01-10-12

God only knows what I'd be without you


17:38 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-09-12

She


She
May be the face I can't forget
The trace of pleasure or regret
May be my treasure or the price I have to pay
She
May be the song that summer sings
May be the chill that autumn brings
May be a hundred different things
Within the measure of a day

She
May be the beauty or the beast
May be the famine or the feast
May turn each day into a heaven or a hell
She may be the mirror of my dreams
The smile reflected in a stream
She may not be what she may seem
Inside her shell

She
Who always seems so happy in a crowd
Whose eyes can be so private and so proud
No one's allowed to see them when they cry
She
May be the love that cannot hope to last
May come to me from shadows of the past
That I'll remember till the day I die

She
May be the reason I survive
The why and wherefore I'm alive
The one I'll care for through the rough in ready years
Me
I'll take her laughter and her tears
And make them all my souvenirs
For where she goes I've got to be
The meaning of my life is

She
She, oh she

11:46 Gepost door Peggy in Liefde, Muziek, Privé | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-07-08

Niet goed

Ja ik heb verlof. Maar verder is er niks goeds te vertellen. We zitten hier in een crisis die nu toch al een tijdje duurt en eerlijk gezegd vrees dat het niet goed gaat aflopen.

10:59 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: huwelijk, liefde, slecht, crisis |  Facebook |

23-06-08

2 jaar ...

Afgelopen zaterdag vierden schattie en ik dat we twee jaar getrouwd waren. We zijn een weekendje weggeweest, lekker samen op hotel.  Lieveke, 't was leuk, en dit gaan we nog ontelbare jaren doen he... want ik zie je graag! 

08:57 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: weekend, huwelijk, verjaardag, liefde, schattie |  Facebook |

09-03-08

Jij

Net alles gepoetst
't Was mijn beurt zei je en gelijk had je
Jij even weg, er eens even uit
en ik met emmer en dweil aan de slag

Nu is alles netjes en ruikt het fris
'k Heb al een postje gepleegd
zit nu wat te surfen
en bij te lezen

Terwijl ik een glaasje wijn neem
bedenk ik hoe gelukkig ik ben met jou
Jij heerlijke vrouw die er altijd voor me is
me begeleidt bij elke stap die ik neem

Blijf nog lang bij me
want zonder jou ben ik niks
Niks als in nul, nada, noppes
Een zielig hoopje vrouw

13:56 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, houden van, relatie, jij, ik, wij |  Facebook |

03-11-07

Talk the talk

Na elkaar eerst enkele dagen ontzien te hebben (en da's dan vooral schattie's verdienste) beginnen we nu voorzichtig te praten, over hoe het zo fout is kunnen lopen. Daar zijn we allebei van geschrokken, het is namelijk niet zo dat we nooit praten. Dat we het nooit eens zijn. We hebben alleen de dingen die ons kwaad konden doen gemist omdat we zo opgeslorpt werden door de dagelijkse sleur van werk en gezin.

Daar ga je helemaal in op. Je denkt dat je voor elkaar zorgt, maar ondertussen sluipen ergernissen binnen die je wegdrukt, verkeerd aanpakt. En voor je het weet zit je in een fout denkpatroon: we wilden elkaar niet kwetsen dus zeiden we niet wat er op onze lever ligt maar die duiveltjes doen natuurlijk wel hun werk. Resultaat: steeds meer ruzie, steeds meer onvrede want ondanks dat we ons best doen gaat het niet beter...

Dat patroon is nu doorbroken. Da's misschien het enige goeie dat eruit voort zal komen. Dat we weer echt naar elkaar luisteren en niet zomaar "oké" zeggen, juist maar om de ander gerust te stellen. Dat we nog veel werk voor de boeg hebben, dat staat vast. Iets dat op meer dan twee jaar gegroeid is los je niet zomaar op enkele dagen op.

Binnen twee weken hebben we onze eerste sessie bij een therapeut. We gaan een aktieplan opstellen en zorgen dat we daar allebei achter kunnen staan. Want dat we van elkaar houden, dat staat vast. Maar soms is dat niet genoeg en moet er meer gedaan worden. 

04:05 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, schattie, praten, gesprek, ruzie, therapie |  Facebook |

06-10-07

Tja, stom he...

Vandaag gaan werken, moest om 6 u beginnen en had gisteren de late. Reken uit hoeveel uur ik sliep... juist, een uur of 4 :(

Mijn plan - toen we overigens heel vroeg om 12 u mochten stoppen-  was in eerste instantie dus gewoon lekker slapen en voor de rest gewoon niks doen ... Schattie was ook op haar werk, 't was voorstelling van de raad van bestuur van de Federatie en daar moest ze bij aanwezig zijn. Ze had al speciaal omdat ik moest werken gezegd dat ze niet mee ging eten na afloop dus toen ik haar berichtte dat ik klaar was kreeg ik een sms terug dat zij ook gedaan had. Enkele momenten later stuurde ik terug dat ik haar kwam halen.

Je zal misschien lachen, maar die gestolen momenten zijn de leukste... het presseerde niet écht om naar huis te gaan, ik kan mijn oudste zoon - die vandaag hulp had van zijn vriendin - volledig vertrouwen. En dus pakten we het ervan: ons aan de Zuid in Gent lekker op een terrasje gezet, facing the sun (gosh, 't was zaaaalig), pintje gedronken.  Daarna mee naar de kapper en mijn madam  getransformeerd zien worden ('k weet niet hoe dat bij jullie is, maar als die van mij er ineens NOG mooier uitziet kan ik mijn geluk alvast niet op) en dan naar huis.

Along the way is er toch weer iets misgelopen vrees ik ... ben al heel de week 'n beetje melancholisch, denk veel te veel aan mijn ma en om een lang verhaal kort te maken: op een gegeven moment heb ik nogal ambetant gedaan tegen schattie, hoewel die het absoluut niet verdiende. Stom!!!

Ondertussen is het al weer in orde, ttz, we hebben gesmst en ze heeft gezegd dat ze mij begrijpt. 'k Heb dan ook wel de beste madam in de wereld he.... Schatteke, het spijt me echt, maar dat weet je he...

Zo'n dingen voel je nooit aankomen he, en da's de kloterij eraan: het ene moment voel je je super en vrij euforisch, het andere los je alles wat er op je lever ligt .... en nog veel meer. We're all human, aren't we? 

08-06-07

VADERdag ...?

Sinds ik met schattie samen ben is vaderdag een steeds terugkerend vervelend iets. Niet alleen voor ons, maar zeker voor de kinderen. Een beetje uitleg? Ok.

  • Schattie was van in het begin 1000 en zoveel keer meer "ouder" dan de papa van de kids ooit voor hen is geweest. Gewoon, puur, omdat ze het wilde, omdat zij het waard waren en het nodig hadden. De liefde die ze al vrij snel voor hen voelde was onvoorwaardelijk, niet gebonden door allerlei dingen die volgens "Meneer Papa" moesten, wel door genegenheid, de wil om voor hen te zorgen, en dat omdat ze zoveel van mij houdt
  • Wat de kinderen betreft: er zijn scholen die er rekening mee houden, en er zijn er die er géén rekening mee houden. Al die zever over openminded scholen tegenwoordig? Vergeet het, dikke blabla. Als de juf/meester meewil heb je geluk, als het een achterlijk en in de dark ages levend schepsel is, tja, tough luck he... Dan krijgt dat kind een VADERdag kadootje mee naar huis wanneer het zover is.
  • We hebben het al meegemaakt dat één van onze kinderen twee kadootjes meehad voor moederdag en dat is dan zalig plezant. Het warme gevoel dat je krijgt omdat die ene leerkracht toch effe de moeite doet om je tegemoet te komen is met geen pen te beschrijven.
  • We hebben echter ook al voorgehad (bv onlangs met moederdag) dat mijn dochter van 12 met 1 presentje afkwam. Het kind schaamde zich rot want ze wilde er twee maken en mocht niet... Ze heeft er echter zelf een mouw aangepast: het geschenk dat ze voor vaderdag moest maken is aan schattie gericht: het kadertje is hetzelfde als dat van de rest van de klas, de tekst die ze maakte is een hulde aan schattie. Hoe ik me daarbij voel? Heel teleurgesteld in sommige leden van het onderwijzend personeel (en dan wil ik niet veralgemenen, deze keer heb je geluk, de andere niet), voorzichtige vreugde naar mijn lief toe (omdat het voor haar echt goed moet voelen dat die kleine dat voor haar doet) en onnoemelijke trots naar mijn dochter toe, omdat ze op haar manier tegen haar juf "Fuck Off" zegt.
family_logo

Vaderdag... ook voor schattie en mezelf blijft het een vreemd gegeven. We hebben beiden een beetje een haat-liefde verhouding met onze vaders. Over schattie's pa ga ik niks zeggen, da's mijn plaats niet. Over de mijne echter wil ik echter wel wat meer vertellen.

Het was de tweede echtgenoot van mijn mama. Toen ze een koppel werden en twee jaar later trouwden was de situatie niet echt super, niet financieel, niet emotioneel. Het financiële aspect wist hij aan te pakken: hij werkte dag en nacht, sliep soms wekenlang maar 3 à 4 uur per nacht om toch maar zoveel mogelijk geld in het laatje te brengen.

Het emotionele aspect echter was - uiteraard ook door het feit dat hij altijd aan het werk was - een pak minder. Hij was en is een man waar iedereen met zijn problemen terecht kan, al hij kan (en zelfs als dat niet zo is) zal hij helpen, hoeveel moeite het hem ook kost. Maar zoals zo vaak het geval is: zoveel als hij aan "derden" gaf, zo erg vervreemdde hij ook van mijn mama en ons, met soms pijnlijke situaties tot gevolg.

't Is zo erg geëscaleerd dat ze er een tijdje van weggeweest is en oh ironie, hoe kwaad ik ook op hem was, ik ben degene die ze weer samen gebracht heeft.

Soit, mijn ma is iets meer dan twee jaar dood nu. En hoewel ik altijd zal zeggen dat hij mijn pa is en niet degene die het zaadje plantte, toch is er sinds haar overlijden weer een afstand tussen ons gekomen. Iets dat niet verbeterde toen hij iemand nieuw leerde kennen. Niet verkeerd begrijpen: ik gun hem al het geluk van de wereld want hij heeft altijd met heel hart en ziel, toewijding en enorm veel wilskracht voor ons gezin en ook voor haar gezorgd toen ze ziek was en ongeneeslijk bleef. Maar nu... nu heeft hij een nieuw leven, een leven waar wij precies soms geen deel van uitmaken en dat doet soms wel pijn...

31-05-07

Out and so proud

'k Zit er al heel de dag aan te denken: vandaag binnen 3 weken ben ik een jaar getrouwd met schattie. Een jaar. Niks in een mensenleven natuurlijk, maar het maakt me ongelofelijk gelukkig ...

Het grappige is dat ze eigenlijk niet wilde trouwen aanvankelijk... ze geloofde niet in het huwelijk! Toch heeft ze me 2 (twee) keer gevraagd, telkens reden genoeg voor mij om te huilen en uit de grond van mijn hart 'JA" te zeggen.

Babeke, binnen drie weken vieren we onze eerste huwelijksverjaardag en hell, er mogen er nog miljarden nakomen want ik zie je doodgraag!

out_and_proud

Allez, nu ik toch bezig ben: nog wat queer-gedoe .

Ik moest vanavond op m'n werk een paar paletten van ons magazijn naar 'n ander brengen. Een heel gedoe, er moet immers altijd iemand bij de grote poorten blijven staan wanneer die open zijn (en die moeten ook open, anders geraken we niet weg met de vorklift).

Soit, degene die op me wachtte in magazijn 14 klampte me direct aan: "Peggy, nu zijn wij (hij is iemand die van mannen houdt) echt in de minderheid want er is wéér een vrouwenkoppeltje bijgekomen..." Blijkt dus dat er alweer een lesbisch koppel is op het werk, ikke content natuurlijk, heb hem gezegd dat hij maar straffe PR moet beginnen voeren voor zijn zaak... En ook dat het tijd wordt dat het tijd wordt om eens een holebi-fuif te organiseren met al dat queer-volk bij ons op 't werk.

Jaja, je kan veel zeggen van Katoennatie, 't is er niet altijd even plezant om te werken ("er zal overal wel eens iets zijn zeker?") maar als ik één ding in hun voordeel kan zeggen is dat ze op een schitterende manier omgaan met hun anders-geaarde medemens.

En nu, om het cirkeltje rond te maken: binnen drie weken ben ik een jaar getrouwd met mijn vrouwtje, mijn teamleader kan dan al 4 kaarsjes op het taartje zetten ... Zijn nl beiden op 21 juni in het huwelijk getreden .

 

23:47 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, queer, out, proud, werk, holebi, huwelijk, verjaardag |  Facebook |

25-05-07

Blogstukske zoveel

Toen mijn madammeke er 't afgelopen weekend niet was en ik voor die gelegenheid verlof had genomen (kindjes om voor te zorgen, weet u wel), deed ik de moeite om elke dag een stukje te posten. Ok, 't was vooral voor haar maar het gebeurde toch. Het doel heiligt de middelen, blablabla ...

Maandagavond kwam ze terug en ging ik haar halen. Was ruim op tijd in de luchthaven (al heb ik me half suf gezocht naar een parkeerplaats). We waren net binnen toen ik een sms kreeg, ze was er. Stuurde terug dat ik met de kleintjes iets dronk terwijl zij douane & bagage afhandelde en dat ik zou wachten op haar bericht dat ze eraan kwam.

Toen dat kwam haastten we ons naar waar ze ging buitenkomen. Wachtte. En wachtte. Om dan weer 'n sms te krijgen: "Ik sta aan de Quick"... Wij stonden links, zij was rechts buitengegaan. Onnozel, maar oh zo typisch voor ons...

Nevertheless, toen ik haar zag was alles weer ok, 'k voelde me zalig. Ze had het leuk gehad en was blij daar nog eens geweest te zijn. Meer moet dat niet zijn he?

Onderweg naar huis bijgebabbeld en haar heel de tijd verliefd aangekeken, ik was echt gelukkig dat ze weer thuis was. De thuiskomst vond schattie trouwens ook fijn: 'k had gezorgd dat alles spic & span was... Niet echt van mijn gewoonte maar voor een speciale gelegenheid maak ik graag een uitzondering .

De volgende dag was het weer business as usual: werken, family stuff, the worx. Deze week werkte ik in de vroege ploeg dus ze viel weer pats boem in de realiteit. Maar 't is allemaal perfect verlopen, schatie is 'n krakske in zo'n dingen.

Amai al zo'n verhaal. Even afronden, dit topic toch: ze was blij me weer te zien en ik, ik voelde gewoon perfect gelukkig.

tribalheartflame

Zoals ik net al zei, nu is het weer het leven van alledag. Sleur dus en bijgevolg niks bijzonders te melden.

Of toch: ik kreeg gisterenavond totaal onverwacht telefoon van een ex-collega die afgelopen oktober naar Engeland verhuisde. Met de belofte me zeker eens te bellen maar ach, ik verwachtte het al niet meer. 't Werd een heel prettig wederhoren en we hebben afgesproken dat als we ooit naar Londen gaan om schatties vriendin te bezoeken, we haar dan ook opzoeken.

En nu staat er een lang weekend voor de deur, en 't is meer dan welkom! Voorop op het programma: uitrusten, bijslapen en batterijtjes opladen. De laatste weken waren vrij druk en ons energy-level is alarmerend laag. Daar gaan we dus met hoge prioriteit iets aan doen. Wat we voor de rest nog doen? Weet ik niet, is niet belangrijk eigenlijk, we zullen ons zeker niet vervelen...

18:07 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schattie, thuis, gelukkig, rusten |  Facebook |

21-05-07

Voor mijn lief - 5de en final part :D

Yes, yes, YES!!!! Mijn madam komt vandaag naar huis... 'k Heb de laatste dagen al meer dan genoeg gezeurd over hoe ik haar mis dus dat ga ik niet meer doen nu, straks is ze er immers weer ...
happiness
Om 20 voor 7 vanavond landt haar vliegtuig, en ik ga er staan wanneer ze binnenkomt. 't Zit er dik in dat ik van de emotie weer begin te janken maar dat kan me geen bal schelen. Dat we een sterke en unieke relatie hebben wist ik allang, maar toch heb ik de afgelopen dagen meer dan ooit gevoeld dat ik haar nodig heb. Nodig bij mij. Want zonder haar he, ben ik maar 'n halve vrouw...

07:45 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: liefde, thuiskomen, emotie, geluk, schattie |  Facebook |

20-05-07

Voor mijn lief - part 4

Zondagavond. Vandaag naar het communiefeestje geweest van mijn petekindje. 't Was wel gezellig en zo, de kids waren blij dat ze elkaar nog eens zagen maar voor de rest kan ik er kort over zijn: 'k hou niet zo van zo'n feestjes. Zal wel aan mij liggen, ik hoor wel eens meer dat ik een rare ben ;)


Mijn zus, de mama van het feestvarkentje, is gescheiden van zijn papa en heeft een nieuwe vriend. 't Lijkt wel of de wereld ondertussen vooral bestaat uit Nieuw Samengestelde Gezinnen maar ze kunnen maar gelukkig zijn he. Maar daar wilde ik het eigenlijk niet over hebben, ik dwaal weeral af...


Wat ik wél wilde vertellen is dat je nav die nieuwe gezinsvormen ook nieuwe mensen leert kennen op "familiefeestjes", en dat was dit keer niet anders. Aangezien ik heel trots ben op mijn vrouw en het geluk dat ik bij haar vond duurde het dan ook niet lang eer ik aan het ondertussen gebruikelijke kruisverhoor werd blootgesteld:

  • wist je het dan écht niet vroeger?
  • en ... 't  is vast anders he, met een vrouw dan met een man
  • wat vinden je kinderen ervan?
  • heb je niet enorm veel commentaar gekregen?
  • ......

Erg vind ik het eigenlijk niet, al die vragen. Eigenlijk heb ik liever dat ze me alle vragen stellen waar ze maar op kunnen komen en daardoor misschien een beter inzicht en begrip krijgen in ons, holebi's die hoe dan ook voor hen een ander en misschien vreemde groep vormen dan dat ze niks vragen of zeggen maar liever verderleven met vooroordelen. Vooroordelen die op de gekste dingen gefundeerd zijn ...

blij

Bon, hoe mijn dag was heb ik nu al verteld, nu weer wat over mijn schattie he... Bovenstaande afbeelding is speciaal voor haar. Jullie zullen het misschien niet snappen maar dat geeft niet, zij gaat weten waarom ik die afbeelding koos en da's wat telt uiteindelijk...

Ze is vandaag met het gezin van haar vriendin naar zee geweest, ook daar bleek het weer mee te vallen. Altijd meegenomen natuurlijk he.

En morgen ... morgen is ze er weer. Nog één (1 dus) nachtje slapen en dan komt ze weer naar huis, naar mij, naar ons. En ik ga zoooo ongelofelijk gelukkig zijn als ik haar zie he.

't Maffe is dat ik er de afgelopen enkele keren aan dacht hoe ik vroeger, in mijn vroegere relatie vurig wenste dat mijn ex-man toch maar eens om één of andere reden naar het buitenland of zo moest voor enkele dagen. Gewoon om eens onder zijn invloed uit te zijn. Maar dat gebeurde dus nooit...

Nu schattie amper een paar  (4 nachtjes maar) niet bij mij was weet ik eens te meer hoezeer wat ik toen had en wat ik nu heb van elkaar verschillen: 'k heb toen m'n best gedaan maar 't zou nooit gelukt zijn, terwijl ik nu mijn absolute geluk heb gevonden ... Schoon he ;)

23:35 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: liefde, schattie, communie, feest, saai, terugkeer |  Facebook |

Voor mijn lief - part 3

Je zal het me niet snel horen zeggen, maar 'k ben blij dat de dag gedaan is. Normaal heb ik aan 24 u in een dag niet genoeg, maar vandaag kon het niet snel genoeg gaan.

Ik was moe, had heel slecht geslapen: veel wakker geweest en was niet uitgerust toen ik opstond.

klok

Soit, op zich was de dag wel ok I guess, niks speciaals dus ook niks slechts.

Schattie daarentegen is Kopenhagen gaan verkennen, 't was daar vrij mooi weer en ze hadden zich geamuseerd.

En morgen is het nog maar één nachtje slapen voor ze weer naar huis komt he. Overdag gaan we trouwens nog feesten want mijn petekind doet z'n plechtige communie. Dan 's avonds zorgen dat alles voor school klaar staat en dan duurt het niet meer lang voor mijn madam weer bij me is.

En geloof me vrij, 't gaat me goed doen haar te zien!

00:14 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: moe, saai, tijd, kopenhagen, feest |  Facebook |

18-05-07

Voor mijn lief - part 2

Op één of andere vreemde manier leek deze dag veel trager te gaan dan andere dagen... Waarschijnlijk vooral omdat ik schattie mis natuurlijk...

Gelukkig voor mij leven we in deze tijd waarin we onze toevlucht kunnen nemen tot smsjes, telefoongesprekken en emails wanneer we niet samen zijn. We hebben in de loop van de dag dus best wel wat smsjes verstuurd en ik heb haar gemaild. Zo kan ik me toch een beetje inbeelden dat ik tegen haar praat he. Toen we vanavond belden en verteld hadden hoe onze dag was verlopen werd het even stil. Geen vervelende stilte hoor, integendeel.

Meer de stilte die je deelt met je liefste, een stilte die alles zegt. En dat heb ik haar dus ook verteld: "Weet je nog schattie, toen we elkaar in het begin belden en ik je zei dat ik heel de nacht met de telefoon tegen mijn oor zou kunnen zitten? Je zou niks moeten zeggen, 't feit dat je aan de andere kant van de lijn bent is genoeg".

missing_you

Enkele minuutjes geleden kreeg ik n smsje dat ze ging slapen... Morgen trekken ze Kopenhagen in en dan moet ze uitgerust zijn he.

De vriendin waar ze bij is is een heel toffe meid, ze was schatties getuige bij ons huwelijk. Het doet me, ondanks dat ik haar mis, vooral toch heel veel plezier dat die twee nu eens wat tijd met elkaar kunnen doorbrengen want geef toe: tijd met vrienden is soms al zo moeilijk als je vlak bij elkaar woont, maar vanuit het buitenland wordt het nog een pak minder eenvoudig he.

Dus meiden: have fun he, enne, morgen staat hier weer een nieuw berichtje!!!

22:30 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schattie, miss you, communicatie, vriendschap |  Facebook |

Voor mijn lief - Part 1

Geen tijd gehad om te schrijven, veel te druk met werken, dingen voor het huis regelen en m'n gezin.

Maar nu heb ik tot maandag verlof, schattie is immers naar haar vriendin in Denemarken tot dan. Gisteren is ze vertrokken en hoewel ik dacht dat ik me wel flink ging kunnen houden heb ik enorm gehuild toen ik haar op Zaventem achterliet. Klassiek geval van grote mond en klein hartje.

En 't is raar zonder haar hier. Het voelt anders dan wanneer ze op haar werk zou zijn. Het bed was zo groot zonder haar erin, niemand om lekker dicht tegenaan te kruipen he.

airbus

Ze was heel bang om te vliegen maar vertelde me vanochtend (jaja, ze belde me en ik stond haast op en neer te springen van contentement) dat ze van de vlucht had genoten, lekker hoog boven de witte en roze wolkjes.

M'n lieveke, ik hoop dat je je daar in Denemarken eens lekker kan ontspannen na alle stress die we de laatste weken hebben gehad, je verdient het ongelofelijk!!! Leg alle zorgen (allez ja, die zijn er eigenlijk niet meer he?) nu maar naast je neer en geniet van deze dagen daar. En ikke, jouw kleine Piepke, ik hou hier het fort wel overeind :)

10:41 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (2) | Tags: schattie, liefde, missen, reisje, denemarken, vriendschap |  Facebook |

25-02-07

Mid-nite pleasure

Gisteren niet te laat naar boven en in bed nog wat televisie gekeken. Mijn lieveke viel voor mij in slaap en da's wel schattig natuurlijk. Alleen nog een beetje naar Heavenly Creatures gekeken, een mooie film over twee hartsvriendinnen in de jaren vijftig. Hun ouders hebben bezwaren tegen de band die de twee hebben en daar komen de meisjes tegen in opstand.
heavenly_creatures

Maar helaas, 'k zou je niet kunnen vertellen hoe de film afgelopen is: ben zelf ergens onderweg in slaap gedommeld.

Vannacht op 'n heel prettige manier wakker geworden: in schattie's armen en hoewel ik jullie niet ga vertellen wat er verder gebeurd is was het heel prettig en zowel schattie als ik werden heel opgewekt wakker... Thanks baby .

wink
Mijn weekend was dus alvast geslaagd, vandaag houden we het rustig, alles kan, niks moet... Meer moet dat niet zijn...

06-02-07

Vallen en opstaan

"Iets mindere" periodes in een relatie, je kent ze wel he. Die iets minder staat dan uitdrukkelijk tussen aanhanlingstekens want op die momenten weet je niet meer wat te doen. Kan je elkaars bloed wel drinken soms. Lijkt de liefde soms eerder in bijna-haat om te slaan... Alles lijkt je ipv dichter, verder bij je geliefde te brengen.

Jaja, ik weet dat we nog maar een dik half jaar getrouwd zijn maar bijna 5 jaar samen maar we hebben samen al heel wat meegemaakt en soit, we zijn allebei nogal redelijke heethoofden dus...

Bij ons ging het een hele tijd goed maar nu hebben we het weer even moeilijk. Eén stapje vooruit en twee weer terug... Je elke ochtend voornemen je kalm te houden om dan een half uur later weer uit je slof te schieten...

Redenen?

  • altijd te weinig geld
  • kinderen
  • ziek geweest
  • vrienden aan wiens integriteit je soms twijfelt
  • de mogelijkheden zijn zoals jullie ongetwijfeld weten, eindeloos
vallen_opstaan

Maar dan, net als je denkt dat echt ALLES om zeep is, begint er stillekesaan een straaltje zonlicht te schijnen.

En dan begin je, heel voorzichtig toch weer te praten en merk (lees hoop) je dat er misschien toch nog een kans is dat alles goedkomt. Dat die vreselijke misverstanden met een beetje goeie wil en véél geduld misschien toch opgelost kunnen geraken. Dat ... het misschien gewoon allemaal in orde komt.

't Gebeurt niet vaak dat ik echt over problemen praat, maar langs de andere kant is het onnozel om erover te zwijgen he. Schattie leest mijn blog dagelijks (meestal zit ze zelfs al mee te lezen terwijl ik het schrijf hoewel ik daar de creeps van krijg), dus ze weet wat erin staat. En als het haar niet aanstaat weet ze de delete-knop ook staan. Maar mijn vrijheid van meningsuiting zover beknotten, dat gaat ze zeker niet doen, hihi.

Anyway, we gaan er weer voor. Hopelijk voor lange tijd nu. Onze gewone heethoofden-uitspattingen niet meegerekend natuurlijk maar die heeft ne mens nodig om de spanning erin te houden he :)

20:19 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: impasse, vallen, opstaan, ruzie, goedmaken |  Facebook |

21-01-07

Talk the talk

Sinds ik vrijdag eindelijk concrete dingen te horen kreeg op mijn werk zie ik alles weer veel beter zitten! Toch gek wat één goeie of positieve mededeling kan doen voor je humeur en zelfvertrouwen he!

Vrijdagavond had schattie na het werk een afspraak en ze was pas tegen 9 uur thuis. De grote jongens waren ergens gaan logeren en we besloten impulsief om een klein feestje te bouwen met onze 3 jongste kinderen. 't Werd heel plezant, al is er ook wel wat gehuild. Dat kwam omdat de kindjes mijn ma missen, maar het soms moeilijk vinden om er iets over te zeggen. Die avond kwam het er echter uit, ik heb de fotodoos bovengehaald en we hebben allemaal ongelofelijk zitten wenen, maar het heeft ons goed gedaan...

Uiteindelijk was het al half 12 toen we ze naar hun bedje hebben gebracht, en schattie en ik hebben het ons daarna gemakkelijk gemaakt: leuk muziekje op, drankje erbij en babbelen maar.

De foto hieronder is enkele jaren geleden genomen, maar 't gevoel dat erin zit is nog steeds hetzelfde!

Anja_Peggy_2003

 

Babbelen is leuk en dat ene gesprek heeft me enorm veel deugd gedaan, maar keerzijde was dat het tegen achten was dat we naar bed gingen... Enkele uurtjes erna weer op voor de kids natuurlijk dus gisteren een chilldagje, 't was nodig maar ook wel gezellig eigenlijk.

Vandaag is mijn zus op bezoek geweest met haar man en hun dochtertje die vorige week twee werd. Een wolk van een kind, de tijd gaat toch zo vlug voorbij he... 

Jullie hebben het al begrepen: ik heb een zalig weekend gehad en 'k voel me er echt gelukkig door!!!

20:21 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: gesprek, geluk, schattie, kids, zus, familie |  Facebook |

24-12-06

Prettige feesten ...

hands

Vanavond is het weer zover: de officiele aftrap van de eindejaarsfeesten met Kerstavond. De meesten onder ons kunnen dit samen met familie vieren, maar voor hen die dit niet kunnen is mijn kerstwens dat ze toch de warmte van genegenheid en liefde mogen voelen.
Ons gezinnetje viert dit jaar op verplaatsing: we zijn uitgenodigd bij mijn nicht. Zij heeft sinds begin dit jaar een nieuwe vriendin en ze wonen nu samen, niet zo ver van ons.
Mijn nichtje is een heel bijzonder persoon. Toen ik van mijn ex wegging heeft zij me ongelofelijk gesteund en geholpen. Onaangekondigd kwam ze keer op keer binnenvallen met zakken vol kleren voor de kinderen, toen het schooljaar begon zorgde zij ervoor dat ze schoolgerief hadden (van 't kleinste gommetje tot de mooiste boekentas) en ze kroop zelfs in de huid van Sinterklaas om ze ongelofelijk te verwennen met een berg kadootjes...
Kortom, zij is één van de weinige mensen die zelf geluk vinden in het zorgen voor anderen.
Net als vorig jaar zal het vanavond even slikken zijn op het moment dat ik aan mijn ma zal denken. Zij organiseerde vroeger altijd het kerstfeest en het werd altijd een succes. Maar ik ben niet de enige die haar zal missen natuurlijk, dat doen we allemaal en gelukkig vinden we dan wel troost bij elkaar.
Lieve mensen allemaal, maak er een prettige kerst van, geniet van wat je hebt en denk eens aan zij die minder hebben.

18:40 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kerst, feest, geluk, familie |  Facebook |

18-12-06

Jong geleerd oud gedaan?

pink_cloud_k_2

 

Afgelopen weekend was er eentje met verschillende emoties: geluk, verdriet, woede, teleurstelling, en nog wel een paar andere.

Vrijdag kwam mijn pa zijn auto brengen, we mogen 'm lenen tot we er zelf weer eentje hebben. We moesten hem (en zijn nieuwe vriendin ) wél terug naar huis brengen. Dat zag ik niet zo goed zitten maar soit, het kon nu eenmaal niet anders. Ik was al een beetje van plan om ze af te zetten en weer door te rijden maar omdat we allebei zo dringend moesten plassen moest ik wel binnen natuurlijk...

Je vraagt je misschien af wat daar nu zo erg aan is, maar ik ben er al heel lang niet meer geweest. In elk geval niet meer sinds hij een nieuwe vriendin heeft. Van mijn zus had ik al gehoord dat er niks meer was dat aan mijn moeder herinnerde en dat stak me nogal tegen. Het bleek inderdaad zo te zijn: het toch al zo kleine huisje lijkt nu nog meer dan daarvoor op een smakeloos antiekwinkeltje met een allegaartje aan meubels en andere dingen.

'k Weet het, ik ben misschien te streng maar ze is nog geen twee jaar dood en hoewel ik mijn pa absoluut toewens om weer gelukkig te worden voelde het heel vreemd om hem "zoetje" tegen haar te horen zeggen ... Soit, het zal moeten slijten he?

Zaterdag dan, was er Bal Federal. Georganiseerd door de Holebifederatie om de Homofolie en -fobie prijs uit te reiken. De fobieprijs is naar Gerard Bodifee gegaan, de folieprijs naar Saddie Choua voor haar film "Mijn zus Zahra". En terecht! Op Annestasia's blog vind je ook een stukje over de avond, ik had haar uitgenodigd omdat ik het wel een leuk idee vond aangezien ze journalistiek studeert. Was trouwens heel leuk om je te ontmoeten!

Tijdens de receptie was er spijtig genoeg wel weinig volk en we maakten ons al een beetje zorgen voor de fuif die erop volgde maar gelukkig zijn holebi's feestbeesten en het is nog heel leuk geworden, heb zelfs even gepraat met Yani van de heren maken de man!

Iets na vijven kwamen we thuis, om onze tweede oudste zoon nog zeer wakker aan te treffen, de oudste lag te slapen op de zetel. 'k Was te moe om me boos te maken maar het zat me niet lekker. Hij beweerde dat hij "een beetje had gesurft en ge-msn'd".

Nu mogen ze bij ons op de pc zonder restricties, ze weten wat ze wel en niet mogen. Er wordt ook haast niet gecontrolleerd wàt ze precies op internet uitspoken, maar dit voorval vroeg erom om bekeken te worden...

En mijn vrees kwam uit. Ik ga geen greep uit zijn zoekwoorden posten, maar het ging over de grens die wij getrokken hebben en die hij verdomd goed kent. Geloof me vrij, ik ben allerminst een kwezel of preuts, en als ze op Google naar "bikinibabes" willen zoeken kan ik dat nog verstaan... Maar wat ik te zien kreeg ging veel verder.

Dus ikke heel boos, en vooral teleurgesteld. Voorlopig (en dat is nog zacht uitgedrukt) dus geen internet meer voor het ventje... Vertrouwen moet je verdienen he...

Verder niks dan goeds eigenlijk. Soit er zijn wel mindere dingen maar die zijn het vermelden niet waard want ik zit op mijn wolkje dat ergens in de zevende hemel drijft. De reden daarvan? Mijn schattie he, ze fluistert me stoute dingen toe, kijkt me aan met die verleidelijke ogen van haar, laat me voelen hoeveel ze van me houdt, kortom, love is in the air! En ik, ik geniet er enorm van!

20:40 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, kinderen, stout, vertrouwen, geluk |  Facebook |

20-07-06

Sex? YES PLEASE!!!!!

Hoe komt het toch dat je mensen pas kan boeien met sensatie, dingen die misschien net of helemaal niet mogen en consoorten? Vertel je over iets anders dan krijg je horen dat het saai is, dat er best wat meer actie mag zijn.

Nochtans gebeuren er in mijn leventje genoeg dingen die wel de moeite waard zijn hoor, maar om die nu maar meteen out in the open te gooien? Ik weet het niet, niet alleen omdat ik dan het risico loop dat mensen zich een (onterecht) beeld van mij gaan vormen, maar ook omdat ik niet alleen ben...

Maar soit, 'k wil wel eens wat leuks vertellen hoor ...

Over hoe ik op dit moment verlang om alleen met haar te zijn, niemand in de buurt, alleen zij en ik... Hoe ik haar langzaam zou verleiden, in haar ogen kijken, me langzaam naar haar toebuigen en een zacht zoentje op haar mond zou geven. Nog eentje. Haar hoofd vast te nemen en naar me toe trekken. Me aan m'n gevoel overgeef terwijl onze kussen wilder en hartstochtelijker worden. Dat onze handen op dat moment een eigen leven beginnen te leiden, we elkaar betasten en strelen waar we maar kunnen.

We kennen elkaar door en door maar elke keer dat dit gebeurt is nieuw, een zalige tocht, gekruid met zuchtjes en kreuntjes, ondeugende woordjes en hete blikken. Telkens weer word ik week onder haar handen en laat ze me zweven op golven van ongeremd genot.

Ze zeggen dat, wanneer je echte liefde vindt, het gevoel met de jaren beter wordt. En 't is waar, we ontdekken nog steeds nieuwe dingen aan elkaar, worden het nooit moe om elkaar te verrassen en te verwennen.

Sex? YES PLEASE!!!!!

18:10 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |