verliefdheid gehad (puur platonisch want online) die zeer ingrijpend is geweest voor ons (het gebeurde vlak voor ons trouwen), en dit jaar gebeurde het weer, echt dit keer. Ik wil leren wat ik moet doen wanneer ik me verwaarloosd voel, wanneer we uit elkaar dreigen te groeien want -al geloven jullie het misschien niet meer na deze post - ik zie schattie echt on-ge-lo-fe-lijk graag, ze is echt degene met wie ik oud wil worden en ik wil dat niet meer in de waagschaal stellen... 

Zij en ik, we hebben nog zoveel plannen, we hebben samen al zoveel meegemaakt, ons leven is goed. Het enige wat ik dus vraag is om te leren hoe ik de vrouw kan zijn die haar gelukkig maakt. Want dat is wat ik wil. Dat is wat zij wil. Ik wil mijn beloftes aan haar waarmaken, daar heeft ze recht op...

10:38 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (5) | Tags: prive, verliefd, overspel, toekomst, schattie, liefde, bewijzen |  Facebook |

02-12-07

L is for ...

  • Liefde: all you need is love, zonder liefde kan je niet leven
  • Lust: meer dan prettige side-kick die bij liefde hoort, daardoor een prachtige manier om samen met je geliefde lichamelijk te beleven wat je in je hart en hoofd voelt
  • Lover: the subject of your adoration, je betere helft
  • Lesbisch: out and proud, mijn echte leven begon toen ik besefte dat ik alleen écht gelukkig kon worden met een vrouw. Update: meer bepaald mijn vrouw... (ze wees me erop dat dit specifieker moest worden, ik heb namelijk ooit gezegd - in de flair dan nog - dat ik ook op voor haar gevallen zou zijn als ze een man geweest was). Dus schatteke, ik kan alleen maar gelukkig zijn met JOU!
  • Luisteren: essentieel in een goede relatie, als het luisteren verdwijnt mag je er zeker van zijn dat er problemen van komen
  • Leugens/liegen: wat vaststaat is dat deze items een relatie regelrecht de dieperik inwerken vanwaar het moeilijk weer opstijgen is...
  • Lachen: samen lachen is heerlijk, zalig, onmisbaar
  • Liefhebben: je zou kunnen zeggen dat dat bij liefde hoort, maar liefhebben is meer: elkaar proberen te begrijpen, dat vervelende kantje erbij nemen zonder zeuren, je liefste verwennen
  • Longing: verlangen. Ik omschrijf het altijd als duizend handjes in mijn buik die zich naar haar uitstrekken als ze niet bij me is
LetterL
Maar er zijn er deze week nog twee belangrijke "L's" die extra in de spotlights gezet mogen worden:
 
  • Woensdag begint de derde reeks van The L-Word op Vijf TV. Voor zij die het niet kennen: de reeks gaat over het wel en wee van een groep (lesbische) vriendinnen. Verwacht je niet aan de prototype lesbo's, maar een zalig uurtje zwijmelen bij prachtige vrouwen in een toch realistisch verhaal. Aanrader!!!
castS3_003
  • Lesbienneweek en L-dag: ook dit jaar weer van 30/11 tot 8/12  in heel het land activiteiten in de aanloop naar L-day, die dit jaar doorgaat in het ICC te gent. Ik kan jullie alvast verklappen dat de opening dit jaar verzorgd wordt door niemand minder dan Yasmine om 14.30. De rest van de dag is goed gevuld en zal ongetwijfeld tot ver in de zondag duren... Ook dit is een absolute aanrader, het wordt mijn 4de keer en misschien kom je mij wel tegen aan de inkom, waar schattie en ik een shift zullen verzorgen. Tot dan?

    banner

20:15 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: l, lust, love, liefhebben, liefde, lesbiennedag, l-word |  Facebook |

10-11-07

Crash

Donderdagavond ben ik compleet ingestort. De dag was nochtans heel goed, 'k had die nacht eindelijk een hele nacht door kunnen slapen, voelde me veilig in schatties armen.

Toen ik haar af had gehaald en we nog iets gingen drinken kregen we alweer een knetterende ruzie. Over - hoe raar je het - iets banaals. De gemoederen raakten oververhit en we zaten als twee ordinaire viswijven tegen elkaar te schreeuwen. Even later zette ze me af en vertrok naar de dierenarts om onze jongste kat af te gaan halen. En ik ben weggelopen.

Als een dief in de nacht ben ik buitengeslopen en naar het station gegaan. Ik moest gewoon wég. Ik liet daarbij mijn kids achter. Dat zorgde voor een boel wroeging maar ergens wist ik dat de oudste hen zou opvangen, en ook schattie zou niet lang wegblijven. Ik ben van mezelf niet iemand die wegloopt van problemen, maar als ik geen uitweg meer zie doe ik dat wel. Dan laat ik alles achter...

Mijn oudste zoon was boos op me natuurlijk, die moest opdraaien voor de kids die thuis waren. Ik bezwoer hem dat ik terug zou komen, maar even tijd voor mezelf nodig had. Ik vertelde niemand waar ik naartoe ging, ik wilde echt even alleen zijn.

Die avond heb ik uren gebeld met een kennis en een collega. De kennis zei me dat ik naar haar mocht toegaan en blijven zolang ik wilde maar dat zag ik niet zitten. De collega praatte met me en bracht me tot rust. Zodat ik later toen ik schattie sprak kon zeggen dat ik wel bij haar wil zijn, maar de ruzies zo beu ben... En toen vertrok ik weer naar huis.

Ze is me komen afhalen en believe me, de laatste meters tot ik bij haar was heb ik gelopen om in haar armen te kunnen vliegen. Na snel iets gegeten te hebben zijn we naar huis gegaan. Die nacht heb ik weer heel slecht geslapen en gisteren zijn we naar de dokter gegaan want zo kan het niet verder. Ik heb rust nodig, voor mijn lichaam maar absoluut ook in mijn hoofd, ik word gek van mijn gedachten en mijn onrust. Die heb ik nu al zo lang en ik wil er vanaf !

Donderdag gaan we naar de therapie, daar verwacht ik heel veel van en ik ben van plan om goed mee te werken. Ik wil terug worden wie ik ooit was en de slechte gevoelens achter me laten. Want schattie heeft recht op een leven met degene waar ze haar hart aan schonk, niet met dat rare mens dat ik nu ben.  

14:18 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: crash, depressief, schattie, gezin, vluchten, therapie |  Facebook |

31-10-07

what becomes of the broken hearted?

Uitwijden ga ik er niet over doen, maar ik heb schattie ongelofelijk veel pijn gedaan. Ondanks het feit dat ik haar heel graag zie is er iets gebeurd dat echt niet had mogen gebeuren. Er moeten dus veel brokken gelijmd worden. Vooral door mij.

We hebben het al een tijdje moeilijk. Jullie zullen nu misschien raar opkijken, ik schrijf tenslotte altijd zo'n opgewekte stukjes over ons. Die zijn wel oprecht, echt waar. Maar toch, toch zijn er dingen die fout zitten. Waarover we het hoe langer hoe minder eens zijn, en die ondermijnen wat we hebben.

Ik ga eerlijk zijn: mijn schat is bereid me tegemoet te komen, iets waar ik haar immens dankbaar voor ben. Want ik zou niet weten wat ik zonder haar moet beginnen.

Wish us luck, we'll need it... bigtime! 

00:17 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: prive, schattie, fout, goedmaken, relatie |  Facebook |

13-10-07

Vaarwel Carine

Deze week gebeurde er iets ergs in de klas van mijn oudste dochter: één van haar klasgenootjes verloor maandag zijn mama. Ook wij kenden haar: ze had een kapsalon en we gingen er soms met Annelies, die oudste dochter.

Het was een levenslustige, vriendelijke vrouw. Door het leven getekend, maar ze hield de moed erin. Haar plotse overlijden heeft dan ook iedereen geschokt, niet in het minst haar familie en de kinderen van de school.

in memoriam carine

Bovenstaand gedicht heeft Annelies geschreven nadat Carine stierf, en ze is gevraagd om het vandaag tijdens de uitvaart voor te lezen. Ikzelf zal er niet bij zijn, het brengt teveel herinneringen mee. Maar ik ben trots op haar, en op schattie, die in mijn plaats meegaat. In gedachten zal ik er ook bij zijn, maar meer durf ik niet aan. 

Vaarwel Carine, heel goed kende ik je niet, maar je laat een leegte achter. 

 

 

09:14 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (4) | Tags: annelies, gedicht, begrafenis, overlijden, emoties, prive |  Facebook |

26-04-07

Am I evil?

Een mens bestaat uit twee dingen denk ik: wat hij/zij wil dat de buitenwereld ziet en wat hij werkelijk is...

Bij mij is het niet anders: ik weet dat ik een "lief en aangenaam" persoon ben, maar ik val oh zo vaak uit mijn rol... En dan meestal omdat ik een pintje heb gedronken en het niet bij eentje kon laten. Ik zei het al eens, 't is niet dat ik me zat drink, maar ik kan gewoon niet tegen drank...

'k Ben er allesbehalve fier op, maar besef ook dat als er nu geen drastische stappen ondernomen worden, het dan pas echt een major problem gaat worden...

bad_girl

Dus mijn hartje nog eens uitgestort bij schattie, en haar om hulp gevraagd... alleen kan ik het niet. Schaam me er rot om maar misschien is het beter het gewoon toe te geven en hulp te vragen dan om koppig te blijven volhouden dat ik het alleen wel de baas zal kunnen... Zo denk ik er althans over...

Op het tijdstip dat ik dit schrijf ben ik overigens wel nuchter... 'k Zou het niet leuk vinden dat jullie denken dat ik altijd zat of ondewege ben, maar 'k vind het zelf niet leuk meer dus ...

20:33 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: drinken, oplossing, prive, probleem |  Facebook |

18-03-07

Fuck you!

Update ivm mijn vorige postje: bij nader inzien doet het me minder dan ik verwacht had. Ik had namelijk gedacht dat ik er helemaal door in de war zou blijven maar dat is gelukkig niet waar.

Voor zij die het nog niet wisten: ik ben 14 jaar met die vent getrouwd geweest, en het heeft me heel veel tijd gekost om onder zijn invloed uit te geraken maar blijkbaar is het me dan toch gelukt (thanks schattieke!!!).

FuckYou

Dus ik denk dat ik van de week een briefje ga terugschrijven waarin ik uitleg dat ik niet geneigd ben om op bezoek te komen en mijn madam nog minder. Waarin ik zal zeggen dat, als hij dan zo perse iets moet opbiechten, dat hij dat dan toch maar per brief moet doen. En waarin ik zal vragen of zijn kinderen zo weinig voor hem betekenen dat hij er zelfs nog niet naar informeert...

Ik moet zeggen dat ik best geniet van het feit dat ik after all niet met een kater blijf zitten door zijn schrijfsel, maar dat ik me al bij al heel goed en sterk voel. Eerlijkheidshalve geef ik toe dat ik geïntrigeerd ben door de brief, dat wel. Maar bang of zo? Nee hoor, dat niet meer!

05:41 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fuck you, brief, biecht, bezoek, ex |  Facebook |

17-03-07

From hell

Gisteren, toen ik nog snel even achter pizza ging, kreeg ik telefoon van Nick, mijn zoon. Ik hoorde direct dat hij van streek was en begreep ook waarom: er was een brief gekomen van mijn ex... uit de gevangenis.

Ben onmiddellijk naar huis gegaan en nadat ik de brief gelezen had was er van mijn goede humeur van daarvoor niks meer over. Alleen teleurstelling (omdat hij toch weer contact zocht), afschuw (omdat hij alweer alle schuld van zich afschoof) en medelijden met de kinderen, omdat er uiteindelijk helemaal ... niets over hen in stond. Maar dat weten ze niet, ik ga ze pas straks vertellen wat er in stond, aan de groten toch, de kleintjes mogen het niet weten.

inmate

In het kort komt het erop neer dat hij schattie en mij wil spreken omdat hij iets wil vertellen, iets dat hij nooit heeft willen zeggen. Er is inderdaad wel iets dat ooit gebeurd is maar dat hij vroeger altijd ontkende...

Als het inderdaad dat zou zijn ga ik hem waarschijnlijk nog meer verachten. Vraag is alleen of we er ooit naartoe zullen gaan: schattie is niet geneigd om bij hem op bezoek te gaan en ik al evenmin: we zijn nu bijna 5 jaar samen en in die tijd heeft hij meer dan genoeg uitgestoken om ons het leven zuur te maken.

Als hij nu nog zou aangeven dat hij spijt heeft van wat er gebeurd is en er wil zijn voor zijn kinderen, dan zouden we -misschien- nog begrip kunnen krijgen, maar op deze manier ... Ik weet het niet hoor. Al wat ik weet is dat er nog veel over gesproken zal worden en dat ik me er raar door voel.

06:46 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (3) | Tags: ex, gevangenis, brief, opbiechten |  Facebook |

03-03-07

Alleeeeeeeeeeeeeez!

Dit is het derde postje vandaag... Ok ik had de tijd en mogelijkheid (schattie was op cursus) maar er moet me toch iets van het hart: waarom krijg ik geen reacties?????

't Is niet dat ik pas meedraai in blogland he, op 9 maart 2006 schreef ik mijn eerste postje. Bijna een jaar Goodlife dus... Heb in mijn categorie op de tweede plaats gestaan dus word gelezen. Er zijn keren geweest dat ik wél reacties kreeg, meer dan één, zelfs wel eens veel. Maar nu, nu is het degoutant stil. Heb net even gecheckt en op de laatste zoveel postjes is er 1 reactie van schattie (omdat ik daar al eens om vraag) en eentje die me niet aanstaat (maar dat je die ook kan krijgen aanvaard ik).

Dus, vertel me eens: wat doe ik in 's hemelsnaam fout??? Zaag ik teveel, is het te depressief, te gekunsteld, te ... WAT???????

 

sad

Ik zei het net, draai nu een jaartje mee en trouw aan mijn fanatieke eigen weet ik ondertussen wat er in het blogwereldje gebeurt. Bezoek regelmatig andere blogs, heb er vele in mijn favorieten staan, kreeg zelfs van Kieran (voor wie ik heel veel bewondering heb omdat hij KAN wat ik wil kunnen) een link op zijn blog...

Heb dankzij zijn eenvoudige en begrijpelijke tips de lay out van mijn posts een standaard uitzicht gegeven: tekst, foto, tekst en moet zeggen dat het me bevalt zo, 't ziet er goed uit.

Weet dat ik niet alle dagen schrijf, hell, zelfs niet elke week, maar toch gaat er nooit heel veel tijd voorbij tot ik weer iets post. De ene keer over mijn relatie, de andere keer over iets leuks dat ik deed, of over mijn werk, ... En al weet ik dat ik nooit de vrouwelijke Hemingway zal worden, toch weet ik dat ik niet slecht schrijf...

Bloggen is voor mij een manier om me te uiten, aan de wereld een blik op mij te geven. Sommige mensen bezitten de gave om hun diepste gedachten te uiten op een heel aangename manier, weten hun woorden goed te kiezen. Zelf ben ik ook best welbespraakt en kan terugvallen op een ruimgevulde vocabulaire maar dingen zeggen hoe ik ze voel, dat is me spijtig genoeg niet gegeven. Ik denk er teveel over na: of het niet té is: te gewaagd, te openhartig, te ... Ach ja, zelfkennis en aanvaarding van dingen is al heel wat he?

Maar toch... vind ik het elke keer weer erg als ik merk dat niemand eens de moeite doet om eens te reageren op wat ik schrijf... 't Geeft me het gevoel dat ik over saaie dingen schrijf, of heel slecht. Wat ik echt wel heel erg zou vinden.... Is dat dan echt zo?

18:24 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (5) | Tags: bloggen, vragen, onzeker, reacties |  Facebook |

Salade mixte

Deze week veel bezig geweest met iets belangrijks: volwassen worden, of althans dat wat ik daar onder versta: evenwichtig zijn, zelfverzekerd, gevoel en verstand in synch krijgen, ... Heavy stuff dus.

Bij mij is -wat gevoel vs verstand betreft- er altijd eentje dat absoluut de bovenhand neemt. Mijn ma zou gezegd hebben: De ene keer te zot, de andere keer te bot. En hoewel ik altijd trots ben geweest op mijn ongewone karaktertje heb ik er ook veel verdriet door gehad. Zo dacht ik bijvoorbeeld altijd van mezelf dat ik een heel makkelijk persoon was, maar vele gesprekken over dit onderwerp later weet ik nu dat ik integendeel heel veeleisend ben. Ik geef heel veel maar vraag ook enorm veel terug, en er zijn maar weinig mensen die dat aankunnen...

Soit, 't gaat me wel lukken hoor, als er één eigenschap is die kenmerkend voor me is dan is het mijn enorme koppigheid. Als ik iets wil komt het er ooit wel eens van, hoe dan ook. Gelukkig heb ik ook wel geduld op dat vlak. Op vele andere niet, maar voor zo'n dingen wel.

Anyway, ondanks het feit dat ik weet dat ik nog een lange weg te gaan heb, ben ik ook wel trots geweest op mezelf, voor enkele kleine, banale dingetjes:

  • voor mezelf opgekomen, en zelfs met succes. Iets dat ik vroeger nooit gedurfd zou hebben, met een boel frustratie tot gevolg
  • Op de snelweg niet doodgegaan van de schrik als ik een slingerende vrachtwagen voorbij moest, maar eens diep adem gehaald en rustig gebleven
  • Aangetoond dat ik een gedreven persoon ben op het werk, met als resultaat dat ik positief opgemerkt ben
evenwicht

Andere dingen die het vermelden waard zijn, die me even lieten stilstaan bij de moed die sommige mensen hebben, of hoe wanhopig iemand kan zijn, of ...

  • Het overlijden van een jongen die seropositief was... Amper 26, en kortgeleden startte hij nog een blogje. Schattie vertelde me erover, en deze week zei ze "ik ben is dood". Ik snapte het niet, tot ze verder praatte... Ben vanochtend naar zijn blogje gaan kijken en verschillende keren tranen in mijn ogen gekregen. Maar ook een diep gevoel van respect voor die moedige jongen én voor zijn mama, die na zijn overlijden de bloggers op de hoogte hield.
  • Ook tranen en de vraag hoe iemand zo depressief kan worden dat ze haar 5 kinderen de keel oversnijdt... Ik hoorde het de eerste keer op de radio en las later in de krant meer over dit familiedrama. Ik ben iemand die heel erg blijft hangen in hoe ze zich moet gevoeld hebben, moet de hel geweest zijn. Wat nog erger is, is dat ze officieel in staat van beschuldiging is gesteld voor de moord op haar kinderen. Begrijp me niet verkeerd, het is een misdaad, maar toch...
  • Toch ook plezier en geluk: me stierlijk vervelen de avond dat schattie laat werkt en me ongelofelijk goed voelen op het moment dat ze me smste dat ik haar mocht gaan halen... 'k Ben een die hard romanticus, en hoewel ik heel hard en grof kan zijn heb ik een piepklein hartje.

Bon, lieve mensen allemaal, maak er een prettig weekend van en wie weet genieten we volgende week verder van de eerste aarzelende lentedagen... Onze bloemetjes beginnen in elk geval al uit te komen

12:52 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: karakter, voornemen, werk, actua, evenwicht |  Facebook |

18-02-07

Black Dahlia

We hebben er een productief weekend opzitten, mijn schattie en ik.

Gisteren is zij met onze twee meisjes naar de kapper geweest: anderhalf uur moeten wachten, ik zou haast onnozel geworden zijn (ik haat wachten: zal liever een uur omrijden dan tien minuten stil te staan in de file). Denk nu niet dat ik geen geduld heb, maar voor zo'n dingen ...

Na het middageten eens gaan cruisen. Lekker onder ons twee een beetje rondrijden, huisjes kijken (niet direct verhuisplannen maar of we hier voor eeuwig blijven wonen???). Eigenlijk gewoon genoten van de rust en vooral het samenzijn.

Dan naar de supermarkt voor de wekelijkse boodschappen, 's avonds nog wat gewassen en de dag afgesloten met kijken naar The Black Dahlia. Mooie film, maar ergens in de tweede helft vielen mijn oogjes toe en zijn we naar boven gegaan.

Black_Dahlia

Eén van de hoofdrollen wordt gespeeld door Mia Kirshner. Die ook meespeelt in the L-Word (waar we overigens een dvd-box van gekocht hebben, en met veel plezier al enkele afleveringen van terugzagen. Zo'n schoon madammen ... ). Die hoofdrol is wel met een korreltje zout te nemen: ze is het vermoorde meisje waarvan de dood onderzocht wordt door oa Josh Hartnett. Benieuwd of ie nog iets krijgt met Scarlett Johanssen, die er ook in meespeelt maar zover heb ik dus nog 'm dus nog niet gezien.

Vandaag samen ons op de schoonmaak gestort en vanmiddag beetje gaan wandelen. Weekendje zal op ons zeteltje eindigen, beetje tv en dan slapie slapie!

20:12 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: winkelen, rust, dvd, poetsen, wandelen |  Facebook |

04-02-07

Turbulentie

De voorbije week had ik -zoals altijd natuurlijk- weer veel te weinig geslapen. Eigen schuld dikke bult zeker?Daarom heb ik zaterdag een inhaalbeweging gemaakt. Het was nodig.

Door een onnozel iets enorme ruzie met schattie gehad dus dat moest ook goedgemaakt worden... Het is toch ongelofelijk hoe snel een gebrek aan wil tot luisteren en/of geduld heel snel kan ontaarden in een geschil...

wake_turbulence

 

Zaterdag heb ik dus het grootste deel van de dag horizontaal doorgebracht, daarna gegeten en me dan terug gelegd. Met iedereen samen naar Robotz gekeken (wat trouwens echt een hilarische film is) maar helaas ergens along the way ingedommeld... Half tien bedje in: oogjes dicht en snaveltjes toe. SNURK!

Vanochtend was ik nog moe maar met de moed der wanhoop hebben we ons door de meest noodzakelijke klusjes geworsteld. Maar het voor de rest toch weer kalmkes aan gedaan. Ik zou haast beginnen denken dat ik van slapen zou beginnen houden .

Met schattie was het al goed gemaakt. Dat duurt gelukkig nooit echt lang, al denk ik soms dat het nooit meer goed komt. Er zal tijdens de beste vluchten wel eens turbulentie zijn zeker ...?

20:07 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schattie, ruzie, stom, goedmaken, moe, slapen |  Facebook |

25-11-06

Mijn missie

endless-sorrow_klein





















Ondanks de supersfeer tussen schattie en mezelf was ik gisteren voor de therapie toch enorm zenuwachtig. En dat bleek terecht te zijn.

Het werd dus alweer een zeer emotionele en pijnlijke sessie voor ons allebei. Maar we weten dat we erdoor willen, erdoor moeten maar het lukt ons niet om er op eigen houtje de goeie manier voor te vinden dus doen we het via therapie, en we hebben nog geen moment spijt gehad van onze beslissing.

En geloof me, de therapeute spaart ons niet, ze haalt het onderste uit de kan. Dingen die ver, heel ver weg verstopt zitten haalt ze tevoorschijn. Die moeten ons helpen inzien waarom we sommige dingen doen, waarom sommige dingen gebeuren. Leuk is het niet, maar wel nodig.

Ikzelf bijvoorbeeld zoek wanhopig naar goedkeuring bij alles wat ik doe. Oorzaak: tekort aan aandacht en genegenheid op een cruciaal punt in mijn leven. Schuldige: niemand... en toch... hoe goed mijn moeder het ook bedoelde toen ze vocht om voor ons te zorgen, ze was zelf zo'n emotioneel wrak dat er niks meer voor ons overbleef. Dat voel je als klein kind, en zonder het te weten probeer je voor de rest van de tijd die je met haar hebt om haar gelukkig te maken maar je weet niet dat je haar nooit kan geven wat ze zo zocht: geborgenheid, genegenheid en liefde.

't Zijn heel zware dobbers die je in zo'n therapie te verwerken krijgt maar zoals ik zei: het is nodig. Want als ik nu de cirkel niet doorbreek ga ik net dezelfde kant op met mijn kinderen. Ondanks het feit dat ik met schattie heel gelukkig ben en me enorm inspan om een goeie mama te zijn kan je het verleden niet uitwissen, het speelt op. En om dat aan te kunnen moet het verwerkt worden, anders loopt het verkeerd af. En dat wil ik niet.

So wish me luck, ik ga het nodig hebben. Maar ik ga vechten, ik wil het echt, ik wil hierdoor geraken!

20:39 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (2) | Tags: therapie, hulp, praten, toekomst |  Facebook |

24-11-06

En maar babbelen :)

Vandaag gaan schattie en ik weer naar de therapie. Dit keer om te bespreken wat er vorige keer boven water is gekomen...

Daar was ik nochtans al mee begonnen door aan de therapeute te vertellen dat het nogal op mijn lever lag, ik heb haar toen ook alles verteld en gevraagd om me ermee te helpen maar spijtig genoeg is het op een andere manier gebeurd. Soit niks aan te doen natuurlijk.

En vandaag gaat er dus gepraat worden over waarom ik dat verzweeg... Nee niet omdat ik zo persé achterbaks wilde doen of zo. Maar gewoon omdat ik er geen krak in ben om moeilijke dingen te vertellen, that's all. Troost voor mezelf toch: ik wil dat ze weet dat ik eerlijk ben en te vertrouwen, 't is aan mij om haar dat duidelijk te maken maar als ik de sfeer die er tussen ons is geweest sinds vorige week als graadmeter mag gebruiken dan weet ik dat alles piekfijn in orde komt!!! Jippiejajee ... :)

18:07 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: liefde, therapie, praten, oplossing, afspraken |  Facebook |