10-10-06

Een update-je (hoe schrijf je dat toch?)

Awel, ik heb een goed weekend gehad, niks te klagen. Onze oudste zoon had een vriend te logeren, dat bleek een toffe gast te zijn dus hij content en wij ook .

Maar zondagavond begon hij te klagen, pijntje hier, koortsje daar. En toen werd ik een beetje heel pissig want vorige keer was hij ook een hele week ziek en op 't einde van de week wilde hij wél buiten. Wat voor mij niet kan.

Dus toen hij maandagochtend om 4 uur naar beneden kwam, duizelend op zijn benen van de koorts was ik eerder argwanend. En wilde hem niet geloven.... Ik heb hem een pijnstillend/koortswerend pilletje gegeven en hem terug naar bed gestuurd. Natuurlijk kreeg ik enkele uren later een sms-je, "mag ik terug gaan slapen mama?" en ik heb maar ja gezegd. Tenslotte, als hij ziek is is hij ziek... Maar ik wil niet dat ze denken dat ze zomaar thuis mogen blijven!

Soit.

De dokter is gisteren geweest en die dacht aan klierkoorts. Eén dag later is het echter al veel beter met hem, hij zeurt weer en is weer veel mondiger... Dus waarschijnlijk geen klierkoorts, gelukkig maar!!

Voor de rest alles ok hier... Met schattie is de relatie opperbest, ze moet af en toe een serieus zagen wanneer ik vergeet dat ik hier thuis ook nog taken moet doen maar dat neem ik erbij (en zij gelukkig ook ).

Beste nieuws van de week tot hiertoe: ik ben vanmiddag de Chrysler gaan halen. Jaja, raar maar waar, ik vroeg me heel de dag af wanneer het afbeltelefoontje zou komen maar nee hoor, ik heb 'm kunnen gaan halen en wat nog beter is, hij rijdt zelfs GOED! Nu maar hopen dat het zo blijft he...

19:23 Gepost door Peggy in Gezin | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zoon, ziek, chrysler, schattie |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.