03-09-06

Hello privacy :)

De eerste schooldag is achter de rug en het jaar kan goed van start gaan. JOEPIE!!! Ach, ik begrijp best wel dat het voor die kinderen weer een jaartje zuchten en steunen wordt, zeuren over toetsen en leerkrachten die hun slecht behandelen.

Maar wat mij betreft is het weer terug naar de routine, kindjes die voor de verandering niet elke dag de laatavondfilm willen zien (waardoor wij natuurllijk héél weinig privacy kregen), ... Dus daarom hallo rust, herwonnen privacy en kinderloze avonden.

Buiten het in orde brengen van de schooltassen was er maar één andere bezigheid dit weekend: onze "nieuwe" auto poetsen. Want de vorige eigenaar had het blijkbaar met orde en netheid niet zo nauw genomen en hij was ronduit vuil. Soit we hadden er dan ook een goeie deal aan gedaan dus dat namen we er graag bij. En ik mag zeggen, onze moeite is beloond want nu staat er voor onze deur een hele mooie, propere maar vooral grote Chrysler Voyager te pronken en we zijn er heel, héél trots op en kijken al uit naar de tripjes die we vanaf nu met ons allemaal kunnen maken!

20:05 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

31-08-06

Twee keer voor ne frank euh 4 cent zeker?

Allez ik zal er ineens nog eentje bijdoen he. Moet nog vertellen hoe mijn week tot hiertoe geweest is.

Maandag gaan werken, die avond telefoon gekregen dat ik niet moest gaan op dinsdag wegens geen werk. Dinsdag genoten van een onverwacht dagje verlof en om schattie een plezier te doen ons huisje helemaal spic en span gemaakt en gezorgd dat het eten klaar stond tegen dat ze thuis kwam. Flinke ikke!!!

Woensdag nog steeds niet veel werk en ik stond met de vroege. Daarom maar gevraagd of ik om tien uur naar huis mocht en dat was geen probleem. Ik content natuurlijk.

Vandaag ook gaan werken. 't Ging goed maar er is wel iets ergs gebeurd, mijn teamleader is om een ons onbekende oorzaak gevallen, en het was een erg lelijke val. Gevolg: ze is met de ambulance weggevoerd. Gelukkig voor haar is ze getrouwd met een meisje dat ook bij ons werkt. Die was in no time bij haar. 'k Weet niet hoe jullie erover denken maar ik denk dat ik het toch zalig zou vinden moest schattie bij mij zijn ... Ik hoop maar dat het niet te erg was, geloof dat ze morgen net in verlof gingen.

Voila, da's mijn week tot hier toe in een notedopje. Misschien nog eens een update in het weekend he.

20:20 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Wie is "Meisje" toch?

Een tijdje geleden (meer bepaald op 8 augustus) kreeg ik een geheimzinnige reactie van "Meisje" op mijn blog. Een leuke reactie weliswaar, dat mijn blog lekker leest maar toch een beetje raar omdat "Meisje" nu eenmaal geen belletje doet rinkelen in mijn intern archief van mensennamen. Spijtig genoeg staat er ook geen email, geen url naar een eventuele blog, niks...

En ook op mijn laatste post kreeg ik reactie van haar, twee keer maar liefst. Alweer vol lof. Waarvoor mijn oprechte dank want ooit, in een ver verleden, koesterde ik aspiraties om met mijn vlotte pen de wereld te veroveren. Waarom het zover niet gekomen is, who knows he, dingen gaan meestal anders dan je ze droomt wanneer je jong bent. En met mijn blogje kan ik schrijven wanneer ik wil, wat ik wil en wie het wil kan het lezen en daarmee kan ik mijn exhibitionistische kantje toch wel voldoende bevredigen.

Maar toch blijft ik het me afvragen, wie is meisje toch? Is het iemand die ik ken, waarom geen contactgegevens, waarom toch? Communicatieverslaafd als ik ben is dit voor mij een harde dobber hoor. Waarom wil je zo persé onbekend blijven?

Soit, ieder doet wat ie zelf wil natuurlijk en het belangrijkste is voor mij dat ik een gretige lezer vind. Die ik echter ook zou willen bedanken ...

PS Je vroeg een foto? Wel, je vindt er eentje bij de post "Mrs & Mrs are back in town", ik sta rechts op de foto, mijn schattietje links

20:09 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

27-08-06

Me so ...

... happy. Sorry geilaardjes, hehe. Wat niet wil zeggen dat horny niet van toepassing is natuurlijk , heb al afgesproken met mijn madam om vroeg in ons bedje te kruipen...

De reden van mijn enthousiasme is eenvoudig: ik zit aan mijn pc-tjes te prutsen en het gaat allemaal goed. Ontoegankelijk geworden schijf (mét foto's van verlovingsweekendje) terug opengekregen, de nodige back ups van alles gemaakt en nu weer een propere XP-installatie aan het doen op de schijf in kwestie. Daarna nog een extra kopie op dvd zetten van de bestanden die op deze computer staan, kwestie van zeker te zijn; in het verleden durfde ik uit nonchalance die dingen namelijk wel eens vergeten met een boze en teleurgestelde schattie tot gevolg omdat al haar gegevens weg waren. En dan alle hardware ombouwen naar de andere pc.

'k Had er een tijdje geleden graag nog mijn beroep van gemaakt (informatica dus) maar het is anders uitgedraaid. Toen ik moest besluiten dat ik professioneel nooit in dat door mij zo geliefde wereldje ging vertoeven verloor ik alle moed om er - zelfs maar als hobby - nog maar mee bezig te zijn. Da's nu gedaan en het is echt zalig om me weer bezig te houden met mijn onderdeeltjes die gaandeweg goed werkende pc's worden.

Schattietje is aan het kuisen, ikke aan het spelen, alles eerlijk verdeeld zou ik zo zeggen .

17:48 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

26-08-06

Over sletjes en zo

De week is voorbijgevlogen. Ik heb heel veel gerust en gelukkig heb ik haast geen pijn meer aan mijn rug en zal ik maandag weer kunnen gaan werken. Dat hebben we dan ook weer gehad. Maandag kunnen we trouwens de onze "nieuwe" auto gaan halen, dus het zal ineens een drukke dag worden.

Dit weekend blijft een vriendinnetje van Sofie slapen, en dat zullen we geweten hebben, de dametjes hebben tot na twaalven lawaai liggen maken (zijn 7 en 8 jaar, wat wil je nu?) en eerlijk gezegd waren we net op het punt dat we moordneigingen begonnen te krijgen toen ze eindelijk stil werden.

Schattie vroeg vanochtend na het ontbijt aan het logeetje welke kousen ze wilde aandoen, maar ze antwoordde dat ze die niet droeg, ze ging haar "sletjes" aandoen. Wij keken elkaar aan en schoten in een gigantische lachbui. Sletjes aandoen? Toen we een beetje gekalmeerd waren en vroegen wat ze ermee bedoelde, bleken het "sleffers" te zijn, haar flip flops. Het zal waarschijnlijk nog lang duren voor ik er geen slappe lach meer van krijg.

Voor de rest een rustig weekend voor de boeg he, proberen om de kids hier een beetje creatief bezig te houden (en vooral rustig) en zelf een beetje bij rusten, maandag loopt de wekker immers weer om vier uur in de ochtend af ...

12:07 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-08-06

Weekje thuis

Zoals ik al zei moest ik vandaag foto's laten maken van mijn rug. Die wezen uit dat ik vorige week mijn ruggewervel heb ontwricht, ik heb door die doos te heffen een heel foute beweging gedaan en daar draag ik nu de gevolgen van.

Het was niet wat ik gehoopt had maar de dokter heeft me verzekerd dat er geen blijvende letsels zullen zijn als ik hem nu niet belast zodat het goed kan genezen. Dat was toch wel een geruststelling want rugletsel is toch altijd een beetje gevaarlijk he.

Bon, weekje ziekteverlof dus en ik ga ervan profiteren om in elk geval heel veel te rusten maar ook om veel te schrijven, plannetjes te maken voor wanneer we ons huisje gaan herinrichten, uitzoeken waar we binnenkort eens met onze monovolume naartoe kunnen gaan, ... Kortom ik ga me niet vervelen!

19:17 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-08-06

Oops I did it again ...

Djeez, ik ben weer heel teleurgesteld in mezelf. Nee, ik heb deze keer geen domme dingen gezegd of zo. Maar wel iets heel stoms gedaan.

Ik heb namelijk batterijen die niet herladen mochten worden in ons opladertje gestoken en daarna in onze digitale camera. Uiteraard had ik niks gemerkt, we hebben een aantal batterijtjes in roulatie en er is nog nooit iets misgelopen. Tot ... de batterijtjes uit de afstandsbediening van de xbox opwaren en de kids die in ons bakje dropte en er opgeladen exemplaren weer uithaalde. Het was nooit nodig dus nu checkte ik natuurlijk ook niet of het gewone of herlaadbare waren toen ik batterijtjes nodig had.

Het werkte zelfs, ik heb er nog foto's mee gemaakt en die vrijdag nog bekeken. Maar gisteren wilde ik ze downloaden naar de pc en zag dat er een wit goedje vanonder aan de camera hing, en ik kreeg bijna een appelflauwte. Dat witte goedje is nl kenmerkend voor uitgelopen batterijen en nu, na vele keren proberen krijg ik het ding niet meer aan de praat, de batterij-oplader ook niet trouwens.

Kan mezelf dus wel voor het hoofd slaan, was zo blij met dat toestelletje dat ons leventje zo levendig vereeuwigt. Zonder problemen en zonder talent voor fotografie welteverstaan. Want dat heb ik absoluut niet. Maar sinds we die camera hadden maakten wij ook mooie, grappige en geinige foto's zonder problemen. En ik ben zo bang dat dat nu een tijdje gedaan gaat zijn...

Dus eerste werk morgen: informeren of het gerepareerd kan worden!!!

 

12:10 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

19-08-06

 Yin en yang

 

Alweer enkele dagen verder he. Een dag is niks, zelfs een week vliegt voorbij. Och, we moeten maar denken dat we ons niet vervelen, dan zou het tenslotte allemaal veel langer duren he.

Soit, tot zover het inleidende geleuter

De week was goed tot hiertoe. Er gebeurden wel wat mindere dingetjes maar die wegen totaal niet op tegen de positieve.

Die mindere dingetjes waren het feit dat ik woensdag tijdens mijn werk zo dom was om een vrij zware doos vanboven op een pallet te tillen. Vanboven erop wil zeggen hoger dan ik groot ben. Ik ging dat doosje er wel even bovenop zwieren en op het moment dat ik ze boven mijn hoofd tilde voelde ik iets knappen opzij in mijn rug. Gelukkig zat de shift er bijna op en kon ik weldra naar huis. Die avond vroeg gaan slapen in de hoop dat het de volgende dag niet meer pijn zou doen maar helaas. Donderdag naar de dokter die me zei dat als het vandaag nog pijn deed, ik foto's moest laten maken. De afspraak daarvoor is vandaag gemaakt, ik hoop dat het niet te erg is want ik hou er niet van als ik iets mankeer. Afwachten he.

Het andere was dat ik donderdag een vreselijke ruzie met schattie heb gehad, over iets wat helemaal niet had moeten gebeuren. Ik had in een opwelling iets gezegd en dat heeft haar heel erg gekwetst. Toen ik er daarna over nadacht zag ik wel in dat het heel dom was maar op het moment zelf kwam het natuurlijk niet in me op dat ik met mijn impulsieve gedoe misschien dingen zei die anderen konden kwetsen. Gelukkig hebben we het vrijdag kunnen uitpraten en ik heb -nog maar eens- beloofd om in het vervolg eerst na te denken en dan pas te praten.

Maar zoals gezegd zijn er best ook heel goeie dingen gebeurd.

  • Gisteren zijn schattie en ik naar onze therapeute geweest. Ik had al verteld dat we dat deden he, oorspronkelijk was het omdat ik ADHD heb en daar zo goed mogelijk mee wil leren omgaan (lees wil leren om een beetje struktuur in mijn leven te krijgen om zo tot een Beter Functionneren binnen ons gezin te komen). Al gauw werd het echter meer want ondertussen zijn we al zover dat onze relatie volledig geanalyseerd (en goedbevonden ) is en ook onze eigen persoontjes worden door de kritische geest van Hilde doorgelicht. Dat heeft ons al veel geleerd over onszelf en elkaar. Gelukkig zijn we beiden van oordeel dat een mens altijd kan bijleren en staan we open voor alles wat ons nog dichter bij elkaar kan brengen.
  • Ook heel leuk is dat we vandaag een andere auto gekocht hebben. Het was echt nodig want degene die we nu hadden (een Opel Vectra 2.2) begon ons teveel geld te kosten, geld dat we spijtig genoeg niet hebben. Doordat ik de laatste tijd zoveel kilometers doe scheelde er constant iets aan. De aankoop van een andere drong zich dus op maar dat was niet zo evident. Toch kregen we dankzij de hulp van een familielid de kans om onze auto in te ruilen voor een andere, grotere wagen. Eind van de week zullen we hem hebben, onze Chrysler Voyager met 7 plaatsen. Niet zo jong als onze auto maar we krijgen een jaar garantie en weet je, als hij het een jaar of twee volhoudt ben ik al dik content. Dan zullen we immers de middelen hebben om terug een andere te kopen en kan mijn oudste zoon met die auto leren rijden. Maf idee trouwens dat hij al zo groot wordt ...

Je ziet, hier zit een gelukkig madammeke te schrijven. Echt waar want hoewel er hier ook wel eens een haar in de boter zit, en zelfs wel eens een hele pruik weet ik dat de spanningen die er nu zijn van voorbijgaande aard zijn, er wordt aan gewerkt. En dat is meer dan de mama van vriendjes van onze jongens kan zeggen. Onze zonen zouden vanavond naar daar gaan om er te blijven slapen nadat ze met de vriendjes hier het avondeten hadden gehad. Even daarna kregen we echter telefoon van hun mama, om te vragen of haar kinderen hier mochten blijven slapen, er was daar een gigantische ruzie aan de gang. We weten van onze zoons dat haar nieuwe vriend heel agressief kan zijn en niet al te veel respect voor zijn vriendin heeft. Ik heb haar onmiddellijk gebeld om te vragen of ik iets kon doen of haar moest afhalen. Ze wilde niet, al hoorde ik in haar stem het verdriet. Kijk, op zo'n moment zou ik naar daar willen rijden en die vent vragen waar hij het recht haalt om haar zo te behandelen he, ze heeft het pas aan haar hart gehad en ik ken haar, het is een schat van een mens. Maar je mag je niet moeien in die dingen... Ik heb haar dan maar op het hart gedrukt dat als ze ons nodig had ze maar moest bellen. Ergens ben ik allang blij dat ze vraagt aan ons of haar kinderen bij ons mogen blijven zodat ze de ruzie niet hoeven te zien. Toch kan ik het niet uit mijn gedachten zetten, en ik zal blij zijn als ik hoor dat de storm weer gaan liggen is.

Voila, nu zijn jullie weer helemaal up to date met wat er in ons wereldje gebeurt en wat er zich in mijn hoofdje afspeelt. Nu ga ik nog een wasje insteken (op het gemakske, mijn rugje ontzien) want doordat onze droogkast een weekje kapot was lag er een gigantische stapel wasgoed. Gelukkig is die al half weggewerkt, oef oef!

19:59 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-08-06

Vrij dagje

Vandaag lekker lang geslapen, tot bijna half negen. Dat is niet van mijn gewoonte maar ik heb ervan genoten. Toen ik wakker werd even naar beneden gegaan om te zien of de kinderen iets nodig hadden en daarna lekker terug bij schattie in bed gedoken. Haar zachtjes wakker gemaakt en samen een beetje onnozel gedaan (één van onze hobbies ).

Om iets voor tien opgestaan en genoten van lekker ontbijt met het hele gezin samen, iets dat niet zoveel voorkomt.

Voor de rest van de dag hebben we geen plannen gemaakt. Al komt er straks wel een vriendin langs met haar pc die een raar - ze heeft het langs de telefoon laten horen en het is echt raar - geluid maakt. Aangezien ik een echt computerfreakske ben heb ik me de laatste jaren ontpopt tot aanspreekpunt voor vrienden en familie wanneer er iets aan hun computer scheelt.

Toch hoort dat voor mij niet bij verplichting maar bij hobby en ontspanning, vind het zalig om ermee bezig te zijn. Kan uren surfen wanneer ik opzoek waar het probleem ligt en voel een enorme voldoening wanneer het probleem opgelost geraakt.

Vanavond filmpje huren en gezellig kijken in bed en wie weet nog een leuke activiteit om de avond mee af te sluiten voor het slapen gaan ...

11:23 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-08-06

In een notedop

Inspiratie zat, in mijn hoofd dan toch, als ik niet aan de pc zit. Maar eens ik hier zit komt het er maar niet uit. Maar dat trek ik me niet aan.

Maar nu zal het wel lukken! Even vertellen hoe de afgelopen dagen waren: druk! Vrijdag was de voorlaatste werkdag. Eens temeer door de gietende regen weer naar huis gereden 's avonds en me geërgerd aan het pokkeweer. Thuisgekomen en snel mijn bed ingedoken want enkele uren later moest ik alweer paraat staan. Zoals altijd bang om niet op tijd wakker te zijn maar dat was deze keer geen probleem.

Na het werk enkele uurtjes geslapen (was heel erg nodig) en toen ik opstond hadden we bezoek. Altijd leuk natuurlijk. Nog leuker was dat we werden uigenodigd bij hen, ze gaven een feestje. Feestje was heel plezierig, veel gebabbeld, spelletjes gespeeld en ons goed geamuseerd. Time flies when you're having fun en plakbeesten als we zijn werd het ineens half acht in de ochtend. Oeps.

Toch maar tijd om naar huis te gaan vonden we. Net op dat moment kreeg schattie een smsje van vrienden, wanneer we bij hen zouden zijn. Huh??? Gelukkig moesten we niet lang raden, want schattie herinnerde zich ineens dat ze had afgesproken met hen om ... hen naar Zaventem te brengen, ze vertrokken op reis. Even vervloekten we het moment dat we dat hadden toegezegd maar flinke meiden als we zijn besloten we dat belofte schuld maakt en togen we snel naar huis om ons wat op te frissen en even daarna reden we alweer richting Gent om hen af te halen.

Vandaar naar Zaventem, en hen gezelschap gehouden tot ze naar de gate moesten. Mission accomplished en wij fier natuurlijk. 't Was al half drie toen we thuiskwamen. Niet echt een uur om in bed te kruipen en dat deden we dan ook niet. Schattie heeft uren met haar beste vriendin die in Londen woont gebeld en ik besloot om de dingen die ik gepland had voor het weekend toch maar te doen. En dus ging ik vol goeie moed aan het werk, al was ik toch wel moe. Maar daar wilde ik niet aan denken, er was een boel was die gedaan moest worden, er moest voor 's avonds gekookt worden en ik wilde de auto poetsen, de binnenkant dan toch.

Enige uren later waren mijn doelen bereikt en kon ik wat gaan zitten. Dom dom want ik kreeg natuurlijk onmiddellijk een klop van de hamer. Daarom maar vroeg gaan slapen met de hoop om toch een beetje van de verloren uren te kunnen recupereren maar dat had ik beter niet gedaan. Want net toen ik me voelde wegzakken in een zalige slaap kwam zoonlief heel trots tonen dat hij een tekening had gemaakt. Even een moordneiging onderdrukt en hem dan gezegd dat ik wilde slapen omdat ik vroeg op moest. Spijtig genoeg kon ik daarna de slaap niet meer vatten en het was al half 1 voorbij eer ik insliep. Om twee uur daarna weer wakker te worden, gewoon door de angst om te laat te zijn. Een half uurtje liggen draaien en keren en dan gekozen om maar ineens op te staan.

En ik moet zeggen, ik denk niet dat ik al ooit zo moe ben geweest op mijn werk en ik was dan ook heel blij toen ik gedaan had. En nu zit ik hier mijn stukje te schrijven ('t was tenslotte toch al lang geleden). Eigenlijk zou ik nu mijn bedje in moeten gaan maar ik heb nog geen zin. Nog teveel dat ik wil doen. Dus doorbijten maar he, tot ik echt niet meer kan om dan zalig te kunnen crashen in schattie's armen. Het beste van al is dat ik morgen niet eens om 4 uur moet opstaan door de feestdag, joepie!!!

19:24 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-08-06

Komkommertijd

Sorry folks, de laatste dagen is het hier stillekes. Mag ook wel eens een keertje natuurlijk he.

Buiten werken en slapen heb ik niet veel anders gedaan, en hetzelfde geldt voor schattie. Het beetje vrije tijd dat ik overhield ging naar lezen, het 4de deel van de Aardkinderen van Jean M Auel. Zeker een aanrader voor de mensen die een leestip zoeken maar wees gewaarschuwd, ik geloof dat er zes delen zijn en het zijn dikke (deze is over de 800 blz) boeken. Maar ze zijn goed!

Ben vanochtend ook onze auto gaan halen bij de garage, hopen maar dat hij het nu wat langer uithoudt zonder in panne te vallen!!!

11:49 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

07-08-06

Poesje - update

Eerder vandaag vertelde ik over het poesje dat we gevonden hadden en dat nodig naar de dierenarts moest om dat er iets wits over zijn oogjes zat.

Wel, ik ben net terug, zonder katje. Ze zei me dat ze het had onderzocht en het witte vlies bleek niet het derde ooglid te zijn maar het oogweefsel, volledig ontstoken. Waarschijnlijk had het beestje al van bij de geboorte een ooginfectie die nooit behandeld is geweest en daardoor is het z'n beide oogjes verloren...

Daarom kreeg ik de raad het te laten inslapen, al had ze het er zelf moeilijk mee maar dit katje zou echt een sukkeltje geworden zijn en dan vind ik het te gek om het toch te laten oplappen, 't moet er zelf tenslotte toch ook een beetje lol in kunnen hebben he.

Dus dag kleine lieve poes, op het moment dat ik dit schrijf ben je waarschijnlijk al niet meer. 'k Vind het spijtig dat we je niet eerder vonden, dan hadden we je misschien nog kunnen helpen ... 't ga je goed in de kattehemel!

10:53 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Monday monday :)

Zaterdag zoals gezegd niet al te veel gedaan, lekker rustig op mijn gemakske mijn lijstje afgewerkt en voor de rest wat gelezen. Oh, wel heel lekkere verse lasagne gemaakt, daar kruipt toch ook wel wat tijd in (ondertussen Bubbles gespeeld op de pc).

's Avonds naar de receptie van alweer een collega van schattie die trouwde en daarna toch maar weer naar Gent afgezakt, het was nog te vroeg om al naar huis te gaan. In het café van een andere ex-collega van haar beland en daar honderduit gebabbeld. En het café om vijf uur mee gesloten ;)

Daardoor gisteren alweer een luie dag, ik ben pas 's middags enkele uurtjes gaan slapen (had schattie mee en we hebben voor mijn ogen toevielen nog lekker even geknuffeld) en na het eten nog even tv gekeken om dan weer te gaan slapen. Meer moet dat niet zijn he?

En ja hoor, voor het eerst in weeeeeken kan ik nu eindelijk eens zeggen dat ik 9 (NEGEN) uur geslapen heb en it felt great! Moet straks pas om twee uur beginnen dus heb nu nog even tijd voor mezelf.

Ah, mag ik niet vergeten: toen onze zonen zaterdag thuiskwamen hadden ze een poesje bij, het zat langs de kant van de weg, helemaal onderkomen. Ze hadden al overal aangebeld maar het was van niemand en ze hadden het dan maar mee naar huis gebracht. 't Was er erg aan toe: heel angstig en over de oogjes zat een dik wit vlies, bij navraag bij de dierenarts bleek dit het derde ooglid te zijn dat oa bij ziekte hun oogjes beschermt. We hebben het poesje apart gezet om onze andere katten niet te besmetten indien het idd ziek zou zijn en vanmorgen zijn we het naar de dierenarts gaan brengen, moet het zometeen afhalen. Eens benieuwd of het erdoor gaat komen, 't is zo'n schatje: een week of 3 à 4, pikzwart (zo wilde ik er eentje) en zooooooooo lief!!!

10:05 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-08-06

Slapen?

Amai, de tijd vliegt toch. De tijd om mijn stukjes te schrijven is er niet altijd en dat vind ik wel spijtig maar soit er zullen vast wel ergere dingen zijn he.

Donderdag was mijn laatste werkdag van deze week, schattie had me gevraagd om mijn recupdag te verzetten naar vrijdag zodat we dan samen thuis zouden zijn. Ik was wel blij toen ik donderdag naar huis kon, was hondsmoe want had de weken ervoor heel veel gewerkt en slecht geslapen dus ik was wel eens aan een beetje rust toe.

Tot mijn spijt kon ik zoals ik voorzien had echter niet rusten, het was donderdagavond (lees nacht) weer heel laat eer ik kon gaan slapen en ik moest vroeg terug op om Annelies weg te brengen , die vertrok op kamp met de scouts.

Doordat ik nog altijd niet deftig had kunnen slapen ook vrijdag me de hele dag slecht gevoeld en eigenlijk hebben schattie niks aan ons dagje samen gehad.

Maar vandaag voel ik me al wat beter, heb toch zoiets als een nachtrust achter de rug (een uurtje of 6 denk ik) en om iets na 7 deed ik mijn ogen open en merkte tot mijn opluchting dat ik me eigenlijk redelijk goed voelde. Oef. En er staat dan vandaag misschien veel op het programma - boodschappen, opruimen, wassen, ... - toch heb ik me voorgenomen om het kalm aan te doen zodat ik eindelijk mijn batterijtjes eens terug opgeladen krijg want zo constant op het randje van je energie balanceren is zelfs voor mij teveel!

08:47 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-08-06

Pfffffffffff

Shit he, ik sta voor een Vervelend Gesprek met mijn grote jongens en eerlijk gezegd zie ik er tegenop.

Want weet je, als ze echt stout, tegendraads of ongehoorzaam zouden zijn dan zou ik het me niet aantrekken. Dan zou ik gewoon direct zeggen waar het op staat, hen niet eens de gelegenheid geven om te antwoorden.

Maar zoals gezegd zijn ze eigenlijk wel lief, mijn twee grote pubertjes. 15 en 13 zijn ze, en zoals pubers behoren te doen lopen ze er de kantjes af zoveel ze kunnen (kan me trouwens herinneren dat ik dat op die leeftijd ook deed). Er zijn in een groot gezin echter dingen die gerespecteerd dienen te worden. We moeten op hen kunnen rekenen, zeker nu ik sinds enkele maanden werk komt de opvang van de kleintjes soms (echt maar af en toe, schattie heeft er namelijk voor gezorgd dat de tijd zonder ons tot een absoluut minimum beperkt wordt) voor hun rekening komt. Ze moeten ook taken doen, we proberen die zo eerlijk mogelijk te verdelen (al is er natuurlijk altijd wel eentje die zeurt maar dat is dan zijn/haar probleem); en die taken worden dezer dagen vooral door eentje nogal verwaarloosd (zacht uitgedrukt!!!).

Soit. Enkele weken geleden ben ik begonnen met hen te zeggen dat ze terug meer aandacht aan alles moeten besteden, aan wat wij willen van hen (echt niet veel), enz. Heb dat op een vriendschappelijke manier gezegd maar er ook bij vermeld dat ze niet moesten verschieten wanneer ik boos zou worden als ze bleven nalaten om ons tegemoet te komen.

En dat moment is nu gekomen. Dus toch straks, in tegenstelling tot het feit dat ik toch een beetje boos op hen ben (alleen maar rechten en geen plichten kan nu eenmaal niet), wil ik toch een gesprek met hen hebben. Wil hen de kans geven bij te dragen tot een volwassen dialoog, ook al zijn ze nog niet volwassen. Zoiets kan je nooit vroeg genoeg leren tenslotte. Maar heb hen ook al verteld dat, als we niet tot een overeenkomst komen waarmee iedereen, maar vooral WIJ tevreden mee zijn, het voorlopig even gedaan is met de privileges... Ben eens benieuwd!!!

19:49 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

31-07-06

Fiscus, tijdgebrek en spelletjes

Gisteren naar aloude gewoonte mijn belastingbrief op het laatste nippertje ingevuld. Even verwarring of we die nu als samenwondenenden sinds '05 samen dan wel apart moesten invullen. Het bleek uiteindelijk apart te zijn. Soit, hij is klaar en kan weg. Vraag me alleen af of ik nu van de maatregel ivm de aftrekbaarheid voor opvang van kinderen onder twaalf jaar zal kunnen genieten; daarvoor moet je nl van een beroepsinkomen genoten hebben en ikzelf stempelde toen.... Ik heb het toch maar ingevuld en de attesten bijgevoegd, we zien wel.

Tot zover het stukje dat ik deze morgen voor het werk nog snel wilde schrijven. Om me dan te herinneren dat de attesten er nog NIET bijzaten. Dus envelop opengescheurd, attesten erbijgepropt en envelop terug gesloten met plakband. Ik moet zeggen dat het eindresultaat er op z'n minst kinderlijk uitzag, ze zullen wat denken als ze mijn aangifte in handen krijgen maar who cares?

Voor de rest was het weekend al verschrikkelijk kort, zaterdagochtend gewerkt (overslapen, aiai), 's middags boodschappen gedaan en 's avonds geslapen, te moe om wat anders te doen.

Zondag was ik vroeg op, maar ben om tien uur terug in bed gegaan, was compleet uitgeput. De hitte en het vele werken hadden hun sporen nagelaten. Schattie heeft me enkele uurtjes laten slapen en daarna heb ik geholpen met poetsen, al had zij het meeste al gedaan.

Waar we wel even tijd voor hebben gemaakt is voor fantasie. Hebben die eens de vrije loop gelaten en gekke spelletjes bedacht, en ons daarmee heel erg geamuseerd. 't Is gek, we zijn vier jaar bij elkaar maar ik heb in elk geval met rode oortjes en stijgende opwinding geluisterd naar alle spannende dingen die schattie me vertelde.

Denk dat het binnenkort nog eens tijd wordt om een hotelletje te boeken en al dat leuks in de praktijk te brengen!

19:49 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

27-07-06

Bijna met mijn kontje bloot!

Eergisteren ging ik werken in een driekwart-broek, eentje die ik al lang heb. Versleten. Maar hoe versleten, dat zou ik pas te weten komen wanneer ik op mijn werk aankwam...

Toen ik namelijk mijn spullen uit mijn kastje pakte, vroeg één van mijn collega's of ik een ongelukje had gehad. Ik viel uit de lucht en vroeg haar wat ze bedoelde. Waarop ze me wees op een scheur die naast mijn achterzak zat, waarschijnlijk was ik ergens aan blijven hangen en had het natuurlijk weer niet gemerkt.

Even lichte paniek want ik moet me vaak bukken op mijn werk en ik besefte maar al te goed dat de scheur groter en groter zou worden... Heb de rest van de dag doorgebracht met mijn slipje telkens zo hoog mogelijk op te trekken, op te letten dat ik me zo voorzichtig als maar kon bukte wanneer dat nodig was (heel vaak natuurlijk) en ik heb zelfs getracht de scheur bijeen te nieten wat echter niet het door mij gewenste resultaat had maar de stof verder deed scheuren.

Ik was in elk geval heel blij toen ik om tien uur naar huis kon want de trui die ik uiteindelijk rond mijn middel had gebonden om al te nieuwsgierige blikken te vermijden was veel te warm!!!

11:55 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

23-07-06

Trouble in paradise

For better and for worse, in sickness and in health. Dat zijn de woorden die je altijd hoort wanneer er in een film wordt getrouwd. En het zijn de woorden die voor mij weergeven waar een huwelijk voor staat.

Het is immers pas in de mindere momenten dat je elkaar kan, maar ook moet bijstaan, dat je kan laten zien hoever je voor elkaar wil gaan.

Tot mijn spijt laat ik wel eens een steek vallen, verlies vaker mijn geduld dan ik zou willen, reageer soms onbegrijpend wanneer er iets gebeurt dat me niet aanstaat. Maar ik ben superwoman niet, heb geen eindeloos geduld en geef soms eens het verkeerde antwoord.

Maar dat wil natuurlijk nog niet zeggen dat mijn liefde niet oprecht is, integendeel... Toch worden bovenstaande dingen vaak verkeerd aangezien als een gebrek aan affectie. Wat ik niet wil en daarom ...

Wanneer ik dus mijn geduld weer eens verlies zal ik het volgende keer iets langer volhouden, wanneer ik iets niet begrijp zal ik volgende keer extra mijn best doen om de dingen wel te begrijpen en wanneer ik iets verkeerds zeg zal ik volgende keer mijn woorden tien keer wikken en wegen voor ik ze uitspreek.

Maar (en dit is rechtstreeks aan jou schattie) betwist het feit, dat ik jou héél erg graag zie en zonder jou niet kan leven, alsjeblief niet want dan ben je fout ... Leer alsjeblief begrijpen dat ik een mens ben, net zoals jij, niet zonder fouten maar met een heleboel liefde. Voor jou, als je ze wil...

09:59 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-07-06

Evolutietheorie volgens Peggy

Je zou me hier op dit moment moeten zien zitten, ben me aan het klaarmaken om voor de tweede keer samen met schattie op een Casa Rosa-fuif op de Gentse Feesten te gaan werken (thema van vandaag: disqu'au cocteau). Al wel m'n lange broek & kousen aan maar toch nog even lekker in bh voor de pc, kwestie van het nog niet té warm te krijgen.

Al lijkt het verfrissende onweer elk moment te kunnen losbarsten, de struiken in onze tuin zwiepen heen en weer en we hebben de bliksemschichten al door de lucht zien trekken. Schitterend!

Van mij mag het echt wel. Ik ben dan wel een fan van goed weer en kan er ook redelijk goed tegen maar ik denk dat wij bleekneuzen hier niet voor geschapen zijn, enkele weken achter elkaar tropische temperaturen verdragen is teveel voor ons gestel. Zou daar geen theorie over bestaan, over hoelang een soort erover doet om zich aan een klimaat aan te passen?

Als je de berichtgeving terzake mag geloven gaat het niet meer zo heel lang duren eer we hier altijd zo'n temperaturen hebben tijdens zomers die langer zouden duren... Ben benieuwd of wij dat nog gaan meemaken!

21:07 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-07-06

Happiness

't Is niet de eerste keer dat ik het erover heb en 't zal zeker niet de laatste keer zijn maar als ik me goed voel mag iedereen het weten!

Ik heb een heel mooie madam (on the inside and on the outside) die me de ruimte geeft, zowel om mezelf te ontwikkelen als wanneer ik tijd voor mezelf nodig heb, kinderen die niet alleen een plezier zijn om naar te kijken (ja ik heb mooie kinderen en hoewel ik vind dat uiterlijk niet alles is ben ik toch heel content dat die van mij alle 5 plaatjes zijn) maar die dan ook nog eens manieren hebben, vrienden die ik met schattie deel en waarmee we heel veel plezier delen maar ook enkele vrienden van mezelf (bij allemaal kan/kunnen ik/we terecht met onze mooie momenten maar ook wanneer het eens wat minder gaat) en een job die ik graag doe.

Daarom erger ik me zo aan mensen die (ok ik ga proberen om op zijn minst toch objectief te blijven) ogenschijnlijk helemààl niks hebben om over te klagen maar dat toch constant doen, nag nag nag ...

Zoals mijn collega vanochtend. Ik kwam om 5 na half 6 binnen en ben normaal de enige die al gaat klaarstaan (al durf ik ook wel nog een sigaretje gaan roken maar dat geheel terzijde natuurlijk). Toch stond zij er deze morgen ook al. Toen ik haar vroeg waarom antwoordde ze dat de kleedkamer (waar de meesten wachten tot het tijd is) toch vol zat met negerinnen (als het druk is wordt er veel beroep gedaan op interimkrachten) "waar toch niks mee aan te vangen valt". Mijn gedachte op dat moment? GET A LIFE!!!!!!

17:37 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

What a day :)

Zoals gezegd gingen we gisteren naar zee met Annelies, Kristof en Sofie. Nog voor we vertrokken hadden we een klein incidentje: van onder onze auto (die eens een nachtje buitengeslapen had) klonk een zacht gemiauw en toen ik ging kijken bleek er een klein poesje te zitten. Even nagedacht en tot de conclusie gekomen dat we geen tijd hadden om heel de buurt af te lopen om te zoeken of iemand het miste. Ik heb dan maar besloten om het in onze veranda (= ons kattepaleis) te zetten en we zouden dan 's avonds wel zien.

Dus wij op weg, en een dik uur later kwamen we aan in Middelkerke. Het zoeken naar een parkeerplaatsje was niet zo evident en ik ben dan maar wat verder gereden naar Westende, waar we een pracht van een plaats vonden vlak bij de dijk. Gelukkig maar want als je met 5 bent heb je een boel bij.

Omdat het toch bijna middag was besloten we eerst te eten (bij La Terrazza, Priorijlaan 35). We moesten even wachten maar het was méér dan de moeite waard!!! Na onze lunch zijn we richting strand vertrokken, en hebben ons daar geamuseerd met de kids. Enkele uurtjes later alles weer opgeruimd en richting dijk, ze wilden immers ook nog even op een gocart rijden en daarna terug huiswaarts getrokken. Nog even gestopt in de Carrefour en dan op weg.

We waren nog niet goed op weg of we hoorden op de radio dat er een ongeval was geweest en dat er een file van 25 km was. Ik ben de snelweg dan maar afgegaan en we zijn binnendoor gereden. In Brugge zijn we gestopt en hebben daar gepicknickt langs de kant van de weg (uiteraard vonden de kids dat heel leuk) en dan weer voort. Om héél moe aan te komen, inmiddels was het al kwart na negen. Alles uitgeladen en gaan slapen. Met een goed gevoel, het was geslaagd.

04:33 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-07-06

@ sea

Vandaag hebben we besloten om met onze 3 kleintjes naar zee te trekken. Welk kustplaatsje het wordt weten we nog niet, we zien wel.

't Zal plezant worden, dus waarschijnlijk vanavond moe en voldaan terug.

09:06 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-07-06

Ken je dat gevoel?

Half zes in de ochtend, we zijn net thuisgekomen. Hebben gewerkt op een fuif op de Gentse Feesten, meer bepaald de openingsfuif van Casa Rosa(Oost-Vlaams holebihuis).

Die fuiven zijn bijna legendarisch en toen onze shift er om twee uur op zat zijn we er ook ingevlogen. Hebben zalig gedanst, de muziek was leuk en hoe dan ook vind ik het altijd fantastisch om ergens met schattie te zijn, naar haar te kijken en me te realiseeren dat ik met een pracht van een vrouw getrouwd ben.

Om een uur of half vijf werd schattie moe en was zelfs een beetje beschaamd om me dat toe te geven omdat ik me zo aan het amuseren was. Maar ik vond het niet erg, de avond had niet mooier kunnen zijn en ik voelde me echt on top of the world.

En nu, nu gaan we in ons bedje kruipen, ik ga me dicht tegen schattie aan nestelen en genieten van het gevoel dat ze me geeft ...

06:00 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-07-06

Surprise!!!

Wat is er leuker dan je liefste verrassen...? Niet veel he. Toen ik dus merkte dat het kalm was op het werk heb ik gevraagd om te mogen stoppen om zes uur, en het mocht!

Normaal bel ik haar elke dag tijdens mijn pauze, rond kwart voor zeven, dus moest ik een smoesje verzinnen om te verhullen dat ik niet kon bellen (ze zou horen dat ik in de auto zat en dan zou de verrassing eraf zijn). Zo gezegd zo gedaan en ik had echt plezier met me voor te stellen hoe haar gezicht zou zijn wanneer ik er ineens, 4 uur te vroeg zou zijn.

Bij thuiskomst constateerde ik dat de rolluiken toe waren (wanneer we alles toe houden is het hier binnen redelijk fris) en ik ging stilletjes langs de openstaande verandadeur binnen. Om met een hartelijk "Mmmm, het ruikt hier lekker" in huis te vallen. De uitdrukking in schatties ogen en op haar gezicht waren schitterend, mijn plannetje was meer dan geslaagd!

20:10 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-07-06

I'll be there 4 u

Toen ik het enkele maanden geleden heel moeilijk had omdat ik vanalles te verwerken had en het niet aankon en me daardoor volledig in mijn eigen wereldje opsloot, heb ik het schattie heél moeilijk gemaakt. Het maffe is dat ik wist dat ik mijn storm kon doorstaan dankzij haar al heb ik haar bij momenten echt rot behandeld. Toch gaf ze me de kans om door het dal te gaan om zo weer de berg op te klimmen. Dankzij haar steun heb ik veel dingen hun plaatsje in mijn leven kunnen geven en ben ik een evenwichtiger mens geworden.

Nu schattie voor hetzelfde staat, emoties die te overweldigend zijn en ze niet weet of ze het wel aan zal kunnen, wil ik diezelfde rots in de branding zijn voor haar. Onvoorwaardelijk. Zonder commentaar. Een oor als ze wil praten, een schouder om op uit te huilen, een arm om geborgenheid te vinden.

Ik zal wachten tot ze een manier vindt om alles wat haar bezighoudt te vertellen, al moet ik moeite doen om haar niet te verstikken met al mijn vragen. Weet dat ik haar tijd moet geven. En zal dat doen ...

09:21 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Lean on me ...

Sometimes in our lives we all have pain
We all have sorrow
But if we are wise
We know that there's always tomorrow

Lean on me, when you're not strong
And I'll be your friend

I'll help you carry on
For it won't be long
'Til I'm gonna need
Somebody to lean on

Please swallow your pride
If I have things you need to borrow
For no one can fill those of your needs
That you don't let show

Lean on me, when you're not strong
And I'll be your friend
I'll help you carry on
For it won't be long
'Til I'm gonna need
Somebody to lean on

If there is a load you have to bear
That you can't carry
I'm right up the road
I'll share your load
If you just call me

So just call on me brother, when you need a hand
We all need somebody to lean on
I just might have a problem that you'd understand
We all need somebody to lean on

Lean on me when you're not strong
And I'll be your friend
I'll help you carry on
For it won't be long
Till I'm gonna need
Somebody to lean on

Lean on me...

09:03 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-07-06

ikke braafjes?????

Toen ik schattie net mijn vorige post liet lezen, reageerde ze erop door te zeggen dat hij nogal braafjes was ... Nou moe!

Dus vanaf nu af en toe een STOUT postje schattie, enne, eerlijk gezegd heb ik er nu al plezier in want wat is er nu plezanter dan af en toe eens lekker ondeugend zijn. Maarre, ik wil geen gezeur nadien he ;)

12:23 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

In the summertime

We hebben, wat het weer betreft, heel veel geluk gehad tot hiertoe. Er zijn ongetwijfeld al meer mooie zomers geweest maar spijtig genoeg herinneren we ons meestal alleen diegene waarin de lange broeken en dikke truien overheersten.

Maar zoals gezegd, dit jaar niet. En eerlijk gezegd vond ik het al zalig, 's morgens alleen maar in een t-shirtje en rokje/shortje moeten springen om klaar te zijn en voor de rest alleen zorgen dat je genoeg drinkt. Op m'n werk was het bloedheet, de warmte blijft er echt binnen hangen maar toch heeft dit wat mij betreft nog de voorkeur op verkleumde handen en zeven lagen kleding.

Ik hoop dan ook dat het nog wat mag blijven duren, niet persé meer dan 30 graden maar zeg nu zelf, alles ziet er toch beter uit als de zon schijnt he?

10:46 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-07-06

Therapy?

Ooit zag ik eens een film, Awakenings, met Robin Williams en Robert De Niro. Die gaat over een dokter die werkt in een psychiatrische instelling, en daar met mensen in contact komt die in zichzelf gevangen zitten. Hij vindt een manier om ze "vrij te laten". Hele mooie film trouwens.

Waarom ik daar nu over begin? Wel, mijn jongste zoontje zit in het bijzonder onderwijs en vorige week gingen we met de kinderpsychiater praten over zijn ontwikkeling, hij heeft namelijk ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder, oftewel Aandachts-Tekort-Stoornis met Hyperactiviteit). Hij neemt daarvoor medicatie maar moet regelmatig opgevolgd worden. Toevallig ken ik haar al langer en ze vertelde me dat ze al vanaf het begin denkt dat ik ook ADHD heb. In eerste instantie vond ik het wel interessant maar daarna ben ik toch beginnen nadenken, tenslotte gebeuren er inderdaad in mijn leven wel dingen waar ik geen grip op heb (ik ben gestopt om er een verklaring voor te zoeken). Soit.

Gisteren zijn we naar een psycho-therapeute geweest om uit te zoeken wat er nu wel en niet van waar is, het is tenslotte wel de moeite waard en misschien vind ik daardoor wel de struktuur in mijn leven die ik nodig heb. Iets dat me helpt die constante zucht naar uitdagingen en kicks de baas te kunnen.

Uiteindelijk is het een heel leuke eerste sessie geworden: de therapeute heeft zelf ADHD en wéét dus waar ze het over heeft. Ze heeft ons, en vooral mij, honderduit laten praten. Over alles wat we op het moment maar kwijt wilden. Onderbrak ons af en toe om ons erop te wijzen wat we goed dan wel minder goed deden maar (en dit vinden we heel belangrijk) brak ons nooit af, deed nooit negatief.

Schattie en ik hebben zelfs nu, na één keertje, het gevoel dat we heel veel aan haar tips gaan hebben en kijken zelfs al uit naar de volgende keer!!!

17:52 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-07-06

Verslagje - slot

Zaterdagnacht sliepen we wél goed, en na een lekker ontbijtje checkten we al vroeg uit. In plaats van het griezelweggetje terug te nemen besloten we langs de andere kant te gaan en dwars door Dublin te rijden. We zijn maar 1 keer een klein beetje verkeerd gereden maar zaten algauw terug op de goeie weg.

Om twaalf uur leverden we de auto af en besloten nog even langs de lokale shopping mall te gaan. Om daar oa een hapje te eten maar dat was het slechtste idee dat we daar hebben gehad. Het eten was ronduit afschuwelijk en we hebben het gewoon laten staan. Zijn lekker in het zonnetje gaan zitten op een terras en hebben op ons gemak wat gedronken tot het tijd werd om terug naar de luchthaven te gaan.

Wij waren ruim op tijd maar ons vliegtuig niet, gevolg was dat we met twee uur vertraging terug aankwamen in Brussel en omdat het al elf uur voorbij was de trein niet meer konden pakken. Dus maar een taxi genomen en daarna met afschuw geconstateerd dat we met het geld dat we de chauffeur moesten betalen gerust nog een nachtje langer in ons hotelletje hadden kunnen blijven...

14:53 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |