24-12-06

Prettige feesten ...

hands

Vanavond is het weer zover: de officiele aftrap van de eindejaarsfeesten met Kerstavond. De meesten onder ons kunnen dit samen met familie vieren, maar voor hen die dit niet kunnen is mijn kerstwens dat ze toch de warmte van genegenheid en liefde mogen voelen.
Ons gezinnetje viert dit jaar op verplaatsing: we zijn uitgenodigd bij mijn nicht. Zij heeft sinds begin dit jaar een nieuwe vriendin en ze wonen nu samen, niet zo ver van ons.
Mijn nichtje is een heel bijzonder persoon. Toen ik van mijn ex wegging heeft zij me ongelofelijk gesteund en geholpen. Onaangekondigd kwam ze keer op keer binnenvallen met zakken vol kleren voor de kinderen, toen het schooljaar begon zorgde zij ervoor dat ze schoolgerief hadden (van 't kleinste gommetje tot de mooiste boekentas) en ze kroop zelfs in de huid van Sinterklaas om ze ongelofelijk te verwennen met een berg kadootjes...
Kortom, zij is één van de weinige mensen die zelf geluk vinden in het zorgen voor anderen.
Net als vorig jaar zal het vanavond even slikken zijn op het moment dat ik aan mijn ma zal denken. Zij organiseerde vroeger altijd het kerstfeest en het werd altijd een succes. Maar ik ben niet de enige die haar zal missen natuurlijk, dat doen we allemaal en gelukkig vinden we dan wel troost bij elkaar.
Lieve mensen allemaal, maak er een prettige kerst van, geniet van wat je hebt en denk eens aan zij die minder hebben.

18:40 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: kerst, feest, geluk, familie |  Facebook |

20-12-06

Lijstje voor vandaag

  • Eerst naar de hulpkas zometeen. Daar moet ik naartoe omdat ik vorige week een brief kreeg van de RVA dat er beslag was gelegd op mijn stempelgeld, maar als ik kinderen ten laste had -en dat ook nog even kon bewijzen alsjeblief?- er aanspraak kan gemaakt worden op een vermindering van het deel dat voor beslag in aanmerking komt.
    'k Was licht verbaasd toen ik die brief kreeg, want mijn schulden zijn al meer dan anderhalf jaar betaald... En ik werk ook al meer dan een half jaar. De administratieve molen draait dus niet traag, maar belachelijk traag bij de nationale diensten!
    Maar soit, ik hou niet van loose ends, dus ga ik de lieve mensen bij de hulpkas strakjes uitleggen dat ik terug een solvabel meisje ben en dat ze dat aan de RVA moeten doorgeven (rechtstreeks kon ik het daar niet in orde brengen, het moest via mijn uitbetalingsinstelling).
    Administratieve vereenvoudiging? My ass!
  • Dan even naar schattie's werk om haar doktersbriefje binnen te brengen: ze heeft een fameuze valling te pakken en ziet er serieus van af. Maar da's natuurlijk een extra stimulans voor mij om haar extra te verwennen . Op dit eigenste moment ligt ze nog lekker te slapen, en iedereen weet dat dàt wonderen kan doen als je ziek bent.
  • Tot slot nog even langs de zonnebank. Dat lijkt ondertussen al eeuwen geleden en als je weet dat mijn huidje in de wintermaanden de tint heeft van een chronisch zieke, dan begrijp je dat ik er écht naar uitzie om weer een meer gezond kleurtje te krijgen. 't Is natuurlijk ook puur ontspannen en genieten he, tijdens deze koude maanden!

Voila, mijn voormiddag in een notedop. Heel fijn vind ik dat ik me niet hoef te haasten. Lekker op mijn eentje, spijtig van de kou (ik haaaaaaaaaaaat kou) maar ik ga m'n dikke jas aantrekken en zo zal ik er wel tegen kunnen.

Als afsluiter nog -hopelijk- goed nieuws wat betreft onze auto: waarschijnlijk hebben we hem morgen. Niet de Chrysler, we hebben met de verkoper een deal gesloten en een andere gekregen. Niet zo groot, maar wél schoon, wel een onderhoudsboekje en -please please please- wél in orde...

 

09:10 Gepost door Peggy in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rva, schattie, auto, zonnebank |  Facebook |

18-12-06

Jong geleerd oud gedaan?

pink_cloud_k_2

 

Afgelopen weekend was er eentje met verschillende emoties: geluk, verdriet, woede, teleurstelling, en nog wel een paar andere.

Vrijdag kwam mijn pa zijn auto brengen, we mogen 'm lenen tot we er zelf weer eentje hebben. We moesten hem (en zijn nieuwe vriendin ) wél terug naar huis brengen. Dat zag ik niet zo goed zitten maar soit, het kon nu eenmaal niet anders. Ik was al een beetje van plan om ze af te zetten en weer door te rijden maar omdat we allebei zo dringend moesten plassen moest ik wel binnen natuurlijk...

Je vraagt je misschien af wat daar nu zo erg aan is, maar ik ben er al heel lang niet meer geweest. In elk geval niet meer sinds hij een nieuwe vriendin heeft. Van mijn zus had ik al gehoord dat er niks meer was dat aan mijn moeder herinnerde en dat stak me nogal tegen. Het bleek inderdaad zo te zijn: het toch al zo kleine huisje lijkt nu nog meer dan daarvoor op een smakeloos antiekwinkeltje met een allegaartje aan meubels en andere dingen.

'k Weet het, ik ben misschien te streng maar ze is nog geen twee jaar dood en hoewel ik mijn pa absoluut toewens om weer gelukkig te worden voelde het heel vreemd om hem "zoetje" tegen haar te horen zeggen ... Soit, het zal moeten slijten he?

Zaterdag dan, was er Bal Federal. Georganiseerd door de Holebifederatie om de Homofolie en -fobie prijs uit te reiken. De fobieprijs is naar Gerard Bodifee gegaan, de folieprijs naar Saddie Choua voor haar film "Mijn zus Zahra". En terecht! Op Annestasia's blog vind je ook een stukje over de avond, ik had haar uitgenodigd omdat ik het wel een leuk idee vond aangezien ze journalistiek studeert. Was trouwens heel leuk om je te ontmoeten!

Tijdens de receptie was er spijtig genoeg wel weinig volk en we maakten ons al een beetje zorgen voor de fuif die erop volgde maar gelukkig zijn holebi's feestbeesten en het is nog heel leuk geworden, heb zelfs even gepraat met Yani van de heren maken de man!

Iets na vijven kwamen we thuis, om onze tweede oudste zoon nog zeer wakker aan te treffen, de oudste lag te slapen op de zetel. 'k Was te moe om me boos te maken maar het zat me niet lekker. Hij beweerde dat hij "een beetje had gesurft en ge-msn'd".

Nu mogen ze bij ons op de pc zonder restricties, ze weten wat ze wel en niet mogen. Er wordt ook haast niet gecontrolleerd wàt ze precies op internet uitspoken, maar dit voorval vroeg erom om bekeken te worden...

En mijn vrees kwam uit. Ik ga geen greep uit zijn zoekwoorden posten, maar het ging over de grens die wij getrokken hebben en die hij verdomd goed kent. Geloof me vrij, ik ben allerminst een kwezel of preuts, en als ze op Google naar "bikinibabes" willen zoeken kan ik dat nog verstaan... Maar wat ik te zien kreeg ging veel verder.

Dus ikke heel boos, en vooral teleurgesteld. Voorlopig (en dat is nog zacht uitgedrukt) dus geen internet meer voor het ventje... Vertrouwen moet je verdienen he...

Verder niks dan goeds eigenlijk. Soit er zijn wel mindere dingen maar die zijn het vermelden niet waard want ik zit op mijn wolkje dat ergens in de zevende hemel drijft. De reden daarvan? Mijn schattie he, ze fluistert me stoute dingen toe, kijkt me aan met die verleidelijke ogen van haar, laat me voelen hoeveel ze van me houdt, kortom, love is in the air! En ik, ik geniet er enorm van!

20:40 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) | Tags: liefde, kinderen, stout, vertrouwen, geluk |  Facebook |

15-12-06

Goodlife in de parfumerie

Een collega van schattie kwam vandaag met een nieuw parfum aan voor haar man, ze had het flesje bij. Mijn lieveke zag het en besloot onmiddellijk om het me door te sturen:

goodlife1
 
goodlife2
 
GOOD_LIFE_M

Er is echter ook een damesversie:

davidoffgoodlifewoman

 

Ok, da's hier een hoop reclame natuurlijk voor iets waarvan ik niet eens weet of ik het ooit ga kopen maar kom, 't is een naamcollega he .

Toedeloe  

17:29 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: parfum, goodlife, davidoff, schattie |  Facebook |

12-12-06

Aqua X-mas

Ik zat hier in een eerder postje maar te stoefen dat ik creatief was, maar na afgelopen weekend moet ik de eer toch aan schattie (en zoontje Kristof) laten.

Die twee hebben namelijk op een bijzonder korte tijd een heel leuke, en vooral originele, kerstversiering gemaakt.

aquaX-mas

 

Zeg nu zelf, is dat niet heel goed gevonden? We waren het er al even over eens dat we niet dezelfde versiering wilden als altijd... en toen ik zaterdag even lag te rusten wilde schattie als verrassing toch al eens zien hoe ze ons huisje toch leuk kon aankleden.

Toen ze even strop zat (het idee van het landschapje was al ontstaan bij haar maar ze wist niet hoe ze het moest uitvoeren aangezien onze twee poezen het heel leuk zouden vinden om in zoiets te spelen) kwam onze jongste zoon op het idee om onze oude aquarium te gebruiken.

Supergeslaagd als je het mij vraagt!!!

19:59 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (4) | Tags: kerst, versiering, origineel, speciaal |  Facebook |

08-12-06

We're OKAY

Gezien de overvloed aan inspiratie tegenwoordig lijkt het me tijd om nog eens wat te schrijven.

Allereerst even een update ivm mijn gezondheid. Mentaal begint die weer heel goed te worden. Fysiek echter is het wat anders: gisteren heeft de orthopedist mij voor de verandering nog maar eens twee weken langer thuisgezet. Volgende week moet ik röntgenfoto's en een scan van mijn nek en wervelkolom laten maken. Misschien vinden we zo het euvel. Ik hoop het in elk geval!

Verder hebben we ons heel de week heel kwaad gemaakt op de man die ons de Chrysler verkocht. Zoals in een eerder postje gezegd begaf die het vorige week voor de zoveelste keer. Gelukkig hebben we een jaar garantie op de motor en daar maken we dan ook zonder schaamte volledig gebruik van!

Maar garantie of niet, de verkoper heeft ons heel de week weer met het ene na het andere smoesje wandelen gestuurd. Hij ging het direct laten maken, we gingen onmiddellijk een vervangwagen krijgen, blablabla ... Yeah right. We hadden via de verzekering 6 dagen een vervangwagen en hadden pas na afloop van die periode een andere nodig. En echt, we gingen die hebben, we moesten ons er vooral géén zorgen over maken...

We wilden hem geloven, hem het voordeel van de twijfel geven maar toch draaide het weer op niks uit: ik heb de vervangwagen van de verzekering gisterenochtend binnengebracht en we hebben nog geen andere auto. Erger nog: Meneertje Belofte neemt zijn telefoon zelfs niet meer op... Tel één en één bij elkaar op en inderdaad: we zitten momenteel zonder wagen.

Pas op, we laten ons er niet om kennen hoor. We proberen zo goed mogelijk onze plan te trekken, en het lukt wel. Geluk bij een ongeluk is wel dat ik in ziekteverlof ben (ik werk op 65 km van huis, en ons magazijn is quasi niet per openbaar vervoer te bereiken - zo sowieso niet gaan gezien ik in ploegen sta...).

Dus je ziet, er wordt fameus met onze voeten gespeeld. Maar ... wij zullen aan het langste eind trekken!!! Hij zal het zich nog berouwen dat hij heeft gedacht dat wij - twee madammekes - ons zouden laten doen.

De inlichtingen zijn ingewonnen, aangetekende brief verzonden en oooooh, ik ga me zo goed voelen als alles achter de rug is want één ding staat vast: wij moeten een goeie wagen hebben en die zullen we ook hebben!

Mooiste van heel het verhaal is dit: schattie en ik voelen ons heel sterk en zullen ons niet laten doen!

To be continued ... :)

21:51 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (1) | Tags: auto, werk, schattie, sterk, vechten |  Facebook |

05-12-06

Bwatte?

OneEye001Eerst eens wat nieuws over ons Vlekske. Nee nee, de poes hiernaast is niet onze Vlek (die is namelijk spierwit), maar nadat zijn draadjes deze week verwijderd zullen zijn, zal hij er ook zo uitzien. En dat valt best nog wel mee he? Het beestje heeft ook nog maar weinig of geen last van zijn ongeluk dus eind goed al goed.

Verder is Sinterklaas natuurlijk geweest dit weekend, dat was wel lekker handig zo: ze hadden tenminste eens tijd en gelegenheid om met hun nieuw verkregen schatten te spelen!

Over mijn hand nog steeds geen nieuws spijtig genoeg. Donderdag terug naar de orthopedist, die me weer voor andere onderzoeken op weg zal sturen. Pfff, leuk is wat anders maar soit, niks aan te doen.

Zeker niet vergeten: de Chrysler heeft het nog maar eens begeven, dit keer was schattie er mee onderweg. We hebben nu besloten om alles op alles te zetten om een andere maar vooral wel betere (!!!) wagen te krijgen want we hebben onze buik meer dan vol van alle mankementen die er maar aan bleven zijn en die maar niet goed hersteld geraakten.

Met schattie en mij alles ok. Ben vanmiddag alleen naar de therapie geweest, dit keer om mijn demonen aan te pakken. Een andere keer vertel ik er misschien nog wel eens over.

Voila, dan rest er mij nog enkel te zeggen om te zeggen dat ik blijkbaar op de lijst van nominaties voor de bwards sta. Heel raar vond ik dat omdat ik niet echt de meest consequente blogger ben, geen ongelofelijke schrijfstijl heb of een flashy design. Maar hey, ik vind het best leuk hoor :)

22:41 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (2) | Tags: therapie, sinterklaas, poes, chrysler, bwards |  Facebook |