24-02-08

Zwemmen of verzuipen?

Vorige week zondag schattie van de Eurostar gaan halen en zelfs al had ik haar maar twee dagen niet gezien, 't was zalig dat ze er weer was. Ze had ook een kadootje mee voor me: een zilveren duimring uit Soho, hét gay-quarter in Londen. Ikke heel blij want ik wilde er al lang eentje! 

Volgende keer zijn we samen weg, dat staat vast. Het is geleden van toen Pink optrad in het Sportpaleis, zo'n anderhalf jaar geleden, dat we nog eens een weekendje onder ons hadden en we zijn er echt wel aan toe. Misschien binnenkort eens mijn overuurtjes, die ik ondertussen al flink heb opgebouwd, eens opnemen daarvoor...

Die overuurtjes zijn afgelopen week bijna verdubbeld: ik heb 3 dagen tot 12 uur gewerkt want het was meer dan nodig. Mijn eerste volledige week als teamleader was dus heel druk en hectisch en ik moet nog zoveel leren maar ik heb er ook zo van genoten. Ondanks het feit dat er nog gigantisch veel is dat ik moet leren combineren mag ik toch zeggen dat ik enkele complimentjes heb gekregen en die hebben me enorm deugd gedaan.

Ben iemand die zich - zeker op professioneel vlak - altijd maar wil bewijzen, die ook altijd bevestiging zoekt. Nu ik een trapje ben geklommen op de ladder voel ik me dan ook supergoed: hoewel de week loodzwaar was liep ik over van energie en zelfs mijn dag van 10 uur was te kort. 'k Zal dat dus maar als een goed teken beschouwen he, en mijn koppigheid zal me hier nog van pas komen :)

Je raadt het al he, ik voel me kiplekker op dit moment en dat vertaalt zich ook naar mijn privé-leven: zelfs de kids merken op dat ik zo lief ben en dat is het mooiste compliment dat ze me kunnen geven. Denk nu niet dat ik anders niet lief ben, maar 'k heb meer geduld en heb gewoon het gevoel dat alles beter gaat. 

Gelukkig staat schattie er volledig achter: zonder haar zou ik dit nooit kunnen doen want er komt nu toch wel meer op haar terecht. Maar ze zei me dat ze heel trots op me is en dat ze begrijpt dat ik er volledig voor wil gaan zodat ik een goede teamleader kan zijn, want dat is mijn doel. Als ik dat kan bereiken, dan pas zal ik voor mezelf kunnen zeggen dat ik de mensen die me mijn kans gaven en die me steunden, heb bewezen dat ik het waard ben.

Dat ik er niet op uit ben om ten koste van gelijk wat hogerop te raken, maar alles zal doen om te blijven groeien in wat ik doe. Maar eerst dus maar eens laten zien dat ik deze kans verdiend heb he, één stapje tegelijk.

12:08 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ring, londen, soho, schattie, werk, kans, vertrouwen, steun |  Facebook |

17-02-08

Rust?

Hoewel ik vrijdag een dagje verlof had genomen (stond met de vroege en schattie ging for the weekend naar haar vriendin in Londen, ik moest dus 's ochtends voor de kindjes zorgen), is daar niks van in huis gekomen: uiteindelijk ben ik van half 10 tot bijna 3 gaan werken. Maar daar stopte het niet mee, met een groepje collega's hebben we ook de nacht van vrijdag op zaterdag gewerkt.

'k Moet toegeven dat het me niet echt goed afging, mijn humeur liet dik te wensen over en ik was al gauw heel moe. Soit, somewhere along the night heb ik toch maar besloten dat het geen zin had om slechtgezind te zijn en dat het ooit wel eens zes uur zou worden; wat telde was dat we ons steentje probeerden bij te dragen.

Eens thuisgekomen ben ik nog even opgebleven, dan een paar uur geslapen.

Werd wakker met het gevoel dat ik precies heel de nacht uitgeweest was, niet zo fijn dus...  Met de moed der wanhoop rap naar de winkel en dan languit in de zetel. 's Avonds met iedereen naar het frituur om daar te eten, om erachter te komen dat het daar bakske vol was en we maar terug naar huis moesten om daar onze frietjes op te eten.

Gisterenavond in de zetel in slaap gevallen. Een paar keer wakker geworden maar niet de moeite gedaan om naar boven te gaan, het bed zou toch veel te groot zjin voor mij alleen.  En me dus maar lekker -voor zover dat mogelijk was- genesteld en verder geslapen.

Deze morgen heb ik gezorgd dat ons huisje proper is en om 16 uur ga ik schattie halen in Brussel-Zuid. Oef, als ze weer bij mij is ga ik me pas terug echt goed voelen! 

12:09 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schattie, werk, nacht, reisje, londen, moe |  Facebook |

13-02-08

TL-day!

Ik vertelde jullie eergisteren over het goeie nieuws dat ik vrijdag had gekregen he. Benieuwd?

Wel, vanaf vandaag word ik opgeleid tot teamleader! Ik ben heel blij, al gieren de zenuwen me op dit moment door het lijf. Mijn voorganger is door onze huidige supervisor opgeleid maar zag het ter elfder ure niet zitten. Daarom ben ik gevraagd, en ik heb de kans met beide handen aangegrepen:  hier werk ik al naartoe sinds ik iets minder dan twee jaar geleden bij Katoennatie begon ...

Er is al vrij veel dat ik ken/weet (en naar mijn gevoel nog zoveel meer dat ik nog moet leren), maar ik vertrouw erop dat dat met tijd, wilskracht en veel koppigheid wel zal goedkomen.

Nevertheless... duimen jullie voor me? Ik wil dit echt echt écht tot een goed einde brengen. 

04:29 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, promotie, teamleader, droom, vechten |  Facebook |

11-02-08

Fast forward

Voorbije week was heel plezant: samen met mijn liefste gewoon heel prettig doorgebracht en meer vraag ik niet. Enig minpuntje misschien is dat we besloten hebben toch maar niet naar Anouk te gaan zien; zo goed vinden we haar nu ook weer niet en ik geef liever dat geld uit aan iemand die ik écht wil zien.

Maar ...

forward

... ik heb vrijdag ge-wel-dig nieuws gekregen. Nieuws waar ik helaas nog niks over kan vertellen, er is me gevraagd nog even mijn mond te houden en hey, dan doe ik dat he. Wat ik wel kan zeggen: ik ben dolgelukkig!

11:45 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: prive, schattie, liefde, werk, zwijgen |  Facebook |

04-02-08

Avondje uit

Zaterdag hadden we een vriendin te eten, het was best gezellig en toen ze zei dat ze nog geen kaarten had voor het concert van Anouk, duurde het niet lang eer wij aan de pc zaten om ze voor haar te bestellen. Ik vroeg schattie waarom we niet zouden meegaan en zodoende zijn de tickets voor 4 (de vriendin vd vriendin gaat ook mee) besteld. Niet dat Anouk direct mijn favoriete zangeres is, maar haar optreden vorig jaar op TW Classic vond ik toch wel geslaagd.

anouk

Toen de kleintjes die avond in bed lagen zijn we nog weggegaan: eerst naar Hooters in Wetteren waar we een paar uurtjes hebben gezeten, daarna met zijn vieren naar een holebifuif in Gent. Was heel plezant, en om 3 uur waren we thuis.

Schattie en ik zouden schattie en ik niet zijn als dit geen babbelmoment was, en ja hoor, we hebben tot half acht 's morgens zitten tetteren. Heel emotioneel bij momenten want tijdens die sessies komt er heel wat uit. Maar dat moet dan af en toe ook eens kunnen he. Het ging over het werk, maar ook over diepe emoties: dingen die we samen hebben meegemaakt, het verdriet om mama, verdriet dat schattie heeft over bepaalde dingen. We hebben veel gehuild maar zijn toen moe maar opgelucht in bed gekropen.

Spijtig genoeg duurde het slapen niet lang want om 10 uur stonden er al kids in de kamer. AU! Uurtje later met veel moeite uit bed gekropen (na een lekker luie vrijpartij) en naar beneden. We hebben gegeten en zijn dan op de zetel gekropen, ik had al heel snel besloten dat ik zondag horizontaal zou doorbrengen. Ikke op de ene zetel languit, schattie op de andere en we hebben er een filmmarathon van gemaakt.

notebook

We begonnen met Assault on Presinct 13, de tweede film die we zagen had ik al een tijdje geleden meegekregen van een collega: The Notebook.  Het is een prachtige film en op het einde zaten we allebei te huilen. Ik ga niet verklappen hoe de film gaat, maar wat ik wel kwijt wil is dat het gaat over grote liefde, die alles kan overwinnen. Nog tijdens de eindgeneriek kwam schattie bij mij zitten en we hebben in elkaars armen zitten wenen (we moesten namelijk allebei denken aan de gesprekken die we nog maar een paar uur achter de rug hadden).

De band die we hebben is weer ijzersterk. En ja, we maken nog ruzie hoor, we zijn nu eenmaal allebei nogal opvliegend soms. Maar we weten weer van elkaar dat we door willen en da's echt een zalig gevoel.

Met traantjes nog in de ogen naar American History X gekeken, die ook wel veel indruk maakte, zo erg... Later gegeten en wat tv gekeken en om half 10 bedje in. Al was onze zondag lui, 't was een perfecte dag!