31-10-07

what becomes of the broken hearted?

Uitwijden ga ik er niet over doen, maar ik heb schattie ongelofelijk veel pijn gedaan. Ondanks het feit dat ik haar heel graag zie is er iets gebeurd dat echt niet had mogen gebeuren. Er moeten dus veel brokken gelijmd worden. Vooral door mij.

We hebben het al een tijdje moeilijk. Jullie zullen nu misschien raar opkijken, ik schrijf tenslotte altijd zo'n opgewekte stukjes over ons. Die zijn wel oprecht, echt waar. Maar toch, toch zijn er dingen die fout zitten. Waarover we het hoe langer hoe minder eens zijn, en die ondermijnen wat we hebben.

Ik ga eerlijk zijn: mijn schat is bereid me tegemoet te komen, iets waar ik haar immens dankbaar voor ben. Want ik zou niet weten wat ik zonder haar moet beginnen.

Wish us luck, we'll need it... bigtime! 

00:17 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: prive, schattie, fout, goedmaken, relatie |  Facebook |

22-10-07

HUH?

't Is toch nog geen week geleden dat ik schreef? Of toch...

Nochtans heb ik veel tijd gehad de afgelopen week, 'k had een arbeidsongevalleke gehad. Niks ergs hoor, maar 'k mocht ab-so-luut niet gaan werken voor mijn doktersbriefje afgelopen was. Grappig hoe principes veranderen naargelang je "gewoon" ziek bent of er iets is gebeurt op het werk. Soit, al verveelde ik me, ik was wél uitgerust.

Zaterdag dan weer gaan werken. Ik heb eindelijk mijn minuren van vorig jaar ingelopen, oef.

Voor de rest veel tijd doorgebracht met mijn liefste natuurlijk, dat heeft ons ook wel eens deugd gedaan. We hebben het momenteel financieel wat moeilijk (september heeft een gigantisch gat in ons budget geslagen) maar we komen er wel. He schat? 

17:35 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schattie, arbeidsongeval, werk, vervelen, samen, liefde |  Facebook |

13-10-07

Vaarwel Carine

Deze week gebeurde er iets ergs in de klas van mijn oudste dochter: één van haar klasgenootjes verloor maandag zijn mama. Ook wij kenden haar: ze had een kapsalon en we gingen er soms met Annelies, die oudste dochter.

Het was een levenslustige, vriendelijke vrouw. Door het leven getekend, maar ze hield de moed erin. Haar plotse overlijden heeft dan ook iedereen geschokt, niet in het minst haar familie en de kinderen van de school.

in memoriam carine

Bovenstaand gedicht heeft Annelies geschreven nadat Carine stierf, en ze is gevraagd om het vandaag tijdens de uitvaart voor te lezen. Ikzelf zal er niet bij zijn, het brengt teveel herinneringen mee. Maar ik ben trots op haar, en op schattie, die in mijn plaats meegaat. In gedachten zal ik er ook bij zijn, maar meer durf ik niet aan. 

Vaarwel Carine, heel goed kende ik je niet, maar je laat een leegte achter. 

 

 

09:14 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (4) | Tags: annelies, gedicht, begrafenis, overlijden, emoties, prive |  Facebook |

11-10-07

Een "ons-dagje"

Vandaag was het mijn laatste werkdag van deze week, en ik ben er niet rouwig om. Niet dat het slecht gaat op 't werk he, helemaal niet, maar schattie en ik hebben voor morgen een "ons-dagje" gepland, en da's altijd fun!

Op het werk heb ik deze week trouwens veel tijd doorgebracht met de combi weer te leren kennen: nu ik er meer dan eens-een-beetje tijd in zat heb ik het ding eindelijk door! Snel ben ik natuurlijk nog niet; de target is 20 palletten wegzetten op een uur. Als ik eerst lege palletten mag uithalen én degenen die in het rek moeten staan klaar, lukt me dat wel. Anders langs geen kanten. Maar da's niet erg, beter op het gemak in het begin en het goed leren, dan te snel willen zijn en het nooit deftig onder de knie krijgen he.

Vandaag heb ik trouwens ook met een kuismachine gereden, die moest van ons naar een ander magazijn. Degene die er normaal mee rijdt was in middagpauze, dus ik heb dan maar gevraagd om het me uit te leggen en 't is me gelukt. 'k Weet wel dat het misschien een beetje onnozel is om daar content over te zijn, maar ik ben het wel :)

searching-for-utopia

Doch, zoals gezegd, morgen is een dag voor ons, voor schattie en mij alleen. We kijken er al een hele tijd naar uit, niet verwonderlijk denk ik als je bedenkt dat we allebei opgeslorpt worden door werk en gezin. 
 
Ik heb haar vandaag gevraagd of ze zin had om naar zee te gaan en gezegd dat zij mocht kiezen wat we gingen doen. Ze kwam met deze suggestie: het PMMK in Oostende. Dat is het plaatselijke museum voor hedendaagse kunst. Ik kén uberhaupt niks van kunst, maar vind het zalig om in een museum rond te wandelen dus denk dat het heel leuk gaat zijn. Verder gaan we natuurlijk genieten van elkaar, lekker een hapje eten en euh, genieten van elkaar. Om er weer even tegen te kunnen tot het volgende ons-dagje!

 

17:14 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schattie, werk, vrije tijd, verlof, combi, oostende, pmmk |  Facebook |

07-10-07

Miss wet t-shirt

Ondanks mijn stomme stoot van gisteren een hele leuke dag gehad. Jaja, ik heb tekst en uitleg moeten geven aan mijn schattieke. Terecht he... Al viel er niet echt veel uit te leggen: ik was gewoon even onredelijk, zal iedereen wel eens hebben he? Dus niet overdrijven maar ook niet minimaliseren.

Daarna aan het opruimen en dergelijke geslagen, al hadden we daar geen van beiden veel zijn in. 't Was te mooi weer. Maar ons er toch aan gezet, het moet nu eenmaal gebeuren. 't Laaste dat op het programma stond was de auto, die was echt vuil en had nodig een beurt nodig. Over beurten kan ik trouwens nog veel vertellen maar ik ga het deftig houden he :P

SEXYWASH7

Er was iets mis met de aansluiting van de tuinslang aan het kraantje, want het schoot telkens los. Op de duur hield ik het dan maar vast, maar telkens schattie het pistooltje loste kwam er veel druk op te staan en toen sprong dat ding af de kraan. Resultaat: na een paar keer zag ik er uit als een deelneemster aan een miss wet t-shirt wedstrijd. Niet dat het me kon deren: schattie vond het schitterend en ik genoot van de verkoeling!

Momenteel staat het karretje netjes te blinken op de oprit en zijn wij ook weer gewassen. We zijn er weer doorgeraakt dit weekend, op naar de werkweek! 

18:38 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schattie, auto, poetsen, vuil, miss wet t-shirt, nat |  Facebook |

06-10-07

Tja, stom he...

Vandaag gaan werken, moest om 6 u beginnen en had gisteren de late. Reken uit hoeveel uur ik sliep... juist, een uur of 4 :(

Mijn plan - toen we overigens heel vroeg om 12 u mochten stoppen-  was in eerste instantie dus gewoon lekker slapen en voor de rest gewoon niks doen ... Schattie was ook op haar werk, 't was voorstelling van de raad van bestuur van de Federatie en daar moest ze bij aanwezig zijn. Ze had al speciaal omdat ik moest werken gezegd dat ze niet mee ging eten na afloop dus toen ik haar berichtte dat ik klaar was kreeg ik een sms terug dat zij ook gedaan had. Enkele momenten later stuurde ik terug dat ik haar kwam halen.

Je zal misschien lachen, maar die gestolen momenten zijn de leukste... het presseerde niet écht om naar huis te gaan, ik kan mijn oudste zoon - die vandaag hulp had van zijn vriendin - volledig vertrouwen. En dus pakten we het ervan: ons aan de Zuid in Gent lekker op een terrasje gezet, facing the sun (gosh, 't was zaaaalig), pintje gedronken.  Daarna mee naar de kapper en mijn madam  getransformeerd zien worden ('k weet niet hoe dat bij jullie is, maar als die van mij er ineens NOG mooier uitziet kan ik mijn geluk alvast niet op) en dan naar huis.

Along the way is er toch weer iets misgelopen vrees ik ... ben al heel de week 'n beetje melancholisch, denk veel te veel aan mijn ma en om een lang verhaal kort te maken: op een gegeven moment heb ik nogal ambetant gedaan tegen schattie, hoewel die het absoluut niet verdiende. Stom!!!

Ondertussen is het al weer in orde, ttz, we hebben gesmst en ze heeft gezegd dat ze mij begrijpt. 'k Heb dan ook wel de beste madam in de wereld he.... Schatteke, het spijt me echt, maar dat weet je he...

Zo'n dingen voel je nooit aankomen he, en da's de kloterij eraan: het ene moment voel je je super en vrij euforisch, het andere los je alles wat er op je lever ligt .... en nog veel meer. We're all human, aren't we? 

02-10-07

Collegaatjes

Met collega's is het simpel: je brengt meer tijd met hen door dan met je partner (uitzonderingen daargelaten :D). Je kan dus maar best zorgen dat je ermee overeen komt...

Vandaag hoorde ik van één van m'n collega's dat ze mijn blog had gelezen, en ik vond dat best fijn eigenlijk. Er staat niks op dat niemand mag weten en zo leren ze me eens van een andere kant kennen he. Dus ..., leuk dat je hier eens komt lezen :)

Met 1 van m'n nieuwe collega's (ben weer verhuisd van mag 22 naar de 14 maar dat vertelde ik waarschijnlijk al) kom ik echt goed overeen: we hebben vandaag honderduit gebabbeld, en dat terwijl ik amper gisteren schreef dat ik nooit sta te tetteren. Zeg dus nooit nooit he... Maar ik dwaal af.. 

't Is gewoon heel plezant om iemand te ontmoeten waar je je bij op je gemak voelt, waarmee het gezellig praten is en die snapt wat je bedoelt als je iets zegt. Awel, ondanks alle spanningen op het werk (en believe me, they're there) zou ik me geen zaliger werkplek kunnen voorstellen: 'k heb mijn plekje gevonden, word gewaardeerd en  kom met de meeste mensen goed overeen. Wat wil je dan nog meer?

Overigens over dat van gisteren: 'k heb inderdaad naar die supervisor gebeld en mijn uitleg gedaan, en nu laat ik het rusten, die gast is mijn energie niet waard en iemand moet zich de slimste tonen, niet? (fijnzinnig glimlachje)

23:12 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, collega s, relatie, praten |  Facebook |

01-10-07

Boos!

Ik kom net van m'n werk, en ik ben kwaad, heel kwaad.

Moest vandaag gaan helpen in mag 22 en hé, dan doen we dat he. Het streelt mijn ijdelheid ook wel een beetje, want ik ben de enige zo'n beetje die en kan scannen, reachen, met de vorklift rijden, en ook wat burowerk. Dus ikke daarnaartoe.  Ondanks de ijdelheid toch tegen mijn zin, sinds we er weg zijn loopt het daar in het honderd blijkbaar en ze zijn daar grote kuis aan 't houden. Niet echt leuk vooruitzicht maar soit, als het moet dan moet het.

Erin gevlogen toen ik eraan kwam, beetje detail gedaan (is zendingen controlleren), wat palletten weggezet, rekken gereorganiseerd. Ondertussen met de supervisor van de 15, die nu in de 22 orde op zaken moet stellen, wat gekibbeld maar dat mag je vriendelijk beschouwen: ze aanvaardt kritiek en vindt het wel tof als je je mond opendoet. Wat ik dus overvloedig gedaan heb vandaag :)

Maar er was 1 ding dat me tegenstak, een iemand meerbepaald: ik moest met hem wisselen van job en hij zei dat het was omdat ik het niet kon. tuurlijk kon ik het wel, maar als het gecommandeerd wordt, doen we het he. Hij heeft een paar keer serieus op mijn tenen getrapt vandaag maar ik liet het zo. Tot vanavond, hij stond een hele tijd te babbelen en ik heb het gezegd tegen de TL; ikke werken iedereen werken he. Hij is het te weten gekomen, vroeg aan mij of ik het gezegd had en ikke, stomme gans, ik zeg dan gewoon ja.

Resultaat: hij gaat het aan de bazen verklikken als ik t minste verkeerd doe. Awel dat hij maar doet, want ik bel morgenvroeg naar bovengenoemde supervisor vd 15 om mijn zegje te doen, ah ja. Wat denkt die klojo wel, mij een beetje bedreigen of wat? 't Is de grootste klaploper die bij ons rondloopt, en die gaat mij eens effe de les spellen? Don't think so... en dan mogen ze mij een bazenpoeper noemen, maar ik ben ook niet te schoon om mijn mond tegen diezelfde bazen open te trekken als er iets niet in orde is, en ik moet de eerste nog na mij zien komen :) 

23:08 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (3) | Tags: werk, ruzie, magazijn, klikken |  Facebook |