13-02-07

Bones

Ergens in de loop van de dag krijg ik een sms van schattie... Ze is opgebeld door de school van onze oudste zoon... hij heeft gevochten en ze gaan met hem naar de spoed.

Mijn gevoel is heel duidelijk: schaamte, kwaad. Als er iets is waar ik altijd op gehamerd heb is het dat ze NIET mogen vechten van mij. Wat mij betreft is iemand die zijn handen in zijn zakken houdt véél sterker dan iemand die vecht. Helaas gaat het niet altijd zoals je wil he...

Zoveel uur later: weer bericht van school: zijn hand is gebroken (middenhandsbeentje in zijn rechterhand). Blijkt dat één van de leerlingen zijn vriend aan het belagen was en hij is ertussen gekomen. Mooi motief? Misschien wel. Toch had ik liever gezien dat hij niet geslagen had, al zegt hij zelf dat hij pas sloeg nadat hij zelf aangevallen werd omdat hij zijn vriend verdedigde.

Dus vanavond heb ik hem een preekje gegeven... maar ook al gelachen. Hem gezegd dat ik nu wel contact moet opnemen met de school, al is het maar om te zeggen dat hij niet agressief van aard is...

De mevrouw van school die belde zei dat "ze" (de jongeren dus) het allemaal zo'n beetje hebben zitten, dat ze allemaal kort van stof zijn en niet veel nodig hebben. Vraag me af hoe het komt...

19:40 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (1) | Tags: zoon, breuk, geweld, vechten, school |  Facebook |

Commentaren

Ik heb die clip ook op mn blog staan ;) .. Vechten is nooit leuk, als het vermeden kan worden .. best .. Maar ik denk dat als er geen andere oplossing is je maar beter kan zien dat je jezekf niet laat aftroeven en wel een mep terug verkoopt :p .. Maar ENKEL dan zou ik het ok vinden. :) x

Gepost door: pixxie | 13-02-07

De commentaren zijn gesloten.