30-03-06

Gaat het weer eindelijk beter worden?

Nu we af en toe al mogen genieten van iets hogere temperaturen, zijn schattie en ik op zoek naar nieuwe tuinmeubelen. We zijn allebei nogal gek van teak dus we struinen alles af naar een mooie maar vooral betaalbare set.

We zijn namelijk van plan om onze tuin te reorganiseren, beetje planten wegdoen en een mooie zithoek maken. En daar moet die set dan komen...

We stellen het ons al voor, lekker weertje, barbecuetje en dan maar genieten!!! We hebben heel lang geen tuin gehad en 't is heel leuk om nu te zien hoe overal weer bloemetjes komen en alles weer groen wordt.

En alweer is het schattie die vele uren werk in de tuin spendeert om die mooi te maken, ik help wel mee maar heb niet echt groene vingers...

19:25 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

28-03-06

Dat heet dan gelukkig zijn ...

Eigenlijk zijn wij verwende mensen. Ok, we moeten hard werken voor de luxe die we hebben, maar uiteindelijk hebben we ze toch...

Geluk zit in kleine dingen, je kind dat zomaar naar je lacht, je werk dat goed vlot, een goede verstandhouding met je partner.

En ja hoor, ik heb best wel eens ruzie met schattie. Maar meestal gaat dat om stomme dingen, dingen die het eigenlijk helemaal niet waard zijn om ruzie over te maken. Zo'n ruzietje duurt meestal een minuut of tien, we staan een beetje vervelend te doen tegen elkaar en dan kijken we naar elkaar en schieten in de lach, beschaamd omdat we ons weer hebben laten gaan.

We zijn allebei nogal temperamentvolle types en krijg je natuurlijk al gauw zo'n situaties he. Zoals gezegd, meestal duren die dingen niet lang en genieten we gewoon heel erg van elkaars gezelschap en aanwezigheid.

Ik ben gewoon een ongelofelijke bofkont met zo'n schat van een vrouw, ze heeft mij én de kinderen onvoorwaardelijk in haar hart gesloten. Dat op zich is al een standbeeld waard. En toch mag ik er niks van zeggen, ze vindt het normaal, ze houdt van me ...

Kijk, dat is nu geluk ...

21:20 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

27-03-06

Bills, bills, bills, ......

Ne mens moet toch nogal eens wat betalen he, 't is niet te doen...

Net een dikke week geleden kosten aan de auto gedaan, mazout moeten bijbestellen omdat de winter veel te lang duurt en vorige week vrijdag de afrekening van de electriciteit in de bus gekregen... bijna 850 € ...

Ok, we hebben een groot gezin, we proberen om het ons zo makkelijk mogelijk te maken maar dat wil niet zeggen dat we er maar mee smossen he. Daarom kwam het toch wel een beetje aan dat we ZOVEEL moeten bijbetalen. Maar soit.

Daar kan ik nog mee leven. Wat ik veel erger vind is dat ik vandaag telefoon kreeg van het kinderbijslagfonds. Enige voorgeschiedenis is hier wel nodig dus here goes ...

Mijn ex en ik leven niet echt op goede voet met elkaar. Ik vind dat hij een slechte vader is en hij gunt me het licht in de ogen niet. Tot daar... Omdat we samen 5 (vijdf!!!) kinderen hebben, moest hij mij 500 € alimentatie per maand betalen. Die hij natuurlijk nooit betaalde. Twee jaar geleden ging ik daarvoor naar mijn advocaat met de vraag er iets aan te doen. Er werd beslag gelegd op zijn loon. Waarop hij gewoon prompt stopte met werken. Want hij gunt het me gewoon niet dat ik mijn hoofd boven water hou. Dat was me tot dan toe gelukt met de hulp van schattie...

Om een lang verhaal kort te maken, in oktober van vorig jaar zitten we samen met onze advocaten samen. Ik heb hem toen voorgesteld dat hij geen alimentatie meer moest betalen, in ruil zou ik exclusief ouderlijk gezag krijgen. Hij wist niet hoe snel hij moest tekenen... Wat voor een slechte vader ik hem ook vind, toch was ik een beetje teleurgesteld...

Toch ben ik met het voorgaande niks, want het is niet rechtsgeldig: het moet ofwel in een notariële akte staan, ofwel in een rechterlijk vonnis... Anders telt het gewoon NIET!!!!!!

En daarom kreeg ik dus vandaag telefoon, om te zeggen dat - als ik niet de nodige bewijzen en papieren en documenten en wat allemaal nog meer kan voorleggen - er dan gewoon niet meer wordt uitbetaald... Het gaat hier wel eventjes over méér dan 1200 € ... HALLOOOOOOOO!!!!!

Er wordt gewoon niet naar gekeken dat ik de kinderen -met veel plezier overigens - al bijna twee jaar volledig zonder zijn steun opvoed, of dat hij zijn werk opgaf om maar niks aan mij te moeten betalen. Volgens de wet is hij hun papa, en daardoor houdt hij het dubieuze recht om mee zeggenschap te hebben. Justice rules? yeah right...

Je zou voor minder moedeloos worden want ok, ik heb nu wel werk, en alles gaat nu wel goed, maar de externe factoren moeten ook wel hetzelfde blijven he. Ik vertik het om weer in de problemen te geraken, dus je kan begrijpen dat het een strijdlustige Peggy is die dit berichtje typt, ik laat wat we met bloed, zweet en heel veel tranen hebben opgebouwd niet weer afpakken door één of ander stom bureaucraatje en zeker niet door mijn debiele ex ...!!!

20:07 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

25-03-06

Vierde kind op rij ziek ...

Al vanaf vorige week zitten we met zieke kinderen in huis: Tristan had de twijfelachtige eer om eerst ziek te worden, hij kreeg een bacteriële infectie. Toen was Annelies aan de beurt, bronchitis. Vervolgens kreeg de infectie die Tristan had ook Nick te pakken en afgelopen woensdag is tenslotte ook Sofie ziek thuisgekomen.

We zitten hier dus al een dag of tien tussen kinderen die uit hun normale doen zijn doordat ze zich slecht voelen en koorts hebben. De groten konden daar nog redelijk goed mee omgaan maar ons kleine Fie snapt niet waarom ze zich zo belabberd voelt en zou niet liever hebben dan dat wij zorgen dat ze zich op slag en stel terug goed voelt...

Ik denk dat ze vandaag haar piekje heeft, het arme ding weet met zichzelf geen blijf maar gelukkig proberen haar twee mama's het haar zo gemakkelijk mogelijk te maken!

18:38 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

23-03-06

Nog eens.... NEEEEEEEEEE!!!!!!



Vanmorgen met het vervangwagentje van de garage hier in Wetteren terug. Er was contact opgenomen met de garage in Beveren want blijkbaar was de herstelling die daar uitgevoerd was, niet naar behoren. Uiteraard zeiden ze daar dat ze de auto eerst wilden zien ...

Bon, ik dus met mijn - tijdelijk opgelapte - auto naar Beveren, er was me verzekerd dat ik zeker op mijn werk ging geraken dus ik waagde het er maar op. Ze hebben ernaar gekeken maar vonden niks. Uiteindelijk hebben we afgesproken dat onze wagen de week van de derde april een weekje daar zou blijven en ik zou een ander autootje krijgen. Niet zo'n goeie oplossing maar bij gebrek aan alternatieven ben ik akkoord gegaan.

Heb vanmiddag toen ik naar m'n werk reed mijn rijstijl aangepast en heel braafjes gereden. Kom af de autostrade, afrit naar mijn werk en .... GEDAAN!!!!!!

Echt waar, ik ontplofte haast. Naar Beveren gebeld en daar wisten ze niet waar ze het hadden... Ze hebben gelukkig direct een depanneur gestuurd en je gelooft het of niet maar ineens was het wél mogelijk om mij een vervangwagen te geven!!!

Ondertussen heb ik natuurlijk wel naar mijn werk moeten bellen om te zeggen dat ik vandaag niet kon komen, en dat is juist wat ik tot elke prijs wilde vermijden natuurlijk....

16:14 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

22-03-06

Panne - PART DEUX



Gisterenavond, net gedaan met werken. Heel tevreden over mezelf want een klein testje ivm de werking van het bedrijf met redelijk succes afgelegd. Ik zit in de auto op weg naar huis, rijd de E34 op en ... hij valt weer stil!!!

Gelukkig heeft schattie na het voorval van vorige week onmiddellijk de verzekering laten aanpassen, zodat ik dit keer wel getakeld kon worden. Ik heb wel een uur moeten wachten op de depanneur die dan ook nog eens onderweg iemand met een klapband ging helpen en daarvoor gezellig even in waasmunster terugkeerde.

Soit, uiteindelijk is de auto tot bij de garage hier achter de hoek geraakt en om kwart voor één was ik thuis. En heel moe.

Vanmorgen toen ik opstond nog steeds trouwens. Maar gelukkig voel ik me ondertussen al weer redelijk ok, ben al in de garage geweest en heb zelfs van daar al een ander autootje mee. Ben eens benieuwd wat deze keer het euvel zal zijn .... Het belangrijkste is dat ik op m'n werk geraak straks.

09:14 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

21-03-06

De late ploeg



Gisteren heb ik mijn eerste late shift gedaan... Ondanks het feit dat ik doodop was (en daar zat het weekend natuurlijk voor iets tussen) ben ik er met volle moed ingevlogen. Ik kreeg dan ook voor de eerste keer zélf opdrachten, en ik wilde die zo goed mogelijk uitvoeren.

Ik zal het geweten hebben. Na enkele uren deden mijn rug en benen enorm pijn maar in zo'n geval zal ik alleen maar een tandje bijsteken om er niet aan te hoeven denken. Gelukkig vloog de tijd op die manier vooruit en ik was heel blij toen ik om tien uur in mijn auto kon stappen om naar Wetteren te rijden.

Het was een leuke thuiskomst want schattie zat op mij te wachten. Ik voel me af en toe wel een beetje schuldig tegenover haar want nu ik dit werk doe komt een groot deel van het werk op haar schouders terecht en dan heb ik het vooral over de zorg voor de kinderen. Ik kan nog altijd niet geloven dat zij zich zo voor mij wil inzetten, ik heb het in een vorig leven wel anders geweten ...

In dit leven echter ben ik nu vastbesloten om er iets van te maken. Het is een schitterend gevoel, eindelijk te kunnen zorgen voor mijn gezin. Na lang thuis gezeten te hebben ben ik dubbel gemotiveerd. Maar het leukste is toch als schattie zegt dat ze trots op me is!!!

05:52 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-03-06

't Was geslaagd!!!



De maffiafuif was heel plezant, we hadden een bevriend koppel mee met hun zoontje en met ons zessen hebben we heel wat afgedanst, veel gelachen en ons eigenlijk te pletter geamuseerd.

Schattie, ikzelf en onze vriend waren volledig in de maffiastijl uitgedost, onze zoontjes ook en onze vriendin spande de kroon: zij had zich namelijk prachtig in charleston-outfit gestoken.

Het feest kwam redelijk traag op gang maar dat hebben we niet aan ons hart laten komen; al heel vlug hebben we ons op de dansvloer gesmeten en zijn er alleen nog afgeweest om even te drinken.

We weten nu al, als er volgend jaar weer een themafeest is, zijn wij alvast van de partij!!!

14:02 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

18-03-06

Feestje op school



Vanavond gaan we naar een feest van Kristof z'n school... "The maffia party" is het gedoopt en iedereen die er verkleed naartoe gaat krijgt gratis bonnetjes.

Dat moeten ze mij geen twee keer zeggen en nee 't is niet voor de bonnetjes maar ik hou er wel eens van om me te verkleden. Mijn zwarte geklede broek ligt al klaar, zwart hemd ook en natuurlijk mag ook de "borsalino" niet ontbreken... Nu alleen nog ergens een lichte das zien te vinden en ik ben klaar om te gaan feesten!!!

Om eventuele moeheid tegen te gaan -mijn bioritme heeft me alweer om half vier gewekt- ga ik me vanmiddag wat leggen, anders ga ik daar zeker veel te moe zijn en eigenlijk heb ik wel eens zin om m'n beentjes uit te slaan...

14:25 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

17-03-06

MOE!!!!!!



't Zit erop, mijn eerste werkweek... Ik moet zeggen dat ik ondanks mijn gebruikelijke tolerantie en flexibiliteit toch geschrokken ben van mezelf wanneer ik klokslag om acht uur mijn klopje krijg.... Meestal ben ik degene die als eerste opstaat en 's avonds met geen stokken in bed te krijgen is. Had ik trouwens al gezegd dat ik weinig slaap nodig heb ... ;)

Toch heb ik het deze week geen enkele keer langer dan half negen uitgehouden. Zelfs al wilde ik schattie langer gezelschap houden, tussen acht en half negen moest ik naar bed want dan vielen mijn ogen radikaal toe. En dat is vooral voor mezelf een ongelofelijke aanpassing!!!

Schattie en ik hebben deze week in de weinige momenten dat we samen waren vooral gepraat over de voorbereidingen voor ons huwelijk. We zijn tot de beslissing gekomen dat we eigenlijk liever geen feest geven maar misschien wel een grote barbecue annex open huis gaan doen in augustus of zo. Is waarschijnlijk leuker voor de kinderen ook en we zitten dan toch in onze eigen en vertrouwde habitat...

Ook wat betreft de huwelijksreis zijn we er nog niet uit. Na heel veel zoeken en vergelijken zijn we tot de conclusie gekomen dat een reisje, zelfs al is het maar voor 1 week, ons heel veel geld gaat kosten als we -zoals ik liefst zou doen- gewoon het vliegtuig zouden nemen, op hotel zouden gaan en voor de rest naar niks zouden kijken... Gelukkig is schattie op dat vlak iemand die meer verstand heeft dan ikzelf en heeft ze me me gevraagd om er toch nog eens over na te denken.

Als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat haar argumenten absoluut steek houden. Daarom zijn we nu enkele goedkopere argumenten aan het overwegen; met de auto ergens naartoe, of dichterbij enkele dagen naar een kuuroord. Het geld dat we zo uitsparen spenderen we dan liever aan een extra weekje verlof in het najaar, en dan mét de kinderen erbij ...

In elk geval heeft ze de afgelopen week ongelofelijk voor me gezorgd, heeft me enorm verwend 's avonds en heeft alles hier op rolletjes laten lopen. Ik heb toch maar een fantastisch vrouwtje ...!!!

21:00 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Onze man in huis is ziek ...



Tristan, onze man in huis, is ziek. Hij voelde zich al enkele dagen niet lekker, sliep slecht en at haast niet. Wij dachten dat de komende examens er iets mee te maken hadden ... Maar nee hoor, gisterenavond de dokter komen en hij heeft een infectie, had 40 ° koorts en zag er afschuwelijk uit.

En onze man is nu terug een klein jongetje, en wij willen het hem zo makkelijk mogelijk maken. Daarom blijft schattie vandaag thuis, gelukkig wordt er op haar werk heel veel rekening gehouden met zo'n toestanden.

Vanmiddag gaan we dan onze auto halen, hij is al klaar. Al bij al valt die historie dan toch nog mee, gelukkig maar!

04:21 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-03-06

Girls and cars ...



Vanmorgen op weg naar het werk ben ik met de auto in panne gevallen. Natuurlijk midden op een druk kruispunt in de Antwerpse haven.

Gelukkig heeft er mij iemand geholpen om de auto af het kruispunt te krijgen en mijn weldoener heeft me zelfs nog aan mijn werk afgezet. Het was tenslotte nog maar mijn derde dag en hoewel ik weet dat ik er zelf niks aan kon doen wil ik niet te laat komen. Wat helaas toch wel gebeurde, gelukkig maar vijf minuten...

Na de middag is papa mij komen afhalen en we hebben ervoor gezorgd dat onze auto getakeld werd en weggebracht naar een garage. Eerste prognose: om en bij de 400 €, takelkosten waren 75 € en dan spreek ik nog niet over de kosten van de huurauto.

En toch kan ik het me hoe dan ook niet aantrekken, we kunnen het ons nu permitteren...

18:29 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-03-06

Frietjes ...



Het leuke aan "vooruit gaan in het leven" is dat je ineens allerlei extra dingen kunt doen. Zoals vandaag impulsief frietjes gaan halen in plaats van als voorzien te koken.

Het plezante is de blik op de kinderen hun gezicht, de verrassing die ze duidelijk heel erg appreciëren. En het heeft gesmaakt, niet te doen!!!!

Wat het werk betreft, vandaag was de tweede dag en ik heb de te kennen routine al enkele keren alleen gedaan, en gelukkig ook met steeds meer succes :) Het gaat dus wel loslopen en ik heb er alle vertrouwen in.

Denk dat ik vooral wil zeggen dat ik me bij alles wat er gebeurt heel goed voel ...

18:36 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Jeugdzondeke



Toen ik een jaar of veertien was, heb ik eens zelf een tatouage op mijn arm gezet. Met een stopnaald en indische inkt, een hoofdletter P... Al bij al was het redelijk goed gelukt, maar ik mag er nu niet meer aan denken dat ik dat ooit deed...

Het stomste deed ik echter om mijn ex een plezier te doen: op mijn schouder stond een hartje met zijn naam erin... Ben al enkele jaren gescheiden maar hij stond nog te pronken op mijn schouder en ik ergerde mij daar mateloos in!

Maar gisteren heb ik er komaf mee gemaakt. Op mijn arm prijkt nu een heel mooi tekeningetje dat een tweeling uitbeeldt en op mijn schouder is van het hartje een tribal gemaakt.

Ik heb ineens ook een piercing in mijn wenkbrauw laten zetten, wow, zo stoer zeg. Deed wel pijn maar ben toch wel trots op mezelf dat ik het heb gedurfd!

03:48 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-03-06

En 't is al gedaan, die eerste dag!



Ben stipt om vijf uur doorgereden en was er om twintig voor zes. Goed op tijd dus. Ware het niet dat ik, volledig in overeenstemming met wat ik altijd voorheb, aan het verkeerde gebouw stond. Gelukkig was mijn plaats van bestemming slechts 50 meter verderop.

Het werk valt goed mee, we moeten de verzendingen van een grote distributieketen nakijken via steekproeven en het dan klaarzetten om gestockeerd te worden. Uiteraard veel dingen om te onthouden, hoe het nagekeken wordt, hoe er gelabeld wordt en hoe er gestockeerd moet worden maar ik ben nu tenslotte in opleiding en kon best goed volgen dus ik maak me er geen zorgen over.

Kreeg rond een uur of tien wel een seriueze dip maar om half elf kon ik gaan eten en ging het weer beter.

Bon, de eerste dag viel best goed mee, de mensen zijn ok dus we gaan ervoor!

15:17 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

't Is zover, mijn eerste werkdag!



Ik ben moe!!! Gisterenavond om negen uur ons bedje in zodat ik uitgeslapen zou zijn. Heb enkele uren goed geslapen en vanaf middernacht ben ik haast elk kwartier wakker geschrokken. De schrik om me te overslapen zit er heel erg in. Daarom ben ik maar al opgestaan.

Ik had nog zo gehoopt op een goeie nachtrust maar die zal ik dan voor vanavond ( en die lijkt nog zo ver weg ... ) moeten houden. Dan zal ik pas moe zijn ... Ach ja, ik heb in elk geval héél veel tijd nu om me klaar te maken!

Mijn theetje helpt om de wolken in mijn hoofd te laten opklaren, ik begin me gelukkig al wat beter te voelen. Het komt vast wel in orde.

Ondanks mijn redelijk rustige houding tegenover alles ben ik vrij nerveus over vandaag maar ik probeer dat een positief iets te vinden. Ik wil tenslotte een heel goede eerste indruk geven. Ach, mijn natuurlijke charme zal me daar wel een handje bij helpen zeker, hahaha ...

Voila, ben nu helemaal wakker. Nu alleen nog even bedenken wat ik ga doen met de extra tijd die ik heb ... LEZEN!!!

Tot strakjes na het werk :)

02:52 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-03-06

Ons reisje, update ...



Hoewel we enkele dagen geleden redelijk impulsief besloten om op huwelijksreis te gaan naar Saint Tropez ziet schattie dat na enkele dagen nadenken niet meer zo goed zitten. Reden: heel duur, ze is van mening dat we daar veel meer geld gaan uitgeven dan dat we ergens anders zouden doen.

Daarom zijn we weer aan het brainstormen, maar ze gaat deze week de reisburo's afstruinen naar brochures en dan kunnen we samen iets anders kiezen.

Had me er al wel een beetje op verheugd om eens naar de Azurenkust te gaan, de rich and famous te zien maar langs de andere kant is dat echt niet prioritair. Als we ons maar amuseren, beetje cultuur opdoen en vooral van elkaar kunnen genieten ...

15:38 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Horrorverhaaltje



Vannacht schoot ik wakker, wist niet hoe laat het was maar was er wel van overtuigd dat het heel vroeg en maandagochtend was. Fameuze paniek want van het uur had ik geen idee, ik had zelfs de wekker vergeten te zetten terwijl ik toch moest beginnen werken.

Gelukkig heb ik m'n gsm altijd bij mij, dus snel mijn vergetelheid rechtgezet, de klok leerde me dat ik nog wel een uurtje of twee kon slapen.

Tot ... ik de datum zag, 12 maart ... en ik besefte dat het nog maar zondag was in plaats van maandag.

Zelden zo'n opluchting gevoeld als op dat moment! Ik heb me met een grote glimlach omgedraaid, mijn arm om schattie heengeslagen en was heel snel terug in dromenland.

Heb trouwens fantastisch geslapen voor de rest!

06:14 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-03-06

Kiss and make up ...



Vanmorgen stonden we alletwee een beetje onwennig tegenover elkaar, beschaamd dat we ons zo idioot hadden gedragen. We zijn beginnen praten en in tegenstelling tot sommige andere keren wanneer we allebei te koppig zijn om ons ongelijk toe te geven, waren we het nu heel snel eens dat we met twee in de fout zijn gegaan. Dat het zo stom was om zo'n ruzie te maken.

En toch was het echt wel eens goed dat we zo'n gigantische ruzie hebben gehad, al onze frustraties zijn er eens goed uitgekomen. Het komt namelijk meer dan eens voor dat we over kleine dingetjes zwijgen om de ander maar niet te kwetsen maar hoe dan ok stapelen die zich op en voor je het weet ben je één grote brok frustratie en ergernis. En kan je niet meer relativeren, begin je elkaar zeker te kwetsen maar dan met foute dingen, over dingen die er niet toe doen, die niet de kern van de zaak behandelen maar het gewoon nog erger maken.

Dus toen we gisteren tegen elkaar stonden te schreeuwen en het steeds maar erger en erger werd hebben we elkaar vanalles naar het hoofd geslingerd, ons hart gelucht, er alles eens goed uitgelaten.

Het heeft ons duidelijk goed gedaan. De spanning die er was is weg, ik voel me terug een hele bofkont met zo'n schat van een vrouw en we gaan verder plannen voor onze trouw. Ik ben gisteren echt wel heel bang geweest dat ik haar kwijt was maar ik hoef nu maar in haar ogen te kijken om te weten dat ze voor altijd van mij is en dat maakt me enorm gelukkig!

De frustratie zat hem soms in hele kleine dingen hoor, wat voor een feest geven we, wie vragen we, het gekste eerst natuurlijk. We hebben beiden een idee hoe we het willen en pushten onze eigen wil misschien een beetje te veel... 't Gaat er ook heel snel zijn en dat maakt haar soms een beetje paniekerig maar heb haar kunnen overtuigen dat alles in orde gaat komen. Zij is de planner van ons twee, de organisator, ik ben meer het go with the flow type. En dat is voor mij tot hiertoe altijd al een goede houding geweest maar begrijp dat zij het er soms moeilijk mee heeft.

Eerlijkheidshalve moet ik nu wel toegeven dat ik al over vanalles en nog wat info heb opgezocht, dus misschien ben ik op mijn manier toch ook bezig met plannen... Wil er voor haar en mij een schitterende dag van maken, en haar van de ene verrassing in de andere laten vallen.

Nu gaan we alletwee onze ideetjes opschrijven en dat eens naast elkaar leggen, ben er zeker van dat we tot een leuk compromis kunnen komen en zo hoort het ook he voor de mooiste dag van je leven!

15:03 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

En maar zoeken ...



Schattie wil op huwelijksreis in een Saab Cabrio, dus ik ging wel even opzoeken waar ik zo'n karretje kan huren.....

Nu, enkele surfuurtjes later en al iets minder zeker dat ik er überhaupt een ga vinden zit ik een beetje met de handen in het haar: bij geen enkele van de bekende verhuurcentra hebben ze een Saab, laat staan een cabrio. Vind ik dus niet leuk want als ik mijn zinnen op iets gezet heb wil ik het dus ook wel hebben ...

Suggesties en tips zijn hier dus meer dan welkom, het zou echt wel de maxx zijn als ik haar wens kan waarmaken he... en zie mezelf er echt al wel een weekje mee rijden!!!

En geef toe, the lady has good taste ...

02:44 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-03-06

Voor de ruzie ...



Ben vandaag naar het gemeentehuis geweest, onze trouwdatum wordt dus inderdaad de 21ste juni, dag op dag 4 jaar nadat het voor ons begonnen is. Om 14 uur, iets later dan het uur dat ik haar voor het eerst zag ... KRIEBELS!!!!!!!!

Ons feest doen we om praktische redenen een dikke week later, dit omdat we nu eenmaal 5 kinderen hebben die schoolplichtig zijn en daarbij, een weekje later kunnen we ze veel makkelijker overal "geplaatst "(klinkt vies maar is echt niet zo) krijgen.

We zijn van plan om op huwelijksreis te gaan naar St. Tropez, dus wie er daar een huisje te huur heeft tussen 30/06 en 7/07, laat maar weten he :).

Schattie zou graag met de auto gaan, is dan wel na ons feest (ga ik niet te moe zijn???) maar heb aangeboden eens een ongelofelijke slee te huren en heb haar gevraagd welke auto zij mooi vindt... Antwoord: Saab Cabrio, wauw, wil ik wel 'ns eens mijn schattie een weekje in rondrijden ...!

Enne voor wie het zich afvraagt, ja, ik wil nog altijd heel graag met haar trouwen, ben gek van haar maar er zijn de laatsete tijd wat issues waar we niet uitgeraken.

Maar ben er zeker van dat we eruit geraken, liefde overwint tenslotte alles, niet ...?

19:02 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Ruzie



't Zouden de mooiste dagen van ons leven moeten zijn, maar we hebben ruzie ...

Is zij te nerveus of ik te vervelend, ik weet het niet maar we hebben net een van de ergste ruzies uit onze relatie gehad...

Ik hoop dat het goed komt, hou echt wel heel veel van haar maar er ergens is er iets kapot gegaan, hoop dat het nog goed komt!!!

18:36 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Uh, is dit mijn laatste vrije dag?



Blijkbaar wel, en ik ben van plan om er 200 % van te genieten!!! Moet wel veel doen, naar het gemeentehuis en zo, maar voor de rest wordt het een dagje waarin ik mezelf ga verwennen!!!

05:17 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-03-06

Onze trouwplannen, update!



We weten meer, de exacte datum gaat waarschijnlijk 21 juni zijn en ons feest op de 30ste.

We hebben zelfs al een zaaltje!!! Het eerste waar ik contact mee opnam was nog vrij op de dag die ik vroeg en is zelfs heel deftig van prijs.

Morgenvroeg ga ik naar het gemeentehuis om onze datum vast te leggen.

Het begint allemaal vorm aan te nemen, al hebben we nog veel te kiezen en beslissen: kleren, uur, dj, ..... Heel spannend maar vooral HEEL LEUK

19:52 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

De ochtendstond ...


... is toch wel een beetje koud en donker ...

Zoals ik gisteren al aanhaalde ga ik maandag, na een hele lange inactiviteit als werknemer, terug aan de slag.... In ploegen, mijn eerste dag begint om 6 uur. Omdat ik van Wetteren naar Kallo moet heb ik besloten om rond 4 uur op te staan zodat ik voldoende tijd zal hebben om goed wakker te zijn.

Nu mag ik zeggen dat ik altijd goed vroeg heb kunnen opstaan, heb niet zoveel slaap nodig. Maar ik begin een beetje nerveus te worden, het zou een afgang van formaat voor me zijn als ik - hoe raadt u het?- me maandag zou overslapen. Daarom ben ik maar al bezig met een licht aangepast bioritme aan te kweken, en ben ik opgestaan om half vier (zonder wekker hoor, ben zelf wakker geworden).

En zit ik hier op dit onzalige uur te schrijven. Alhoewel, onzalig? Ik geniet volop van de rust, overdag is het hier uiteraard iets hectischer. En dat is nog zacht uitgedrukt ...

Bon, ik ga ervan profiteren om ook schattie trots op me te maken, ga de immer volle wasmand eens aanpakken; twee vliegen in één klap want dan heb ik vandaag toch weer wat meer tijd om met mijn favoriete dingen bezig te zijn :)

04:20 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-03-06

leven met pubers



is niet altijd even gemakkelijk.Ze hebben een eigen willetje en stiekem vind ik dat fantastisch maar ... regels moeten er zijn he. En dus zijn er hier geregeld pittige discussies met Tristan (going on 15) en Nick ((13).

Zoals daar zijn ... "mama, mag ik toch niet een uurtje later blijven""maar mama, IK heb die rommel niet gemaakt ...""moet ik nu echt al gaan slapen?""ik heb nog maar 2 uur op de pc gespeeld, ik wil nog niet stoppen"Enzovoort enzovoort.

Ouders van pubers herkennen deze verhalen vast wel en doordat ik een democratische opvoeding verkies (mét inspraak dus), gebeurt het meer dan eens dat ze mijn gezag of beslissing in twijfel trekken. Maar wat is er nu een betere manier om ze voor zichzelf te leren denken dan deze???

Enne, gelukkig kunnen we ook heel goed praten met onze kids, wij vertellen hen veel en zij ons ook en dat is voor mij tot hiertoe het bewijs dat mijn soms onorthodoxe manier van opvoeden toch zijn vruchten afwerpt!

17:41 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

vooraf ...

In een vorig leven was ik getrouwd, maar niet gelukkig… Tot ik mijn vriendin leerde kennen. Toen ging er een nieuwe wereld voor me open en al heel gauw maakte ik komaf met het mislukte huwelijk.

Ik heb alles achter me gelaten, ben verhuisd van Antwerpen naar Oost-Vlaanderen en een nieuw leven begonnen.Makkelijk is het sindsdien niet geweest maar als je elkaar graag ziet maakt dat niet zoveel uit! Uiteindelijk is dat wat telt en de minder goede momenten ben ik allang vergeten. We hebben elkaar, de kinderen zijn bij ons en nu ik eindelijk werk heb gevonden kunnen we eindelijk voluit gaan voor het leven waar we de hele tijd van gedroomd hebben.Binnenkort gaan we schilderen in ons huisje, alles een beetje mooi maken.

’t Belangrijkste: deze zomer gaan we trouwen, waarschijnlijk op de dag dat het voor ons allemaal begon: 21 juni. Dan zullen we 4 jaar samen zijn.We zijn dus heel druk met alles te plannen maar genieten er volop van.

Op dit moment voel ik me eigenlijk volmaakt gelukkig: heb ’n schat van een vriendin, 5 fantastische kinderen en een paar hele goeie, lieve vriendinnen. Zeg nu zelf, wat wil een mens nu nog meer?

15:21 Gepost door Peggy | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

de eerste

Jippie, gisteren mijn contract getekend!!! Jaja, ondergetekende is vanaf gisteren weer actief in het professionele leven na enkele jaren van inactiviteit.Al mag dat niet helemaal zo beschouwd worden, ik ben namelijk een tijdje zelfstandig geweest en heb twee opleidingen gevolgd.Tussendoor heel veel gesolliciteerd, de ene keer met meer succes dan de andere maar nooit het felbegeerde contract gekregen.

Tot nu dus ...Op maandag 13 maart (exact 3 maanden voor ik jarig ben!) begin ik ik de vroege shift, om 6 uur. Moet er heel vroeg voor opstaan maar da's geen probleem. Dan een eindje rijden (64 km) maar voor een autofreakske als ik is dat ook geen last, integendeel.

Ons gezinnetje zal zich wel moeten aanpassen aan het nieuwe regime want tot hiertoe was ik er altijd om iedereen op tijd op school/werk te krijgen, vanaf maandag zullen ze er zelf voor moeten opdraaien...Eindelijk geen problemen meer maar met open blik de toekomst tegemoet, ik kan haast niet wachten!!!

07:03 Gepost door Peggy in werk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, begin, gezin, nieuw, blij |  Facebook |