28-01-07

Battery level low

Amai, zo moe dat ik vandaag ben geweest, niet te doen!

Eén van de oorzaken daarvan is volgens mij dat ik na enkele maanden inactiviteit nu weer aan de slag ben. En al had ik in het verleden totaal geen moeite met vroeg opstaan en laat gaan slapen omdat ik nu eenmaal aan enkele uurtjes nachtrust voldoende had om goed te functionneren, toch moet ik toegeven dat de afgelopen week heel vermoeiend was en dat ik het ritme van ploegenwerk weer moet gewend worden.

Voor het gemak haal ik er als eventuele bijkomende reden maar ineens bij dat ook voor mij de tijd niet blijft stilstaan en ik tot mijn grote spijt niet meer zo snel recupereer als vroeger...

zo_moe

Beetje bummer dus dat er geen sikkepit fut in me zat want we hadden een poetsdagje gepland. Schattie had echter al heel snel in de gaten dat ik met geen stokken vooruit te krijgen zou zijn en lief als ze is zei ze mij dat ik dan vandaag maar moest rusten. Ik probeerde nog even te protesteren maar liet me toch snel overtuigen en heb met volle tuigen van die rust genoten!

Nu weet schattie gelukkig wel dat ik haar gebaar heel erg waardeer en dat ze erop mag rekenen dat ik haar minstens met evenveel plezier ga helpen en verwennen wanneer haar energiemetertje in het rood komt te staan.

Zometeen nog een beetje genieten van een gezellig avondje en dan vroeg in ons nestje (morgen op met de vroege ploeg ).

Toch denk ik dat ik, eens boven aangekomen, nog wel een wakker momentje zal hebben want ik heb héél veel zin in knuffeltjes, kusjes en wie-weet-wat-nog-meer... Perfect scenario om daarna lekker voldaan in slaap te vallen!
 

20:23 Gepost door Peggy in Schattie | Permalink | Commentaren (4) | Tags: verwennen, verzorgen, lief, schattie, moe |  Facebook |

27-01-07

Short Blog Service - SBS

Ondanks het feit dat ik na deze hele (*) werkweek absoluut KAPOT was, heb ik er toch een goed gevoel aan overgehouden.

Echt veel werk was er niet, ik veronderstel door de storm en dat daardoor de boten die onze containers met zendingen vervoeren vertraging hadden...

Donderdag om half 9 mogen stoppen, vrijdag ook niet gek veel te doen maar soit, uiteindelijk hebben we onze dag wel volgekregen.

(*) Gisteren kregen we te horen dat we zaterdag niet moesten werken... Algemene vreugde natuurlijk. Die zaterdagen zijn wel een goeie manier om overuren op te sparen maar wanneer we niet moeten komen hoor je niemand klagen . Aangezien een hele week normaalgezien 5 dagen telt maar voor mij om de twee weken eentje meer is het dus een twijfelgevalleke...

Ik bekijk het in elk geval als een kadootje: zomaar twee dagen weekend ipv 1 en een beetje... Heb zalig mogen uitslapen van schattie en heb daar enorm van genoten. Resultaat daarvan is dat ik al de hele dag met een grote smile loop!

Smile

Na de middag voorgesteld dat ik de wekelijkse boodschappen op mij zou nemen (Schattie was immers al de hele dag in de weer). Mijn oudste zoon ging mee en we kwamen nog maar binnen in de supermarkt en de koopjes lachten ons toe...

Nu hadden we vorige week net een nieuw (heel klein) tv-tje gekocht, zodat de kids boven kunnen x-boxen. Een tweede dvd-speler zou er ook komen binnenkort.

Maar toen ik de toestellen zag die er uitgestald stonden aan echte dumpingprijzen kon ik het natuurlijk niet laten schattie even te bellen om te vragen of ik er een mocht meebrengen. En kreeg, tegen mijn verwachting in, groen licht, hoi hoi!

Na een snelle brainstorm toch gekozen voor de goedkope (99,90 €), niet in solden staande, van een obscuur merk zijnde, dvd-recorder (al een hele tijd op ons wanted-lijstje) ipv voor de dvd-speler van Sony die maar 70 € kostte. Er stond ook een dvd-recorder van Philips voor 140 € maar he, je kan je budget blijven rekken he? Een dvd-recorder wilden we echt al heel lang, hebben er trouwens al meer dan eens bij staan twijfelen maar de prijs schrikte ons altijd af. Maar als je zo'n ding dan ineens voor pakweg minder dan 100 € ipv meer dan 250 kan kopen zwicht je met plezier...

Bij thuiskomst het ding uitgepakt, we zijn tenslotte alletwee wel wat multimediagek. En minstens 2 uur bezig geweest om te proberen het ding geïnstalleerd te krijgen... Om het dan, heel gefrustreerd op te geven: we vinden onze kanalen, kunnen alles instellen, maar als we via dat ding naar tv willen kijken/iets opnemen hebben we geen geluid.

We hebben vanalles geprobeerd maar het lukt gewoon niet. Bummer. En niet goed voor mijn humeur want als ik iets koop wil ik dat het werkt. Punt. Uit.

Dus maandagochtend alles weer mee en terug naar de winkel...

22:39 Gepost door Peggy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrije dag, werk, schattie, winkelen, miskoop |  Facebook |

24-01-07

Daddy Cool

Eén van de dingen die ik altijd zeg over mijn positie binnen ons gezin is dat ik de papa ben...

Daarmee bedoel ik uiteraard niet dat ik een autoritair en machtsgeil persoon ben, en net zo min dat ik mijn vrouwtje alle taken laat uitvoeren. Dat zijn de cliché's, al ben ik ervan overtuigd dat die al lang voorbijgestreefd zijn want ik ken een hoop toffe papa's die veel met hun kindjes bezig zijn, er veel aandacht aan schenken, er geduld mee hebben én ook een handje toesteken in de dagelijkse beslommeringen van het huishouden.

Wat ik er wel mee bedoel? 't Is moeilijk om uit te leggen maar ik voel me de daddy... Toen ik weer begon te werken een jaartje geleden was ik apetrots dat ik voor mijn gezin kon zorgen. Toen Schattie eens dagdroomde over een jaartje tijdskrediet vond ik dat super want ik kon voor haar zorgen. Die dingen he.

Toch is het niet altijd even gemakkelijk. En dat komt natuurlijk doordat we bij ons ook een Nieuw Samengesteld Gezin hebben: mijn liefste heeft gekozen voor een leven met mij, en heeft in één trek door ook mijn kids in haar hartje gesloten.

Met mijn ploegenwerk komt natuurlijk onvermijdelijk toch een hoop van het werk op haar schouders neer. Ik probeer wat meer bij te springen tijdens de uren dat ik thuis ben maar daar staat tegenover dat zij ofwel 's ochtends ofwel 's avonds altijd met de kinderen zit.
daddy_cool

 

En kinderen kunnen zagen... En hebben hun kuren... En kunnen het al eens fameus uithangen... En dan meestal nog op het moment dat zij/ik/wij het gevoel hebben dat we hun extra tegemoet komen.

Gevolg: soms barst er eens een bom! Zoals gisteren, al was het maar een klein bommeke eigenlijk hoor. De twee grote zoons hadden geprobeerd om wat extra privilegies te krijgen (hey, ze kunnen maar proberen he ...) maar eigenlijk verdienen ze het niet. Ik mag niet zeggen dat het ettertjes van kinderen zijn of zo, maar toch mogen zij nu eens laten zien dat ze iets extra verdienen voor ze het krijgen ipv dat ze een toegeving van ons krijgen na een belofte van hen die naderhand weer niet ingelost blijkt te worden.

't Is geven en nemen in een gezin. Meestal geven wij veel en nemen genoegen met wat we terugkrijgen maar dit keer zal het andersom zijn: eerst het bewijs dat ze het waard zijn en dan met heel veel plezier hun tegemoetkomen.

Soit, ik dwaal af. Gisterenavond na het werk had ik van Schattie het hele verhaal gehoord en me voorgenomen om vanochtend vroeg op te staan en hen zoals een "goeie huisvader" eens te woord te staan. Je weet wel:"Gasten, komaan he zeg. Schattie doet zoveel voor jullie en ikke ook. Jullie doen goed je best maar de laatste tijd is het een beetje aan het slabakken. Ik zou graag zien dat jullie echt eens laten zien dat je waard bent wat je vraagt en dan gaan we dat met veel plezier toestaan." Zoiets in de aard.

Maar ... ik was hondsmoe vanochtend en geraakte niet wakker. Wekker afgeduwd en terug in slaap. Jongens weg voor ik ze kon spreken. Klein zaagske van schattie dat ik ze niet had kunnen spreken... En terecht. Dus mijn gsm gepakt en de oudste opgebeld. Hem gezegd waar het op stond en dan zijn broer aan de telefoon gevraagd en ook preekske afgestoken.

En nu eens zien of het iets gaat uithalen... Ik hoop het voor hen want hoe dan ook haalt het niks uit als je altijd toegeeft he... Ook in het echte leven (en dat is niet zo gek ver meer voor hen) moeten compromissen gesloten worden om te krijgen wat je wil en hoe eerder ze dàt leren, hoe beter he?

12:40 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (1) | Tags: daddy, kinderen, compromis, conflict |  Facebook |

23-01-07

Leader of the pack ;) ?

Na enkele héél saaie uren wegens nog geen werk, kreeg ik gisteren van enkele collega's ineens te horen "Peggy, waarom ga jij niet voor de positie van teamleader"?

'k Moet zeggen dat ik me een bult verschoot. Ok, ik weet dat degene die op dit moment de functie vervult vanaf maart een andere job heeft, maar dat ze aan mij dachten heeft me toch wel aangenaam verrast!

Als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik inderdaad ambitieus ben, maar oa mijn lange afwezigheid hield mij toch wel tegen om te vragen of ik ervoor in aanmerking zou komen (al heb ik dat ondertussen al rechtgezet).

jo

 

Ben eens benieuwd of ik er effectief ook iets van zal horen.... Toen ik een beetje aarzelend aan m'n collega's vroeg of ze dachten dat ik het aan zou kunnen kreeg ik een enthousiast "ja" te horen (YES!!!).

En al hebben ze alle minpunten van de job aan me verteld ...

  • eerst binnen, laatst buiten
  • géén recup meer
  • veel verantwoordelijkheid
  • ...........................

... toch zou ik het graag proberen...

Voor het simpele feit dat ik later wil kunnen zeggen: "voila, dat heb ik nu eens goed gedaan se ..."

11:43 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, teamleader, kansen, promotie |  Facebook |

21-01-07

Talk the talk

Sinds ik vrijdag eindelijk concrete dingen te horen kreeg op mijn werk zie ik alles weer veel beter zitten! Toch gek wat één goeie of positieve mededeling kan doen voor je humeur en zelfvertrouwen he!

Vrijdagavond had schattie na het werk een afspraak en ze was pas tegen 9 uur thuis. De grote jongens waren ergens gaan logeren en we besloten impulsief om een klein feestje te bouwen met onze 3 jongste kinderen. 't Werd heel plezant, al is er ook wel wat gehuild. Dat kwam omdat de kindjes mijn ma missen, maar het soms moeilijk vinden om er iets over te zeggen. Die avond kwam het er echter uit, ik heb de fotodoos bovengehaald en we hebben allemaal ongelofelijk zitten wenen, maar het heeft ons goed gedaan...

Uiteindelijk was het al half 12 toen we ze naar hun bedje hebben gebracht, en schattie en ik hebben het ons daarna gemakkelijk gemaakt: leuk muziekje op, drankje erbij en babbelen maar.

De foto hieronder is enkele jaren geleden genomen, maar 't gevoel dat erin zit is nog steeds hetzelfde!

Anja_Peggy_2003

 

Babbelen is leuk en dat ene gesprek heeft me enorm veel deugd gedaan, maar keerzijde was dat het tegen achten was dat we naar bed gingen... Enkele uurtjes erna weer op voor de kids natuurlijk dus gisteren een chilldagje, 't was nodig maar ook wel gezellig eigenlijk.

Vandaag is mijn zus op bezoek geweest met haar man en hun dochtertje die vorige week twee werd. Een wolk van een kind, de tijd gaat toch zo vlug voorbij he... 

Jullie hebben het al begrepen: ik heb een zalig weekend gehad en 'k voel me er echt gelukkig door!!!

20:21 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (4) | Tags: gesprek, geluk, schattie, kids, zus, familie |  Facebook |

20-01-07

Reageren maar :)

Awel, ik had het na alles wat er de laatste weken ivm mijn werk gebeurde niet meer verwacht, maar ik heb me vandaag reuze goed geamuseerd op mijn werk!

'k Heb er lang op moeten wachten, toch naar mijn gevoel, maar vandaag hebben ze (hogerhand dus) mij eindelijk gezegd wat de plannen zijn ivm met mij:

  • de afdeling waar ik permanent op zou komen te staan is de hub. Maar met die omschrijving zijn jullie natuurlijk niks he, dus hou ik het maar bij het belangrijkste verschil in vergelijking met mijn vorige afdeling: veel minder zware dozen sleuren en dat is absoluut nodig dus eerste positief punt.
  • ik zal opgeleid worden om met de machines te rijden. Dat wil zeggen dat ik zal leren om de palletten met goederen die in voorlopige opslag staan, om die weg te zetten. De rekken in onze magazijnen gaan tot 7 niveaus hoog en de machine waarmee de palletten daarin worden gezet zijn toch wel redelijk imposant maar ik wil er al vanaf day 1 mee rijden... Weten waarom? Niet lachen maar 'k vind het gewoon superstoer. En als er een meisje mee rijdt ook wel heel sexy eigenlijk ...
combi

Om een lang verhaal kort te maken: 'k heb vandaag na het horen van de plannen om me op te leiden mijn stoute schoenen aangetrokken en gevraagd om er vandaag al mee te beginnen en ja hoor: ik heb het grootste deel van mijn dag besteed aan het leren kennen van de machine en het was zalig
Huh

Iets helemaal anders dan: de laatste tijd viel het me op dat ik géén reacties mee kreeg op mijn postjes. Niet dat ik daar anders door overspoeld werd, maar op tijd en stond kreeg ik toch wat feedback. En geef toe, da's toch altijd leuk he.

Maar de laatste weken niks meer, ik snapte het niet, schreef ik dan zo'n saaie dingen of had ik géén lezers meer? Ik zocht, dacht na en piekerde me gek maar kwam er niet uit...

Tot ik gisteren merkte dat ik waarschijnlijk zelf verantwoordelijk ben: toen ik een poosje geleden de kleur en grootte van het lettertype veranderde heb ik waarschijnlijk iets te veel aangepast zonder het te merken, met als resultaat dat mensen niet meer konden zien wat ze schreven!

Maar... 't is opgelost: 'k heb er een hele tijd aan zitten prutsen en er kan weer commentaar geleverd worden; so shoot

21:29 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (3) | Tags: werk, leuk, combi, blog, reacties |  Facebook |

18-01-07

The simple things

LittleWishes

Iedereen heeft ze wel he, die kleine dingetjes die voor hem/haar persoonlijk het leven helemaal perfect, helemaal af zouden maken... Geen wereldschokkende dingen, niks dat fortuinen kost. Maar wel juist die dingen die voor jou een wereld van verschil kunnen maken... 't Zijn tenslotte de kleine dingetjes die het 'm doen. Bij mij is het niet anders. Al is mijn leven op dit moment best wel ok, toch droom ik van een paar dingen:

  • meer tijd om aan mijn hobbies te spenderen
  • meer geduld op momenten dat ik dat net niet heb
  • een enorme woordenschat én de vaardigheid om me daarmee op een ludieke of spitsvondige manier uit te drukken
  • een manier vinden om mijn grenzeloze fantasie om te zetten in leuke dingen om met mijn kids (fun) maar vooral met schattie (nog méér fun!) te kunnen doen
Soit, iedereen is verantwoordelijk voor z'n eigen geluk he. Beslissingen die je in het verleden nam kan je niet ongedaan maken, er ongelukkig over zijn heeft dan ook geen zin. En doe ik dan ook niet. Maar ik probeer er wel uit te leren. Ook naar de toekomst toe is het niet mijn kleine maar zelfs grote wens om te trachten mijn kleine dromen waar te maken. Want als ik dat doe, en er mijn leven én dat van hen die me dierbaar zijn er ook maar iets mooier, leuker, grappiger, intenser en gelukkiger mee kan maken is mijn missie toch al een beetje geslaagd ...

20:12 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dromen, wensen, toekomst, verleden, doelen |  Facebook |

17-01-07

Scared shitless ...

fear

 

Morgen weer aan de slag, nog eens....

Dit keer met nog minder moed dan vorige week, 'k heb vorige week immers echt een slechte beurt gemaakt en ik moet eerlijk zeggen dat ik het benauwd krijg als ik denk aan de eventuele kritiek die ik ga krijgen.

Maar dat wil niet zeggen dat ik het ga laten zien natuurlijk... Ik ben ondertussen een krakske geworden in het niet laten zien dat ik bang ben, en dus vertrouw ik maar op mijn spelletje blufpoker...

Maar toch..., wish me luck!

20:22 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werken, ziekte, ruzie, terugkeer, kritiek |  Facebook |

12-01-07

Bring me to life

BringMeToLife

Een ander favoriet nummer van mij is Bring me to life van Evanescence... De dramatiek die erin zit, yummie!!!

how can you see into my eyes like open doors
leading you down into my core
where I’ve become so numb
without a soul my spirit sleeping somewhere cold
until you find it there and lead it back home

(Wake me up)
Wake me up inside
(I can’t wake up)
Wake me up inside
(Save me)
call my name and save me from the dark
(Wake me up)
bid my blood to run
(I can’t wake up)
before I come undone
(Save me)
save me from the nothing I’ve become

now that I know what I’m without
you can't just leave me
breathe into me and make me real
bring me to life

(Wake me up)
Wake me up inside
(I can’t wake up)
Wake me up inside
(Save me)
call my name and save me from the dark
(Wake me up)
bid my blood to run
(I can’t wake up)
before I come undone
(Save me)
save me from the nothing I’ve become

Bring me to life
(I've been living a lie, there's nothing inside)
Bring me to life

frozen inside without your touch without your love darling only you are the life among the dead

all this time I can't believe I couldn't see
kept in the dark but you were there in front of me
I’ve been sleeping a thousand years it seems
got to open my eyes to everything
without a thought without a voice without a soul
don't let me die here
there must be something more
bring me to life

(Wake me up)
Wake me up inside
(I can’t wake up)
Wake me up inside
(Save me)
call my name and save me from the dark
(Wake me up)
bid my blood to run
(I can’t wake up)
before I come undone
(Save me)
save me from the nothing I’ve become

(Bring me to life)
I’ve been living a lie, there’s nothing inside
(Bring me to life)

10-01-07

Feeling good

Nee, zo goed voel ik me eigenlijk niet, ben gisteren weer naar huis moeten komen: op het werk hadden ze me weer op mijn oude afdeling gezet en dat ging dus niet. Heb ruzie gemaakt met mijn baas, hij vond dat, als ik naar huis wilde, ik dan maar ontslag moest nemen. Ja hallo!!!

Vandaag de plooien gladgestreken en zoals het een welopgevoed meisje betaamt mijn verontschuldigingen aangeboden. Nu is het hopen op een oplossing die voor alle partijen voldoening kan bieden so keep your fingers crossed!

Waarom dan de titel van dit postje? Wel, die slaat op één van mijn absolute lievelingsnummers: Feeling good. 'k Heb het leren kennen in de versie van Muse, daarna heb ik het eens gehoord in de Carrefour terwijl Michael Bublé (Brits musicalzanger) het zong maar het origineel is van Nina Simone.

NinaSimone

De tekst is prachtig, de muziek eveneens, ik vind het echt een zalig nummer om je volledig in te laten meeslepen...

Birds flying high you know how I feel
Sun in the sky you know how I feel
Reeds driftin on by you know how I feel

(refrain:)
Its a new dawn
Its a new day
Its a new life
For me
And Im feeling good

Fish in the sea you know how I feel
River running free you know how I feel
Blossom in the tree you know how I feel

(refrain)

Dragonfly out in the sun you know what I mean, dont you know
Butterflies all havin fun you know what I mean
Sleep in peace when day is done
Thats what I mean

And this old world is a new world
And a bold world
For me

Stars when you shine you know how I feel
Scent of the pine you know how I feel
Oh freedom is mine
And I know how I feel

17:35 Gepost door Peggy in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: muse, feeling good, muziek, werk, lyrics |  Facebook |

08-01-07

Here goes ...

Ik heb tijdens de periode dat ik thuis was zo naar deze dag verlangd maar nu het zover is voel ik alleen maar een héél dikke tegenzin om te gaan werken. 't Is maar eens proberen of het gaat maar toch ...

Nu heb ik dat altijd al wel gehad hoor, een gevoel dat lijkt op schaamte omdat ik thuis bleef ipv op mijn tanden te bijten. Zonder reden trouwens want ik blijf echt pas thuis als ik niet meer kan. Maar soit, het zal mijn karakter zijn he.

Er zullen wel wat aanpassingen zijn: ik ga vandaag voor het eerst naar het nieuwe magazijn en daarom zal ik maar zorgen dat ik ruim op tijd vertrek, ben als de dood om te laat te zijn... Verder zal ik waarschijnlijk iets nieuws moeten leren, de job die ik deed is te zwaar gezien de toestand van mijn nek. Ik hoop op de mij beloofde opleiding om met de vorklift te leren rijden maar het kan evengoed iets heel anders zijn, op een andere afdeling, bij andere mensen. Ook dat staat me absoluut niet aan: ik leer graag nieuwe mensen kennen in mijn privé, maar op professioneel vlak ben ik niet zo'n flinke; dan komt mijn verlegen aard teveel naar boven...

Eén van mijn collega's, waar ik ondertussen al goed mee bevriend ben geraakt, wist me het afgelopen weekend te vertellen dat er in het management serieuze verschuivingen aan het gebeuren zijn. De persoon die vanaf nu de algemene leiding over de magazijnen zal hebben is mijns inziens niet geschikt om die functie uit te oefenen, bijvoorbeeld om het feit dat hij geen goed Nederlands praat (dat heb ik eens zelf mogen ervaren toen ik eens op zijn afdeling stond en er een probleem was... Hij begreep niks van wat ik als oplossing voorstelde, bleef maar "ja, ok" zeggen en het resultaat daarvan was dat ik de dag daarna op het matje werd geroepen omdat ik een fout had gemaakt!). Positief is hier wel dat ik van deze persoon minder, eigenlijk geen schrik heb. Van de vorige had ik wel schrik, hij kan nogal grof zijn als er dingen tegensteken en daar kan ik niet mee om...

Wat ik niet mag vergeten is dat we sedert enige maanden geacht worden een pet te dragen, zogezegd voor de veiligheid en om de vaste werknemers op het zicht te kunnen onderscheiden van de interimkrachten: die van ons zijn rood en de interims hebben een blauwe. Bij die veiligheid stel ik me wel serieus vragen: als er een doos of palet van x aantal meter naar beneden valt komen daar sowieso brokken van, of je dat petje nu ophebt of niet. Och ja, ne mens moet maar content zijn dat hij werk heeft zeker?

12:35 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: werken, eerste dag, veranderingen, ziekte |  Facebook |

04-01-07

Een postje

Bijna twee weken geleden dat ik nog eens iets schreef maar ik had niet echt veel zin om te bloggen :S

Ondertussen is de kerstvakantie bijna gedaan en moet ik volgende week eens proberen of het lukt om te werken... Uit de onderzoeken weet ik nu al dat het niet mijn hand is waar wat mee scheelt maar weer mijn nek.

Daar heb ik me een jaar of acht geleden aan laten opereren, de tussenwervelschijf van wervels 5 en 6 was versleten. Daarom hebben ze die twee wervels aan elkaar gezet, met een stukje bot uit mijn heup ertussen en het geheel vastgemaakt met een plaatje.

En nu is het stukje dat daarvoor komt niet meer goed en moet dat op termijn mee vastgemaakt worden. Ik moet het zo lang mogelijk uitstellen, heb zwaardere pijnstillers gekregen en aangepast werk gevraagd.... Dat impliceert spijtig genoeg wel dat ik waarschijnlijk naar een andere afdeling moet en dat vind ik vreselijk. 'k Voel me goed in mijn ploegje maar ik vrees dat er niet veel aan te doen zal zijn...

Soit, voor de rest gaat het hier zijn gangetje met ups en downs maar dat zal overal wel zo zijn he?

16:12 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vakantie, werk, ziekte, bloggen, ups en downs |  Facebook |