27-11-06

Dikke pluim ...

... voor mezelf!

Een woordje uitleg? No problemo ... Vandaag was mijn dochter thuis, pedagogische studiedag. Nu ben ik er eigenlijk niet zo'n ster in om met de kinderen bezig te zijn. Maar vandaag heb ik het wel gedaan, tot ons beider plezier!

200px-A_single_white_feather_closeup

We hebben samen geknutseld: ik heb haar laten zien hoe ik in mijn jeugd van lege doosjes leuke opbergdoosjes maakte door er leuke foto's uit tijdschriften op te kleven. Daar zijn we wel even zoet mee geweest.

Vanmiddag hebben we samen gegeten, lekker samenzweerderig alletwee met een boekje aan tafel (mag normaal niet, hehe).

Tot slot heeft ze me ook nog geholpen met lasagne te maken, op zich toch een tijdrovend karweitje maar ook dat is tot een heel goed einde gekomen. En de lasagne was ongelofelijk lekker.

Ik mag dus tevreden zijn over het verloop van de dag, en over hoe ik hem heb omgetoverd tot een echt moeder-dochterdagje :)

20:23 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (2) | Tags: mama, dochter, knutselen, bezigheid, tevreden |  Facebook |

26-11-06

Aimée et Jaguar

Aimee_et_Jaguar

 

Ik hoop maar dat ik met mijn triestige berichtjes nu niet de indruk heb gewekt dat het in mijn leventje al kommer en kwel is hoor, integendeel. De therapie is zwaar en ik heb het moeilijk om er afstand van te nemen en daarom ben ik die avond/de dag erna wat verdrietig. Maar voor de rest geniet ik met volle teugen van mijn leventje.

Ik weet niet of ik het al gezegd had, maar ik ben ondertussen al 3 weken thuis. Er scheelt iets met mijn linkerarm, iets dat ervoor zorgt dat ik verga van de pijn als ik die arm belast. De testen die ik tot hiertoe liet doen hebben nog niet veel duidelijkheid gebracht. En tot mijn grote ergernis moet ik één test terug laten doen omdat de orthopedist ervan overtuigd is dat ik wél een geknelde zenuw heb, en dit terwijl de dokter die de de test deed zei dat er met m'n zenuwen niks aan de hand was . Natuurlijk is dat bepaald onderzoek vrij pijnlijk maar soit, als het moet dan moet het he.

Even afgedwaald want ik ging vertellen over wat ik doe om de tijd door te komen... Beetje huishouden, fameus ziek geweest (op het randje van een longontsteking en enorm van afgezien) en voor de rest al veel films gezien.

Zoals bijvoorbeeld de film waarvan jullie hierboven de cover zien: Aimée et Jaguar. Een heel mooie film die zich afspeelt in Berlijn tijdens de tweede wereldoorlog en het verhaal vertelt over de Duitse Lilli die een verhouding krijgt met de Joodse (maar dat weet ze natuurlijk niet) Félice. 't Is enorm aangrijpend en een prachtig liefdesverhaal, absoluut een aanrader!

13:07 Gepost door Peggy in Holebi | Permalink | Commentaren (0) | Tags: film, ziek, thuis, bezigheid |  Facebook |

25-11-06

Mijn missie

endless-sorrow_klein





















Ondanks de supersfeer tussen schattie en mezelf was ik gisteren voor de therapie toch enorm zenuwachtig. En dat bleek terecht te zijn.

Het werd dus alweer een zeer emotionele en pijnlijke sessie voor ons allebei. Maar we weten dat we erdoor willen, erdoor moeten maar het lukt ons niet om er op eigen houtje de goeie manier voor te vinden dus doen we het via therapie, en we hebben nog geen moment spijt gehad van onze beslissing.

En geloof me, de therapeute spaart ons niet, ze haalt het onderste uit de kan. Dingen die ver, heel ver weg verstopt zitten haalt ze tevoorschijn. Die moeten ons helpen inzien waarom we sommige dingen doen, waarom sommige dingen gebeuren. Leuk is het niet, maar wel nodig.

Ikzelf bijvoorbeeld zoek wanhopig naar goedkeuring bij alles wat ik doe. Oorzaak: tekort aan aandacht en genegenheid op een cruciaal punt in mijn leven. Schuldige: niemand... en toch... hoe goed mijn moeder het ook bedoelde toen ze vocht om voor ons te zorgen, ze was zelf zo'n emotioneel wrak dat er niks meer voor ons overbleef. Dat voel je als klein kind, en zonder het te weten probeer je voor de rest van de tijd die je met haar hebt om haar gelukkig te maken maar je weet niet dat je haar nooit kan geven wat ze zo zocht: geborgenheid, genegenheid en liefde.

't Zijn heel zware dobbers die je in zo'n therapie te verwerken krijgt maar zoals ik zei: het is nodig. Want als ik nu de cirkel niet doorbreek ga ik net dezelfde kant op met mijn kinderen. Ondanks het feit dat ik met schattie heel gelukkig ben en me enorm inspan om een goeie mama te zijn kan je het verleden niet uitwissen, het speelt op. En om dat aan te kunnen moet het verwerkt worden, anders loopt het verkeerd af. En dat wil ik niet.

So wish me luck, ik ga het nodig hebben. Maar ik ga vechten, ik wil het echt, ik wil hierdoor geraken!

20:39 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (2) | Tags: therapie, hulp, praten, toekomst |  Facebook |

24-11-06

En maar babbelen :)

Vandaag gaan schattie en ik weer naar de therapie. Dit keer om te bespreken wat er vorige keer boven water is gekomen...

Daar was ik nochtans al mee begonnen door aan de therapeute te vertellen dat het nogal op mijn lever lag, ik heb haar toen ook alles verteld en gevraagd om me ermee te helpen maar spijtig genoeg is het op een andere manier gebeurd. Soit niks aan te doen natuurlijk.

En vandaag gaat er dus gepraat worden over waarom ik dat verzweeg... Nee niet omdat ik zo persé achterbaks wilde doen of zo. Maar gewoon omdat ik er geen krak in ben om moeilijke dingen te vertellen, that's all. Troost voor mezelf toch: ik wil dat ze weet dat ik eerlijk ben en te vertrouwen, 't is aan mij om haar dat duidelijk te maken maar als ik de sfeer die er tussen ons is geweest sinds vorige week als graadmeter mag gebruiken dan weet ik dat alles piekfijn in orde komt!!! Jippiejajee ... :)

18:07 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: liefde, therapie, praten, oplossing, afspraken |  Facebook |

21-11-06

Crea time

Iedereen met een groot gezin weet het, het kost handenvol geld en ik zal dan ook wel niet de enige zijn die z'n hart vasthoudt voor de maand december die eraan komt.

Ook onze jongste dochter is dan jarig, netjes tussen Sinterklaas en Kerst in...

Voila dat weten jullie al, nu het volgende: ik moet volgens onze therapeute meer moeite doen om de band met de kinderen te versterken (hoewel ik heel sociaal ben durf ik daar nogal eens fameus de mist ingaan) en ik ben op het idee gekomen om samen met hen te knutselen. Vind het zelf echt redelijk geniaal van mezelf, op die manier kan ik iets doen wat ik graag doe, ook zij doen het graag en ondertussen zijn we samen met iets bezig. Geef toe...

Wat we gaan knutselen? Wel, zou graag ons huisje eens versieren met zelfgemaakte dingen tegen Kerst. Bijvoorbeeld de grote muur in de living, daar zou ik graag een gigantische, zij het platte, kerstboom voor maken. Die dan versierd kan worden met allerlei dingen die de kids maken, beetje klitteband ertegen aan beide kanten en 't is in orde. We zijn toch van plan om binnenkort te schilderen dus who cares.

14:22 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (2) | Tags: knutselen, samen, kerst, duur, kinderen |  Facebook |

18-11-06

Out in the open

liefde (Chinees)2
 
Je wil je liefste iets vertellen en je weet niet goed hoe dat te doen... Iedereen heeft het vast al eens meegemaakt. Hoe langer je wacht om het te vertellen hoe moeilijker het wordt. En uiteindelijk hoop je dat het ooit eens zal gebeuren, en liefst nog zonder dat er ruzie van komt.

Ook ik wilde schattie al een tijdje iets vertellen. Het was zelfs redelijk belangrijk -voor ons toch- maar ik vond maar geen manier om het te doen. Eerlijk gezegd zat ik er wel nogal mee maar het lukte gewoon niet.

Maar ze heeft zelf het eigenlijk opgelost door er achter te komen. Het vermoeden was er al een tijdje en toen ze me donderdagavond vroeg of het waar was kon ik alleen maar bevestigend antwoorden en blij zijn dat ze het wist.

Schattie gaf toe een beetje boos te zijn dat ze er zelf achter had moeten komen maar dat ze wist dat ik er niks verkeerds mee doe. Dat was nog mijn grootste geruststelling, het vertrouwen dat ze in me had was al eens gebroken en ik wilde niets liever dan dat ze weet dat ze op alle vlakken op me kan rekenen.
 
Dat we van elkaar houden wisten we en onze verstandhouding is meestal heel goed maar nu is ze gewoon nog beter dus ik ben ontzettend gelukkig!

18:53 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (2) | Tags: eerlijkheid, vertrouwen, schattie, liefde |  Facebook |

15-11-06

Together Now

Gewoon omdat het een héél mooie tekst is ...
 
 Deep inside this city night
There’s only you and me
I can only hear your voice
I am all you see
Baby, I love you
Born to be mine
I’li say forever
You say it all the time
Take it like a vow
We’re together now
Together now, together now
Together now, together now
In this world so fast, nothing lasts
But I can feel it, we’re gonna make it
Together
Now you’re winning in big town trade
Lose it once, try to get saved
Talk gets cheap, money gets made
In too deep, time steals away
I call you up, get you on the line
Wanna get back to where we were that time
Wanna get you out, out of this place
Hold you close, just to see your face
Together now, together now
Together now, together now
Together now, together now
Together now, together now
Together now, together now

20:13 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schattie, samen, toekomst, vechten |  Facebook |

12-11-06

Snif, snuf, nies

0000000961

 

Gisteren opgestaan met een kanjer van een verkoudheid en de dag al hoestend en niezend doorgebracht. Ondertussen al meer medicatie genomen om ze tegen te gaan dan ik normaal op een half jaar neem maar het helpt wel een beetje.

Gelukkig heeft schattie me lekker verwend, ik heb niks moeten doen en heb lekker heel de dag in m'n pyama mogen rondlopen terwijl zij voor alles zorgde. Dat heeft me nog het meest geholpen denk ik .

Verkouden zijn is allesbehalve leuk maar ik zal wel niet de enige zijn die ermee te maken heeft momenteel he?

12:55 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verkoudheid, medicijn, verwennen, ziek |  Facebook |

11-11-06

Therapietje

insanity

Gisteren met schattie op therapie geweest. Oorspronkelijk waren we daarmee begonnen doordat ik adhd had maar ondertussen is gebleken dat we allebei wel één en ander te verwerken hadden en daar zijn we dus volop mee bezig.

Nochtans had ik er gisteren helemaal geen zin in maar ja, afspraak is afspraak he. Ik hield me een beetje op de achtergrond, zei alleen maar iets wanneer dat gevraagd werd. Dat is niet wat ze van me gewend zijn dus werd er gevraagd waarom ik zo stil was.

Eerst wilde ik het niet zeggen, maar toen kwam het er allemaal uit. De tranen volgden natuurlijk ook direct, 't zal weer een schoon zicht geweest zijn . Soit.

Voordeel van zo'n therapie is dat wat je gezegd direct geanalyseerd en uitgelegd wordt. Het was niet echt prettig om te horen en de meeste dingen wist ik zelf al wel (maar wil ik niet weten omdat het dan makkelijker is om er niet aan te denken), zo kreeg ik te horen dat ik een enorm minderwaardigheidsgevoel heb en me graag laat verleiden om in een droomwereld te verblijven... Daar gaan we dus aan werken he, om te zorgen dat ik mezelf meer ga waarderen en om mijn realiteitsbesef wat beter op punt te zetten.

Wat mij betreft kan het niet snel genoeg beginnen hoor, meestal kan ik alles nogal goed verbergen en me heel zelfzeker voordoen. Maar als ik zoals kortgeleden dan alle grond onder m'n voeten voel wegzakken voel ik me echt niks, noppes, nada meer. En dat heeft lang genoeg geduurd!

15:31 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (1) | Tags: therapie, minderwaardig, dromen, utopia |  Facebook |

09-11-06

I'm back!

Genoeg gekniesd, gehuild, gepiekerd en nagedacht. Tijd om weer wat in mezelf te geloven en te weten dat ik niet alleen ben. Om diep adem te halen en er weer helemaal voor te gaan!!!

I'm gonna clear out my head
I'm gonna get myself straight
I know it's never too late
To make a brand new start

I'm gonna kick down the door
I'm gonna get myself in
I'm gonna fix up the yard
And not fall back again

I'm gonna clear up my earth
And build a heaven off the ground
Not something distant on a cloud
But something real to me
But something real to me

All that I can I can be
All that I am I can't see
All that is mine is in my hands
So to myself I call

There's somewhere else I should be
There's someone else I can't see
There's something more I can find
There's only love to me

I'm gonna clean up my earth
And build a heaven off the ground
Not something dsitant on a cloud
But something real to me
But something real to me

I'm gonna clean up my head
I'm gonna get myself straight
I feel it's never too late
To make a brand new start
To make a brand new start
To make a brand new start

Paul Weller - Brand New Start

13:34 Gepost door Peggy in Privé | Permalink | Commentaren (2) | Tags: new start, vooruit, zelfvertrouwen |  Facebook |