03-03-07

(G)(K)iller (Joke)

Eergisteren mijn meest geliefde streek uitgehaald, beetje stout wel maar het lukt élke keer...

Het was op mijn werk. Op dit moment ben ik aan het helpen bij de verhuis naar een nieuwe locatie, vrachtwagens lossen en ik heb al meer dan eens verteld dat ik dat graag doe he . Verschil met vorige keer is dat ik toen moest laden, nu is het palletten uit de truck rijden. Ben zelfs zonder enige verwittiging gebombardeerd tot Verantwoordelijke wat mijn shift betreft, heb de stempel van Magazijnverantwoordelijke in mijn bezit en mag even met de Jetset van het bedrijf meedraaien. Nee da's niet waar hoor, maar toch mag ik mijn mondje ook al eens roeren en van mijn oren maken. 'k Moet niet vermelden dat dat mijn zelfvertrouwen echt goed doet zeker?

Anyway, we hebben 3 chauffeurs die af en aan rijden tussen de twee magazijnen en die mannen, da's toch een slag apart he... Beetje charmeurs en vrouwenzotten, maar zolang ze hun manieren houden kan ik het wel appreciëren. En ik ben ook niet te beroerd om mijn trukendoos boven te halen als ik iets van hun gedaan wil krijgen (ben het nog niet verleerd om mijn charmes te gebruiken, daar dienen ze toch voor he  ).

lachen

Bon, op zich vind ik het wel plezant dat de heren een beetje aandacht tonen, 't is ergens een complimentje. Maar d'r was er eentje bij die naar mijn zin toch overdreef... De eerste dag al zei hij me dat hij me ging missen toen mijn shift bijna ten einde liep (ik wist niet goed wat doen en heb wat onnozel staan glimlachen), en de volgende ochtend ging hij verder met zijn gedoe.

En al keek ik al eens wat minder lief en liet ik hem eens wachten op documenten, hij gaf niet op... Ne mens met karakter . Maar toen ik bijna gedaan had en hij weer begon over hoe erg dat wel was etc etc begon ik het wat op mijn heupen te krijgen. Toen zei hij "weet je wat, ik ga met je mee naar huis"...

Ik zag mijn kans schoon en antwoordde met mijn beste pokerface en mijn allerbeminnelijkste blik dat ik dacht dat mijn madam dat niet echt leuk zou vinden...

Awel, de blik in die mannen hun ogen, pupillen die groot worden, mond die een beetje gaat openhangen: I LOVE IT!!! En zoals gezegd, het lukt me elke keer... Niet dat ik er een geheim van maak dat ik met de liefste vrouw van de melkweg ben getrouwd maar langs de andere kant zijn dat geen dingen die je gaat vertellen als je iemand nog maar 2 dagen kent he? Ik zie er blijkbaar niet uit als de doorsnee lesbienne (grappig bedoeld he, hoe zien die er trouwens uit ... ) en daarom gebeurt het meer dan eens dat iedereen ervan uit gaat dat ik ofwel single ben, ofwel hubbie met of zonder kindjes heb. Ik vind het zalig om - als er eentje een veroveringstocht begint - te doen of mijn neus bloedt en het spelletje mee te spelen. Tot natuurlijk wordt gepolsd naar wie er thuis op me wacht en ik bovenstaande killer joke kan uithalen...

Ik moet zeggen, hij herstelde zich vlug hoor, maar ik weet: I did it again... Gisteren was hij toch al wat voorzichtiger in zijn avances, ze gingen zover dat het lief was en daar kan ik wel mee leven... After all: 't leven is toch veel leuker als je op een prettige manier met elkaar kan omgaan he. Ben zelf - volgens deskundige Mevrouw Schattie - een enorme flirt, het gebeurt zonder dat ik er erg in heb... Flirt of geen flirt, ik hou het op heel sociaal: probeer om altijd vriendelijk te zijn, iedereen gedag te zeggen of te glimlachen als iemand voorbij loopt. Geef toe: zo is 't toch veel aangenamer?

15:14 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werk, killer, giller, grap, verbazing |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.