31-07-06

Fiscus, tijdgebrek en spelletjes

Gisteren naar aloude gewoonte mijn belastingbrief op het laatste nippertje ingevuld. Even verwarring of we die nu als samenwondenenden sinds '05 samen dan wel apart moesten invullen. Het bleek uiteindelijk apart te zijn. Soit, hij is klaar en kan weg. Vraag me alleen af of ik nu van de maatregel ivm de aftrekbaarheid voor opvang van kinderen onder twaalf jaar zal kunnen genieten; daarvoor moet je nl van een beroepsinkomen genoten hebben en ikzelf stempelde toen.... Ik heb het toch maar ingevuld en de attesten bijgevoegd, we zien wel.

Tot zover het stukje dat ik deze morgen voor het werk nog snel wilde schrijven. Om me dan te herinneren dat de attesten er nog NIET bijzaten. Dus envelop opengescheurd, attesten erbijgepropt en envelop terug gesloten met plakband. Ik moet zeggen dat het eindresultaat er op z'n minst kinderlijk uitzag, ze zullen wat denken als ze mijn aangifte in handen krijgen maar who cares?

Voor de rest was het weekend al verschrikkelijk kort, zaterdagochtend gewerkt (overslapen, aiai), 's middags boodschappen gedaan en 's avonds geslapen, te moe om wat anders te doen.

Zondag was ik vroeg op, maar ben om tien uur terug in bed gegaan, was compleet uitgeput. De hitte en het vele werken hadden hun sporen nagelaten. Schattie heeft me enkele uurtjes laten slapen en daarna heb ik geholpen met poetsen, al had zij het meeste al gedaan.

Waar we wel even tijd voor hebben gemaakt is voor fantasie. Hebben die eens de vrije loop gelaten en gekke spelletjes bedacht, en ons daarmee heel erg geamuseerd. 't Is gek, we zijn vier jaar bij elkaar maar ik heb in elk geval met rode oortjes en stijgende opwinding geluisterd naar alle spannende dingen die schattie me vertelde.

Denk dat het binnenkort nog eens tijd wordt om een hotelletje te boeken en al dat leuks in de praktijk te brengen!

19:49 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

27-07-06

Bijna met mijn kontje bloot!

Eergisteren ging ik werken in een driekwart-broek, eentje die ik al lang heb. Versleten. Maar hoe versleten, dat zou ik pas te weten komen wanneer ik op mijn werk aankwam...

Toen ik namelijk mijn spullen uit mijn kastje pakte, vroeg één van mijn collega's of ik een ongelukje had gehad. Ik viel uit de lucht en vroeg haar wat ze bedoelde. Waarop ze me wees op een scheur die naast mijn achterzak zat, waarschijnlijk was ik ergens aan blijven hangen en had het natuurlijk weer niet gemerkt.

Even lichte paniek want ik moet me vaak bukken op mijn werk en ik besefte maar al te goed dat de scheur groter en groter zou worden... Heb de rest van de dag doorgebracht met mijn slipje telkens zo hoog mogelijk op te trekken, op te letten dat ik me zo voorzichtig als maar kon bukte wanneer dat nodig was (heel vaak natuurlijk) en ik heb zelfs getracht de scheur bijeen te nieten wat echter niet het door mij gewenste resultaat had maar de stof verder deed scheuren.

Ik was in elk geval heel blij toen ik om tien uur naar huis kon want de trui die ik uiteindelijk rond mijn middel had gebonden om al te nieuwsgierige blikken te vermijden was veel te warm!!!

11:55 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

23-07-06

Trouble in paradise

For better and for worse, in sickness and in health. Dat zijn de woorden die je altijd hoort wanneer er in een film wordt getrouwd. En het zijn de woorden die voor mij weergeven waar een huwelijk voor staat.

Het is immers pas in de mindere momenten dat je elkaar kan, maar ook moet bijstaan, dat je kan laten zien hoever je voor elkaar wil gaan.

Tot mijn spijt laat ik wel eens een steek vallen, verlies vaker mijn geduld dan ik zou willen, reageer soms onbegrijpend wanneer er iets gebeurt dat me niet aanstaat. Maar ik ben superwoman niet, heb geen eindeloos geduld en geef soms eens het verkeerde antwoord.

Maar dat wil natuurlijk nog niet zeggen dat mijn liefde niet oprecht is, integendeel... Toch worden bovenstaande dingen vaak verkeerd aangezien als een gebrek aan affectie. Wat ik niet wil en daarom ...

Wanneer ik dus mijn geduld weer eens verlies zal ik het volgende keer iets langer volhouden, wanneer ik iets niet begrijp zal ik volgende keer extra mijn best doen om de dingen wel te begrijpen en wanneer ik iets verkeerds zeg zal ik volgende keer mijn woorden tien keer wikken en wegen voor ik ze uitspreek.

Maar (en dit is rechtstreeks aan jou schattie) betwist het feit, dat ik jou héél erg graag zie en zonder jou niet kan leven, alsjeblief niet want dan ben je fout ... Leer alsjeblief begrijpen dat ik een mens ben, net zoals jij, niet zonder fouten maar met een heleboel liefde. Voor jou, als je ze wil...

09:59 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-07-06

Evolutietheorie volgens Peggy

Je zou me hier op dit moment moeten zien zitten, ben me aan het klaarmaken om voor de tweede keer samen met schattie op een Casa Rosa-fuif op de Gentse Feesten te gaan werken (thema van vandaag: disqu'au cocteau). Al wel m'n lange broek & kousen aan maar toch nog even lekker in bh voor de pc, kwestie van het nog niet té warm te krijgen.

Al lijkt het verfrissende onweer elk moment te kunnen losbarsten, de struiken in onze tuin zwiepen heen en weer en we hebben de bliksemschichten al door de lucht zien trekken. Schitterend!

Van mij mag het echt wel. Ik ben dan wel een fan van goed weer en kan er ook redelijk goed tegen maar ik denk dat wij bleekneuzen hier niet voor geschapen zijn, enkele weken achter elkaar tropische temperaturen verdragen is teveel voor ons gestel. Zou daar geen theorie over bestaan, over hoelang een soort erover doet om zich aan een klimaat aan te passen?

Als je de berichtgeving terzake mag geloven gaat het niet meer zo heel lang duren eer we hier altijd zo'n temperaturen hebben tijdens zomers die langer zouden duren... Ben benieuwd of wij dat nog gaan meemaken!

21:07 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-07-06

Sex? YES PLEASE!!!!!

Hoe komt het toch dat je mensen pas kan boeien met sensatie, dingen die misschien net of helemaal niet mogen en consoorten? Vertel je over iets anders dan krijg je horen dat het saai is, dat er best wat meer actie mag zijn.

Nochtans gebeuren er in mijn leventje genoeg dingen die wel de moeite waard zijn hoor, maar om die nu maar meteen out in the open te gooien? Ik weet het niet, niet alleen omdat ik dan het risico loop dat mensen zich een (onterecht) beeld van mij gaan vormen, maar ook omdat ik niet alleen ben...

Maar soit, 'k wil wel eens wat leuks vertellen hoor ...

Over hoe ik op dit moment verlang om alleen met haar te zijn, niemand in de buurt, alleen zij en ik... Hoe ik haar langzaam zou verleiden, in haar ogen kijken, me langzaam naar haar toebuigen en een zacht zoentje op haar mond zou geven. Nog eentje. Haar hoofd vast te nemen en naar me toe trekken. Me aan m'n gevoel overgeef terwijl onze kussen wilder en hartstochtelijker worden. Dat onze handen op dat moment een eigen leven beginnen te leiden, we elkaar betasten en strelen waar we maar kunnen.

We kennen elkaar door en door maar elke keer dat dit gebeurt is nieuw, een zalige tocht, gekruid met zuchtjes en kreuntjes, ondeugende woordjes en hete blikken. Telkens weer word ik week onder haar handen en laat ze me zweven op golven van ongeremd genot.

Ze zeggen dat, wanneer je echte liefde vindt, het gevoel met de jaren beter wordt. En 't is waar, we ontdekken nog steeds nieuwe dingen aan elkaar, worden het nooit moe om elkaar te verrassen en te verwennen.

Sex? YES PLEASE!!!!!

18:10 Gepost door Peggy in Liefde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-07-06

Happiness

't Is niet de eerste keer dat ik het erover heb en 't zal zeker niet de laatste keer zijn maar als ik me goed voel mag iedereen het weten!

Ik heb een heel mooie madam (on the inside and on the outside) die me de ruimte geeft, zowel om mezelf te ontwikkelen als wanneer ik tijd voor mezelf nodig heb, kinderen die niet alleen een plezier zijn om naar te kijken (ja ik heb mooie kinderen en hoewel ik vind dat uiterlijk niet alles is ben ik toch heel content dat die van mij alle 5 plaatjes zijn) maar die dan ook nog eens manieren hebben, vrienden die ik met schattie deel en waarmee we heel veel plezier delen maar ook enkele vrienden van mezelf (bij allemaal kan/kunnen ik/we terecht met onze mooie momenten maar ook wanneer het eens wat minder gaat) en een job die ik graag doe.

Daarom erger ik me zo aan mensen die (ok ik ga proberen om op zijn minst toch objectief te blijven) ogenschijnlijk helemààl niks hebben om over te klagen maar dat toch constant doen, nag nag nag ...

Zoals mijn collega vanochtend. Ik kwam om 5 na half 6 binnen en ben normaal de enige die al gaat klaarstaan (al durf ik ook wel nog een sigaretje gaan roken maar dat geheel terzijde natuurlijk). Toch stond zij er deze morgen ook al. Toen ik haar vroeg waarom antwoordde ze dat de kleedkamer (waar de meesten wachten tot het tijd is) toch vol zat met negerinnen (als het druk is wordt er veel beroep gedaan op interimkrachten) "waar toch niks mee aan te vangen valt". Mijn gedachte op dat moment? GET A LIFE!!!!!!

17:37 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

What a day :)

Zoals gezegd gingen we gisteren naar zee met Annelies, Kristof en Sofie. Nog voor we vertrokken hadden we een klein incidentje: van onder onze auto (die eens een nachtje buitengeslapen had) klonk een zacht gemiauw en toen ik ging kijken bleek er een klein poesje te zitten. Even nagedacht en tot de conclusie gekomen dat we geen tijd hadden om heel de buurt af te lopen om te zoeken of iemand het miste. Ik heb dan maar besloten om het in onze veranda (= ons kattepaleis) te zetten en we zouden dan 's avonds wel zien.

Dus wij op weg, en een dik uur later kwamen we aan in Middelkerke. Het zoeken naar een parkeerplaatsje was niet zo evident en ik ben dan maar wat verder gereden naar Westende, waar we een pracht van een plaats vonden vlak bij de dijk. Gelukkig maar want als je met 5 bent heb je een boel bij.

Omdat het toch bijna middag was besloten we eerst te eten (bij La Terrazza, Priorijlaan 35). We moesten even wachten maar het was méér dan de moeite waard!!! Na onze lunch zijn we richting strand vertrokken, en hebben ons daar geamuseerd met de kids. Enkele uurtjes later alles weer opgeruimd en richting dijk, ze wilden immers ook nog even op een gocart rijden en daarna terug huiswaarts getrokken. Nog even gestopt in de Carrefour en dan op weg.

We waren nog niet goed op weg of we hoorden op de radio dat er een ongeval was geweest en dat er een file van 25 km was. Ik ben de snelweg dan maar afgegaan en we zijn binnendoor gereden. In Brugge zijn we gestopt en hebben daar gepicknickt langs de kant van de weg (uiteraard vonden de kids dat heel leuk) en dan weer voort. Om héél moe aan te komen, inmiddels was het al kwart na negen. Alles uitgeladen en gaan slapen. Met een goed gevoel, het was geslaagd.

04:33 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-07-06

@ sea

Vandaag hebben we besloten om met onze 3 kleintjes naar zee te trekken. Welk kustplaatsje het wordt weten we nog niet, we zien wel.

't Zal plezant worden, dus waarschijnlijk vanavond moe en voldaan terug.

09:06 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-07-06

Ken je dat gevoel?

Half zes in de ochtend, we zijn net thuisgekomen. Hebben gewerkt op een fuif op de Gentse Feesten, meer bepaald de openingsfuif van Casa Rosa(Oost-Vlaams holebihuis).

Die fuiven zijn bijna legendarisch en toen onze shift er om twee uur op zat zijn we er ook ingevlogen. Hebben zalig gedanst, de muziek was leuk en hoe dan ook vind ik het altijd fantastisch om ergens met schattie te zijn, naar haar te kijken en me te realiseeren dat ik met een pracht van een vrouw getrouwd ben.

Om een uur of half vijf werd schattie moe en was zelfs een beetje beschaamd om me dat toe te geven omdat ik me zo aan het amuseren was. Maar ik vond het niet erg, de avond had niet mooier kunnen zijn en ik voelde me echt on top of the world.

En nu, nu gaan we in ons bedje kruipen, ik ga me dicht tegen schattie aan nestelen en genieten van het gevoel dat ze me geeft ...

06:00 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

14-07-06

Surprise!!!

Wat is er leuker dan je liefste verrassen...? Niet veel he. Toen ik dus merkte dat het kalm was op het werk heb ik gevraagd om te mogen stoppen om zes uur, en het mocht!

Normaal bel ik haar elke dag tijdens mijn pauze, rond kwart voor zeven, dus moest ik een smoesje verzinnen om te verhullen dat ik niet kon bellen (ze zou horen dat ik in de auto zat en dan zou de verrassing eraf zijn). Zo gezegd zo gedaan en ik had echt plezier met me voor te stellen hoe haar gezicht zou zijn wanneer ik er ineens, 4 uur te vroeg zou zijn.

Bij thuiskomst constateerde ik dat de rolluiken toe waren (wanneer we alles toe houden is het hier binnen redelijk fris) en ik ging stilletjes langs de openstaande verandadeur binnen. Om met een hartelijk "Mmmm, het ruikt hier lekker" in huis te vallen. De uitdrukking in schatties ogen en op haar gezicht waren schitterend, mijn plannetje was meer dan geslaagd!

20:10 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-07-06

I'll be there 4 u

Toen ik het enkele maanden geleden heel moeilijk had omdat ik vanalles te verwerken had en het niet aankon en me daardoor volledig in mijn eigen wereldje opsloot, heb ik het schattie heél moeilijk gemaakt. Het maffe is dat ik wist dat ik mijn storm kon doorstaan dankzij haar al heb ik haar bij momenten echt rot behandeld. Toch gaf ze me de kans om door het dal te gaan om zo weer de berg op te klimmen. Dankzij haar steun heb ik veel dingen hun plaatsje in mijn leven kunnen geven en ben ik een evenwichtiger mens geworden.

Nu schattie voor hetzelfde staat, emoties die te overweldigend zijn en ze niet weet of ze het wel aan zal kunnen, wil ik diezelfde rots in de branding zijn voor haar. Onvoorwaardelijk. Zonder commentaar. Een oor als ze wil praten, een schouder om op uit te huilen, een arm om geborgenheid te vinden.

Ik zal wachten tot ze een manier vindt om alles wat haar bezighoudt te vertellen, al moet ik moeite doen om haar niet te verstikken met al mijn vragen. Weet dat ik haar tijd moet geven. En zal dat doen ...

09:21 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Lean on me ...

Sometimes in our lives we all have pain
We all have sorrow
But if we are wise
We know that there's always tomorrow

Lean on me, when you're not strong
And I'll be your friend

I'll help you carry on
For it won't be long
'Til I'm gonna need
Somebody to lean on

Please swallow your pride
If I have things you need to borrow
For no one can fill those of your needs
That you don't let show

Lean on me, when you're not strong
And I'll be your friend
I'll help you carry on
For it won't be long
'Til I'm gonna need
Somebody to lean on

If there is a load you have to bear
That you can't carry
I'm right up the road
I'll share your load
If you just call me

So just call on me brother, when you need a hand
We all need somebody to lean on
I just might have a problem that you'd understand
We all need somebody to lean on

Lean on me when you're not strong
And I'll be your friend
I'll help you carry on
For it won't be long
Till I'm gonna need
Somebody to lean on

Lean on me...

09:03 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-07-06

Film en (no) fun

Gisteren een kalme maar heel fijne dag gehad: vlak na de middag met 3/5 van onze kroost gaan shoppen, daarna een terrasje gedaan en dan de videotheek binnen en een filmpje gekozen. We hadden Corpse Bride van Tim Burton en Bad Lieutenant van Abel Ferarra mee.

De eerste hebben we met z'n allen gezien en ik vond 'm best goed, ik hou namelijk wel van animatiefilms. Spijtig genoeg ergens in het midden toch in slaap gesukkeld :(

De tweede was iets minder, die heb ik samen met schattie gezien. Harvey Keitel speelt een corrupte flik die verslaafd is aan hard drugs en daaraan tenondergaat. Rauwe film en redelijk rommelig maar toch aangrijpend.

En nu is het weeral maandag, ik sta voor een zesdaagse werkweek en heb er eerlijk gezegd geen zin in nu iedereen zo lekker thuis is en ik geen verlof heb, snik snik. Maar ik troost me met de gedachte dat ik volgend jaar ook lekker vakantie kan nemen. Wat is nu een jaartje...? Juist, niks, daar probeer ik mezelf ook van te overtuigen!

11:40 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-07-06

ikke braafjes?????

Toen ik schattie net mijn vorige post liet lezen, reageerde ze erop door te zeggen dat hij nogal braafjes was ... Nou moe!

Dus vanaf nu af en toe een STOUT postje schattie, enne, eerlijk gezegd heb ik er nu al plezier in want wat is er nu plezanter dan af en toe eens lekker ondeugend zijn. Maarre, ik wil geen gezeur nadien he ;)

12:23 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

In the summertime

We hebben, wat het weer betreft, heel veel geluk gehad tot hiertoe. Er zijn ongetwijfeld al meer mooie zomers geweest maar spijtig genoeg herinneren we ons meestal alleen diegene waarin de lange broeken en dikke truien overheersten.

Maar zoals gezegd, dit jaar niet. En eerlijk gezegd vond ik het al zalig, 's morgens alleen maar in een t-shirtje en rokje/shortje moeten springen om klaar te zijn en voor de rest alleen zorgen dat je genoeg drinkt. Op m'n werk was het bloedheet, de warmte blijft er echt binnen hangen maar toch heeft dit wat mij betreft nog de voorkeur op verkleumde handen en zeven lagen kleding.

Ik hoop dan ook dat het nog wat mag blijven duren, niet persé meer dan 30 graden maar zeg nu zelf, alles ziet er toch beter uit als de zon schijnt he?

10:46 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-07-06

Therapy?

Ooit zag ik eens een film, Awakenings, met Robin Williams en Robert De Niro. Die gaat over een dokter die werkt in een psychiatrische instelling, en daar met mensen in contact komt die in zichzelf gevangen zitten. Hij vindt een manier om ze "vrij te laten". Hele mooie film trouwens.

Waarom ik daar nu over begin? Wel, mijn jongste zoontje zit in het bijzonder onderwijs en vorige week gingen we met de kinderpsychiater praten over zijn ontwikkeling, hij heeft namelijk ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder, oftewel Aandachts-Tekort-Stoornis met Hyperactiviteit). Hij neemt daarvoor medicatie maar moet regelmatig opgevolgd worden. Toevallig ken ik haar al langer en ze vertelde me dat ze al vanaf het begin denkt dat ik ook ADHD heb. In eerste instantie vond ik het wel interessant maar daarna ben ik toch beginnen nadenken, tenslotte gebeuren er inderdaad in mijn leven wel dingen waar ik geen grip op heb (ik ben gestopt om er een verklaring voor te zoeken). Soit.

Gisteren zijn we naar een psycho-therapeute geweest om uit te zoeken wat er nu wel en niet van waar is, het is tenslotte wel de moeite waard en misschien vind ik daardoor wel de struktuur in mijn leven die ik nodig heb. Iets dat me helpt die constante zucht naar uitdagingen en kicks de baas te kunnen.

Uiteindelijk is het een heel leuke eerste sessie geworden: de therapeute heeft zelf ADHD en wéét dus waar ze het over heeft. Ze heeft ons, en vooral mij, honderduit laten praten. Over alles wat we op het moment maar kwijt wilden. Onderbrak ons af en toe om ons erop te wijzen wat we goed dan wel minder goed deden maar (en dit vinden we heel belangrijk) brak ons nooit af, deed nooit negatief.

Schattie en ik hebben zelfs nu, na één keertje, het gevoel dat we heel veel aan haar tips gaan hebben en kijken zelfs al uit naar de volgende keer!!!

17:52 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-07-06

Verslagje - slot

Zaterdagnacht sliepen we wél goed, en na een lekker ontbijtje checkten we al vroeg uit. In plaats van het griezelweggetje terug te nemen besloten we langs de andere kant te gaan en dwars door Dublin te rijden. We zijn maar 1 keer een klein beetje verkeerd gereden maar zaten algauw terug op de goeie weg.

Om twaalf uur leverden we de auto af en besloten nog even langs de lokale shopping mall te gaan. Om daar oa een hapje te eten maar dat was het slechtste idee dat we daar hebben gehad. Het eten was ronduit afschuwelijk en we hebben het gewoon laten staan. Zijn lekker in het zonnetje gaan zitten op een terras en hebben op ons gemak wat gedronken tot het tijd werd om terug naar de luchthaven te gaan.

Wij waren ruim op tijd maar ons vliegtuig niet, gevolg was dat we met twee uur vertraging terug aankwamen in Brussel en omdat het al elf uur voorbij was de trein niet meer konden pakken. Dus maar een taxi genomen en daarna met afschuw geconstateerd dat we met het geld dat we de chauffeur moesten betalen gerust nog een nachtje langer in ons hotelletje hadden kunnen blijven...

14:53 Gepost door Peggy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-07-06

Verslagje - deel 3

De eerste nacht in Ierland was niet zo leuk. In ons hotel was er die avond namelijk een trouwfeest aan de gang. Waar we overigens geen last van hadden, maar wel van de genodigden die heel de nacht door buiten gingen staan roken (het is er verboden om in openbare gelegenheden te roken en die wet wordt zeer strikt toegepast). Naarmate de nacht vorderde werd schattie verschillende keren wakker, ik sliep er los doorheen. Tot ze op het idee kwamen om luidkeels te beginnen zingen, begeleid door een gitaar... Ik ben er dan maar bij gaan staan en gelukkig vonden ze dat vreemde element niet leuk en gingen ze terug naar binnen. Oef!

Zaterdagochtend dan vroeg opgestaan om met de DART (kruising tussen een Engelse metro en een trein) naar Dublin te gaan. Lekker rondgewandeld en dan naar de Pride gaan kijken. Die daar overigens heel anders is dan hier. Haast geen pluimen of extravaganza, eerder een stille maar dringende oproep om holebi's te respecteren. Qua gelijke rechten is het daar overigens wel ok, toch moet veel nog wettellijk geregeld worden.

Na de pride in het Outhouse beland waar het heel gezellig was en wij met verschillende mensen gekletst hebben en daarna naar de George geweest, volgens de Dubliners de place to be in de stad. En ons daar prima geamuseerd, iedereen was heel goedgezind en we hebben er zelfs een optreden gezien. Uiteraard werd het heel snel laat en moesten we vertrekken omdat we nog met de Dart terug naar het hotel moesten. Al bij al een heel leuke en memorabele avond.

07:46 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-07-06

Verslagje - deel 2

Ai, ik had me voorgenomen om alles vlotjes bij te houden maar mijn drukke leventje heeft er anders over beslist. Ach, erg is dat niet, hier hebben jullie het volgende deel, over ons reisje.

Donderdagavond hadden we al in Zaventem doorgebracht (lees: huwelijksnacht in alle glorie beleefd want doordat ondergetekende iets te dronken was kwam daar op het moment zelf niets van terecht). Vrijdag vroeg op, moe maar heel voldaan. Richting luchthaven waar we het vliegtuig naar Dublin zouden nemen.

De vlucht naar Ierland was vlot en prettig en rond elven haalden we onze huurauto op en vertrokken. Ik moet toegeven dat de ervaring die ik toen opdeed me weer iets nederiger heeft gemaakt over mijn rijkunsten: opeens is alles omgekeerd en zolang je op de snelweg rijdt gaat het nog maar wanneer je een heuvel opmoet waar de weggetjes zo smal zijn als je wagen, waar ze op het trottoir geparkeerd staan én de native people absoluut niet weten dat jij normaal rechts rijdt, dan is het op zijn zachtst gezegd af en toe freaky. Ben blij dat ik het eens gedaan heb maar toen we aan het hotel aankwamen besloot ik direct dat we voor de rest van het weekend met het openbaar vervoer zouden rijden.

Om verder te gaan met m'n verhaal, Ierland (toch wat we ervan gezien hebben) is heel mooi. Wij zaten vlakbij Dublin, Killiney, aan de zuidkust. Blijkbaar heerst daar een mediterraan klimaat want het stond er vol palmbomen en de huizen zagen eruit als een reclame voor Cuba. Om aan de zee te komen moesten we enkel de heuvel afwandelen, klein kwartiertje wandelen.

06:16 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |