02-08-06

Pfffffffffff

Shit he, ik sta voor een Vervelend Gesprek met mijn grote jongens en eerlijk gezegd zie ik er tegenop.

Want weet je, als ze echt stout, tegendraads of ongehoorzaam zouden zijn dan zou ik het me niet aantrekken. Dan zou ik gewoon direct zeggen waar het op staat, hen niet eens de gelegenheid geven om te antwoorden.

Maar zoals gezegd zijn ze eigenlijk wel lief, mijn twee grote pubertjes. 15 en 13 zijn ze, en zoals pubers behoren te doen lopen ze er de kantjes af zoveel ze kunnen (kan me trouwens herinneren dat ik dat op die leeftijd ook deed). Er zijn in een groot gezin echter dingen die gerespecteerd dienen te worden. We moeten op hen kunnen rekenen, zeker nu ik sinds enkele maanden werk komt de opvang van de kleintjes soms (echt maar af en toe, schattie heeft er namelijk voor gezorgd dat de tijd zonder ons tot een absoluut minimum beperkt wordt) voor hun rekening komt. Ze moeten ook taken doen, we proberen die zo eerlijk mogelijk te verdelen (al is er natuurlijk altijd wel eentje die zeurt maar dat is dan zijn/haar probleem); en die taken worden dezer dagen vooral door eentje nogal verwaarloosd (zacht uitgedrukt!!!).

Soit. Enkele weken geleden ben ik begonnen met hen te zeggen dat ze terug meer aandacht aan alles moeten besteden, aan wat wij willen van hen (echt niet veel), enz. Heb dat op een vriendschappelijke manier gezegd maar er ook bij vermeld dat ze niet moesten verschieten wanneer ik boos zou worden als ze bleven nalaten om ons tegemoet te komen.

En dat moment is nu gekomen. Dus toch straks, in tegenstelling tot het feit dat ik toch een beetje boos op hen ben (alleen maar rechten en geen plichten kan nu eenmaal niet), wil ik toch een gesprek met hen hebben. Wil hen de kans geven bij te dragen tot een volwassen dialoog, ook al zijn ze nog niet volwassen. Zoiets kan je nooit vroeg genoeg leren tenslotte. Maar heb hen ook al verteld dat, als we niet tot een overeenkomst komen waarmee iedereen, maar vooral WIJ tevreden mee zijn, het voorlopig even gedaan is met de privileges... Ben eens benieuwd!!!

19:49 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

is het meegevallen met het gesprek? Ikzelf ben ook mama en wou graag weten of het meegevallen is?

Gepost door: RUUD | 03-08-06

aiaiai Ach ja, af en toe zijn zulke gesprekken nodig hé. Anders blijven de kindjes toch maar doen waar ze zelf zin in hebben, ik ken dat...;-)

Gepost door: AnnaStesia | 04-08-06

@ RUUD Euh ja hoor, het is best meegevallen. Ik heb me een beetje laten meeslepen omdat het al een tijdje aansleepte maar uiteindelijk heb ik toch op een vrij kalme manier aan hen kunnen duidelijk maken dat we hen niet als manusjes van alles willen gebruiken die niets mogen maar dat ze gewoon hun deel in het geheel moeten doen en ze dan alles mogen wat ze willen (binnen grenzen natuurlijk). Dus for now is alles weer pais en vree en kunnen we weer even verder :)

Gepost door: Peggy | 05-08-06

De commentaren zijn gesloten.