30-08-07

Pubers ...

Plezant jobke zenne, mama's zijn van een bende pubers! We hebben er 5,  en drie daarvan zitten in de leeftijd tussen 12 en 18 jaar.
Nummer 1 is nen brave, is 16 en heeft nu zijn eerste serieuze vriendin. Wel ineens met alles erop en eraan. 'k Moet eerlijk toegeven dat ik het daar moeilijk mee heb gehad, temeer omdat hij het wel eerst tegen schattie en niet tegen mij vertelde maar ik ben degene die altijd roept dat ze het zo knap vindt dat de kids haar volledig aanvaarden en dat hoort daar tot mijn spijt ook bij, niet?

Nummertje 3 is een geval apart. 't Zou me niks verbazen moest die later BV worden, of op een andere manier in de belangstelling zou komen: ze is heel (lees héél) exravert!. En ondanks mijn verlegen aard is ze een spitting mental image of me... Raar zenne. Spijtige is dat ik mijn slechte kantjes in haar zie en er ab-so-luut niet tegen kan. Maar 't is een l lieve, en ze heeft een goei karakter en dat telt toch ook voor veel he?

Angry

Nummer 2 dan. Djeez, don't get me started.... Ai, 'k ging er van mezelf over beginnen .. ok dan.
't Is een buitenbeentje, always has been, probably always will be. Lijkt qua karakter heel erg op zijn pa en dat wil dan zeggen: wetten zijn niet voor mij, ik sta daarboven; waarom moet ik mij aan regels houden; ik deed toch maar waar ik recht op heb he, waarom zitten jullie dan weer te zagen?

Nu mag ik met recht en rede zeggen dat wij een democratische en open opvoeding voeren, met meestal wel groot succes. Maar met hem gaan we  keer op keer de mist in. 't Erge is dat we vinden dat je respect moet geven om het te krijgen en daarom elke keer weer onze hand over het hart halen... 't Is tenslotte ne kleine van14 he.

Maar deze keer is hij tever gegaan, die kleine van 14. Je moet weten dat hij bij zijn lief wilde gaan slapen en geld nodig had om naar eenpretpark te gaan. "Mama, kan ik mijn zakgeld al vantevoren krijgen. Oh, en kunnen jullie ook zorgen dat ik er geraak?". Wij hebben een grote mond, zijn explosief maar hebben ook het bijhorende kleine hartje, je moet die gasten tenslotte kansen geven om zich te bewijzen he.

Soit, hij is een week weggeweest, en gisteren toen wij al waren gaan slapen mochten hij en zijn zus nog naar een film kijken en ze wisten dat ze naderhand moesten gaan slapen.

Je kan je dan ook mijn teleurstelling inbeelden toen ik vannacht ('t was kwart na twee) even beneden kwam en licht zag schijnen. Ik wist direct hoe laat het was (dat hij nog aan de pc zou zitten) en zag mijn vermoeden na enkele ogenblikken ook bevestigd. 't Is ronduit klote als je jezelf kwetsbaar opstelt en zo, en telkens het deksel op de neus krijgt.

Tot overmaat van ramp heeft hij dan deze morgen ook nog eens gelogen over het computergebruik, dus het enige dat ons nu rest is een lange preek, veel gezucht en enkele straffen: hij zal zijn gsm een week moeten afgeven, mag dit weekend niet buiten en moet twee weken om 9 uur gaan slapen. 'k Hoop echt dat hij eindelijk eens gaat inzien dat hij best mag rebelleren en grenzen mag overschrijden maar dat wij uiteindelijk de baas zijn. Want anders hebben we nog veeeeeeeeeeeeeel werk met hem ...

19:15 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

wat ik nog weet.... ik persoonlijk vond dat ik een engeltje was, maar daar kan mijn moeder ook wel andere verhalen over vertellen denk ik...
maar ik rebelleerde ook wel wat tegen mijn bemoeizuchtige en ze wil me kleinhouden moeder... ook met de nodige ruzies...
tot mijn moeder naar mijn gevoel het anders oploste... haar taktiek was: ok je wilt dingen doen wat volwassen ook doen, ok, maar daar draag je dan ook de gevolgen van...
je wilt naar dat prekpark, goed, maar dan maak je zelf maar dat je er komt, d at is jouw probleem...
je wilt met de computer spelen tot een stuk in de nacht, ok, maar om 8 sta je op om me te helpen met allerhande klusjes...
werkte wel, ik kreeg een super vantanwoordelijkheidsgevoel en hoe meer dingen lukte, hoe meer ik uiteindelijk mocht, want hoe meer vertrouwen mijn moeder ook in me had dat ik het wel goed zou doen...

maar wel 1 ding dat je in het achterhoofd moet houden, op dag heb ik dan ook tegen mijn moeder gezegd: he over een 2 tal maanden verhuis ik naar Nederland, ik heb daar een jobaanbod en ga daar studeren...
dus misschien handig om toch een soort van informatieplicht bij grote beslissingen te behouden...

veel succes!

Gepost door: jules | 31-08-07

14? 14 jaar en die mag een week wegblijven van huis? En bij zijn lief slapen? Dat vind ik toch erg jong voor zo'n dingen. Ofwel ben ik al heel ouderwets op m'n 28ste?

Gepost door: liza | 04-09-07

De commentaren zijn gesloten.