29-06-06

Come What May

Never knew I could feel like this
Like I've never seen the sky before
Want to vanish inside your kiss
Everyday I love you more and more
Listen to my heart, can you hear it sings
Telling me to give you everything
Seasons may change winter to spring
But I love you until the end of time

Come what may, come what may
I will love you until my dying day

Suddenly the world seems such a perfect place
Suddenly it moves with such a perfect grace
Suddenly my life doesn't seem such a waste
It all revolves around you

And there's no mountain too high no river too wide
Sing out this song and I'll be there by your side
Storm clouds may gather and stars may collide
But I love you until the end of time

Come what may, come what may
I will love you until my dying day
Oh come what may, come what may
I will love you

Suddenly the world seems such a perfect place...

Come what may, come what may
I will love you until my dying day

11:01 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Verslagje – deel 1

Goh, niet te geloven dat het al meer dan een week geleden is dat we trouwden. De tijd gaat toch ongelofelijk snel voorbij eigenlijk….

Vorige week woensdag, de dag dat schattie en ik in het huwelijksbootje stapten. Het weer zat een beetje tegen, maar dat mocht voor ons de pret niet drukken, zelfs niet voor de barbecue die we gepland hadden, het zou wel loslopen. ’s Morgens moesten we nog enkele dingen in orde maken, ik heb bijvoorbeeld de barbecue nog in elkaar geknutseld, groentjes moesten gesneden en bloemen gehaald. Het werd al snel middag, er werd gegeten. Daarna ons omgekleed, kindjes klaargemaakt en op weg naar het gemeentehuis.

Daar aangekomen zagen we dat er enkele kindjes van Annelies’ klas ons op stonden op te wachten. Uiteraard vonden we dat een héél leuke verrassing. Dan snel naar binnen, we waren al een beetje laat.

De ceremonie zelf was kort maar krachtig. En dan kwam het moment suprême: de ringen. Uiteraard heb ik even moeite gehad om de ring om schattie’s vinger te krijgen (misschien toch nerveuzer dan ik wilde toegeven?), dan was het mijn beurt om de ring te krijgen en toen mochten we rechtstaan, Mrs and Mrs!

Tijdens het buitengaan werden we door iedereen gefeliciteerd en natuurlijk was er wel iemand (dankjewel zusje) die met rijst gooide.

Vervolgens gingen we naar huis, we hebben kaartjes en kado’s in ontvangst genomen (allemaal heel hartelijk bedankt). Mijn jongste zusje en haar vriend hadden een origineel (???) kado bedacht, we kregen een doorschijnende fles met een hele hoop groene smurrie in, met daarin massa’s stukjes van 1, 2 en 5 eurocent. Tussen de bedrijven door werden er foto’s gemaakt, gelachen en gedronken.

De barbecue was ondertussen aangestoken maar wilde niet echt op gang komen tot mijn oom met een geniaal idee aankwam: wakker het smeulende vuur aan met de haardroger! Zo gezegd zo gedaan en even later konden de eerste saté’s opgegeten worden.

Al bij al is het een heel prettig feestje geworden, ’s avonds werden de stoelen aan de kant geschoven en hebben we gedanst, schattie en ik openden met Come What May uit Moulin Rouge, zaaalig nummer. Dan lekker gek gedaan, we waren allemaal al een beetje zatjes maar dat kwam de sfeer alleen maar ten goede. In de kleine uurtjes bleven we nog maar met drie over (schattie, haar getuige en ik) en hebben we echt ongelofelijk maf gedaan en ons te pletter geamuseerd.

Voila, dat was in een notedop onze trouwdag, volgende keer krijgen jullie ons reisverslagje…

07:44 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

27-06-06

Mrs and Mrs are back in town

Uiteraard krijgen jullie nog een verslagje van ons huwelijk en ons tripje naar Ierland maar op speciaal verzoek hier al een kort voorsmaakje...

Onze trouwdag was zalig, 's morgens hier en daar nog wat zenuwen maar voor de rest supergeslaagd zoals we hadden verwacht.

Elke en Patricia, bedankt dat jullie er voor ons waren, ook Anne en Cedric niet vergeten voor hun hulp!!!

En, schattie, ik ben héééél trots dat we nu officieel Mrs en Mrs zijn, ik hou van je!

Op de rest zal het nog even wachten zijn, maar zo gauw ik tijd heb vertel ik meer over ons reisje naar Ierland dat heel leuk maar veel te kort was.

12:50 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

20-06-06

Getting married ...

Iedereen verveelt zich waarschijnlijk al steendood met mijn gezeur over ons huwelijk, maar dat risico neem ik graag :)

Morgen rond deze tijd gaan we vertrekken naar het gemeentehuis, gelukkig is het maar enkele minuten rijden. Om twee uur heeft de ceremonie plaats en daarna gaan we foto's maken en is er een receptie voor onze getuigen en familie. Die receptie hebben we heel vlug omgetoverd naar een minder formele formule: het wordt een barbecue.

Daar moeten we morgenvroeg nog wel enkele dingetjes voor doen (voornamelijk groentjes klaarmaken) maar niet al te veel, 't is tenslotte onze trouwdag he.

En ik voel dat het goed gaat worden, het weer belooft volgens het laatste weerbericht ook mooi te worden (24° en zon) en de ambiance, die maak je zelf he. Aangezien wij alletwee nogal feestbeesten zijn zal het daar dus ook niet aan mankeren.

Voila, zonder spijt in m'n hart is dit waarschijnlijk mijn laatste postje als vrije vogel, morgen word ik Madam Schattie ...

13:44 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-06-06

Check, check, ... Ja, we zijn er klaar voor!!!

Vandaag wordt een drukke dag voor schattie en mezelf, samen de hort op om de laatste dingetjes te regelen voor overmorgen, onze Grote Dag!

Ben vanochtend van de (leuke) zenuwen om half zes wakker geworden. Vannacht ook enkele keren, toen dacht ik elke keer dat het al woensdag was en we zouden trouwen... Niet dus, en vandaag gaan we dus nog de laatste dingen doen die gedaan moeten worden.

We zullen een hele dag op baan zijn, moeten in Antwerpen zijn en heb besloten om on the fly mijn schattie te gaan voorstellen op m'n werk. Zal wel een beetje raar zijn voor haar maar ik vind het een leuke gedachte om er eens langs te gaan met mijn madam voor we Mrs en Mrs worden.Verder op het programma: vlees gaan halen voor de barbecue, groentjes bestellen, het receptieboek afmaken (zal mooi zijn!), naar de papierhandel om allerlei prullaria enne last but absolutely not least, onze lingerie voor overmorgen uitkiezen. *Grijns*

We zijn allemaal -kinderen incluis- een beetje nerveus maar prettig opgewonden. En we merken dat de kids het toch heel erg waarderen dat schattie officieel voor me kiest, getuige wat mijn dochter enkele dagen geleden tegen haar zei: "Nu word jij ook echt mijn mama he ...". Op zo'n moment krijg je kippevel en kan je elkaar alleen maar heel gelukkig aanstaren. Wat we dan ook gedaan hebben...

06:20 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-06-06

I love my job!

Nog drie dagjes werken, jippie, en dan acht dagen niet. 't Is wel een lange week hoor maar het vooruitzicht om dan een tijdje verlof te hebben maakt heel veel goed.

Bij de reacties op mijn post van gisteren las ik hoe Trien zich afvraagt hoe je in een magazijn promotie kan maken... Beetje triestig vind ik dat, zeker omdat daar de grondslag van logistiek ligt en iedereen weet dat economie daar toch voor een groot stuk mee op draait.

Katoennatie - waar ik dus werk - heb ik leren kennen als een bedrijf waar je onderaan de ladder kan beginnen, het loopt bij ons vol van de levende voorbeelden van hoe je met doorzettingsvermogen en enthousiasme ver kan geraken.

Wat mezelf betreft mag ik zeggen dat ik die beide eigenschappen in overvloed bezit en wat ik niet weet zal ik wel vragen. 't Heeft lang geduurd eer ik een job vond die me goed lag en nu ik die gevonden heb laat ik me door niks tegenhouden om zo ver te raken als ik kan. Here I come ...!

12:52 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

14-06-06

Niet meer moe, zelfs voldaan ...

Dat ene extra uurtje werken had me toch wel meer vermoeid dan ik dacht. Vanochtend dus, nadat ik schattie naar het werk had gebracht, terug bedje ingedoken. Om om elf uur zonder al te veel enthousiasme de wekker te horen aflopen. Maar soit, het heeft me deugd gedaan.

Net zoals de welkome verfrissing die ons vandaag te beurt valt. Gisteren was het op het werk moordend warm, ik hoop dat het er al een beetje afgekoeld zal zijn. Het onweer gisterenavond was in elk geval hevig genoeg, en natuurlijk net toen ik onderweg was naar huis. 't is één van de weinige dingen die me bang maken in de auto, hevige regenval, schrik voor de Verschrikkelijke Putten Vol Water die door de eindeloze stroom vrachtwagens worden gemaakt, ... Ik moet er niet van weten!

't Gaat trouwens heel goed op het werk, dankuwel. Ondertussen ben ik er al goed ingeburgerd en begin ik mezelf te profileren als kandidaat voor promotie. Ja, ben nog ambitieus en waarom zou ik het niet proberen?

12:30 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Ben jarig geweest!!

Gisteren (juist is juist, het is nu 9 na 12) was ik jarig. Ben zeven-en-dertig jaar geworden. Gelukkig ben ik nog goed geconserveerd, word meestal maar 27 geschat dus ik kan nog wel een tijdje mee, haha. Maar ik heb van de dag genoten, hij was perfect.

's Morgens naar zonnebank en kapper en na de middag gaan werken, zelfs een uurtje overgewerkt. Zit nu een beetje moe maar heel voldaan aan de pc, kan het niet laten toch nog een stukje te posten.

Het zalige gevoel heb ik door schattie, zij heeft me vandaag verwend met lieve sms-jes en hele lieve, vurige emails voor mijn verjaardag. Net als ik is zij ook een hele grote verjaardagsfan (aandachtige lezers weten ondertussen dat we allebei Tweeling zijn van sterrebeeld) en we kijken er dan ook al lang van tevoren naar uit.

Ik kan trouwens beginnen aftellen, heb vanaf maandag verlof en moet pas de dinsdag erna terug gaan werken. Ik doe mijn werk heel graag maar het fijne aan werken is toch dat je verlof kan nemen he :)

00:14 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-06-06

Edward Scissorhands achterna ...

Gisterenmorgen werd schattie, mijn slaapmonster, om half vijf wakker. Resultaat van een hele week lekker kunnen slapen en in de watten gelegd worden door ondergetekende... Geintje, ze was gewoon uitgerust en daardoor heel vroeg wakker. In tegenstelling tot wat ik dan doe (stilletjes zijn) heeft ze me euh, laten merken dat ze wakker was en zodoende waren wij heel vroeg op.

Wat een verhaal om mee te beginnen, haha.

Tegen de middag hadden we al vanalles gedaan en na het eten besloot ik om me even te leggen terwijl schattie een douche nam. Toen ze eronderuit kwam hoorden we door het open raam een ijselijke gil, duidelijk van onze jongste die bij de overbuurvrouwen aan het spelen was.

Wij natuurlijk in zeven haasten de straat over en wat bleek? Sofie had, terwijl de oudste overbuurvrouw het gras aan het maaien was, het nodig gevonden om eens onder de grasmachine te ... voelen!!! Overal bloed natuurlijk, kind ontroostbaar en die twee oude dametjes de bibber in hun benen van het schrikken.

Naar de dokter van wacht gebeld en direct naar daar en die zei dat ze heel veel geluk heeft gehad, dat haar hand of vingers eraf hadden kunnen zijn. Nu heeft ze enkel een paar snijwonden die zelfs nog redelijk meevallen.

Echt, elke keer als ik denk aan wat er had kunnen gebeuren word ik misselijk; ze gaat daar heel veel spelen want de dametjes (twee zussen van 77 en 82) zijn gek op haar en ze mag daar helpen: konijntjes voeren, de plantjes uit hun grote tuin verzorgen, ... En dat vind ik wel prettig, ze leert daar dingen die ze nergens anders kan leren. Maar eerlijk gezegd ga ik vanaf nu toch wat vaker checken wanneer ze daar is...

18:11 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-06-06

I can't wait, for the weekend to begin ...

Al een zalige week achter de rug met schattie. We hebben echt van elkaars gezelschap genoten, niet teveel gewerkt maar allebei enkele dagen verlof gepakt en echt deugd gehad van de tijd die we in elkaars nabijheid mochten doorbrengen.

En het weekend belooft even mooi te worden; het weer is eindelijk schit-te-rend, we hebben veel te doen maar zien het echt zitten (kapper voor de kids en dergelijke) maar het belangrijkste punt op onze agenda is elkaar heel veel aandacht, genegenheid en liefde geven... We hebben elkaar teruggevonden al hadden we echt niet de indruk dat we elkaar kwijt waren geraakt. Ik geniet enorm van hoe ze naar me kijkt, om in haar armen in slaap te vallen, hoe ..., nee dat ga ik niet vertellen , dat is voor haar en mij, classified ...

Nog 12 dagen en dan geven we ons jawoord. Ondertussen ben ik misschien een beetje aan het zagen maar dat kan me niet schelen, ik kijk er enorm naar uit om Madam Schattie te worden!!!

18:43 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-06-06

I'm sorry

Gisterennacht had ik - zoals elke nacht wanneer ik enkele dagen niet werk - heel slecht geslapen, wegens grote schrik om nie top tijd wakker te zijn.

En dat heeft zich gisteren gewroken: ik was doodmoe toen ik schattie eindelijk zag en uiteindelijk heeft schattie voor mij moeten zorgen ipv ik haar heb kunnen verwennen voor haar verjaardag.

Niet zo leuk voor haar natuurlijk en daarom langs deze weg: HET SPIJT ME SCHATTIE!!!!! Ik beloof dat ik het zal goedmaken ...

04:37 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-06-06

Happy birthday to ya! VOOR SCHATTIE

You know it doesn't make much sense
There ought to be a law against
Anyone who takes offense
At a day in your celebration
'Cause we all know in our minds
That there ought to be a time
That we can set aside
To show just how much we love you
And I'm sure you will agree
It couldn't fit more perfectly
Than to have a world party on the day you came to be

Chorus
Happy birthday to you
Happy birthday to you
Happy birthday(Repeat)


I just never understood
How a man who died for good
Could not have a day that would
Be set aside for his recognition
Because it should never be
Just because some cannot see
The dream as clear as he
That they should make it become an illusion
And we all know everything
That he stood for time will bring
For in peace our hearts will sing
Thanks to Martin Luther King

Chorus
Happy birthday to you
Happy birthday to you
Happy birthday(Repeat)

Bridge
Why has there never been a holiday
Where peace is celebrated
all throughout the world


The time is overdue
For people like me and you
You know the way to truth
Is love and unity to all God's children
It should be a great event
And the whole day should be spent
In full remembrance
Of those who lived and died for the oneness of
all people
So let us all begin
We know that love can win
Let it out don't hold it in
Sing it loud as you can

Chorus
Happy birthday to you
Happy birthday to you
Happy birthday(4x)

(Background Stevie)
Happy birthday Ooh yeah
Happy birthday,
To you


We know the key to unity of all
People
Is in the dream that you had so
Long ago
That lives in all of the hearts
Of people
That believe in unity
We'll make the dream become
A reality
I know we will
Because our hearts tell us so

M"n lieve schattie, een héél gelukkige verjaardag!!!!!

04:48 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-06-06

Beautiful day

Vandaag een zalig dagje met schattie beleefd. Vanmorgen gezellig gaan ontbijten en dan naar Gent om te gaan shoppen. Het plan was om te windowshoppen en na enige inzinkperiode te kopen maar we hebben uiteindelijk alles al bij: coole kleren voor de jongens en een superschattig jurkje voor onze jongste dochter. Alleen voor onze grote meid hebben we nog niks maar dat zal niet lang meer duren.

Ook ik heb m'n kleren gekocht. Jaja, ik weet het, ik ging ze maken maar ik zag ze en was direct verkocht. Denk dat ik wel mooi ga zijn...

De zonnebank deed ons allebei goed, we zien er weeral wat bruiner uit. En dan ... zijn we onze ringen gaan kopen. We zijn er over in de wolken en hebben bijna moeite om ze nog niet aan te doen, nog twee weekjes geduld hebben.

Nu zijn we ons huisje aan het propermaken, schattie is morgen thuis voor haar verjaardag en ons huisje moet er piekfijn uitzien!!!

17:38 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-06-06

Kaartje = AF!!!

Eindelijk, ons kaartje is af en kan verstuurd/afgegeven worden.

Het ontwerp was nochtans al heel lang af. Tot ik het verloor, het ging ineens niet meer open. Even getreurd (had er toch wel héél veel werk ingestoken) en dan een nieuw gemaakt. Waarvan ik net de definitieve (allez ja, schattie moet haar goedkeuring nog geven he) versie heb opgeslagen. En al zeg ik het zelf, het is mooi.

't Komt nu steeds dichterbij en we kijken er volop naar uit. Toen we gisteren te gast waren op het huwelijk van een collega van schattie en haar vriendin (nu vrouw dus) voelden we allebei toch wel kriebels, "binnenkort is het aan ons".

Alles is zo goed als gepland, hier en daar nog een beetje fijntunen. Dinsdag zijn we gezellig een dagje samen thuis en gaan we previewen voor de kleren van de kids.

De gedachte die we daarvoor hadden is vrij klassiek (jongens hetzelfde aan en meisjes idem) en wij hadden besloten om alles al te kopen om gezaag te vermijden. Maar helaas, dat was buiten ons Tristanneke gerekend. Bijna vijftien en zéér op zijn uiterlijk gesteld. Met daardoor soms de gekste wensen/eisen. Deze keer klonk het "maar mama, ik wil niks aandoen in het bruin, ik heb een hekel aan die kleur." Spijtig genoeg hebben wij echter wel voor bruin, beige en aanverwante kleuren gekozen dus zal hij er zich moeten neerleggen (al zal hij uiteindelijk de enige zijn die toch inspraak zal krijgen... Tieners, ... zucht!).

Gelukkig heeft hij wél een goeie smaak en weet hij zich altijd leuk te kleden dus ik vertrouw maar op de goeie afloop en troost mezelf met de gedachte dat ik niet écht toegeef ;)

08:24 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-06-06

In retrospective

Schattie zei me vanochtend iets dat me vanbinnen heel gelukkig maakte: dat we ons nu zorgen maken omdat we -door het geld dat we misliepen- geen Groot Feest kunnen geven, maar dat we enkele maanden geleden zelfs niet wisten hoe we de week erna konden overleven...

't Is een waarheid als een huis, we zullen nu onze creativiteit moeten inschakelen want dat er gevierd zal worden staat als een paal boven water. Maar het wordt hier thuis, minder genodigden en vooral veel eigen inbreng. Dat het leuk wordt is nu al een feit: schattie wordt die dag mijn vrouw dus is het de mooiste dag van mijn leven.

Maanden geleden was het wel anders, toen hadden we geen geld voor kappers, reisjes, kleren, ... Toen was het allemaal volgens een zeer strikt budget en vaak kwamen we zelfs dan niet toe. Als ik eraan terugdenk heb ik echter geen slecht gevoel, met schattie aan m'n zij kan heel de wereld me gestolen worden en kan ik alles aan.

Toch ben ik blij dat we nu op die korte tijd toch al een betere financiële situatie hebben kunnen opbouwen en ik geniet dan ook enorm van de zonnebank, kleertjes kiezen voor de kids, kapper, .... Life is great!!

09:55 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Il Castrato

Al enkele weken worden we regelmatig overvallen door verschrikkelijk vieze geurtjes: onze poes Vlek is absoluut in z'n puberteit geraakt en vindt dat ie klaar is voor het Grote Werk. Hij laat overal zijn geurtje achter en ik kan je verzekeren dat er lekkerder dingen zijn om te ruiken wanneer je uit bed komt.

Maar vanaf vandaag zal daar verandering in komen: om kwart na tien word ik bij de dierenarts verwacht, en het beestje weet uiteraard niet wat 'm boven het hoofd hangt maar 't is nodig: in plaats van het Grote Werk wordt het Geen Werk. Het werd zo erg dat hij onze Stip (eveneens van het mannelijk geslacht maar reeds gecastreerd) probeerde te onderwerpen aan zijn paringsdrang dus er moet wat aan gedaan worden ...

Ik kijk er niet echt naar uit, ben niet zo goed in deze dingen (mijn maag keert nu al binnenstebuiten) maar een ander moment bleek te moeilijk dus ik ga flink zijn met ons ventje.

09:20 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |